Moναξιά: Όταν οι φίλοι δεν είναι κοντά μας...

9 Σεπτεμβρίου 2013
Γεια σας. Είμαι 52 χρονών γυναίκα. Έχω μια φίλη πολύ κοντινή μου. Γνωριζόμαστε περίπου είκοσι χρόνια. Τα πρώτα χρόνια η παρέα μαζί της με ανακούφιζε. Τα τελευταία χρόνια η παρέα μαζί της με ρίχνει συνέχεια. Είμαι χωρισμένη.Τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει.Τι προτείνετε να κάνω. 
 
Αναγνώστρια του boro.gr 
 
Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον συναργάτη μας, ψυχολόγο και ψυχοθεραπευτή, κύριο Θεοφάνη Καραγιάννη. 



Διαβάζοντας την ερώτησή σας αρχικά αισθάνθηκα μία απορία σχετικά με το τι πραγματικά με ρωτάτε. Έμοιαζε σαν να μου ζητάτε μία επιφανειακή συμβουλή για το αν θα κρατήσετε επαφή με μία φίλη σας  κάτι που φυσικά μόνο εσείς θα μπορούσατε να γνωρίζετε αν το θέλετε ή όχι, αν σας προσφέρει κάτι η φιλία σας μαζί της και αν νιώθετε πραγματικά κοντά της. Παρατηρώντας πιο προσεκτικά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης είχα την αίσθηση ότι αυτό που παρουσιάζετε είναι πως έχετε καταλήξει να ζείτε μία ζωή δίχως νόημα. Οι φράσεις που χρησιμοποιήσατε είναι μόνο σε σχέση με το τι δεν υπάρχει: δεν έχετε μία συντροφική σχέση, αφού χωρίσατε, δεν έχετε κοντινή επαφή με τα παιδιά σας, αφού αυτά μεγάλωσαν, αλλά και δεν έχετε πλέον μία φιλική σχέση που να σας δίνει κάτι όμορφο, αφού η παρέα σας σας ρίχνει.
 
Απ΄την άλλη σκέφτηκα ότι φαίνεται σαν να έχετε πολύ πένθος στη ζωή σας, για τη χαμένη σχέση σας, για τα παιδιά σας που μεγάλωσαν και τα "χάσατε", ίσως και για το γεγονός ότι μεγαλώνετε. Ακούγεται πως βρίσκεστε σε μία δύσκολη μεταβατική περίοδο, όπου αλλάζουν τα πράγματα και συνάμα δεν φαίνεται εσείς να διατηρείτε κάτι όμορφο από το παρελθόν σας. Η πρότασή μου είναι πως ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθείτε πως συμβάλλατε εσείς στο να οδηγηθείτε να ζείτε μία ζωή γεμάτη από μοναξιά.
 
Δυσκολεύομαι να σκεφτώ πως θα σας βοηθούσαν κάποιες επιφανειακές συμβουλές στο να ξαναχτίσετε τη ζωή σας, γιατί ακόμα και η επιθυμία σας να βοηθηθείτε σε ένα ζήτημα της ζωής σας παρουσιάζεται με παθητικότητα και φαίνεται να αφορά κάποιον άλλο και όχι εσάς. Τελική μου σκέψη είναι πως αναρωτιέμαι εγώ που μπορεί να βρίσκεται η σπίθα ζωής μέσα σας και πως ίσως να ήταν βοηθητικό για σας να δείτε πότε και πως πνίξατε την επιθυμία σας για ζωή. Βέβαια το να προσεγγίσετε κάποιον με αυτήν σας την ερώτηση ίσως και να φανερώνει πως πράγματι θέλετε να σας πλησιάσει κάποιος και να σας καταλάβει, ίσως και να νιώσει ένα μέρος του πόνου σας και αυτό είναι άξιο σεβασμού αλλά και ένδειξη προοπτικής για ενεργή αλλαγή.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Μαιρ***** ****
13:26 Δευτέρα 10/03/2014
καλησπέρα είμαι 27 χρόνων και εδώ και 2 χρόνια χώρισα από μια σχέση που υποσχόταν πολλά χωρίσαμε έτσι ξαφνικά μέσα από το τηλέφωνο δεν ήταν τέλεια σχέση γιατί πάντοτε εγώ προσπαθούσα να κάνουμε νέα πράματα αυτός έφτιαξε την ζωή του μέσα σε λίγα λεπτά από των χωρισμό μας τώρα είναι παντρεμένος με παιδί εγώ έμεινα μονοί να ψάχνω να φτιάξω την ζωή μου να βρω μια σχέση για να προχωρήσω άλλα μάταια και έτσι παράτησα της προσπάθειες και κλείστηκα σε μένα και έγινα σκληρή με μένα και με τους άλλους τώρα δεν αντέχω άλλο αυτήν την κατάσταση της μοναξιά πολλές φορές κλαίω αισθάνομαι αόρατη το απολύτως τιποτασαν να μην υπάρχω να μην με αγαπάνε πως είμαι βάρος πως κανένας δεν ασχολείται μαζί μου δεν ξέρω τι να κάνω για να σταθώ πάλι στα ποδιά μου και να βρω των χαμένο μου εαυτότώρα πια φοβάμαι να κάνω σχέση γιατί φοβάμαι να μην πληγωθώ θέλω πολύ να έχω και εγώ ζωή και όχι μοναξιά τι μπορώ να κανω ευχαριστώ πολύ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ