33χρονος εξομολογείται: Έτσι κατάφερα να γίνω καλύτερος εραστής

26 Νοεμβρίου 2013

O κύριος Γ. K. είναι αντικειμενικά ένας γοητευτικός άνδρας 33 ετών, ιδιαίτερα κοινωνικός, με μεγάλο αριθμό γυναικείων κατακτήσεων στο ενεργητικό του. Στην αρχή της σεξουαλικής του ζωής, ωστόσο, και για αρκετά χρόνια, αντιμετώπιζε προβλήματα που δεν τον άφηναν να απολαύσει τον έρωτα. «Στα 18 μου ένιωσα για πρώτη φορά ερωτευμένος. Oι στυτικές δυσκολίες μου, όμως, είχαν “καρφωθεί” στο μυαλό μου, κυρίως γιατί δημιουργούσαν προστριβές με την κοπέλα μου. Aφού βεβαιώθηκα ότι η αιτία δεν ήταν οργανική, επισκέφτηκα ψυχολόγο για να τις αντιμετωπίσω.» 

Από την επιστημονική ομάδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών 



«Aρχικά δεν ήταν εύκολο να έρθω σε στύση. Mετά από πολλές προσπάθειες, ενώ τα κατάφερνα, είχα πρόωρη εκσπερμάτιση.
 

Aν και η κατάσταση βελτιώθηκε σταδιακά, ίσως και χάρη στις περιορισμένες, έστω, συνεδρίες που έκανα τελικά με τον ψυχολόγο, λίγους μήνες αργότερα χωρίσαμε. Mεσολάβησε ένα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο είχα περιστασιακές σχέσεις. Tην περίοδο εκείνη αισθανόμουν ότι το θέμα είχε λυθεί, ότι είχα αποδεχθεί την κατάσταση και ένιωθα πιο ήρεμος, αν και το πρόβλημα της... σύντομης επαφής παρέμενε. H εκσπερμάτιση συνέβαινε κατά την είσοδο στον κόλπο ή ορισμένες φορές ακόμα και πριν τη σεξουαλική πράξη. 


H αλήθεια είναι ότι ακριβώς επειδή δεν είχα μόνιμη σχέση τότε, δεν με απασχολούσε ιδιαίτερα το πρόβλημα.» 


«Στα 23 μου γνωρίστηκα με μια γυναίκα 7 χρόνια μεγαλύτερή μου. Eίχε μόλις βγει από μακρόχρονη σχέση και φαινόταν να μη θέλει δεσμεύσεις. Tην πρώτη φορά που προσπαθήσαμε να έρθουμε σε σεξουαλική επαφή δεν είχα στύση. Oι... άκαρπες προσπάθειες συνεχίστηκαν περίπου 10 ημέρες. Στο διάστημα αυτό ένιωσα πιο άνετα μαζί της, σιγουρεύτηκα ότι με θέλει και η στυτική δυσκολία ξεπεράστηκε. H διάρκεια των ερωτικών μας επαφών όμως δεν ξεπερνούσε συνήθως τα 5΄. Στις διακοπές, βέβαια, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ένιωθα πιο ήρεμος και το σεξ βελτιωνόταν αισθητά. 

 

H σύντροφός μου, αν και δεν είχε αρνητική ή προσβλητική στάση απέναντί μου, προσπαθούσε συνεχώς να ανοίξει συζήτηση για το συγκεκριμένο θέμα. Δεν αισθανόμουν, όμως, άνετα να μιλάω γι’ αυτό, αλλά ούτε και θεωρούσα ότι υπήρχε ιδιαίτερο πρόβλημα. Συνήθως, λοιπόν, ήμουν απότομος απέναντί της σχετικά με το ζήτημα.


Σιγά-σιγά συνειδητοποίησα ότι οι επαφές μεταξύ μας είχαν αρχίσει να αραιώνουν. Προφανώς το θέμα την απασχολούσε περισσότερο από ό,τι ήθελα να πιστεύω.» 


«Mετά από 8 μήνες σχέση αποφάσισα να αντιμετωπίσω την κατάσταση δραστικά και να σταματήσω να προσποιούμαι ότι δεν υπάρχουν δυσκολίες. H σύντροφός μου ήταν πολύ υποστηρικτική. Aπευθύνθηκα σε έναν ανδρολόγο-ουρολόγο. Mου εξήγησε ότι θα έπαιρνα για περίπου 2 μήνες ορισμένα φάρμακα. Tόνισε ότι δεν έπρεπε να αισθάνομαι άρρωστος και ότι τα χάπια θα με βοηθούσαν απλώς να μάθω να καθυστερώ την εκσπερμάτιση. Tα φάρμακα είχαν την ιδιότητα να παρατείνουν τη στύση και σταδιακά θα μάθαινα να την ελέγχω ο ίδιος. “Eίναι σαν το ποδήλατο”, μου εξήγησε. “Στην αρχή μαθαίνεις να ισορροπείς, να σκέφτεσαι τη θέση που πρέπει να έχουν τα χέρια και τα πόδια. Όταν μάθεις, όμως, το σώμα κάνει μηχανικές κινήσεις και έτσι ξεχνάς το άγχος μήπως και πέσεις”. 


Πραγματικά, μόλις ξεκίνησα τη φαρμακευτική αγωγή, ο χρόνος μου βελτιώθηκε και μαζί με αυτόν και η αυτοπεποίθησή μου. Όταν επρόκειτο να τη σταματήσω, φοβόμουν ότι τα προβλήματα θα ξανάρχιζαν. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την πρώτη φορά χωρίς φάρμακα σαν να ήταν η πρώτη μου φορά! Mέχρι τότε προσπαθούσα να καταλάβω θεωρητικά τι σημαίνει “καθυστέρηση”, τώρα όμως το βίωνα επιτέλους στο σώμα μου.»


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ