Τί είναι τα αιμαγγείωματα και πώς θεραπεύονται;

16 Αυγούστου 2013

Τα αιμαγγειώματα αποτελούν αγγειακές βλάβες του υποδόριου ιστού, οι οποίες εμφανίζονται λίγο μετά την γέννηση του παιδιού, αυξάνουν σε μέγεθος τους επόμενους μήνες και μετά αρχίζουν να υποστρέφουν. Πολλοί από τους όγκους αυτούς υποστρέφουν μέχρι την ηλικία των 6 ετών, ενώ ένα 40% συνεχίζει την υποστροφή του μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές, τα αιμαγγειώματα εμφανίζονται σε ποσοστό 10% στη λευκή φυλή, ενώ το 60% των όγκων αυτών παρουσιάζονται στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου.

Πρόκειται, λοιπόν, για μια αρκετά συχνή βλάβη, για την οποία το πρόσφατο δόγμα της επιστημονικής κοινότητας ήταν να τα αφήνουμε χωρίς θεραπεία, αφού η πορεία της βλάβης οδηγεί στην υποστροφή. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις στις οποίες αναγνωρίζουμε την ανάγκη για θεραπευτική παρέμβαση, λόγω των λειτουργικών ή ψυχολογικών προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν στους μικρούς ασθενείς μας.

Οι κυριότερες ενδείξεις για την θεραπεία των αιμαγγειωμάτων είναι οι ακόλουθες

- Η εμφάνιση του όγκου επηρεάζει την αισθητική

- Ελκώσεις –ατροφία του δέρματος

- Απόφραξη της αεροφόρου οδού

- Προβλήματα ακοής

- Προβλήματα όρασης

- Πιθανότητα για συχνή αιμορραγία λόγω τραύματος

- Προβλήματα στο σχολικό περιβάλλον

- Σκελετική παραμόρφωση

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για θεραπευτική παρέμβαση. Η άποψη ότι το αιμαγγείωμα θα περάσει μόνο του θα πρέπει να αναθεωρηθεί, τουλάχιστον όταν υπάρχει μια από τις ανωτέρω ενδείξεις.

Από τους σημαντικότερους λόγους θεραπείας ενός αιμαγγειώματος είναι τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν όταν το παιδί αρχίσει να έχει συναίσθηση της διαφορετικότητάς του σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά.

Όταν είναι περίπου τριών ετών, το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει ότι έχει κάτι το διαφορετικό επάνω του. Η αντίληψη αυτή γίνεται πολύ πιο έντονη στον παιδικό σταθμό ή στο σχολείο, όταν το παιδί νιώθει ότι τα άλλα παιδιά το κοιτούν επίμονα σε ένα συγκεκριμένο σημείο ή σχολιάζουν τον όγκο και το κοροϊδεύουν. Η κατάσταση αυτή είναι δυνατό να οδηγήσει το μικρό ασθενή μας σε μια μορφή απομονωτισμού ή αίσθησης κατωτερότητας σε σχέση με τα άλλα παιδιά, και όλα αυτά σε μια ευαίσθητη ηλικία που η διάπλαση της προσωπικότητάς του συνεχίζεται.

Υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες η θέση που εμφανίζεται το αιμαγγείωμα συντελεί στην ανάπτυξη κάποιας λειτουργικής διαταραχής. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις όγκων που αναπτύσσονται στο άνω βλέφαρο και πιέζουν τον οφθαλμικό βολβό, ενώ το μάτι παραμένει μισόκλειστο. Επίσης, αιμαγγειώματα που αναπτύσσονται σε θέσεις γύρω από το μάτι παρεμποδίζουν το συγχρονισμό των οπτικών αξόνων των ματιών προκαλώντας προβλήματα όρασης.

Αιμαγγειώματα που αναπτύσσονται γύρω από τα οστά των γνάθων είναι δυνατό να προκαλέσουν σκελετική παραμόρφωση, γιατί «πιέζουν» τα οστά αυτά που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης.

Όταν αναπτύσσονται στην περιοχή μπροστά από τη μύτη ή στην περιοχή του λάρυγγα, προκαλούν προβλήματα στην αναπνοή, ενώ, όταν εμφανιστούν στην περιοχή γύρω από το αφτί και τον ακουστικό πόρο, είναι δυνατό να προκαλέσουν προβλήματα στην ακοή.

Ένα μεγάλο αιμαγγείωμα του προσώπου μπορεί να τραυματιστεί είτε επειδή το παιδί έπεσε με το πρόσωπο είτε επειδή το δάγκωσε κατά λάθος (σε αιμαγγειώματα των χειλιών) είτε ακόμη και επειδή κάποιο άλλο παιδί το χτύπησε στο πρόσωπο πάνω στο παιχνίδι. Στην περίπτωση αυτή, η αιμορραγία που θα ακολουθήσει είναι έντονη και θα προκαλέσει άγχος στους γονείς ή τους δασκάλους αλλά και στους γιατρούς που θα αναλάβουν να τη σταματήσουν.

Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι, ακόμη και μετά την υποστροφή των αιμαγγειωμάτων, παραμένουν στην περιοχή κάποια σημάδια που υπενθυμίζουν ότι το αιμαγγείωμα ήταν εκεί.

Στις μέρες μας, η νοοτροπία που θέλει το αιμαγγείωμα να περνά μόνο του αργά αλλά σταθερά, αλλάζει. Όλο και περισσότεροι γιατροί αναγνωρίζουν την ανάγκη για θεραπευτική παρέμβαση εκεί όπου υπάρχουν ενδείξεις. Αναπτύσσονται νέες χειρουργικές τεχνικές που, σε συνδυασμό με τα νέου τύπου λέιζερ και -κάποιες φορές- με φαρμακευτική αγωγή, είναι δυνατό να θεραπεύσουν ή να ελέγξουν το πρόβλημα. Παράλληλα, πραγματοποιούνται πολλές έρευνες που στόχο έχουν την αναγνώριση της αιτίας για την ανάπτυξη αυτών των όγκων. Βρισκόμαστε πολύ κοντά στην αναγνώριση της αιτίας, γεγονός που θα διευκολύνει ακόμη περισσότερο την θεραπεία.

Η εμπειρία δείχνει ότι οι όγκοι αυτοί είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται νωρίτερα παρά αργότερα. Το αιμαγγείωμα είναι πιο εύκολο να χειρουργηθεί κατά τη φάση του πολλαπλασιασμού του (πριν την ηλικία των 12 μηνών) παρά κατά τη φάση της υποστροφής του (12 μηνών με 12 ετών). Εξάλλου, τα τραύματα επουλώνονται πολύ γρήγορα στα μικρά παιδιά, γεγονός που τις περισσότερες φορές καθιστά σχεδόν αόρατες τις χειρουργικές τομές. Πολλές φορές, όμως, χειρουργούνται με επιτυχία ακόμη και παιδιά μεγαλύτερα του ενός έτους.Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα της φυσιολογικής εμφάνισης και κανείς δεν μπορεί από άγνοια ή κακή εκτίμηση να του τη στερήσει, εάν αυτή μπορεί να του προσφερθεί.

Πηγή : www.healthpress.gr

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ