Παιδί και σκύλος στο σπίτι: Τι πρέπει να προσέχετε

11 Οκτωβρίου 2013

Όλα τα παιδιά ενθουσιάζονται με τα σκυλιά, εξάπτεται η περιέργεια τους με αυτά τα ζωηρά τετράποδα. Θέλουν να τα δουν, να τα πιάσουν, να παίξουν. Τουλάχιστον, στη θεωρία… Ή πίσω από κλειστές πόρτες και φράχτες.

Γιατί, ενώ τα περισσότερα παιδιά τρέχουν να χαϊδέψουν, να αγκαλιάσουν ή ακόμα και να πειράξουν παίζοντας το σκυλί του γείτονα ή ένα αδέσποτο που θα συναντήσουν στην πλατεία, κάποια άλλα περιορίζονται να τα κοιτούν …σκαρφαλωμένα στην αγκαλιά της μαμάς ή του μπαμπά ή τρέχουν προς την αντίθετη κατεύθυνση μόλις ο σκύλος σηκώσει το κεφάλι του. Γιατί όμως κάποια παιδιά φοβούνται τα σκυλιά; Και τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Πολλές φορές, οι ίδιοι οι γονείς διδάσκουν στα παιδιά τους να αποφεύγουν τα σκυλιά, είτε λεκτικά είτε μέσω της δικής τους συμπεριφοράς. Μεταδίδουν στα παιδιά τον δικό τους φόβο για τα ζώα, την αντίληψη ότι είναι επικίνδυνα ή βρώμικα και ότι, γενικά, καλό είναι να αποφεύγεται η επαφή μαζί τους.  Σε άλλες περιπτώσεις, ένα μικρό παιδί μπορεί να έχει μια «τραυματική» εμπειρία, όταν ένα μεγαλόσωμο σκυλί, θέλοντας να παίξει, το έχει σπρώξει ή το έχει ρίξει κάτω, με αποτέλεσμα το παιδί να τρομάξει. Αν εξαιρέσουμε, όμως, τις περιπτώσεις όπου η προέλευση του φόβου είναι ξεκάθαρη, υπάρχουν και πάλι ορισμένα παιδιά που χωρίς κάποιο προφανή (ή γνωστό στους γονείς) λόγο, δείχνουν να φοβούνται τα σκυλιά.

Κάθε παιδί έχει, βεβαίως, την δική του ιδιοσυγκρασία – κάποια είναι πιο ζωηρά και εξωστρεφή, κάποια πιο ήσυχα και συγκρατημένα, κάποια αναζητούν τα νέα ερεθίσματα και την περιπέτεια, ενώ άλλα είναι πιο ευαίσθητα και επιφυλακτικά στις νέες εμπειρίες. «Έτσι, κάποια παιδιά έχουν απλά χαμηλότερο όριο για το αίσθημα δυσφορίας που αισθάνονται όταν αντιμετωπίζουν κάτι άγνωστο ή απροσδόκητο», αναφέρει η Tracy A. Dennis, PhD., καθηγήτρια ψυχολογίας στο Hunter College του City University of New York.

Μερικές φορές, το πρόβλημα μεγεθύνεται, γιατί και τα σκυλιά φοβούνται τα παιδιά. Όπως εξηγούν οι εκπαιδευτές σκύλων, πολλές φορές τα παιδιά –ιδίως τα ζωηρά παιδιά στην ηλικία των 5 με 6 ετών– κάνουν όλα τα πράγματα που τα σκυλιά θεωρούν ενοχλητικά ή/και απειλητικά: είναι στο ίδιο ύψος με ένα μεγαλόσωμο σκυλί, οπότε το κοιτούν κατάματα, φωνάζουν, ουρλιάζουν, κουνούν τα χέρια τους προς πάσα κατεύθυνση, και κινούνται με ακανόνιστο τρόπο.

Πώς, λοιπόν, μπορεί αυτή η σχέση να γίνει ασφαλής και αρμονική … για όλους;

Καταλάβετε τον φόβο του παιδιού και αναγνωρίστε τον. Οι φοβίες δεν έχουν λογική και επομένως, η όποια λογική επιχειρηματολογία δεν μπορεί να τις καταπολεμήσει. Παρόλο που μπορεί σε εμάς να φαίνεται λογικό ότι ένα μικρό κουτάβι που χοροπηδάει θέλει απλά να παίξει και η εμπειρία της ζωής μας να μας λέει ότι τα σκυλιά, γενικά, δεν αποτελούν κίνδυνο, ένα παιδί που φοβάται, δεν μπορεί να το καταλάβει όσο κι αν το εξηγούμε. Το πρώτο βήμα για να το βοηθήσουμε να καταπολεμήσει τη φοβία του είναι να καταλάβουμε και να αποδεχτούμε ότι ο φόβος του είναι υπαρκτός και πραγματικός. Και, βέβαια, να μην τον υποτιμήσουμε με τη συμπεριφορά μας, αλλά να προσφέρουμε στο παιδί υποστήριξη και ασφάλεια.

Προσέξτε τι λέτε, ακόμα και σε ανύποπτο χρόνο. Συχνά, το περιβάλλον του παιδιού μπορεί άθελα του να προκαλεί ή και να ενισχύει τον φόβο του, με φράσεις όπως «Χάιδεψε το κάτω από τη μουσούδα του ή μην του τραβάς την ουρά, αλλιώς μπορεί να σε δαγκώσει» ή ρωτώντας έναν άγνωστο που βγάζει βόλτα τον σκύλο του και σας πλησιάζει «Να το χαϊδέψουμε; Δεν δαγκώνει;». Οι δικές σας απόψεις και φράσεις, ακόμα και σε ανύποπτο χρόνο, μπορεί να ερμηνεύονται διαφορετικά από τα παιδιά και να ενισχύουν το φόβο τους. Χρησιμοποιήστε πιο ουδέτερες εκφράσεις, όπως «Μπορούμε να χαϊδέψουμε το σκυλάκι σας;»

Ακολουθήστε το ρυθμό του παιδιού. Κάντε μικρά βήματα εξοικείωσης του παιδιού σας με τα σκυλιά. Στην αρχή μέσα από βιβλία, ταινίες, θετικές ιστορίες αγάπης και φιλίας μεταξύ παιδιών και σκυλιών, στη συνέχεια από απόσταση στο πάρκο ή έξω από τη βιτρίνα κάποιου pet shop. Μειώστε σταδιακά την απόσταση ανάμεσα στο παιδί και τον σκύλο, σεβόμενοι πάντα την διάθεση και την άνεση στην επαφή του παιδιού σας. Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι γονείς είναι να βιάζονται στη διαδικασία αυτή. Αν δείτε ότι το παιδί σας δεν νιώθει άνετα και φοβάται σταματήστε και γυρίστε ξανά στο προηγούμενο στάδιο εξοικείωσης. Είναι σημαντικό να αφήσετε το παιδί να δώσει τον ρυθμό.

Δώστε το παράδειγμα. Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να εξοικειωθεί με τα σκυλιά, βλέποντας στην αρχή εσάς να χαϊδεύετε απαλά ή να παίζετε με ένα σκυλί, ενώ το παιδί σας βρίσκεται σε απόσταση που το κάνει να αισθάνεται άνετα ή πίσω από ένα κλειστό φράκτη. Αν το σκυλί είναι εκπαιδευμένο, μπορείτε να κάνετε επίδειξη κάποιων εντολών, όπως «κάτσε», «μείνε» κλπ. Αν το παιδί σας δει ότι το σκυλί σας υπακούει, θα αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια. Σε κάθε περίπτωση, η δική σας άνεση, εξοικείωση και διασκέδαση, θα κάνει πιο ελκυστική την ιδέα …της δοκιμής. Προϋπόθεση βέβαια, ότι είστε κι εσείς πραγματικά άνετοι και δεν φοβάστε!

Μάθετε στο παιδί σας λίγα πράγματα για τα σκυλιά. Όταν τα παιδιά γνωρίζουν ορισμένα πράγματα για τη «γλώσσα» των σκυλιών, τι σημαίνει όταν κουνάει την ουρά του, όταν βγάζει τη γλώσσα έξω, όταν χοροπηδάει, κλπ., αισθάνονται μεγαλύτερη περιέργεια για την επικοινωνία μαζί τους. Εξηγήστε στο παιδί σας ότι τα σκυλιά μυρίζουν, γλείφουν και ότι αυτός είναι ο τρόπος τους για να «γνωρίσουν» κάποιον και να του δείξουν ότι τους αρέσει. Έτσι, θα ξέρει τι να περιμένει στην πρώτη του επαφή. Μια καλή ιδέα για μια πρώτη, εξ’ αποστάσεως επαφή είναι να δώσετε στο παιδί σας να προσφέρει σε ένα σκυλάκι που γνωρίζετε ένα παιχνίδι ή μία λιχουδιά. Η χαρά και η αποδοχή του σκυλιού (καθώς και η ενασχόληση με το παιχνίδι ή τη λιχουδιά και όχι με το ίδιο) σίγουρα θα το ευχαριστήσουν.

Η πρώτη επαφή με σκύλο. Όταν το παιδί σας αισθάνεται πλέον έτοιμο να έρθει σε κοντινή επαφή με ένα σκυλί, είναι καλύτερα να προτιμήσετε ένα ενήλικο, ήρεμο σκυλί και όχι ένα κουτάβι. Τα κουταβάκια έχουν την τάση να είναι πιο παιχνιδιάρικα, πιο αεικίνητα και απρόβλεπτα, να χοροπηδούν και να χρησιμοποιούν πολύ το στόμα τους (και τα δοντάκια τους) στο παιχνίδι. Ένα μεγαλύτερο σκυλί θα είναι σίγουρα πιο ήρεμο. Μια καλή ιδέα είναι να κρατάτε το σκύλο από το κολάρο και απασχολημένο με κάτι, και να αφήσετε το παιδί να χαϊδέψει αρχικά το σώμα του και όχι το κεφάλι. Για τα παιδιά, η μουσούδα του σκύλου είναι συνήθως το πιο «τρομακτικό» σημείο.

Μάθετε στο παιδί τρόπους! Κλειδί για μια αρμονική, ασφαλή και αγαπησιάρικη σχέση μεταξύ σκυλιού και παιδιού είναι η συμπεριφορά του παιδιού. Είναι σημαντικό το παιδί να μάθει από την αρχή να σέβεται τα ζώα, να τους φέρεται με ήρεμο τρόπο, να τα χαϊδεύει απαλά, και ποτέ να μην σπρώχνει, να μην χτυπάει και να μην τραβάει τη μουσούδα ή την ουρά ενός σκύλου. Τέλος, μάθετε στο παιδί σας πάντα να ρωτάει -εσάς ή τον ιδιοκτήτη- αν μπορεί να πλησιάσει και να παίξει με ένα σκυλί που δεν γνωρίζει.

Τέλος, μην πάρετε σκύλο στο σπίτι πριν ξεπεραστεί η φοβία του παιδιού. Πολλοί γονείς αποφασίζουν να πάρουν σκύλο, ακριβώς επειδή το παιδί τους φοβάται, προκειμένου να εξοικειωθεί. Τις περισσότερες φορές, αποδεικνύεται κακή ιδέα. Η τόσο κοντινή και συνεχής επαφή και παρουσία του σκυλιού στο σπίτι είναι ιδιαιτέρως δύσκολη για ένα παιδί που φοβάται -  είναι πολύ άμεση, πολύ έντονη και για παρατεταμένο διάστημα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να την διαχειριστεί και πολλές φορές το παιδί να νιώθει ανασφάλεια στο ίδιο του το σπίτι. Προτιμήστε τη σταδιακή εξοικείωση, και πριν αποφασίσετε να αποκτήσετε δικό σας σκύλο, δοκιμάστε την συμβίωση με το σκύλο κάποιου συγγενή ή γείτονα, που μπορείτε να πάρετε για μια βόλτα ή και για ένα Σαββατοκύριακο.

Πηγή: www.letsfamily.gr 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ