Τα καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας!

24 Σεπτεμβρίου 2013

  Βρήκαμε για εσάς τα καλύτερα μαγαζιά για φαγητό στην Αθήνα!

 

MAMA ROUX

ΜΑΜΑ ROUX: Αιόλου 48-50, κέντρο Τηλ.: 2130048382

All day café – restaurant στο κέντρο της πόλης με τραπεζάκια στον πεζόδρομο της Αίολου. Εδώ τα πρωϊνά ξεκινούν με φρεσκοψημένα tea cakes, muffins, cookies και jazz ακούσματα. Tις Κυριακές σερβίρεται brunch με pancakes, αυγά benedict και ομελέτες, κρέπες, feuilletté (σφολιάτα με διαφορετικές αλμυρές γεύσεις), αλλά και πιάτα ημέρας. Αν βρεθείτε μεσημέρι ή βράδυ στο κέντρο, έχετε επιλογή από ένα πολυσυλλεκτικό μενού με πιάτα απ’ όλες τις ηπείρους, από φαλάφελ και κοτόπουλο ταντούρι μέχρι tortillas, burgers και crème brûlée που έχουν επιμεληθεί οι 3 σεφ του, η Βελγίδα Sandra Berten, ο Βασίλης Σπόρος και ο Σύριος Άχμαντ Αλ Ράι. Εμπνευσμένα cocktails σερβίρονται όλη την ημέρα καθώς και μια μεγάλη ποικιλία κρασιών. Γνωστό και για τα events με live μουσική που διοργανώνει ο Αμερικάνος ιδιοκτήτης, μουσικός, John Higgins.


Cosa Nostra: Αγίας Θέκλας 5, Μοναστηράκι, τη2103310900

Αισθάνεσαι λίγο σαν να παίζεις σε ταινία, ακούς ωραίες μουσικές, τρως ιταλικά ζυμαρικά και δοκιμάζεις την καινούργια πίτσα -έχει λεπτή, λεπτότατη, τραγανή ζύμη. Είσαι σε ένα από τα πιο γοητευτικά μαγαζιά της πόλης. Πάντα το θεωρούσα από τα πιο ατμοσφαιρικά εστιατόρια της πόλης. Καρό τραπεζομάντιλα, ασπρόμαυρες φωτογραφίες μαφιόζων –φουλ πούρου και καμπαρντίνας–, ένα απίθανο παλιό τζουκ μπόξ (Wurlitzer του ’39) και στην ούγια «Cosa Nostra». Νομίζεις ότι βρέθηκες στη νεοϋορκέζικη Little Italy. Είσαι όμως στου Ψυρρή. Στ’ αφτιά Sinatra και Bobby Darin, στο πιάτο Ιταλία. Η κουζίνα είναι σε καλή φάση και οι τιμές έχουν μειωθεί (ήταν λίγο τσιμπημένες), ενώ έχει προστεθεί πίτσα με πολύ τραγανή, λεπτή ζύμη. Από τις «λευκές» δοκίμασα μία με τέσσερα τυριά, μοτσαρέλα, ταλέτζιο, παρμεζάνα και ωραία αισθητή γκορκοντζόλα, από τις «κόκκινες» μία με salisiccia, που αν και λεπτοκομμένη ανεβάζει την κάψα… επικίνδυνα – αν είστε λάτρεις του πικάντικου (εγώ είμαι) go for it. Τα σπαράγγια με σος παρμεζάνας είναι νόστιμα, αν και θα ήθελα να κρατάνε λίγο παραπάνω στο δόντι, και τα κομψά ταλιολίνι με γλυκό σκόρδο, λεμόνι και δεντρολίβανο μου άρεσαν πολύ: ανάλαφρη αίσθηση, ωραία αρώματα, γλυκο-οξύτητα… 


Ένας «Black Duck Garden» στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών

Black Duck Garden: Παπαρρηγοπούλου 5-7, πλατεία Καυθμώνος, 2103234760

Το «Black Duck» πλέον έχει και κήπο. Όχι στην Χρήστου Λαδά (θα ήταν λίγο δύσκολο). Στην πλατεία Κλαυθμώνος. Το «Black Duck Garden Athens City Museum Bistrot» ανοίγει Πέμπτη 26/9 στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, το οποίο στεγάζεται σε δύο από τα παλαιότερα κτίρια της Αθήνας. Εκεί εγκαταστάθηκαν προσωρινά μετά το γάμο τους ο Όθωνας κι η Αμαλία – ο φοίνικας που φύτεψε η ίδια στον κήπο όπου θα βρείτε την πράσινη βερσιόν της «Μαύρης Πάπιας» είναι ακόμη ζωντανός. Το πολυεπίπεδο μπιστρό θα σερβίρει καφέ, σάντουιτς, φαγητό, ποτό και... arty διάθεση. H πρώτη από τις συναυλίες/παραστάσεις έχει προγραμματιστεί για  τη Δευτέρα που μας έρχεται (30/9) με τη Μαριώ και τη Φωτεινή Βελεσιώτου σε τραγούδια του άλλοτε: «Ας ερχόσουν για λίγο», «Μαραμένα τα γιούλια», «Το τραμ το τελευταίο», «Η ταμπακιέρα»…


 Capanna: Πλουτάρχου 38 και Χάρητος 42, Κολωνάκι, 2107241777

  Το «Capanna» είναι από τα καινούργια μαγαζιά που φρεσκάρουν το Κολωνάκι βάζοντας ποιοτικά στάνταρντ στην καθημερινή έξοδο. Μια πολύ προσεγμένη pizzeria και tratoria, ζεστή και cool, αλλά με άποψη. Με το που άνοιξε, κατακλύστηκε από ανθρώπους της μόδας, των μαγαζιών της περιοχής κι επιχειρηματίες που το χρησιμοποιούν ως μοδάτο μεν, αλλά πολύ χαλαρό καταφύγιο. Επικεφαλής στο φούρνο ο pizzaiolo Enrico Boffoni (1η θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό πιτσαδόρων το 2008), χρησιμοποιεί τα δικά του αλεύρια, ζυμώνει και ξεκουράζει τις ζύμες του 24-36 ώρες και φτιάχνει εξαιρετικές πίτσες και φοκάτσιες, τις οποίες ψήνει σε ξύλα από ελιές Μολάων. Η ομώνυμη Capanna, με φανταστική βουβαλίσια μοτσαρέλα, ενσαρκώνει την ιταλική αυθεντικότητα με φυσικές γεύσεις εξαιρετικών υλικών. η Trevigiana έχει τραγανό σπεκ, ελαφρώς καπνιστή σκαμόζα και πικρούτσικο ραντίτσιο. η Porcini-Taleggio είναι απαλή και ζουμερή. η Parma έχει την αναγνωρίσιμη δροσιά ιταλικής σαλάτας με ρόκα, παρμεζάνα και προσούτο San Daniele. Ο Giovanni Caracciolo, συνεργάτης παλιότερα του Gualtiere Marchesi, ετοιμάζει τα υπόλοιπα… Ελαφρύ και ορεκτικό vitello tonnato, ντελικάτα ραβιόλια με σπανάκι και ρικότα, άψογο ριζότο Milanese, νοστιμότατη ταλιάτα με «άγρια» υφή. Στα γλυκά, το αχλάδι croccante ξεπερνάει το επίπεδο της τρατορίας και η σοκολατένια πίτσα σε αφοπλίζει.

 


Το «Furin Kazan» έχει πλέον και αδερφάκι

Furin Kazan: Σύνταγμα, Αλκιμάχου 21, 2107245361

  Μπορεί να ακρίβυνε λιγάκι τελευταία, όμως παραμένει ένα καθημερινής χρήσης ιαπωνικό εστιατόριο: κοινώς, μια πολύ καλή λύση για μεσημεριανό –και όχι μόνο– διάλειμμα. To «Furin Kazan», πιο όμορφο μετά την ανακαίνισή του, με απαλό ροζ στους τοίχους και τις κολόνες του να «ντύνονται» με ανθισμένα κλαδιά κερασιάς, έχει αξιοπρεπές sashimi και αρκετά καλά maki (αν και μερικά μπορεί να εμφανιστούν λιγάκι διαλυμένα – μάλλον τα σφιχτοτυλίγουν παραπάνω απ’ όσο πρέπει). Από τα jap μεζεδάκια, αν σας αρέσουν τα πιάτα που γλυκίζουν «κομμάτι», θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε το nasu-dengaku (τηγανητή μελιτζάνα με γλυκιά πάστα miso) κι αν είστε του αλμυρού πεδίου, το οhitashi, σπανάκι αχνιστό σε μορφή ρολού με φλοίδες καπνιστού τόνου (bonito). Κατά τα άλλα, γρήγορο σέρβις, κάποιες άλλες επιλογές σε ποτό αν δεν θέλεις τσάι ή σακέ και πολλοί… μη Έλληνες για να νιώθεις παγκοσμιοποιημένος.


«Asian Taste»: στο Γκάζι η Κίνα βλέπει Ακρόπολη

Asian Taste: Ιεράς οδού & Κεραμεικού 116, Γκάζι, 2103410828

Τι λετε για καντονέζικα πιάτα με θέα Ακρόπολη; Στο Γκάζι, πάνω στην Ιερά οδό, μόλις άνοιξε επισήμως το «Asian Taste», ένα ρεστοράν διακοσμημένο σε λιτό, σύγχρονο ύφος, με κάποιες -κόκκινες και μη- κινέζικες πινελιές. Το γευστικό του ρεπερτόριο δείχνει ιδιαίτερα εκτενές, με τη γευστική «συλλογή» να περιλαμβάνει dim sum τύπου shaomai, hakau κ.α., καυτερά gong bao, chop suei, χοιρινό με γλυκόξινη, πάπια Πεκίνου, ριζομακάρονα και τηγανητά ρύζια και άλλα πολλά. Εμπλουτίζεται μάλιστα και με λίγες (hot) δόσεις Ταϊλάνδης. Οι πιο τολμηροί μπορούν να πάρουν τα ξυλάκια τους και να δοκιμάσουν την τύχη τους και με το δεύτερο, πιο παραδοσιακό μενού, το οποίο απευθύνεται κατά βάση στους κινέζους, και να γνωρίσουν κάποιες άγνωστες πλευρές μιας πολύ πλούσιας κι αγαπητής ανά τον πλανήτη κουζίνας. Θα χρειαστούν μεταφραστή βέβαια- είναι γραμμένο στα κινέζικα.   

 

«Paragon»: Μια osteria που (θα) τρώει με… ξυλάκια

Paragon: Δεινοκράτους 1, Πλ. Δεξαμενής, Κολωνάκι, 2107222254

Δεν έχει πολύ καιρό που άνοιξε το «Rakkan» στην Κηφισιά ο Δημήτρης Παππάς (φωτό) και ήδη περνάει στο επόμενο βήμα: στο ριζικά ανακαινισμένο χώρο του «Frame Garden» στην πλατεία Δεξαμενής δημιουργεί μια στιλάτη osteria που έχει σκοπό να… φλερτάρει με το σούσι. Η αρχή γίνεται με ιταλικές σπεσιαλιτέ –δύο σεφ έχουν έρθει από επιτυχημένα εστιατόρια του Μιλάνο να αναλάβουν την κουζίνα–, από τον ερχόμενο Οκτώβριο, όμως, θα μπει στο γευστικό παιχνίδι και η Ιαπωνία. Προς το παρόν στο «Paragon» θα δοκιμάσετε πιάτα όπως καρπάτσιο καπνιστού ξιφία, λαβράκι ταρτάρ με τις ελιές, ταλιατέλες σε μελάνι σουπιάς με γαρίδες και κοτολέτα μιλανέζε. Τα ξυλάκια... σε αναμονή. 


GOSTIJO

Gostijo: Αισώπου 10, Ψυρρή Τηλ.: 2103233825

Το μοναδικό εβραϊκό εστιατόριο στην Αθήνα σας ταξιδεύει στις παραδοσιακές γεύσεις της Μεσογείου. Εδώ θα γευτείτε χαρακτηριστικά πιάτα της σεφαραδίτικης κουζίνας από Ισπανία, Μαρόκο, Τυνησία, Τουρκία, Λίβανο, Αίγυπτο, Ισραήλ και αλλού. Το όνομα του μαγαζιού σημαίνει «φίλεμα» στη Λαντίνο, την παραδοσιακή γλώσσα των Σεφαραδιτών, κι αυτός ακριβώς είναι ο στόχος των υπευθύνων του εστιατορίου, δηλαδή να μοιραστούν παραδοσιακές σεφαραδίτικες συνταγές και την πλούσια και αρχαία κουλτούρα των Εβραίων. Ο χώρος μοντέρνος, σε μινιμαλιστικό στυλ, με όμορφη, ατμοσφαιρική αυλή για το καλοκαίρι.


Jamon: Ελασιδών 15 & Δεκελέων, Γκάζι, 2103464120

Η κουζίνα της (μπορεί να) είναι ονειρεμένη, όποτε απορώ γιατί η Ισπανία δεν πείθει στις εδώ «μεταφορές» της και τα εστιατόρια δεν επιβιώνουν. Το «Jamon» πάντως, στο Γκάζι το έχει ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο. Παρά τα εξωτερικά τραπεζάκια (ελληνική απαίτηση) έχει αυτή την όμορφα χαλαρή αίσθηση της μπάρας που συναντάς στην Ιβηρική, προτρεπτική για κρασί, sangria, cava, ακόμη και clara (μπίρα με γκαζόζα ή με λεμόνι την οποία προσωπικά, δέχομαι να πιω μόνο στην παραλία της Βαρκελώνης αν έχει 40 βαθμούς). Η παέγια στην περίπτωσή μας δεν έλεγε και πολλά και η morcilla, που είναι κάτι σαν το αγγλικό black pudding, ήταν παραψημένη, αλλά στο τσιμπολόγημα, που είναι και η βασική δραστηριότητα του «Jamon», το έχουν. Διαλέγεις pintxos –μας άρεσε ιδιαίτερα η εκδοχή με jamon serano, μπρι και φραγκοστάφυλο κι εκείνη με μετσοβόνε, μανιτάρια, δεντρολίβανο και μαυροκούκι– και με φόντο τα επιβλητικά κρεμασμένα μπούτια νομίζεις ότι είσαι αλλού. Άσε που μπορεί να πιάσεις κουβέντα στα ισπανικά με τον ευγενέστατο Jose.



To Μαύρο Πρόβατο: Αρριανού 31-33, Παγκράτι, 2107223469

«Το Μαύρο Πρόβατο» («του Press Cafe», όπως είναι ο πλήρης τίτλος του ) κάνει σουξέ στην ευρύτερη πιάτσα της Πλατείας Προσκόπων ήδη από την αρχή της πορείας του εδώ και τρεις μήνες. Είναι το ερεθιστικόν του ονόματος; Μετράει σίγουρα, αλλά παίζει μεγάλο ρόλο και η ατμόσφαιρα^ τοίχοι-μαυροπίνακες με ασυνήθιστα ρητά όπως «Η τέχνη θέλει τον μάστορά της και η φάβα το λάδι της» και με λευκές ανάσες τα τραπέζια και τις καρέκλες. Το «Μαύρο Πρόβατο» είναι ένα μπιστρό με ζεστασιά γειτονιάς αλλά και αύρα ικανή να συγκεντρώνει καλλιτεχνικό κόσμο απ’ όλη την πόλη. Η κουζίνα κινείται περισσότερο στη λογική της μοιρασιάς ενός μεζεδοπωλείου, έχει ποικιλία, σίγουρη νοστιμιά και πολύ καλές τιμές. Ο ανανεωμένος ντάκος, λ.χ., με ανάλαφρο μαριναρισμένο γαύρο είναι ορεκτικότατος και το βοδινό καραμανλίδικο λουκάνικο μπαχαρωμένο, αλλά όχι καυτερό. Το χουνκιάρ μπεγεντί τιμά δεόντως την ανατολίτικη καταγωγή του και η πανσέτα έχει την ομορφιά του ωραία τσικνισμένου κρέατος. Προσωπικώς προτίμησα, λόγω αδυναμίας, τη «ζουμάτη» σπαγκετάδα βρασμένη σε ζωμό προβάτου, σερβιρισμένη με βούτυρο και λίγο απ’ το ζουμάκι της, που της πάνε η ξερή μυζήθρα και η ξινομυζήθρα (αυστηρή η λιτότητά της, χωρίς όμως να της λείπει η χάρη ). Στο ταμπουλέ το πλιγούρι (γευστικότατο ) υπερισχύει του μαϊντανού και τη δροσιά τη δίνουν ντοματάκια. Στο τέλος φιλοσοφείς περί μαύρου προβάτου γύρω από ένα μοελέ πικρής σοκολάτας.

 

 


 

 

 



ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ