Ενδοοικογενειακή βία: Ο πατέρας μου μας χτυπούσε, πάσχω από αγχώδη διαταραχή

30 Οκτωβρίου 2013

Αναγνώστης μας διηγείται:                 

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ 40 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΧΩ ΑΠΟ ΚΑΤΆΘΛΙΨΗ, ΓΕΝΙΚΕΥΜΈΝΗ ΑΓΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΉ ΑΠΟ ΤΑ 17 ΜΟΥ. ΤΟ 2011 ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΚΑΙ ΖΉΤΗΣΑ ΒΟΉΘΕΙΑ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ. ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΕΠΑΘΑ ΛΟΓΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΉΣ ΒΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΈΡΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΗΤΈΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ... ΕΧΑΣΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΈΡΑ ΜΟΥ ΠΡΙΝ ΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΗΡΕ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΚΑΤΩ. ΗΤΑΝ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΓΝΩΣΙΑΚΉ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΊΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΣΥΝΈΔΡΙΕΣ.

ΑΚΟΜΑ ΝΙΩΘΩ ΧΑΛΙΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΩΡΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 22 ΧΡΟΝΙΑ...ΠΟΣΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΝΩΣΙΑΚΗ; Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΛΟΓΩ ΚΟΣΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΔΥΟ ΣΥΝΕΔΡΊΕΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ. 

Αγαπητέ αναγνώστη. Απευθύναμε τον προβληματισμό σας στον συνεργάτη μας, ψυχίατρο- ψυχοθεραπευτή κύριο Γεώργιο Φλώρο.

 

Το τυπικό πρωτόκολλο των επιστημόνων συστήνει 16 με 27 συνεδρίες με συχνότητα ανά εβδομάδα. Η συχνότητα είναι ένα θέμα γιατί εφόσον υπάρχει μεγάλο χρονικό κενό μεταξύ των συνεδριών αναλώνεται πολύς χρόνος στο τι συνέβη στο ενδιάμεσο και λιγοστεύει ο χρόνος που αφιερώνουμε στις πρακτικές κατευθύνσεις. Συνήθως προτείνουμε τη συνάντηση μία φορά την εβδομάδα.

Βέβαια επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο αναγνώστης μας αναφέρει το ζήτημα του κόστους, υπάρχουν Εκπαιδευτικά Ινστιτούτα στην Αθήνα όπου το κόστος είναι μικρό έως και μηδενικό. Ένα από αυτά που θα μπορούσε να επισκεφτεί είναι το Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της συμπεριφοράς. Εκεί ασχολούνται με την γνωσιακή- συμπεριφοριστική θεραπεία και προσφέρουν υπηρεσίες με πολύ χαμηλό κόστος.

Σε πολλά ιστορικά με προβλήματα οικογενειακής βίας παρατηρούμε ανάλογα αποτελέσματα. Τα παιδιά νιώθουν πολύ μεγάλη αβεβαιότητα ως το προς τι μπορεί να γίνει στο μέλλον του και νιώθει έντονο άγχος ιδιαίτερα όταν ο πατέρας γίνεται βίαιος λόγω αλκοολισμού ή οποιουδήποτε άλλου προβλήματος, τα παιδιά τρέμουν , φοβούνται κάποιον τον οποίο κανονικά θα έπρεπε να εμπιστεύονται, ο οποίος θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να τα προστατεύει. Αυτό διαταράσσει πολύ όλη την θεώρηση του παιδιού για τον κόσμο, νιώθει έντονη αμφιβολία και ανησυχία στη συνέχεια παρατηρούμε μια υπερβολική ενασχόληση με το φόβο τους και μελλοντικά είναι πολύ πιθανόν να εμφανίσουν ως ενήλικες αγχώδεις διαταραχές. Υπάρχει μια έλλειψη ασφάλειας που μεταφέρεται και στην ενήλικη ζωή. Πάντα έχουν μια δυσπιστία στον κόσμο, νιώθουν ότι δεν έχουν ένα λιμάνι να αισθανθούν προστατευμένοι. Ανησυχούν για το τι θα τους ξημερώσει. Δεν είναι ακατόρθωτο όμως να διορθωθούν όλα αυτά, μια καλή ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...