Αύξηση της τεστοστερόνης με... χειρουργείο;

22 Οκτωβρίου 2013

Το βαριατρικό χειρουργείο μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα τεστοστερόνης

Οι ερευνητές πρόσφατα αποκάλυψαν, ότι στους άνδρες με νοσηρή παχυσαρκία, τα επίπεδα των ορμονών του φύλου μπορεί να αυξηθούν σημαντικά μετά από  τη διεξαγωγή βαριατρικού χειρουργείου. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, τα επίπεδα των ορμονών αυξάνονται περισσότερο από αυτό που προβλέπει το μέγεθος της απώλειας σωματικού βάρους.

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Θ.Παλλαντζάς, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, συνεργάτης του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών

Στη μελέτη συμμετείχαν άνδρες με μέσο δείκτη μάζας σώματος(ΔΜΣ) 43.9 kg/m2, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε βαριατρικό χειρουργείο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, βρέθηκε μια σημαντική αύξηση στα επίπεδα των περισσότερων σεξουαλικών ορμονών, συμπεριλαμβανομένων της ολικής τεστοστερόνης, αλλά και της σφαιρίνης που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου, της SHBG, τόσο στους 6 μήνες , όσο και στον ένα χρόνο μετά το χειρουργείο. Η αύξηση μάλιστα στα επίπεδα των προαναφερόμενων ορμονών βρέθηκε σημαντικά υψηλότερη από το αναμενόμενο και στους δυο ελέγχους μετά το χειρουργείο.

Η παχυσαρκία στους άνδρες σχετίζεται με μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης και SHBG, αλλά η σχέση των ορμονών του φύλου με την απώλεια βάρους δεν είναι τόσο ξεκάθαρη.

Για να εκτιμήσουν οι ερευνητές τις αλλαγές στις ορμόνες αυτές μετά το βαριατρικό χειρουργείο  εξέτασαν τη σχέση του ΔΜΣ 161 ανδρών,  ο οποίος είχε μέση τιμή 29.2 kg/m2 με τα επίπεδα  των ορμονών του φύλου, όπως είναι η ολική τεστοστερόνη, η ελεύθερη τεστοστερόνη, η ωχρινοποιητική (LH), η ωοθηλακιοτρόπος (FSH), η SHBG και η οιστραδιόλη (E2).

Στους συμμετέχοντες συμπεριλαμβάνονταν επίσης οι 24 άνδρες με νοσηρή παχυσαρκία, οι οποίοι υποβλήθηκαν είτε σε γαστρική παράκαμψη, είτε σε τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου, είτε σε χολοπαγκρεατική παράκαμψη.

Η εκτίμηση του ΔΜΣ και των επιπέδων των ορμονών έγινε στους 6 μήνες και στον ένα χρόνο μετά το χειρουργείο.

Η νοσηρή παχυσαρκία βρέθηκε να συνδέεται με σοβαρή μείωση των επίπεδων της ολικής και ελεύθερης τεστοστερόνης , της LH, της FSH και της  SHBG,  ενώ οι ασθενείς με μεγαλύτερο ΔΜΣ βρέθηκαν να έχουν και υψηλότερα επίπεδα οιστραδιόλης.

Στους άνδρες με νοσηρή παχυσαρκία η μέση απώλεια βάρους έφτασε το  24.6% στους 6 μήνες και στο 27% στον ένα χρόνο μετά ο χειρουργείο.

Παράλληλα, βρέθηκε σημαντική αύξηση στην ολική και ελεύθερη τεστοστερόνη και στις γοναδοτροπίνες στους 6 μήνες μετά το χειρουργείου που παρέμεινε σταθερή και για τη δεύτερη αξιολόγηση, ένα έτος μετά. Παρομοίως, σημειώθηκε σημαντική μείωση στα επίπεδα της οιστραδιόλης και στους δύο ελέγχους. Ιδιαίτερα σημαντική, όπως προαναφέρθηκε,  βρέθηκε η συσχέτιση ανάμεσα στη μείωση του ΔΜΣ  και την αύξηση της ολικής τεστοστερόνης και της SHBG στους 6 και στους 12 μήνες. Οι συσχετίσεις αυτές μάλιστα παρέμειναν σημαντικές και μετά τον έλεγχο της επίδρασης της ηλικίας των ασθενών σε αυτές.

Στη συζήτηση, οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν πως τα βαριατρικά χειρουργεία φαίνεται επίσης να έχουν την ικανότητα να βελτιώσουν κάποιες κλινικές παραμέτρους στους παχύσαρκους ασθενείς, όπως είναι για παράδειγμα η υπέρταση, η ανοχή στη γλυκόζη και η αντίσταση στην ινσουλίνη. Αν ληφθεί λοιπόν υπόψη πως η διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη έχει βρεθεί πως επηρεάζει τα επίπεδα της SHBG, η βελτίωση τόσο της ανοχής της γλυκόζης όσο και της αντίστασης στην ινσουλίνη μέσω του χειρουργείου, μπορεί να συνεισφέρει στην αποκατάσταση των επιπέδων της SHBG.

Οι ερευνητές επίσης αναφέρουν στα μειονεκτήματα της μελέτης το μικρό δείγμα, τα διαφορετικά είδη βαριατρικού χειρουργείου που συμπεριλήφθηκαν, καθώς και την έλλειψη δεδομένων σχετικά με τη στυτική λειτουργία και τα συμπτώματα υπογοναδισμού.

Αν και τα ευρήματα είναι απαραίτητο να επαληθευτούν με τη διεξαγωγή μεγαλύτερων μελετών, αναδεικνύουν ότι η σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και των ορμονών του φύλου είναι πιο σύνθετη από το αναμενόμενο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ