Ράφαελ Ναδάλ, ο θρύλος του τέννις που δεν θέλει να τον αποκαλούν «υπεράνθρωπο» αλλά τα κατορθώματά του δεν αφήνουν περιθώρια

16 Ιουνίου 2017

Είναι θρύλος και συνεχίζει να το αποδεικνύει, βάζοντας δύσκολα σε όποιον αντίπαλο διανοηθεί να τον θεωρήσει ξεγραμμένο. Ο λόγος για τον Ράφαελ Ναδάλ, ή απλά «Ράφα». Ο Ισπανός τενίστας πέφτει και ξανασηκώνεται. Τραυματίζεται κι ενώ μιλούν για πρόωρη «συνταξιοδότηση», αυτός επιστρέφει και σαρώνει.

Είχε δείξει ποιος είναι και παρόλ’ αυτά λίγοι τον πίστευαν στο φετινό Ρολάν Γκαρός. Ο «Ράφα» όχι μόνο έδειξε τα δόντια του σε όλη τη διοργάνωση, αλλά κέρδισε στον τελικό και επέστρεψε στο θρόνο του μετά το 2014, ενώ έγινε και ο πρώτος τενίστας που έφτασε τα 10 τρόπαια στο French Open. Η κατάκτηση τον έστειλε στη δεύτερη θέση της κατάταξης των Slam, με μόλις 3 λιγότερα από τον μεγάλο αντίπαλο Φέντερερ.

«Έχει ξεπεράσει τους νόμους των ανθρώπων»

Ονόματα με μεγάλο βάρος στην ιστορία του αθλήματος, όπως ο Μπιορν Μποργκ, υποχρεώθηκαν να υποκλιθούν στον σπουδαίο πρωταθλητή. «Κανένας δεν πίστεψε ότι θα επιστρέψει, όμως τα κατάφερε. Είναι σπουδαίο αυτό που έκανε, με τόσους τραυματισμούς που είχε πρόσφατα. Δεν θα μπορούσε να παίξει πιο τέλεια. Είναι αδύνατο...» ομολόγησε ο μέγας Σουηδός.

Ανάλογη ήταν και η γνώμη του έτερου θρύλου των χωμάτινων επιφανειών, Γκιγέρμο Βίλας: «Είναι αδύνατον να χάσει. Έχει ξεπεράσει τους νόμους των ανθρώπων. Όταν κάποιος παίζει έτσι, δεν είναι φυσιολογικό».

Ο Ράφαελ Ναδάλ έχει κατορθώσει πολλά και το τελευταίο του επίτευγμα τον τοποθετεί στο πάνθεον του τέννις και μάλιστα όχι μετά την απόσυρσή του αλλά όντας εν ενεργεία αθλητής. Είναι μόλις 31 ετών. Τα γενέθλιά του μάλιστα πέφτουν κατά τη διάρκεια του «αγαπημένου» του τουρνουά της Γαλλίας. Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1986 στο Μανακόρ της Μαγιόρκας.

Πατέρας του είναι ο Σεμπαστιάν Ναδάλ, επιχειρηματίας που διευθύνει μια ασφαλιστική εταιρεία και ένα εστιατόριό. το Sa Punta. Μητέρα του η Άνα Μαρία Παρέρα.

Με «γονίδια» τέννις αλλά και ποδοσφαίρου

Η οικογένεια του Ναδάλ εφοδίασε τον μικρό με «γονίδια» τόσο από το τέννις, όσο και από το ποδόσφαιρο. Ο θείος του, Μιγκέλ Άνχελ Ναδάλ, είναι ένας βετεράνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί με τα χρώματα της εθνικής ομάδας της Ισπανίας, της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαγιόρκα. Ένας άλλος θείος του, ο Τόνι Ναδάλ, ήταν πρώην επαγγελματίας τενίστας και μύησε τον μικρό Ναδάλ στο άθλημα στην ηλικία των  3 ετών. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο μικρούλης κέρδιζε περιφερειακό πρωτάθλημα για παιδιά κάτω των 12 ετών, ενώ ταυτόχρονα ασχολούταν και με την μπάλα. Κάπου εκεί ο τενίστας θείος παρατηρεί την ικανότητα του «Ράφα» στο αριστερό χέρι, καθώς ο μικρός ήταν αμφιδέξιος. Θα τον ενθαρρύνει να παίξει με το αριστερό, απόφαση που θα αποδειχθεί όχι μόνο σωστή αλλά και εξαιρετικά χρήσιμη για τον μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή.

Ήταν 12 ετών όταν κλήθηκε να επιλέξει με ποιο άθλημα θα ασχοληθεί, μιας και ο πατέρας του δεν ήθελε να μένει πίσω στα μαθήματα. Περιττό να πούμε ποια ήταν η επιλογή του… Η κατάκτηση του ισπανικού και πανευρωπαϊκού τίτλου της ηλικίας του την ίδια χρονιά θα τον αποζημίωνε για την απόφαση.

Η άνοδος προς την κορυφή

Δύο χρόνια αργότερα η Ισπανική Ομοσπονδία Τέννις τού ζητά να μετακομίσει στην Βαρκελώνη. Οι γονείς απορρίπτουν την πρόταση φοβούμενοι και πάλι ότι θα μείνει πίσω στην εκπαίδευσή του. Δεν είχε σημασία! Τον Μάιο του 2001, ο Ναδάλ κερδίζει τον Πατ Κλας, πρώην νικητή Γκραντ Σλαμ, σε χωμάτινη επιφάνεια και η άνοδος προς την κορυφή ξεκινά.

Γίνεται επαγγελματίας τενίστας και στα 17 του αντιμετωπίζει και νικάει τον έκτοτε μεγάλο του αντίπαλο Ρότζερ Φέντερερ. Η πρώτη κατάκτηση του Ρολάν Γκαρός από τις 10 που θα ακολουθούσαν έρχεται από την πρώτη κιόλας συμμετοχή του, σε ηλικία 19 ετών. Όσα θα ακολουθήσουν θα γραφούν στην ιστορία του αθλήματος με τα ρεκόρ να πέφτουν βροχή το ένα μετά το άλλο.

Νικητής στο «κορυφαίο ματς τέννις της ιστορίας»

Χρονιά-σταθμός στην καριέρα του ήταν το 2008 οπότε και σκαρφαλώνει στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης έχοντας κερδίζει 8 τίτλους, συμπεριλαμβανομένων 2 Grand Slams και του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου.  Τον Ιούνιο της χρονιάς εκείνης νικά μάλιστα στον τελικό του Γουίμπλεντον, τον Ρότζερ Φέντερερ, σε ένα παιχνίδι που από πολλούς θεωρείται ως «το κορυφαίο ματς τέννις στην ιστορία». Κράτησε 4 ώρες και 48 λεπτά, όντας ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός στην ιστορία του τουρνουά.

Το 2009 η παρουσία του Ναδάλ στο Ρολάν Γκαρός θα «κηλιδωθεί» από τη μοναδική ήττα που θα έκανε ποτέ από την πρώτη του εμφάνιση μέχρι και το 2015. Τότε ξεκινούν άλλωστε και οι σοβαροί τραυματισμοί αφού τα γόνατά του τον προδίδουν.

Οι  επόμενες χρονιές θα κυλήσουν με εναλλαγές μεταξύ των πρώτων θέσεων  της παγκοσμίας κατάταξης και σημαντικές επιτυχίες στα «ραντεβού» τον κορυφαίων του αθλήματος.

Ένα απίθανο… comeback

Μεταξύ 2012 και 2013 ο Ναδάλ αποδεικνύει από τι είναι φτιαγμένος μιας και επιστρέφει έχοντας μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για 7 μήνες λόγω εξαιρετικά σοβαρού τραυματισμού, και με συγκλονιστικές εμφανίσεις καταφέρνει να πλασαριστεί στην πρώτη θέση στον κόσμο.

Τα προβλήματα τραυματισμών θα συνεχιστούν και τα επόμενα χρόνια, με τον «Ράφα» να παρουσιάζει και τις ανάλογες μεταπτώσεις εντός των γηπέδων. Ακόμη κι έτσι όμως σημειώνει αξιοσημείωτες επιτυχίες ανά περιόδους, όπως το δεύτερο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Ρίο το 2016.

Ο «βασιλιάς» επιστρέφει στον θρόνο του

Κάπως έτσι φτάνουμε στο 2017 και το φετινό Ρολάν Γκαρός. Ο Ναδάλ πετυχαίνει το ακατόρθωτο, κατακτά το τουρνουά, γίνεται ο πρώτος αθλητής που φτάνει διψήφιο αριθμό κατακτήσεων σε ένα Grand Slam και ανεβαίνει ξανά στη δεύτερη θέση του κόσμου. Επόμενο ρεκόρ που μπορεί να «χτυπήσει»; Να ξεπεράσει τον Φέντερερ σε κατακτήσει Slam (έχει 15 έναντι 18 του Ελβετού). Ο ίδιος εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκρατημένος ως προς αυτό. «Δεν νομίζω να ξεπεράσω τον Ρότζερ, επειδή δεν είμαι τόσο κοντά. Καταλαβαίνω τις ερωτήσεις αυτού του τύπου, αλλά μόλις έξι μήνες πριν ήμουν τραυματίας, αλλά τώρα... Τα πράγματα μπορούν να συμβούν κι εγώ είμαι ένα άτομο που δεν βρίσκομαι σε ευφορία όταν πάνε καλά, ούτε παθαίνω κατάθλιψη όταν δεν πηγαίνουν καλά», ομολογεί.

«Δεν είμαι υπεράνθρωπος»

Τα προβλήματα τραυματισμών είναι φανερό πως απασχολούν τον Ισπανό, ο οποίος προσθέτει: «Δεν σκέφτομαι τα Grand Slam του Φέντερερ ή το νούμερο 1, αλλά μόνο πως να παίξω τέννις κι αυτό είναι όλο. Αυτό είναι που μου δίνει το κίνητρο και ελπίζω να συνεχίσω να το κάνω, αν η υγεία μου το επιτρέψει. Έξι μήνες πριν δεν ήμουν έτοιμος, όμως ούτε αυτή τη στιγμή είμαι υπεράνθρωπος».

 

Η γυναίκα στη ζωή του θρύλου

Αντίστοιχη σύνεση και αυτοσυγκράτηση παρουσιάζει και εκτός γηπέδων ο Ναδάλ. Διατηρεί δεσμό για πάνω από μια δεκαετία με την Μαρία Φρανσίσκα Περέγιο, δίχως ποτέ να έχει δώσει δικαιώματα. Η ίδια τον ακολουθεί στους κρίσιμους αγώνες σε ολόκληρο τον κόσμο και τα φλας των φωτογράφων αστράφτουν τις στιγμές που ο άσος του τέννις τρέχει στην κερκίδα για να την αγκαλιάσει και να την φιλήσει.

Η κατά κόσμον Τσίσκα σπούδασε μάρκετινγκ στο Λονδίνο και είναι υπεύθυνη για τα social media στο φιλανθρωπικό ίδρυμα «Ράφα Ναδάλ», το οποίο ασχολείται με την παροχή βοηθείας σε παιδιά και νέους.

Από τις ελάχιστες φορές που η οικογενειακή ζωή του Ναδάλ απασχόλησε τον Τύπο ήταν το 2009 με άρθρα που αφορούσαν διαζύγιο των γονιών του και στο οποίο απέδιδαν τις μέτριες εμφανίσεις εντός των γηπέδων. Ο ίδιος άλλωστε δήλωνε πρόσφατα ότι παρά τις σημαντικές επιτυχίες «η ζωή μου δεν άλλαξε. Μένω ακόμη στο ίδιο μέρος και η ζωή μου είναι φυσιολογική όπως εκείνη ενός εφήβου, είτε είμαι στο σπίτι είτε ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο».

 

 


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
akis3 adTechParam +45075+178013 - adTechUnit 9
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ