Καβγάδες ζευγαριών: Γυρνά κουρασμένος το βράδυ και δε μου δίνει σημασία

29 Οκτωβρίου 2013

Αναγνώστριά μας ζητά τη βοήθεια των ειδικών μας:  

Είμαι 30 χρονών και εγώ και ο σύζυγός μου. Είμαστε 4 χρόνια μαζί και κάτι μήνες όμως, παντρεμένοι. Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα μαζί και ακόμα αντιμετωπίζουμε οικονομικά οικογενειακά κλπ Αυτό που μας συμβαίνει είναι ότι τσακωνόμαστε σχεδόν καθημερινά. Αυτό με κάνει δυστυχισμένη επηρεάζει την σεξουαλική μας ζωή και με κάνει καταθλιπτική Εγώ είμαι άτομο που θέλω να συζητώ του ξεκαθαρίζω συνέχεια τι έχω ανάγκη αλλά ο άντρας μου είναι πολύ εγωιστής Πιστεύω με έχει δεδομένη διότι δεν βρίσκω άλλη εξήγηση γιατί να μην προσπαθεί περισσότερο για την σχέση μας. Ενώ λέει πως με λατρεύει και δεν μπορεί να ζήσει μακριά μου εν τούτης εγώ κάποιες στιγμές δεν το νιώθω καθόλου. Για να μου δώσει αγάπη και σημασία θέλει ανταλλάγματα. Αν εγώ είμαι κακόκεφη την στιγμή που θα με προσεγγίσει δεν θα το ξανακάνει.

Έχω κουραστεί να είμαι εγώ η δυνατή πάντα. Όταν είμαι καλά εγω ψυχολογικά τα βρίσκουμε μια χαρά Όταν εγω δεν είμαι κάλα δεν μπορεί να μου αλλάξει την ψυχολογία μου Δεν λέω ότι είμαι αλάνθαστη αλλά είμαι πολυ πιο ώριμη από αυτόν και στις συζητήσεις μας πολλές φορές άθελα μου φαίνεται πως έχει πάντα αυτός άδικο Είναι όμως πολύ εγωιστής και κρατά πολύ εύκολα κακία Εγώ ξέρω πως όταν αγαπάς τον άλλον δεν έχεις εγωισμό Δεν είμαι ευτυχισμένη δίπλα του και του το είπα πολλές φορές Και αντί να κάνει κάτι γι αυτό το παράπονο πεισμώνει. Προσβάλλεται πολύ εύκολα και το ξέρω Δεν θέλω να τον θίγω αλλά δεν έχω και άλλο τρόπο να λύσω τα προβλήματα μας εκτός από την συζήτηση Δεν ξέρω πως να σώσω αυτόν τον γάμο Νιώθω ότι μετρά κατά γράμμα τι θα μου δώσει και αν το πάρει πίσω Λόγω δουλειάς του λείπει πολλές ώρες από το σπίτι έρχεται πολύ κουρασμένος Εγώ όμως έχω ανάγκη την σημασία του να πούμε τα νέα μας κτλ αλλά αυτός θέλει να ξεκουραστεί Μπορεί καθώς του μιλώ για παράδειγμα να αποκοιμηθεί Καταλαβαίνω ότι δουλεύει βάρδιες και στέκεται πολλές ώρες αλλά είμαι και εγώ γυναίκα και άνθρωπος και έχω ανάγκη να νιώθω ξεχωριστή Παλιά τα πράγματα ήταν διαφορετικά…

 Μου έκανε εκπλήξεις με διεκδικούσε κάλυπτε τις ανάγκες μου. Τώρα όμως και τα πιο απλά πράματα δεν τα κάνει Μια η ξεκούραση μια το χόμπυ του έχω κουραστεί Μήπως δεν τον αγαπώ πραγματικά Δεν μπορώ να δεχτώ κάποια πράγματα Ενώ τις περισσότερες φόρες κάνω το πρώτο βήμα τώρα έχω κουραστεί σε σημείο που αναρωτιέμαι μήπως δεν τον αγαπώ Ενημερωτικά να σας πω ότι τον άντρα μου τον ξέρω 15 χρόνια είναι ξάδερφος του γαμπρού μου και ήμασταν ξανά μαζί 2 φορές όταν ήμασταν έφηβοι. Είναι ο δεύτερός μου γάμος και φοβάμαι ότι απέτυχα πάλι. Ο άντρας μου με αγαπούσε πάντα και την ημέρα του πρώτου μου γάμου αυτός έκλεγε Επίσης με περίμενε όπως λέει τόσα χρόνια Απλά σας τα λέω αυτά για να έχετε μια πιο σαφή εικόνα Δεν ξέρω τι να κάνω Νιώθω πως δεν θα αντέξουμε Ακόμα δεν έχουμε μωρά και φοβάμαι για το μέλλον Σας ευχαριστώ.

Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον ψυχοθεραπευτή- ψυχολόγο, κύριο Δημήτρη Κατσαρό.

Από όσα διαβάζω δεν μπορώ να πω ότι δεν υπάρχει αγάπη και πάθος σε αυτή τη σχέση. Απλά αυτή η αγάπη ίσως καλύπτεται πάρα πολύ από τις ατομικές ανάγκες που βγαίνουν λίγο άγαρμπα στην επιφάνεια. Όταν ο σύζυγος για παράδειγμα είναι πολύ κουρασμένος δείχνει τη νύστα και την κούρασή του πολύ απροκάλυπτα στη γυναίκα του, εκείνη θέλει σημασία και στεναχωριέται όταν εκείνος δεν την δείχνει. Υπάρχει μια στεναχώρια με τις ανάγκες και οι ανάγκες αυτές εμφανίζονται σαν επιτακτικές.

Είναι ένα σύνηθες πρόβλημα το να θέλουμε να περάσουμε στη  σχέση χρόνο μαζί, παράλληλα να διατηρήσουμε και τον προσωπικό μας χώρο και ταυτόχρονα να φέρουμε εις πέρας και τις δουλειές, τις υποχρεώσεις. Μια κατάσταση δύσκολη που αφορά τα περισσότερα σύγχρονα ζευγάρια.  

Αυτό που χρειάζεται ένα ζευγάρι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να διαθέσουν και οι δυο λίγο χρόνο. Να βρούμε ο καθένας λίγο χρόνο και χώρο ο καθένας για τον εαυτό του, να δημιουργήσουμε έναν χώρο δικό μας χωρίς να έχουμε την αίσθηση ότι κάποιος θα εισβάλλει μέσα για να μπορέσουμε στη συνέχεια να αντιληφθούμε και τις ανάγκες του άλλου. Προσέξτε όμως! Τια ανάγκες όμως όχι σαν επιτακτικές αλλά σαν κάτι που είμαστε διατεθειμένοι να καλύψουμε και θα πάρουμε και εμείς χαρά από αυτό. Στην ουσία η έλλειψη χαράς μέσα στη  σχέση και τα προβλήματα προκύπτουν από το γεγονός ότι βιώνουμε τη  σχέση αυτή σαν απειλή. Η σύντροφος έρχεται και μας χαϊδεύει και εμείς νιώθουμε περίεργα, λέμε μα δεν καταλαβαίνει πόσο κουρασμένος είμαι; Και όσο πιο πολύ το συνηθίζουμε αυτό τόσο πιο απροκάλυπτα βγαίνουν αυτά τα συναισθήματα.

Και βέβαια πάντα υπάρχει και μια σύγκριση με το παρελθόν. Γιατί συμβαίνει τώρα αι όχι τότε; Γιατί παλιά με διεκδικούσε; Γιατί δε μου χαμογελά; Δηλαδή είναι σαν να επιδιώκεται το να είναι εκτός τόπου και χρόνου η σχέση, σαν να μην υπάρχουν η κούραση, ο κορεσμός, ακόμα και η υγιής βαρεμάρα! Είναι λογικό να βαριέσαι να είσαι συνέχεια με έναν άνθρωπο, αυτό δεν είναι κακό, ας μη νιώθουμε ενοχές. Αν είμαστε ενοχικοί θα νιώθουμε και άσχημα όταν μας το λένε και άσχημα να το πούμε.

Αν αυτή η κατάσταση κρατά πολύ, καλό είναι να κάνουμε ένα διάλειμμα. Ένα διάλειμμα αγάπης του στυλ: «Κοίταξε να δεις πάρε το χρόνο σου, κάνε τα πράγματα που θες» αλλά με την προϋπόθεση ότι οι σύντροφοι μένουν εκεί, «εγώ θα είμαι εκεί θα σε περιμένω». Γιατί αν δεν είναι εκεί η σχέση θα τερματιστεί. Ας κρατήσει και δυο και τρεις εβδομάδες αρκεί να ξεκουραστούν και οι δυο. Είναι πολύ σημαντικό για μια σχέση. Το να μπορούμε να είμαστε μαζί με μια/ με έναν σύντροφο αλλά και να παλινδρομούμε στον εαυτό μας. Και όταν παλινδρομούμε να ξέρουμε ότι εκείνος/η είναι εκεί.

Όσο για τους καβγάδες και το ότι η αναγνώστρια μας αναφέρει το ότι ο άνδρας της δεν προσπαθεί υπάρχει μια έλλειψη επικοινωνίας. Χρειάζεται κουβέντα να δουν τι σημαίνει για τον ένα και για τον άλλο προσπαθώ; Τι σημαίνει δεν με διεκδικείς; Για να μη χαθούν στη μετάφραση. Γιατί μπορεί να ζουν και μια μετάβαση από τον έρωτα στην αγάπη. Και ξέρετε, αυτό είναι το μεγάλο τεστ για όλες τις σχέσεις. Το αν θα υπάρχει μετάβαση στη συνήθεια ή στην αγάπη.

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ