Γιατί νιώθω μοναξιά όταν είμαι με παρέα;

28 Ιανουαρίου 2013


Ο Θανάσης, αναγνώστης μας, έθεσε το δικό του ερώτημα.

 «Γιατί αισθάνομαι μόνος μου όταν είμαι με παρέα;»

Η συνεργάτιδά μας, ψυχολόγος, κυρία Μαίρη Λέλα έδωσε την απάντηση.



Τι έχει να μας πει το συναίσθημα της μοναξιάς;

Πολλές φορές τα πάντα γύρω μας καθοδηγούν για το τι  θα ήταν καλό να πράξουμε, αλλά εμείς ως γνωστικά μίζερα όντα (αυτό σημαίνει ότι βαριόμαστε να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει), δεν είμαστε αρκετά παρατηρητικοί. Μια τέτοια περίσταση είναι και το συναίσθημα της μοναξιάς, εκείνης που δεν λέει να κοπάσει και αντίθετα δυναμώνει όσο ο κόσμος πληθαίνει γύρω μας.

Όπως όλα τα αρνητικά συναισθήματα πόνος, λύπη, έτσι και η λειτουργικότητα της μοναξιάς είναι να σε προειδοποιεί ότι πρέπει να αλλάξεις ρότα, ότι κάτι κάνεις λάθος (όσο και αν δεν τα θέλουμε και μας τρομάζουν, τα αρνητικά συναισθήματα είναι χρήσιμα ως οδηγοί μας, στην ζωή). Θα βγω να ξεχαστώ λέμε, αλλά δυστυχώς γυρνάμε σπίτι με το συναίσθημα μας περισσότερο βεβαρυμμένο. Σε αυτήν ακριβώς την περίσταση, όλα μας προειδοποιούν ότι την μοναξιά δεν την σβήνει το πλήθος, αντίθετα την φυτιλιάζει, επειδή οι προσδοκίες μας να απαλλαγούμε από αυτήν, είναι αυξημένες εκεί. Σε μια τέτοια περίσταση, όλα μας προειδοποιούν ότι χρειάζεται σκέψη την χρονική περίοδο αυτή, να μείνεις μόνος ή και με τους πολύ οικείους φίλους συντροφιά και να επεξεργαστείς διάφορα θέματα που παραμένουν άλυτα.  

 

Σκέψου λοιπόν τις ακόλουθες περιπτώσεις.

Μήπως έχει συμβεί ένα γεγονός, το οποίο είναι πολύ δύσκολο για σένα στην αντιμετώπισή του και σε έχει δυσκολέψει ή /και  έχει δημιουργήσει πόνο και θλίψη; Όταν τα συναισθήματά μας είναι έντονα είναι δύσκολο να τα αποφύγουμε. Είναι ευκολότερο να τα αντιμετωπίσουμε.

Η αντιμετώπιση των προβλημάτων γίνεται βασικά με έναν από τους δύο τρόπους. Είτε να αλλάξουμε το τέλος του σεναρίου, π.χ να φέρουμε πίσω αυτό που χάσαμε (να δράσουμε τέλος πάντων με κάποιον τρόπο) είτε να περιμένουμε να περάσει ο καιρός και να γιατρευτεί το συναίσθημα από τον χρόνο, που όλοι ξέρουμε ότι είναι ο καλύτερος γιατρός.

 

Νιώθουμε μοναξιά όταν έχουμε ενοχές;

Όταν παλεύεις με το αδηφάγο συναίσθημα του χαμού, δηλαδή αυτό που νιώθουμε όταν φεύγει κάποιος από την ζωή μας (π.χ. χωρισμός ή αποχωρισμός ή θάνατος) θα προσαρμοστείς καλύτερα και γρηγορότερα με τον χρόνο, στην καινούργια πραγματικότητα, αν δεν έχεις κάνει λάθη. Όσο περισσότερες ενοχές νιώθουμε, τόσο πιο βασανιστικός γίνεται ο πόνος. Είναι σαν να νιώθουμε ότι αποτύχαμε, ότι είμαστε κακοί άνθρωποι, ότι μας αξίζει αυτό που πάθαμε και σβήνουν οι ελπίδες για κάτι καλύτερο στο μέλλον. Αναφέρω τις ενοχές γιατί είναι ο πιο συνηθισμένος από τους λόγους που νιώθουμε μοναξιά μέσα σε κόσμο και αυτό επειδή, χαλάνε την σχέση μας με τον εαυτό μας…

 

-Νιώθουμε μοναξιά όταν η σχέση μας με τον εαυτό μας δεν είναι καλή;

Ο πιο συχνός λόγος που νιώθουμε μοναξιά, πραγματική, βαθιά μοναξιά  είναι γιατί δεν νιώθουμε τον εαυτό μας με το μέρος μας. Έχουμε μείνει ανοχύρωτοι, γυμνοί μέσα στον κόσμο.. Όταν δεν έχουμε καλή σχέση με τον εαυτό μας, ψάχνουμε συνεχώς τρόπους για να μειώσουμε την δυνατότητα του αυτοστοχασμού, κάτι που θεωρητικά θα το καταφέρναμε με την  συντροφιά. Δεν είναι ώρα για παρέες και χαβαλέ λοιπόν. Είναι η ώρα να μελετήσεις προσεκτικά τις περιστάσεις, να δεις τι έκανες εσύ λάθος και να το διορθώσεις η να ζητήσεις ειλικρινά συγνώμη. Δεν είναι η ώρα για εγωισμούς, είναι η ώρα της μεταμέλειας, που σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, σου δίνει πίσω τον εαυτό σου και τις ελπίδες σου για το μέλλον. Ζητάμε συγνώμη από τους άλλους ή και από τον εαυτό μας αν θεωρήσουμε ότι τα λάθη που πράξαμε ήταν αυτοκαταστροφικά (ενοχές μπορεί και να έχουμε έναντι του εαυτού μας και μάλιστα πολύ έντονες).

Σκέψου λοιπόν μοναχικέ μου φίλε, μήπως είναι ακριβώς η απόδραση από τον εαυτό σου που επιθυμείς μέσω του πλήθους;

-Μπορεί η μοναξιά να σημαίνει έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων;

Μια άλλη περίπτωση στην οποία μπορεί να νιώθουμε το συναίσθημα της μοναξιάς,  όταν δεν τα καταφέρνουμε καλά στις επαφές μας με τον κόσμο.

Όσοι έχουν ελλειμματικές κοινωνικές δεξιότητες, βιώνουν άγχος στις επαφές τους με τους άλλους και αμηχανία και αυτό μπορεί να μπερδευτεί με το συναίσθημα αυτό της μοναξιάς, αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό. Στην περίπτωση αυτή νιώθεις τον εαυτό σου να μην είναι σύμμαχος σου, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θέλεις να αποδράσεις από αυτόν. Εδώ, οι λύσεις είναι περισσότερο πρακτικές και λιγότερο αφηρημένες.

 

-Πώς καταφέρνουμε να έχουμε καλύτερες κοινωνικές επαφές;

Για να διευκολύνεις κάπως την θέση σου λοιπόν, καλό θα ήταν να συμμετέχεις σε ομάδες με κοινούς στόχους, ώστε αυτό που θα σε δένει με τους άλλους να είναι εκεί από μόνο του και να μην χρειάζεται να το κάνεις εσύ, μια που δυσκολεύεσαι. Τέτοιες είναι οι εθελοντικές ομάδες οι οποίες εκτός από το ότι σου παρέχουν άσυλο λόγω του ότι δεν χρειάζεται να νιώθεις οικεία με όλους για να  λειτουργήσεις, αναπτύσσουν και την αυτοπεποίθηση λόγω της προσφοράς που τις χαρακτηρίζει. Οι αθλητικές ομάδες επίσης μπορούν να συνεισφέρουν στην προσπάθειά σου να αποφεύγεις την αμηχανία τη ομάδας.

Επειδή οι κοινωνικές δεξιότητες μπορούν να καλλιεργηθούν σε έναν βαθμό καλό θα ήταν να μην αποφεύγεται το πλήθος ή η ομάδα, αλλά να χρησιμοποιείται ως πεδίο εξάσκησης. Στην αρχή οι ομάδες να είναι μικρέςκαι να αποτελούνται από οικείους ανθρώπους και προοδευτικά να αναπτύσσουμε τον βαθμό δυσκολίας της παρέας, φαντάσου σαν να περνάς πίστες σε παιχνίδι, μόνο που τις πίστες τις φτιάχνεις εσύ… Μια από τις πιο εύκολες πίστες είναι το να καλείς τις ομάδες στο σπίτι σου είναι ιδανικό, γιατί έτσι νιώθεις εντός του οχυρού σου και αυτό σου δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και κάτι να κάνεις (π.χ. να περιποιηθείς τους καλεσμένους) όταν νιώσεις αμηχανία. Μετά αλλάζεις τον κόσμο σε πιο άγνωστο και μεγαλύτερες ομάδες.

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, κάτσε και σκέψου.

Μαρία Λέλα

Ψυχολόγος.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ