Πριν 5 μέρες τον χώρισα εγώ, για δικό του καλό, γιατί δεν αντέχει. Με έχει αδικήσει...

19 Ιουλίου 2017
H αναγνώστριά μας, Μαριάνθη ρωτά

Καλησπέρα σας,

Έχω 8 μήνες σχέσης και δεν τα πηγαίνουμε καθόλου καλά. Αρχικά έδειχνε τεράστιο ενδιαφέρον. Το τελευταίο, όμως, τετράμηνο μόνο εγώ έπαιρνα πρωτοβουλία να μιλήσουμε (ζούμε σε απόσταση) και όταν γκρίνιαζα μου λεγε ότι δεν είμαστε, όπως στην αρχή, να μιλάμε με κάμερα 6 ώρες κάθε μέρα. Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα δεν κάθεται να το συζητήσουμε και συνεχώς δείχνει ότι όταν έχω κάποιο παράπονο να δυσανασχετεί.

Επίσης έχω ξεκόψει με φίλους που είναι αγόρια, γιατί μου τα ζήτησαν στο παρελθόν, ενώ εκείνος κρατάει τις φίλες του, που του γκρινιάζουν συνεχώς. Όταν τσακωνόμαστε θέλει να χωρίσουμε και από την άλλη λέει ότι με αγαπάει. Τον τελευταίο μήνα μου λέει συνεχώς να χωρίσουμε και κάποιες φορές τον παρακάλεσα να μείνουμε μαζί. Πριν 5 μέρες τον χώρισα εγώ, για δικό του καλό, γιατί δεν αντέχει. Δεν έχω στείλει μήνυμα και έχουμε να μιλήσουμε 5 μέρες. Είμαι διαλυμένη. Με έχει αδικήσει. Εκείνος με πιέζει κι εγώ το δέχομαι, ενώ εκείνος όχι. Είμαι πίστη στις σχέσεις μου και δεν το αναγνωρίζουν.

H απάντηση στο ερώτημα της αναγνώστριας μας:

Αγαπητή αναγνώστρια,

Από την αφήγηση της προσωπικής σας ιστορίας αντιλαμβάνομαι πως αντιμετωπίζεται πρόβλημα στη σχέση σας με τον σύντροφο σας. Όπως αναφέρεται τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν αλλάξει και δεν είστε όπως στην αρχή, καθώς εκείνος δεν δέχεται να συζητήσει κανέναν προβληματισμό σας και δυσανασχετεί. Φαίνεται να έχετε κάνει πολλές παραχωρήσεις μια από αυτές είναι η απόφαση που πήρατε να απομακρυνθείτε από τους άντρες φίλους σας έπειτα από δική του προτροπή.

Σημαντικό είναι σε μια σχέση να υπάρχει η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός, έτσι ώστε να διατηρούνται οι ισορροπίες μέσα στο ζευγάρι. Από την περιγραφή του συντρόφου σας καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια αμφιθυμία, καθώς όταν τσακώνεστε σας λέει να χωρίσετε παράλληλα, όμως εκφράζει και την αγάπη του για εσάς. Δεν αντιλαμβάνομαι ακριβώς την σκέψη σας όταν λέτε ότι τον χωρίσατε για δικό του καλό. Θεωρώ πως θα ήταν βοηθητικό να αναρωτηθείτε για την καταλληλότητα του συντρόφου σας και για το τι αναζητάτε εσείς από μια σχέση.

Τέλος, νιώθετε διαλυμένη και αδικημένη αξιολογήστε την εγκυρότητα αυτής της σκέψης, δηλαδή το κατά πόσον αυτή η σκέψη ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή εκφράζει μόνο το συναίσθημα σας.

Πουλίδη Παυλίνα

Ψυχολόγος Υγείας, Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεύτρια

Τηλ: 6946575959 


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Μην ***** ****
17:45 Σάββατο 14/10/2017
Μετά από 10 χρόνια επέστρεψα Ελλάδα για να υιοθετήσω ένα παιδάκι που δεν περπατά Μέχρι τώρα μπορούσα να ζήσω με την απορρίψη που είχε στο άτομο μου να πολεμήσω για να την κερδίσω Τώρα όμως που απορρίπτει τον γιο μου επειδή Δεν είναι βιολογικό παιδί μου και δεν είναι σαν τα άλλα παιδιά δεν μπορώ να την συγχωρέσω ΟΥΤΕ ΑΥΤΗΝ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ Δεν θέλω να τους ξαναμιλήσω ΠΟΤΕ Βλέπω όμως πως στην καθημερινότητα μου υποφέρω και το σκέφτομαι συνέχεια Δεν μπορώ να την ξεπεράσω Η αδερφή μου ήταν πάντα η αδυναμία της παρόλο που η αδερφή μου της έχει φερθεί σκατά της μιλάει ΧΑΛΙΑ και την έχει για παραδουλευτρα και babysitter Εγώ ήμουν μόνο για τα δύσκολα και για τις δύο ΠΑΝΤΑ Οικονομικά και συναισθηματικά Το παιδί μου δεν πέρασε καλά στην Ελλάδα Με πληγώνει που αυτή την διάκριση μεταξύ εμένας και της αδερφής μου την έχει επεκτείνει στα παιδιά μας Σιχαίνομαι που δεν αλλάζει και που με έφτασε στο σημείο να μην της μιλάω για την μητέρα μου λέω και που για πρώτη φορά στα 40 χρόνια μου ζηλεύω την αδερφή μου Και πλέον δεν θέλω να μιλάω ούτε σε αυτήν Τις έχω πιάσει και τις δύο να μου λενε ψεμματα πως δεν βρίσκονται ενώ έχουν πάει κάπου μαζί και απλά δεν μας θέλουν μαζί Να υποθέσω πως πλέον δεν θα έπρεπε να με πειράζει αλλά δεν μπορώ να το ξεπεράσω και με επηρεάζει στην καθημερινότητα μου και στην ψυχική υγεία μου Δεν μπορώ να αποδώσω σε τίποτα Τι να κάνω Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ