To μεγάλο λάθος στις δίαιτες: "Θα φάω σήμερα και από αύριο στοπ..."

31 Οκτωβρίου 2013

Αναγνώστριά μας ρωτά:

Είμαι 19 ετών με 1.75 ύψος και 90 κιλά. Νιώθω πολύ άσχημα με τον εαυτό μου, όχι επειδή είμαι παχιά αλλά επειδή μπορώ να τα χάσω τα περιττά κιλά που με επιβαρύνουν αλλά δεν το κάνω. Σαν να μην το θέλω. Οι φίλοι μου λένε ότι αν το ήθελα πραγματικά θα το είχα κάνει. Θα ήθελα να με συμβουλεύσετε. Θέλω να χάσω τα κιλά είναι κάτι που θα μου κάνει καλό.

Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον συνεργάτη μας, ψυχολόγο- ψυχοθεραπευτή κύριο Δημήτρη Κατσαρό. 

Όταν της λένε οι φίλοι αν το ήθελες πραγματικά θα το είχες κάνει στην πραγματικότητα αμφισβητούν το αν θέλει ή όχι. Πιστεύω ότι θέλει να χάσει και τα κιλά αλλά θέλει να διατηρήσει και κάτι άλλο ενδεχομένως την παρηγοριά ή κάποια άλλα συναισθήματα που το φαγητό της προσφέρει. Στην πραγματικότητα ίσως δεν είναι ότι δεν θέλει να χάσει κιλά αλλά ότι υπάρχουν μέσα της συγκρουόμενες επιθυμίες.

Αφού έχει παραπανίσια κιλά και όπως μας λέει η ίδια ότι είναι υπέρβαρη σύμφωνα με τους μαθηματικούς σας υπολογισμούς μήπως υπάρχει κάτι που δε θέλει να αντιμετωπίσει ή το εξωτερικεύει με συμβολικό τρόπο; Σαν να μασάει τα συναισθήματα, σαν να προσπαθεί να βγάλει κάτι έξω αλλά το εκλαμβάνει σαν απώλεια. Δηλαδή λέει, πρέπει να χάσω τα κιλά… το χάσιμο όμως το εκλαμβάνουμε σαν να έχουμε χάσει κάτι που θέλουμε να το ξαναπάρουμε.

Μήπως παίρνει μια ευχαρίστηση αλλά παράλληλα με έναν έμμεσο τρόπο, στεναχωριέται για κάτι έχασε ή για κάτι που δεν θέλει να χάσει; Πολλοί εθισμοί όπως το κάπνισμα, το πολύ φαγητό, το ποτό όλα αυτά τα πράγματα μπορεί να ευθύνονται σε τέτοιους λόγους.

Συνήθως οι άνθρωποι που τρώμε πολύ νιώθουν την ανάγκη να είμαστε ευαίσθητοι και πιο τρυφεροί μαζί τους μαζί τους και πολλές φορές μας λένε: «Δεν με αποδέχονται γι αυτό που είμαι, χρειάζομαι τρυφερότητα».

Αυτό που θα ήθελα να πω στην αναγνώστρια είναι ότι το να κόψει γρήγορα τη συνήθεια που τον παρηγορεί, τη συνήθεια που του χαρίζει τη ζεστασιά που δε βρίσκει αλλού είναι σαν να βιώνει ξανά το όποιο τραυματικό γεγονός το οποίο αρνείται να βιώσει. Στην πραγματικότητα δε χρειάζεται να κάνουμε υπερβολ΄ρς σε τέτοιες περιπτώσεις. Αν τρώει 5 σοκολάτες την ημέρα, αύριο ας φάει 4. Τη επόμενη ας φάει τρισήμιση.

Σιγά σιγά να μειώνει την υπερβολή. Με τρόπο που να είναι διαχειρίσιμη η διακοπή της συνήθειας. Πολλές φορές λέμε «Θα φάω σήμερα και από αύριο τέλος. Είναι μια πολύ κακή μέθοδος. Είναι αναβλητική και πολύ αυστηρή! Αυστηρότατη! Μας αγχώνει, δίνει μεγάλη ένταση στην απόλαυση που βιώνουμε εκείνη τη στιγμή γιατί όταν κάτι είναι απαγορευμένο, το ποθούμε πιο πολύ και σαν μέθοδος δεν φέρνει τα αποτελέσματα που θέλουμε. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ