Με καταπιέζει η μητέρα μου. Δε δέχεται τον άντρα μου λόγω εκκλησίας, θέλει να με ελέγχει...

23 Οκτωβρίου 2017
Η 47χρονη αναγνώστρια του boro.gr, Ιωάννα ρωτά

Εδώ και 5 χρόνια έχω σχέση με κάποιον συνομήλικό μου, αλλά αδυνατούμε να παντρευτούμε λόγω οικονομικών δυσχερειών. Προέρχομαι από μια συντηρητική οικογένεια κυρίως από την πλευρά της μητέρας μου. Ο πατέρας μου πέθανε πριν από 10 χρόνια από τροχαίο. Μου στοίχισε ο θάνατός του παρόλο που δεν είχαμε ιδιαίτερη σχέση πατέρα-κόρης. Είχαμε τις συγκρούσεις μας αρκετές φορές αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν τον αγαπούσα και δεν τον αγαπώ ακόμη και τώρα που έφυγε. Οι γονείς μου παντρεύτηκαν από προξενιό, αλλά δεν αγαπήθηκαν ποτέ. Ξύλο δεν υπήρχε στην οικογένεια, αλλά αντάλλασσαν πολλές φορές σκληρές κουβέντες, ακόμη και μπροστά σε μας, τα παιδιά. Έχω μια αδελφή 2 χρόνια μικρότερή μου. Καμιά δεν έκανε οικογένεια.

Συχνά, η μητέρα μας λέει ότι μας έδωσε πτυχία επειδή ξεκινήσαμε τις σπουδές στο εξωτερικό. Στο εξωτερικό ήρθε μαζί μας όλο τον καιρό που ήμασταν εκεί, εκτός από λίγες μέρες κατά τις οποίες άφησε τον πατέρα μας να έρθει. Δε μας άφησε μόνες καθόλου, παρόλο που ήμασταν 2 άτομα και μπορούσαμε να τα καταφέρουμε μόνες μας. Όταν επιχειρούσαμε να της πούμε ότι μπορούμε μόνες μας, έκλαιγε συνέχεια και θύμωνε. Όταν πήραμε μεταγραφή για την Ελλάδα μας έστειλε σε θρησκευτικό οικοτροφείο. Μόνο τότε ένιωθε η ίδια ασφαλής, ότι δεν θα μας συμβεί κάτι και δεν πάρουμε κακό δρόμο όπως έλεγε, χωρίς να της έχουμε δώσει κάποιο δικαίωμα να σκέφτεται έτσι.

Το αποτέλεσμα όλου αυτού του περιορισμού είναι εγώ προσωπικά τόσα χρόνια να μην μπορώ ελεύθερα να κάνω κάποια σχέση ή να διανοηθώ να προχωρήσω σε γάμο με άνθρωπο εκτός εκκλησίας ή με άνθρωπο που να μην τον εγκρίνει όλη η οικογένεια. Επειδή δεν έχω σταθερή δουλειά, η οικογένειά μου εκμεταλλεύεται την οικονομική μου δυσκολία και χωρίς να το ζητήσω επιλέγουν και αγοράζουν τα ρούχα που τους αρέσει να φοράω επειδή τα τελευταία χρόνια όταν έχω δικά μου λεφτά αγοράζω ρούχα μοντέρνα. Βρήκα σύντροφο που δεν τον εγκρίνουν επειδή δεν είναι πολύ της εκκλησίας και συντηρητικός. Κριτικάρουν τους φίλους και τις φίλες μου κλπ.

Εκείνο που με στενοχωρεί είναι που άφησα να περάσουν πολλά χρόνια με τον φόβο τι θα πει η μητέρα μου αν κάνω αυτό που δεν της αρέσει πάντα. Μας εκβίαζε από μικρές ότι αν την παρακούσουμε σε κάτι, θα πεθάνει και θα μείνουμε μόνες.

Τα τελευταία χρόνια με πιάνουν κάτι κρίσεις πανικού με την έννοια ότι φοβάμαι να μείνω μόνη μήπως πάθω κάτι ή πεθάνω, μήπως πέσω στο δρόμο και δεν έχω κάποιον να με βοηθήσει να σηκωθώ. Όταν έρχεται ο σύντροφός μου να με δει στην πόλη που μένω, στενοχωριέμαι όταν φεύγει μήπως πάθει κάτι και δεν τον ξαναδώ. Στενοχωριέμαι όταν είμαι με τη μητέρα και την αδελφή μου και μετά χωρίζουμε για να πάει ο καθένας στο σπίτι του ή στη δουλειά του μήπως πεθάνουν και δεν τους ξαναδώ. Στενοχωριέμαι επειδή πέθαναν άνθρωποι που αγαπώ πολύ.

Δεν ήμουν έτσι. Γενικά είμαι ένας άνθρωπος ζωντανός, χαρούμενος και δραστήριος. Ίσως φταίει και το γεγονός ότι ζω με ανθρώπους τοξικούς για κάποια διαστήματα. Και ο σύντροφός μου είναι στενάχωρος κάποιες φορές. Στενοχωριέται και απογοητεύεται εύκολα. Πολλές φορές του δίνω εγώ θάρρος και κουράγιο για κάποια πράγματα, αλλά κι αυτό αρχίζει να με κουράζει. Είναι φορές που θέλω να απομονώνομαι και να αποστασιοποιούμαι απ' όλους και απ' όλα. Είναι πάλι φορές που δεν θέλω να χάσω τους αγαπημένους μου. Εκείνο που πιστεύω είναι το περιβάλλον μου κάπου βρήκε πάτημα σε μένα και θέλει να με ελέγχει.

Η απάντηση της ειδικού στο ερώτημά σας:

Αγαπητή αναγνώστρια,

Παραθέτετε ένα πολύ αναλυτικό προφίλ της οικογένειας σας το οποίο βοηθάει στο να κατανοήσει κανείς κάποια βαθύτερα συμπλέγματα στην προσωπική σας ζωή. Παρ' όλα αυτά δεν θέτετε κάποιο συγκεκριμένο ερώτημα. Υποθέτω πως το δίλημμα σας έγκειται στο πώς να διαχειριστείτε τις ανάγκες σας που έρχονται σε σύγκρουση με το οικογενειακό καθεστώς.

Αρχικά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι έχετε μια πολλή καλή εικόνα των βαθύτερων αιτιών που συμβάλλουν στην τωρινή σας κατάσταση. Αυτό είναι θετικό εφόσον βοηθάει στο να αναγνωρίζετε σε ποιες πεποιθήσεις και συμπεριφορές πρέπει να εστιάσετε με στόχο να επιφέρετε την αλλαγή που επιζητάτε. Από την άλλη πλευρά, όμως, θα μπορούσε να αποτελεί και παγίδα εάν το βάρος της ευθύνης γι' αυτό που βιώνετε τώρα πέφτει στους γονείς σας. Όσο το κέντρο της ευθύνης βρίσκετε έξω από εμάς, τόσο αβοήθητοι νιώθουμε, στερώντας μας την ενδυνάμωση και το κίνητρο για να κάνουμε κάτι καλό για τον εαυτό μας.

Ενώ, λοιπόν, κατανοείτε πολύ καλά ότι πολλά από αυτά που σας ταλανίζουν αυτή τη στιγμή οφείλονται σε κατάλοιπα μιας άλλης γενιάς, αυτής της μητέρας σας, όπου τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά, ταυτοχρόνως φαίνεται να τα έχετε εσωτερικεύσει και να επηρεάζουν την συμπεριφορά σας λες και είναι δικές σας αξίες. Μπορεί να μην έχουμε έλεγχο του τι μας περνάνε οι γονείς μας ως σωστό και ηθικό όταν είμαστε μικροί, μα από μία ηλικία και μετά είναι σημαντικό να επανεξετάσουμε τα μηνύματα που μας περάσανε και να δούμε εάν μας ταιριάζουν ή όχι. Αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτουμε τους γονείς μας, ούτε ότι τους κατηγορούμε πως ήθελαν το κακό μας. Αντιθέτως, ότι μας περάσανε ήταν γιατί το θεωρούσαν ως βοηθητικό. Αλλά αυτό το έκριναν με βάση τα δικά τους δεδομένα, τις προσωπικές τους εμπειρίες και τα ατομικά τους βιώματα. Εσείς είστε ένας άλλος άνθρωπος, σε διαφορετική γενιά, με τις δικές σας πεποιθήσεις. Σημαντικό είναι επομένως, πέρα από το να αναγνωρίσουμε την πηγή των προβλημάτων μας, να βρούμε το σθένος να πάμε κόντρα σε ένα ολόκληρο οικογενειακό σύστημα που το συντηρεί!

Η εκτίμησή μου είναι πως ενώ αποζητάτε την αλλαγή, σας είναι πολύ δύσκολο να κάνετε κάτι διαφορετικό από το αναμενόμενο για την μητέρα και την αδελφή σας, ειδικά εφόσον η ΄πολιτική΄ συμμόρφωσης συντηρείται εδώ και πολλά χρόνια. Θέλει μεγάλη ψυχική δύναμη για να πάτε κόντρα σε κάτι τέτοιο. Παρ΄ όλα αυτά, αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθείτε. Όσο επιλέγετε να μην απογοητεύσετε την οικογένειά σας, τόσο θα είστε έρμαιο των δικών τους προβολών επάνω σας. Για να μην βρίσκουν οι άλλοι "πάτημα" να σας ελέγχουν, πρέπει κι εσείς η ίδια να έχετε αποφασίσει μέσα σας τί ακριβώς σας εκφράζει και να μην βασίζετε τις ενέργειές σας στο αν θα είστε αποδεκτή/αρεστή από τους γύρω σας.

Εκτός, όμως, από την αντιπαράθεση που μπορεί να φοβάστε με την οικογένειά σας, καλό θα ήταν να εξετάσετε και τη σύγκρουση με τον εαυτό σας προτού κάνετε ένα βήμα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Πλέον έχετε ενστερνιστεί πολλές από τις αξίες των δικών σας ανθρώπων. Ακόμη και αυτές που σας δυσαρεστούν τώρα που κάνετε την ενδοσκόπησή σας, έχουν γίνει κομμάτι της ταυτότητάς σας. Αυτό σημαίνει ότι, πηγαίνοντας κόντρα στα στεγανά της οικογένειάς σας, θα έρθετε σε σύγκρουση και με τον εαυτό σας, τουλάχιστον με την υπόσταση που επιλέγατε να έχει μέχρι πρότινος.

Επομένως, πριν ζητήσετε την αποδοχή των άλλων, είναι ζωτικής σημασίας να έχετε πρώτα δουλέψει με τον εαυτό σας ώστε κι εσείς η ίδια να τον αποδεχτείτε με αυτές τις νέες αξίες, ανάγκες, και προτιμήσεις που θέλει να εδραιώσει. Καλό είναι, πριν δηλώσετε στους άλλους ότι αποτάσσεστε τα παλιά δεδομένα, να έχετε αγαπήσει τον εαυτό σας και εκτός των οικογενειακών συνόρων και προσδοκιών. Αυτό είναι μεγαλύτερο εμπόδιο στην αλλαγή από την ενδεχόμενη αρνητική αντίδραση των αγαπημένων μας προσώπων. Δουλεύοντας προς αυτή την κατεύθυνση, θα δείτε αλλαγή και στον τομέα των φοβιών που περιγράφετε, εφόσον φαίνεται αυτές οι φοβίες να είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα πιστεύω της μητέρας σας, τα οποία έχετε υιοθετήσει. Καλή σας επιτυχία σε όποιο μονοπάτι επιλέξετε να πάρετε!

Μαρκέλλα Καπλάνη

M.A. Κλινικής-Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

PgCert. Ειδικής Αγωγής  

B.Sc. Ψυχολογίας


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ