10 συμβουλές για να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση!

3 Ιουλίου 2013


Αναγνώστριά μας αναρωτιέται:


ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ - ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. Πώς βελτιώνεται αυτός ο τομέας; Με τον άντρα μου το τελευταίο χρόνο συνεχώς τσακωνόμαστε. Είναι σίγουρα υπερβολικός ( το έχει παραδεχθεί) αλλά πάντα με κατηγορεί ότι κάτι δεν κάνω σωστά κι εμένα αυτό με πειράζει πολύ. μετά από συζήτηση που είχαμε καταλήξαμε ότι μέρος του προβλήματος είναι η χαμηλή αυτοεκτίμησή μου και η ξεροκεφαλιά μου (Βέβαια κι αυτός ξεροκέφαλος είναι). Αλλά θέλω να βελτιώσω το κομμάτι που αφορά εμένα, μπορώ; Είμαι 38 ετών μητέρα 3 παιδιών.




Στο ερώτημά σας απάντησε ο Αλέξης Χαρισιάδης συνιδρυτής της Ελληνικής Εταιρείας Υπαρξιακής Ψυχολογίας “γίγνεσθαι”,  μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Θετικής Ψυχολογίας (Ε.Ε.ΘΕ.ΨΥ)  και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος ψυχολογίας του Παντείου πανεπιστημίου κοινωνικών και πολιτικών επιστημών.



Μπορεί να βελτιωθεί η αυτοεκτίμηση κάποιου ανθρώπου; Και αν ναι με ποιον τρόπο γίνεται αυτό;


Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση. Για κάποιον που αναρτιέται σχετικά θα έλεγα πως ήδη έχει κάνει το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή. Δηλαδή, έχει εντοπίσει πως ο τρόπος που σχετίζεται με τον εαυτό του, ο τρόπος που βλέπει τον εαυτό του, δεν είναι ικανοποιητικός. Αυτή η συνειδητοποίηση έχει μεγάλη αξία και αποτελεί το πρώτο βήμα προς την αυτοβελτίωση. Το δεύτερο και σημαντικότερο ίσως βήμα είναι ο άνθρωπος αυτός να αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για πορεία που θα χρειαστεί να κάνει. Θα χρειαστεί πιθανώς να ζητήσει βοήθεια από κάποιον ειδικό, αν κρίνει πως το θέμα αυτό είναι έντονο και οι προσπάθειες που κάνει από μόνος του δεν ευδοκιμούν.


Πέρα από τη βοήθεια κάποιου ειδικού αυτό που θα βοηθούσε είναι να διαβάσει κανείς ορισμένα, καλά επιλεγμένα, βιβλία γραμμένα από ψυχολόγους και άλλους ειδικούς σχετικά με το θέμα που τον απασχολεί. Μια μικρή έρευνα είτε στο διαδίκτυο είτε στα βιβλιοπωλεία θα δώσει αρκετούς τίτλους από τους οποίους μπορεί κανείς να ξεκινήσει.


Αλλά ας δώσουμε και μερικές πρακτικές συμβουλές που μπορεί σε ορισμένους να βοηθήσουν ως προς το θέμα της αυτοεκτίμησης:






    1. Επικεντρωθείτε σε κάτι δημιουργικό. Βρέστε αυτό που είναι για σας ουσιαστικό και στο οποίο νοιώθετε ικανοί και χρήσιμοι και ασχοληθείτε συστηματικά.

    2. Αντιμετωπίστε τα λάθη σας με επιείκεια. Λάθη θα γίνουν, αυτό είναι αναπόφευκτο. Σημασία έχει να μαθαίνουμε από αυτά, να αναγνωρίζουμε πως είναι ανθρώπινο να συμβαίνουν, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να τα αποφύγουμε στο μέλλον αλλά κυρίως να μην μαστιγώνουμε τον εαυτό μας για αυτά.

    3. Καταγράψτε τα θετικά που ήδη έχετε. Ικανότητες που διαθέτετε, προσόντα που θεωρείτε ως δεδομένα, γνώσεις που κατέχετε, σχέσεις με ανθρώπους που εκτιμάτε, επιτεύγματα που έχετε ξεχάσει ή θεωρείται ασήμαντα.

    4. Αποφύγετε την τελειομανία. Αποτελεί συνταγή αποτυχίας και απογοήτευσης. Λίγα πράγματα στην κόσμο αξίζει να γίνονται τέλεια. Η τελειομανία οδηγεί πολλές φορές στην αναβλητικότητα, πράγμα που φυσικά επιδεινώνει το πώς αισθανόμαστε με τον εαυτό μας.

    5. Θέτετε ρεαλιστικούς στόχους. Αυτή η συμβουλή σχετίζεται με το προηγούμενο. Βοηθάει πολύ να έχουμε κάποιους στόχους οι οποίοι να είναι συγκεκριμένοι και ρεαλιστικοί. Αυτό εξασφαλίζει πως θα υπάρχουν συχνά επιτυχίες οι οποίες ενισχύουν το πώς νοιώθουμε για τον εαυτό μας.

    6. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους. Αφενός ο κάθε ένας από μας είναι πραγματικά μοναδικός και χρειάζεται να αναγνωρίσει την μοναδικότητα του και να την αναδείξει με τον δικό του τρόπο. Επίσης, οι συγκρίσεις με τους άλλους δεν έχουν ιδιαίτερο νόημα καθώς η εικόνα που έχουμε για τις ζωές των άλλων είναι συνήθως εξαιρετικά διαστρεβλωμένες και ανακριβείς.

    7. Καλλιεργείστε μια αίσθηση ευγνωμοσύνης. Συχνά θεωρούμε δεδομένα όλα όσα απαρτίζουν σημαντικά μέρη της ζωής μας. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν είναι δεδομένο. Κάθε τι που σήμερα θεωρούμε ως μέρος της καθημερινότητας μας μπορεί αύριο να αλλάξει ή και να χαθεί. Όταν το θυμόμαστε αυτό μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες για πολλά κομμάτια της ζωής μας.

    8. Να καλλιεργείτε τον σεβασμό προς τον εαυτό σας. Ο σεβασμός αυτός είναι μέρος του ευρύτερου σεβασμού που οφείλουμε να έχουμε προς κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, χωρίς εξαίρεση. Θα μπορούσαμε να το επεκτείνουμε και να μιλήσουμε για σεβασμό απέναντι σε κάθε τι έμβιο και ίσως κάθε τι που υπάρχει στον κόσμο μας. Μέρος του κόσμου αυτού είναι και ο εαυτός μας και αξίζει και εκείνος το δικό του μερίδιο φροντίδας, αγάπης και σεβασμού.

    9. Απομακρύνετε όσους δεν σας σέβονται.  Η ζωή είναι πολύ σύντομη και πολύ πολύτιμη για να ανεχόμαστε ανθρώπους που είναι κακοποιητικοί. Απομακρύνετε λοιπόν η οριοθετείστε τους ανθρώπους του περιβάλλοντος σας που δεν σας σέβονται. Μερικά πράγματα δεν είναι διαπραγματεύσιμα και ο σεβασμός είναι ένα από αυτά.

    10. Μάθετε τον εαυτό σας. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένας ολόκληρος, μοναδικός κόσμος. Η διαδικασία προς την αυτογνωσία είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις που όμως συνήθως αξίζει τον κόπο. Δεν πρόκειται ποτέ να ολοκληρωθεί, επειδή αυτό που είμαστε είναι κάτι ρευστό και ευμετάβλητο, αλλά σημασία έχει η πορεία και όχι ο προορισμός.



ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Μαρι***** ****
02:12 Τετάρτη 5/10/2016
Καλησπερα σαςΕχω μια σχεση εδω κ δυο χρονια σχεδονΚαι οι δυο ειμαστε 20 ετων ομως η μητερα του αγοριου μου οντας συζηγος ναυτικου μεγαλωσε μονη της τα παιδια και ομως πληροφορηθηκα εκανε πολλα λαθη στη ζωη τηςΛιγα χρονια πριν γνωρισω το αγορι μου η μητερα του αρρωστησε με εγκεφαλικα καρκινο στο στηθος ομωε τα ξεπερασε αφηνωντας της ομως σοβαρα κουσουρια και κυριως στον εγκεφαλοΑυτο που με απασχολει ομως τωρα ειναι η ψυχικη υγεια του αγοριου μου που ολα αυτα τα χρονια την φροντιζε μαζι με την αδερφη του μονοι τους γιατι ο πατερας ελειπε σε ταξιδιαΚαι το τελευταιο διαστημα η μητερα του βρισκεται στο νοσοκομειο με διαφορα θεματα υγειας πολυ σοβαρα και το αγορι μου δεν πηγαινει να την βλεπει σχεδον καθολου εχει παρατησει τον εαυτο του θελει να φυει μακρια απο ολα λεει μεχρι που μου ειπε οτι αν εφευγε η μητερα του καλο θσ ηταν να χωριζαμε για να μην τον βλεοω χαλια ομως εγω του ειπα μαζι θα τα ξεπερασουμε ολα γιατι δεν διανοουμαι να τον χασω αλλα απο την αλλη δε πηγαινει στο νοσοκομειο νσ τη φροντιζει και αν παθει κατι θα εχει τυψεις μετα και δε ξερω τι να κανω και πως να τον βοηθησω γιατι κατανοω οτι κουραστηκε τοσα χρονια ομως δεν ειναι ωραιο να εγκαταλειπει τη μητερα του η να αντιδρα στη σχεση μας με το να μη θελει να βγουμε αλλα νσ προτιμα να βγαινει με τους φιλους του και αυτο κατανοητο ομως πρεπει να βγει απο ολη αυτη τη κατασταση και να δραστηριοποιηθειΠαρακαλω θα με ενδιεφερε πολυ η συμβουλη σας Ευχαριστω
mari***** ****
00:13 Πέμπτη 9/01/2014
pos boro na stamathso tin koinoniki fovia pou niotho
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ