Η συναισθηματική διαπαιδαγώγηση του παιδιού; Τι είναι και ποια οφέλη έχει;

6 Νοεμβρίου 2013

Η συναισθηματική αγωγή είναι μία τέχνη: απαιτεί από τους γονείς να έχουν γνώση των συναισθημάτων και να επιδεικνύουν συγκεκριμένες συμπεριφορές προσεκτικής ακρόασης και επίλυσης προβλημάτων. Είναι όμως πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να ξεπεράσουν τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονταν οι ίδιοι τα συναισθήματά τους στις οικογένειες στις οποίες μεγάλωσαν. 

Οι αποστασιοποιημένοι γονείς:

-Αντιμετωπίζουν τα συναισθήματα των παιδιών τους ως ασήμαντα

-Επιθυμούν τη γρήγορη εξαφάνιση των αρνητικών συναισθημάτων του παιδιού

-Πιστεύουν ότι τα συναισθήματα του παιδιού είναι παράλογα

-Αισθάνονται άβολα, πιέζονται ή πνίγονται από τα συναισθήματα του παιδιού

-Δεν επιδιώκουν να λύσουν τα προβλήματα του παιδιού, μιας και πιστεύουν ότι η λύση θα έρθει με το χρόνο

-Αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα ως απαίτηση για διευθέτηση θεμάτων

-Δίνουν μεγαλύτερο νόημα στο ξεπέρασμα των συναισθημάτων παρά στο νόημα που μπορεί να έχουν

Αποτελέσματα στα παιδιά: Μαθαίνουν ότι τα συναισθήματα είναι λανθασμένα, ακατάλληλα, δίχως αξία. Πιστεύουν ότι κάτι "δεν πάει καλά" στη φύση τους. Αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο χειρισμό των συναισθημάτων τους.

Οι επικριτικοί-αποδοκιμαστικοί γονείς:

-Κρίνουν και επικρίνουν τα συναισθήματα των παιδιών τους

-Θεωρούν ότι τα αρνητικά συναισθήματα είναι αντιπαραγωγικά, χάσιμο χρόνου και γι' αυτό τα τιμωρούν

-Ενδιαφέρονται για την υπακοή του παιδιού στην εξουσία

-Πιστεύουν ότι είναι δείγμα αρνητικού χαρακτήρα

-Πιστεύουν ότι για να επιβιώσουν τα παιδιά πρέπει να είναι σκληρά

-Έχουν την πεποίθηση ότι το παιδί εκφράζει αρνητικά συναισθήματα για να πετύχει κάποιο σκοπό. Αυτή τους η ιδέα έχει συχνά ως αποτέλεσμα συγκρούσεις επίδειξης ισχύος.

Αποτελέσματα στα παιδιά: Ίδια με των αποστασιοποιημένων γονέων.

Οι επιτρεπτικοί-παραχωρητικοί γονείς:

-Επιτρέπουν χωρίς να προσφέρουν καθοδήγηση

-Αποδέχονται ελεύθερα την οποιαδήποτε συναισθηματική έκφραση του παιδιού τους

-Δεν μαθαίνουν στο παιδί τίποτε σχετικά με τα συναισθήματα

-Δεν του διδάσκουν μεθόδους επίλυσης προβλημάτων

-Είναι παραχωρητικοί και δεν θέτουν όρια

-Πιστεύουν ότι δεν μπορεί κανείς να κάνει κάτι για τα αρνητικά συναισθήματα παρά μόνο να τα ξεπεράσει

-Βλέπουν τη διαχείριση των αρνητικών συναισθημάτων σαν ένα φαινόμενο απελευθέρωσης υδρατμών: ανοίγουμε το σκέπασμα για να φύγει η πίεση και τα πάντα διορθώνονται.

Αποτέλεσμα στα παιδιά: Τα παιδιά δε μαθαίνουν να χειρίζονται τα συναισθήματά τους, δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, να κάνουν φίλους, να τα πάνε καλά με τους συνομηλίκους.

Οι συναισθηματικοί μέντορες:

-Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα ως μία ευκαιρία για στενή επικοινωνία και οικειότητα

-Μπορούν να αφιερώσουν χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο, ή φοβισμένο παιδί. Δεν ανυπομονούν όταν αυτό εκφράζει τα δικά τους συναισθήματα

-Έχουν επίγνωση και εκτιμούν τα δικά τους συναισθήματα

-Σέβονται τα συναισθήματα τους παιδιού τους

-Δεν περιγελούν - αντίθετα παίρνουν σοβαρά τα αρνητικά συναισθήματα του παιδιού τους

-Δεν λένε στο παιδί τους πώς πρέπει να αισθάνεται

-Είναι ευαίσθητοι και δεν αισθάνονται σύγχυση ή άγχος όταν αντιμετωπίζουν την έκφραση των συναισθημάτων του παιδιού

Αποτελέσματα στα παιδιά: Μαθαίνουν να εμπιστεύονται τα συναισθήματά τους και να λύνουν τα προβλήματά τους. Αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Έχουν καλές σχέσεις με τους άλλους. Αναπτύσσουν σημαντικές ικανότητες μάθησης.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ