Νίκος Γκάλης: Η ιστορία του θρύλου του μπάσκετ, η παγκόσμια αναγνώριση και οι γυναίκες της ζωής του

11 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Νίκος Γκάλης είναι ο σπουδαιότερος Έλληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών και δεν κανείς δεν θα τολμούσε να το αμφισβητήσει. Πλέον, όμως, ο «γκάνγκστερ» -το μπασκετικό παρατσούκλι του- μπορεί να το αποδείξει και με τη βούλα ή καλύτερα με το τρόπαιο και τη σχετική βεβαίωση του Naismith Hall of Fame, μέλος του οποίου έγινε την προηγούμενη βδομάδα.

Ήταν ο πρώτος Έλληνας που το κατάφερε και ήταν ίσως η βράβευση και ο συγκλονιστικός λόγος που έδωσε, τα ψυχικά εφόδια για την Ελληνική ομάδα μπάσκετ που την ίδια ακριβώς μέρα πέτυχε μια εκπληκτική νίκη απέναντι στη Λιθουανία και πέρασε στα ημιτελικά του Ευρωμπάσκετ. Στόχος των παιδιών, να επαναλάβουν το επίτευγμα που πέτυχε μαζί με τους συμπαίκτες του ο Γκάλης το μακρινό ’87, την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ. Και ήταν αυτή η απίστευτη διάκριση που μεταμόρφωσε μια για πάντα το ελληνικό μπάσκετ. Από εκείνη τη στιγμή, οι Έλληνες αγάπησαν το μπάσκετ. Το αγάπησαν γιατί αυτός ο θρύλος, ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπων να πάρουν μια μπάλα και να βγουν στο τσιμέντο, στο χώμα και την άσφαλτο. Ενέπνευσε τον Παπαλουκά, τον Διαμαντίδη, τον Ζήση, τον Σπανούλη, ενέπνευσε τόσους και τόσους αθλητές να προσπαθήσουν να τον μιμηθούν…

Στράφηκε στο μπάσκετ για χάρη της μητέρας του

Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1957 στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ ως Νίκος Γεωργαλής. Κάμποσα χρόνια θα αφαιρούσε για λόγους γλωσσικής ευκολίας απ’ το επώνυμό του τα τέσσερα πρώτα γράμματα και θα γινόταν Galis.

Γιος μεταναστών από την Ρόδο, ο Νίκος ήταν το τελευταίο από τα 4 παιδιά του Γιώργου και την Στέλλας Γεωργαλή. Είχε κλίση στον αθλητισμό και ασχολήθηκε αρχικά με το αμερικάνικο ποδόσφαιρο και στη συνέχεια με την πυγμαχία υπό την καθοδήγηση του τσαγκάρη πατέρα του που ήταν πυγμάχος στα νιάτα του. Η μητέρα του, όμως, δεν άντεχε να βλέπει το παιδί της να επιστρέφει ματωμένο από τις προπονήσεις και τους αγώνες. Ο Νίκος δεν ήθελε να την στενοχωρεί κι έτσι -για καλή τύχη όλης της Ελλάδας- στράφηκε σε ένα άθλημα που τουλάχιστον δεν θα την έκανε να αγωνιά.

Όσα χρωστά ο ελληνικός αθλητισμός στον Γκάλη, άλλα τόσα χρωστά και στη μητέρα του, όχι μόνο γιατί τον έκανε να στραφεί στο μπάσκετ, αλλά και γιατί εκείνη ευθύνεται για τη μετακίνησή του στον Άρη και την αλλαγή στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και, κατ' επέκταση, του ελληνικού αθλητισμού.

Ο Νίκος έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στο καθολικό πανεπιστήμιο του Σίτον Χολ όπου εισήχθη το 1975.Τρία χρόνια αργότερα αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ στο κολεγιακό πρωτάθλημα του NCAA. Είχε φτάσει η ώρα για το draft του ΝΒΑ (θεσμοθετημένη διαδικασία επιλογής μελλοντικών επαγγελματιών από αθλητικά σωματεία).

Ο μάνατζερ που αδιαφόρησε για τον Γκάλη λόγω της… Νταϊάνα Ρος

Το ύψος του, 1.83 μέτρα, δεν γέμιζε το μάτι, αλλά το χειρότερο ήταν πως ο ατζέντης του, Μπιλ Μάντεν, τον είχε συμβουλεύσει να μην προπονηθεί σε καμία ομάδα του ΝΒΑ πριν από το draft και να συμμετάσχει, απλώς, σε διάφορα camps και σε αγώνες επιλέκτων. Η επιλογή αυτή τον χαντάκωσε. Ο πιο διάσημος μάνατζερ στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή αδιαφόρησε εντελώς για τον σγουρομάλλη έλληνα μετανάστη από το Νιού Τζέρσεϊ, καθώς είχε αφοσιωθεί στις ετοιμασίες για την παγκόσμια περιοδεία της Νταϊάνα Ρος, η οποία είχε -μόλις- γίνει πελάτης του.

Ακόμη κι έτσι όμως, το ταλέντο του ξεχώρισε και ο προπονητής των Μπόστον Σέλτικς, Μπιλ Φιτς τον επέλεξε. Και πάλι όμως η τύχη δεν ήταν στο πλευρό του σπουδαίου καλαθοσφαιριστή. Ένας σοβαρός τραυματισμός του στο πόδι, αναγκάζει τους διοικούντες των Σέλτικς να αλλάξουν γνώμη και τελικά να αποσύρουν την πρόταση συμβολαίου που του είχαν κάνει.

«Ήταν το μεγαλύτερο λάθος μας»

Μερικά χρόνια αργότερα, όταν ρώτησαν τον πατριάρχη των Μπόστον Σέλτικς, Ρεντ Αουερμπαχ, ποιο ήταν το μεγαλύτερο λάθος στην καριέρα του ως πρόεδρος των Σέλτικς, παραδέχτηκε χωρίς δισταγμό: «Το ότι δεν υπογράψαμε συμβόλαιο με τον Νικ Γκάλις».

Για καλή τύχη όμως του ίδιου του Γκάλη, αλλά και των Ελλήνων, η απόρριψη συνδυάζεται με σειρά τηλεφωνημάτων απ’ την ιδιαίτερή του πατρίδα. Ο πρώτος που τον προσεγγίζει είναι ο Κώστας Μουρούζης για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, ο Γκάλης όμως έχει ακόμη το μυαλό του στο πως να αποθεραπευτεί απ’ τον τραυματισμό του ώστε να πείσει τους Σέλτικς να του ξανακάνουν πρόταση, οπότε του απαντάει αρνητικά. Η επόμενη επαφή γίνεται λίγες εβδομάδες μετά από τον Στιβ Γιατζόγλου, για λογαριασμό του Ολυμπιακού: δεύτερο «όχι».

Με πλαστά χαρτιά και 10.000 δολάρια

Η τρίτη προσπάθεια είναι και η τυχερή: ο παράγοντας του Άρη Θεσσαλονίκης, Αλέκος Μιχαηλίδης και ο τότε έφορος της ομάδας, Γιώργος Τσιλιγγαρίδης, ταξιδεύουν αεροπορικώς μέχρι το Νιου Τζέρσει ώστε να τον πείσουν να έρθει και να αγωνιστεί στην Ελλάδα. Εφοδιασμένοι με πλαστά χαρτιά (αφού τα πραγματικά είχαν καεί μαζί με την εκκλησία και για να βγουν νέα πρέπει να τα υπογράψει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Σπυρίδων) που αποδεικνύουν την ελληνικότητα του Γκάλη και με 10.000 δολάρια που μάζεψαν με βοήθειες από οικογενειακούς φίλους φτάνουν στο σπίτι του Γκάλη και καταφέρνουν να πείσουν πρώτα τους γονείς του και στην συνέχεια και τον ίδιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση του Άρη ήταν μικρότερη από αυτή των δύο «αιωνίων». θα λάμβανε 46.000 δρχ, ένα σπίτι και αμάξι για τις μετακινήσεις. Ο Νίκος λέει το «ναι» έχοντας κατά νου ότι θα μείνει στην Ελλάδα για λίγα χρόνια προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά τους γονείς του και ειδικά την -δυστυχώς από τότε- κατάκοιτη μητέρα του.

Το μεγαλύτερο αστέρι πατάει Ελλάδα

Με την άφιξή του Θεσσαλονίκη, οι αθλητικογράφοι της εποχής, περιμένοντας να δουν έναν σούτινγκ-γκαρντ πολύ πάνω από τα 183 εκατοστά του ύψους του, άρχισαν να γράφουν διάφορα ειρωνικά σχόλια του στυλ «μπήκε στο πλύσιμο κατά τη μεταφορά του στην Ελλάδα».

Η απάντηση του «γκάνγκστερ» θα δοθεί μέσα στο γήπεδο: Στις 2 Δεκεμβρίου του 1979 το ελληνικό μπάσκετ γνωρίζει τον μεγαλύτερο Έλληνα παίκτη όλων των εποχών. Ο Νίκος Γκάλης κάνει την πρώτη εμφάνισή του στο τοπικό ντέρμπι με τον Ηρακλή όπου ο Άρης κερδίζει με 79-78 με 30 πόντους του Νίκου Γκάλη. Ακόμη και μετά το επίτευγμα, ο ίδιος εμφανίζεται τρακαρισμένος και δηλώνει: «Ο κόσμος του Άρη ας κάνει λίγη υπομονή. Υπόσχομαι πως θα παίξω μεγάλο μπάσκετ και μαζί θα πανηγυρίσουμε μεγάλες νίκες».

Σκοράρει 17 πόντους με σπασμένο δάχτυλο!

Πράγματι! Τα επόμενα χρόνια γράφει Ιστορία και βήμα-βήμα χτίζει τον μύθο του. Το 1985, οδηγεί για πρώτη φορά τον Άρη μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς, αντίπαλο της ιταλικής υπερδύναμης που ακούει στο όνομα Τσάο Κρεμ Βαρέζε, όπου και κάνει το εξής απίθανο: στον επαναληπτικό της Ιταλίας βάζει 17 πόντους, χρησιμοποιώντας ένα μόνο χέρι, καθότι αγωνίζεται με ένα σπασμένο δάχτυλο!

Το έπος του ’87 και το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του

Ακολουθούν προτάσεις από άλλες ομάδες του εξωτερικού με αστρονομικά ποσά αλλά ο ίδιος αρνείται καθώς τα επόμενα χρόνια έμελλε να ζήσει τις πιο μεγάλες στιγμές της καριέρας του. Αρχικά σε επίπεδο συλλόγου, πήρε απ’ το χέρι τον Άρη και τον έβαλε, τρεις συνεχόμενες φορές, ανάμεσα στις 4 καλύτερες ομάδες την Ευρώπης.

Το μεγαλύτερο κατόρθωμα ήταν όμως το έπος του ’87, οπότε και οδήγησε την εθνική μας ομάδα στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ, έβγαλε εκατομμύρια Έλληνες στο δρόμο να πανηγυρίζουν έξαλλα και άλλαξε για πάντα την ιστορία του μπάσκετ στη χώρα μας.

Δύο χρόνια μετά κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ χάνοντας στον τελικό από την Γιουγκοσλαβία έχοντας όμως προλάβει να δώσει μια ανεπανάληπτη παράσταση στον ημιτελικό όταν σχεδόν μόνος του κέρδισε την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό θεωρείται το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του!

Η μετακόμιση στην Αθήνα

Το καλοκαίρι του 1992 έρχεται μια ακόμη κομβική στιγμή στην καριέρα του Γκάλη. Οικονομικοί και άλλοι λόγοι τον υποχρεώνουν να φύγει από τον Άρη και να κατέβει… Αθήνα. Πάει στον Παναθηναϊκό. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος ξόδεψε 1 δισ. δραχμές για να δει τον κορυφαίο Έλληνα μπασκετμπολίστα ντυμένο στα πράσινα και με αυτή την απόφαση του συνέβαλλε στην αλλαγή της ιστορίας της ομάδας. Η πορεία θα είναι μόνο ανοδική. Ο Παναθηναϊκός βρήκε τον άνθρωπο που έψαχνε και ο Γκάλης αποδείκνυε σε κάθε περίπτωση ότι είναι ακόμα ο παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά σε μια ολόκληρη ομάδα.

Εκεί αγωνίστηκε για 3 χρόνια, κερδίζοντας ένα Κύπελλο Ελλάδος, ενώ είχε και μια συμμετοχή σε φάιναλ φορ.

Το άδοξο τέλος

Παρά τα όσα κατάφερε με τους «πράσινους», το τέλος της καριέρας του θα κλείσει δυστυχώς όχι με τον τρόπο που θα άρμοζε σε έναν αθλητή της κλάσης και της ιστορίας του. στις 18 Οκτωβρίου 1994, μετά το τέλος του αγώνα με τους Αμπελοκήπους, έχει έναν τρικούβερτο καυγά με τον τότε προπονητή του, Κώστα Πολίτη. Δυο μέρες μετά, και χωρίς να έχει πάρει προηγουμένως άδεια, ο Γκάλης ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη κι έρχεται σε ρήξη με την ομάδα του, η οποία προχωράει σε διακοπή του συμβολαίου του. Λίγο μετά αποτελεί παρελθόν από τον «πράσινο» πάγκο και ο Κώστας Πολίτης.

Ο Παναθηναϊκός δέσμευσε έτσι τον Νίκο Γκάλη, καθώς έπρεπε να δοθεί η συγκατάθεση της ομάδας για να μείνει ελεύθερος ο παίκτης (καθ’ ότι είχε έναν χρόνο ακόμα συμβόλαιο), κάτι που δεν έγινε ποτέ με αφορμή και κάποια χρήματα που φέρεται να είχε λάβει προκαταβολικά ο Γκάλης. Οι πληροφορίες τότε έλεγαν πως ο νέος προπονητής του «τριφυλλιού» Μπόζινταρ Μάλκοβιτς δεν τον ήθελε ούτε στην ομάδα, αλλά ούτε ως αντίπαλο. Ο Γκάλης το παίρνει απόφαση και στις 29 Σεπτεμβρίου του 1995 στέλνει στα ΜΜΕ την ανακοίνωση όπου γνωστοποιεί το οριστικό τέλος της καριέρας του.

Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ήθελα να σταματήσω αυτό που τόσο αγάπησα και αγαπώ, μέσα στο γήπεδο, γιατί πιστεύω πως ξέρω να παίρνω τις αποφάσεις μου τότε που πρέπει. Αυτή μου η επιθυμία θεωρήθηκε από πολλούς ως αδυναμία και παράκληση σε κάποιους να με αφήσουν να συνεχίσω το μπάσκετ. Ποτέ δεν έχω παρακαλέσει άνθρωπο, ποτέ δεν ζήτησα χάρη από κανέναν. Φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος. Ζητώ συγγνώμη αν πίκρανα κάποιους και δεν κρατάω κακία σε κανέναν».

Έκτοτε ο Γκάλης ασχολήθηκε με τον επιχειρηματικό τομέα και δημιούργησε αθλητικές κατασκηνώσεις στην Χαλκιδική, οι οποίες εισήχθησαν στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Πρώτος λαμπαδηδρόμος στους Ολυμπιακούς της Αθήνας

Το 2004, στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών της Αθήνας, ο Γκάλης ήταν πρώτος λαμπαδηδρόμος που μπήκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, κρατώντας την Ολυμπιακή Φλόγα, με χιλιάδες ανθρώπους να τον αποθεώνουν.

Οι γυναίκες που σημάδεψαν τη ζωή του

Πέρα από τη μητέρα του με την οποία τον συνέδεε μια στενή σχέση μέχρι εκείνη να φύγει για τη γειτονιά των αγγέλων, πολλές γυναίκες σημάδεψαν τη ζωή του μεγάλου καλαθοσφαιριστή.

Το 1980 γνωρίζει την όμορφη Τζένη Ρήγα με την οποία αγαπήθηκαν τρελά. Παντρεύονται με πολιτικό γάμο στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια με θρησκευτικό που ταρακούνησε ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη. Ο Νικ φτάνει σε σημείο, λόγω παρεξήγησης, να πλακωθεί με περαστικό (!) σε μια βόλτα τους, όπου και έχασε ένα δόντι, αφού ο περαστικός αποδείχθηκε... δάσκαλος του καράτε.

 

Η αγάπη ήταν έντονη, αλλά ο χρόνος φέρνει φθορά. Ο χρόνος, αλλά και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Τζένη, εξαιτίας των οποίων νοσηλεύτηκε σε κλινική.

Όταν συνέβη αυτό, το ζευγάρι είχε χωρίσει περίπου ένα χρόνο και βρίσκονταν σε διάσταση. Στις 28 Μαΐου του 1988, η Τζένη σκοτώνεται σε αυτοκινητικό δυστύχημα στο 447ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το Renault 5 που της είχε χαρίσει ο Νικ, ξέφυγε από τον έλεγχό της, παρασύροντας στον θάνατο και άλλους δύο ανθρώπους.

Δεν πηγαίνει στην κηδεία, αλλά μια ημέρα μετά πάει μόνος του στο νεκροταφείο, μακριά από τα ενοχλητικά φώτα της δημοσιότητας, για να αφήσει λίγα λουλούδια στον τάφο της Τζένης.

Η τραγωδία με την Τζένη τον σημάδεψε και χρειάστηκε μεγάλη δύναμη ψυχής για να την ξεπεράσει και να προχωρήσει. Σε αυτό τον βοήθησε η Βασιλική, παίκτρια της γυναικείας ομάδας του Άρη. Η Βασιλική τον βοήθησε πολύ, πέρασαν όμορφα μαζί για περίπου τρία χρόνια και ο Γκάλης αποκτούσε και πάλι την παλιά, καλή του διάθεση. Κάποια στιγμή, όμως, χώρισαν σαν φίλοι. Τη θέση της Βασιλικής, στη ζωή και τη καρδιά του, πήρε η Αλέκα Καμηλά - αθλήτρια του ύψους, την οποία γνώρισε στο Καυτανζόγλειο όπου πήγαινε για να τρέξει. Ο Νίκος έμεινε μαζί της για περίπου τέσσερα χρόνια, αγαπήθηκαν πολύ, έφτασαν κοντά στο γάμο, αλλά για άλλη μια φορά επήλθε τέλος.

Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Γκάλης ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας με την γλυκιά δημοσιογράφο Έλενα Παναγιώτου με την οποία απέκτησαν την Στέλλα. Αυτές είναι οι δύο γυναίκες που μονοπωλούν πλέον την ζωή του.

 

Τι είχε πει για τον Γκάλη ο Μάικλ Τζόρνταν και άλλοι αντίπαλοί του

Τον Οκτώβριο του 1983, ο «γκάνγκστερ» βρέθηκε αντιμέτωπος με το όνομα-σύμβολο του συγχρόνου μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν. Ο αγώνας στο Παλέ ντε Σπορ έμεινε στην ιστορία, με την Εθνική μας, να αντιμετωπίζει το περίφημο Νορθ Καρολάινα του Τζόρνταν.

Ο Τζόρνταν είχε δηλώσει αργότερα για τον «Θεό» του ελληνικού μπάσκετ: «Είναι ένας πλήρης παίκτης. Δεν περίμενα να δω έναν τέτοιο σκόρερ από την Ευρώπη, ειδικά από τη χώρα σας».

Πολλοί όμως παίκτες και προπονητές του μπάσκετ είχαν μιλήσει για τον Γκάλη με λόγια άκρως κολακευτικά:

  • Μπομπ Μάκαντου: «Είδα τον Γκάλη να κάνει πράγματα, που δεν γινόντουσαν ούτε στους Λέικερς και τους Σέλτικς».
  • Bόιτσεκ Kραϊόφσκι (προπονητής της Λεχ Πόζναν): «Είπα στους παίκτες μου πως θα μαρκάραμε τους 4 παίκτες του Άρη και κάναμε τα σχέδια μας. Για τον Γκάλη κάναμε την προσευχή μας».
  • Ντράζεν Πέτροβιτς: «Αν εγώ είμαι ο γιος του διαβόλου, τότε ο Nick Galis είναι ο ίδιος ο διάβολος».
  • Pουντ Xαρεβάιν (προπονητής της Ολλανδίας): «Ξέρω έναν τρόπο να σταματήσουμε τον Γκάλη: να τον κλειδώσουμε στο ξενοδοχείο!».

Στο Πάνθεον της ιστορίας

Η αξία του μεγάλου Έλληνα καλαθοσφαιριστή είναι πλέον αναγνωρισμένη και στη μήτρα του μπάσκετ, Αμερική. Ο Νίκος Γκάλης μπήκε στην παρέα των κορυφαίων καλαθοσφαιριστών του κόσμου, καθώς έγινε μέλος του Naismith Hall of Fame.

Σε μια σπουδαία στιγμή που ήρθε να σφραγίσει την καριέρα του, τα ξημερώματα του Σαββάτου (ώρα Ελλάδας), ο Νίκος Γκάλης περπάτησε στο κόκκινο χαλί μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του Στέλλα. Ήταν κομψός, φορώντας λευκό σακάκι και μαύρο παντελόνι.

Εκεί τον περίμεναν και Έλληνες ομογενείς οι οποίοι μόλις τον είδαν φώναζαν ρυθμικά το όνομά του. Ο ίδιος χαμογέλασε και ανταποκρίθηκε με τον χαιρετισμό της νίκης, ενώ τους ευχαρίστησε για την συμπαράσταση. Εκεί ήταν παλιοί συμπαίκτες του από το κολέγιο του Σίτον Χολ.

Στο βίντεο που προβλήθηκε οι «αντίπαλοι» του Νίκου Γκάλη τον αποθέωσαν. Ο Τόνι Κούκοτς μάλιστα τον χαρακτήρισε «θρύλο».

Ο συγκλονιστικός λόγος που άγγιξε ψυχές

Ο Νίκος Γκάλης ανέβηκε στο βήμα και με τον λόγο του έκανε καρδιές να ραγίσουν. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην απόφαση του να έρθει στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι δεν μετάνιωσε ποτέ γι’ αυτή του την επιλογή, ενώ αφηγήθηκε και μία άγνωστη ιστορία που βίωσε στη Θεσσαλονίκη…

Ο σύντομος, μεστός και εσωτερικά συγκινητικός λόγος κατάφερε να κλείσει σε λίγες γραμμές την ιστορία και το μεγαλείο του ανδρός:

«Θα ήθελα να πω ότι αποτελεί μεγάλη μου τιμή να γίνομαι μέλος του Hall of Fame. Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα κι εδώ δίπλα μου είναι ο Μπομπ ΜακΑντού ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες που έχω αντιμετωπίσει στην καριέρα μου. Μας συνδέουν σπουδαίες μονομαχίες με τον Μπομπ. Ευχαριστώ τους φίλους μου που με ακολούθησαν εδώ, είναι σαν αδέρφια για μένα. Παλιοί συμπαίκτες μου στο Σίτον Χολ. Τότε, στο Σίτον Χολ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έφτανα εδώ. Το όνειρό μου ήταν να παίξω στο ΝΒΑ, επιλέχθηκα από τους Σέλτικς μαζί με τον τρομερό Λάρι Μπερντ. Είχα προτάσεις από αρκετές ομάδες από την Ελλάδα. Μέχρι τότε δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο Άουερμπαχ ήθελε να μείνω, αλλά πήρα μια απόφαση για την οποία δεν θα μετανιώσω ποτέ στη ζωή μου. Πήγα στην Ελλάδα και το 1987 η Ελλάδα κατέκτησε το ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Όλο το έθνος βγήκε στους δρόμους, το μπάσκετ έγινε εθνικό άθλημα και η Ελλάδα είναι από τις κορυφαίες ομάδες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τότε σε κάθε αυλή σπιτιού, σε κάθε αυλή σχολείου τοποθετήθηκε μια μπασκέτα.

Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό που ζω σήμερα. Το θέμα δεν είναι η κατάκτηση τίτλων αλλά το σημαντικό που θα σας αποκαλύψω σήμερα. Μια μέρα περπατούσα στη γειτονιά μου στη Θεσσαλονίκη και με σταμάτησε ένας κύριος. Νόμιζα ότι ήθελε μια αναμνηστική φωτογραφία ή ένα αυτόγραφο. Με φώναξε «Νίκο, Νίκο», έτσι με φωνάζουν. Μου είπε «θέλω να σ’ ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου γιατί έσωσες τον γιο μου, του έκανες το μεγαλύτερο δώρο». Μετά μου εξήγησε ότι ο γιος του ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά αλλά το ξεπέρασε, βρήκε το νόημα της ζωής κι έγινε αθλητής μπάσκετ. Θέλω να ευχαριστήσω τους προπονητές μου και τους συμπαίκτες μου στο Σίτον Χολ, τον σύλλογό μου τον Άρη Θεσσαλονίκης που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην καριέρα μου, τη γυναίκα μου και την κόρη μου Στέλλα», είπε ο Νίκος Γκάλης, εν μέσω χειροκροτημάτων.


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
akis3 adTechParam +45075+186433 - adTechUnit 9
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Σεισμός 3 βαθμών στη Λέσβο
Τα νέα της ημέρας
Σεισμός 3 βαθμών στη Λέσβο