Αυτοεκτίμηση: Θέλω να αγαπήσω τον εαυτό μου αλλά πώς;

17 Οκτωβρίου 2013

Aυτοεκτίμηση είναι ιδέα, στάση, συναίσθημα, εικόνα και εξωτερικεύεται με τη συμπεριφορά.  Αυτοεκτίμηση είναι η ικανότητα να δίνεις αξία στον εαυτό σου και να τον μεταχειρίζεσαι με αξιοπρέπεια, με αγάπη και αλήθεια. Όποιος αγαπιέται είναι επιδεκτικός αλλαγής .

Aπόσπασμα από το βιβλίο της Βιρτζίνια Σατίρ « Πλάθοντας ανθρώπους»

Γιατί θέλουμε να έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση

Ο βασικός παράγοντας για ό,τι συμβαίνει εντός και μεταξύ των ανθρώπων  είναι η αυτοεκτίμηση του καθενός.  Ακεραιότητα, ειλικρίνεια, υπευθυνότητα, συμπόνια, αγάπη και ικανότητα-όλα πηγάζουν χωρίς δυσκολία απ’τους ανθρώπους που η αυτοεκτίμησή τους βρίσκεται ψηλά.  Αισθανόμαστε πως μας λογαριάζουν, πως ο κόσμος είναι  καλύτερος γιατί  βρισκόμαστε και μεις σ’αυτόν.  Πιστεύουμε στις ικανότητες μας. Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να ζητήσει βοήθεια από τους άλλους, πιστεύουμε όμως ότι μπορούμε να αποφασίζουμε μόνοι μας και ότι τελικά μέσα μας θα βρούμε αστείρευτες πηγές βοήθειας.

Εκτιμώντας τη δική μας αξία, είμαστε έτοιμοι να δούμε και να σεβαστούμε την αξία των άλλων. Ακτινοβολούμε εμπιστοσύνη και ελπίδα. Δεν έχουμε κανόνες αντίθετους με οτιδήποτε αισθανόμαστε. Ξέρουμε ακόμα ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε κάτι για αυτό  που αισθανόμαστε.

Όταν οι  άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν αξίζουν, είναι σίγουροι πως οι άλλοι θα τους ξεγελάσουν, θα τους παραγκωνίσουν και θα τους υποτιμήσουν. Έτσι προετοιμάζουν το δρόμο για να γίνουν θύματα.  Καθώς περιμένουν το χειρότερο, το προκαλούν και συνήθως το παθαίνουν. Για να προστατευθούν, κρύβονται πίσω από έναν τοίχο δυσπιστίας και βουλιάζουν μέσα σε ένα τρομακτικό συναίσθημα μοναξιάς και απομόνωσης. 

Έτσι, απομονωμένοι από τους άλλους, γίνονται απαθείς, αδιαφορούν  για τον εαυτό τους και για τους άλλους γύρω τους.  Είναι δύσκολο γι’αυτούς ν’ακούσουν, να δουν και να σκεφτούν καθαρά και επομένως έχουν την τάση να παραγκωνίζουν και να υποτιμούν τους άλλους.  Όσοι αισθάνονται έτσι, χτίζουν τεράστιους ψυχολογικούς τοίχους και κρύβονται πίσω τους και ύστερα για να αμυνθούν, αρνιούνται πως αυτό έκαναν.

Τι σημαίνει χαμηλή αυτοεκτίμηση

Όταν τα άτομα που νιώθουν μόνιμα χαμηλή αυτοεκτίμηση, γευτούν την ήττα, χαρακτηρίζουν οριστικά τον εαυτό τους αποτυχημένο. «Θα πρέπει να μην αξίζω τίποτα, αλλιώς δεν εξηγείται, γιατι μου συμβαίνουν όλα αυτά τα τρομερά πράγματα», να,  ποια είναι συνήθως η εσωτερική τους αντίδραση.

Έπειτα από αρκετές τέτοιες αντιδράσεις, ο εαυτός μένει απροστάτευτος στα ναρκωτικά, στο πιοτό ή σε κάποιον άλλον τρόπο φυγής απ’τον αγώνα.

Το αίσθημα της κατάπτωσης δεν είναι ίδιο με τη χαμηλή στάθμη στο καζάνι. Με το καζάνι εννοόυμε τα ατομικά «καζάνια» και για το κατά πόσο ήταν γεμάτα με συναισθήματα αξίας ή ενοχής, ντροπής ή ανικανότητας. Χαμηλή στάθμη σημαίνει ουσιαστικά, πως όταν κυριευσαι από δυσάρεστα συναισθήματα, προσπαθείς να φέρεσαι  σαν να μην υπάρχουν.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε  ότι  και άτομα με μεγάλη αυτοεκτίμηση μπορεί να νιώθουν κατάπτωση. Με τη διαφορά ότι, όσοι αισθάνοτναι κατάπτωση, δεν θεωρούν τον εαυτό τους ανάξιο,  ούτε υποκρίνονται  πως δεν υπάρχει μέσα τους αυτό το αίσθημα της κατάπτωσης.

Ούτε προβάλλουν τα συναισθήματά τους στους άλλους.  Το να νιώθει κάνεις καμία φορά σε κατάπτωση είναι φυσιολογικό. Η πολλή σημαντική διαφορά βρίσκεται στο αν καταδικάζεις τον εαυτό σου ή αν αντιμετωπίζεις αυτήν την περίοδο σαν μια ανθρώπινη κατάσταση, ενάντια στην οποία χρειάζεται κανείς να παλέψει.

Η συμβουλή της  Βιρτζίνια Σατίρ για την αυτοεκτίμηση

Συχνά θα τονίζω αυτή τη διαδικασία της πάλης. Το να αισθάνεσαι σε κατάπτωση και να μη το παραδέχεσαι είναι μια μορφή ψευτιάς προς τον  εαυτό σου και τους άλλους. Η υποτίμηση των συναισθημάτων σου μ’αυτόν τον τρόπο οδηγεί άμεσα στην υποτήμηση του εαυτού σου, βαθαίνοντας έτσι τη κατάσταση της χαμηλής αυτοεκτίμησης.  Πολλά από αυτά που μας συμβαίνουν είναι αποτέλεσμα της στάσης μας. Και μια στάση μπορούμε πάντα να την αλλάξουμε

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ