Έχω κρυφή σχέση με τη μητέρα του κολλητού μου: Να τη σταματήσω ή να συνεχίσω;

18 Σεπτεμβρίου 2017
Ο 20χρονος αναγνώστης του boro.gr, Αντώνης ρωτά

Η ιστορία που θα σας πω έγινε πριν ένα μήνα. Αφορά τη σχέση μου με τη μητέρα του καλύτερου μου φίλου. Εγώ 20 ετών, εκείνη 41.

Πήγα στο σπίτι του καλύτερου μου φίλου, αυτός όμως έλειπε και μου άνοιξε το σπίτι η μάνα του. Με τη μάνα του είχαμε πάντα φιλικές σχέσεις, αφού είμαστε γείτονες. Έχει μείνει χήρα εδώ και 10 χρόνια. Πιάνουμε τη συζήτηση μου και μου προτείνει να καθίσω να μου κάνει καφέ και συζητούσαμε για ώρα. Όταν πήγε να πάρει το φλιτζάνι μου για να το πάει στην κουζίνα, καθώς με πλησίασε, δεν ξέρω τι με έπιασε και τη φίλησα. Εκείνη ανταποκρίθηκε και μετά από λίγο βρεθήκαμε στο κρεβάτι της, όπου κάναμε έρωτα. Από τότε έχουμε ξανακάνει άλλη μια φορά έρωτα και γενικά έχουμε κρυφά σχέση.

Τον γιο της και κολλητό μου ντρέπομαι να τον αντικρίσω, αλλά και αυτήν τη σκέφτομαι συνέχεια. Δεν ξέρω τι να κάνω να συνεχίσω μαζί της ή να το διαλύσω, για να μην μας πιάσει ο φίλος μου και χαλάσει η φιλία μας;

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχοθεραπεύτρια Δήμητρα Φιλοπούλου:

Αγαπητέ αναγνώστη,

Υπάρχει ο μύθος που λέει ότι δεν ορίζουμε και δεν μπορούμε να ελέγξουμε ποιον ερωτευόμαστε. Αλλά είναι μόνο αυτό, ένας μύθος. Δεν μπορούμε να αφήσουμε την καρδιά μας ανεξέλεγκτη να πληγώνει ανθρώπους που αγαπάμε και που μας αγαπάνε.

Δυστυχώς έχεις μπει σε μία κατάσταση όπου αναπόφευκτα κάποιος θα πληγωθεί. Το ζητούμενο είναι να «λήξει» αυτή η κατάσταση με το λιγότερο δυνατό πόνο. Θα πρέπει να ζυγίσεις μέσα σου τι νιώθεις, τι θέλεις και τι μπορεί να γίνει.

Η σχέση αυτή είναι κάτι πέρα από σεξουαλική; Έχετε κοινά ενδιαφέροντα; Δίνεις και παίρνεις ενδιαφέρον; Θεωρείς ότι θέλεις και μπορείς να τη συνεχίσεις; Με απλά λόγια, πιστεύεις πως είναι μία σχέση για την οποία αξίζει να παλέψεις; Εκείνη πιστεύει το ίδιο; Αν τη συνεχίσεις, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να το μάθει και ο φίλος σου. Θεωρείς πως αυτό που έχετε είναι αρκετά σημαντικό, ώστε να παλέψετε για αυτό;   

Αν ήταν μία περιστασιακή σχέση που πλέον έληξε, τότε υπάρχει το ερώτημα του αν θα το πεις στον φίλο σου. Ναι, η ειλικρίνεια είναι σημαντική, αλλά όχι όταν πρόκειται να προκαλέσει πολύ πόνο, να διαρρήξει σχέσεις (τη δική σας φιλία, τη σχέση μητέρας - γιού), και μάλιστα χωρίς κανένα όφελος. Αν δεν υπάρχει τρόπος να το μάθει από κάποιον άλλον, τότε θα σε συμβούλευα να σκεφτείς πολύ αν θα του το πεις.

Ναι, αυτό που έγινε μπορεί να ήταν λάθος, αλλά τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Μάθε από αυτό, και μην το αφήσεις να σε καθορίσει.

Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!

 


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ