Γονείς ζητούν νόμο για την ευθανασία των παιδιών τους!

28 Νοεμβρίου 2013

Η μικρή Ella-Louise εγκατέλειπε το σώμα της σιγά σιγά. Το μικροσκοπικό, εύθραυστο σωματάκι της είχε διπλώσει στα δύο από τον πόνο. Η μητέρα κοιτούσε, νιώθοντας ανήμπορη και αδύναμη.

Η Linda van Roy λέει ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα να βοηθήσει το σοβαρά άρρωστο μωρό της στις τελευταίες ώρες της ζωής του. “Εκείνες της στιγμές σου λένε ότι είναι καλύτερο να μην χορηγηθούν υγρά στο μωρό, εξ άλλου τα μωρά μπορούν να ζήσουν με ελάχιστες σταγόνες ορού, οπότε στο τέλος το μόνο που έμεινε από το μωρό μου ήταν κόκαλα και πέτσα, το μωρό που υπήρχε είχε εξαφανιστεί.”

Η Ella-Louise πέθανε πριν δύο χρόνια σε ηλικία 10-μηνών, από την ασθένεια Krabbe, μια σπάνια και θανάσιμη ασθένεια που προκαλείται από γενετική μετάλλαξη και καταστρέφει το νευρικό σύστημα. Τις τελευταίες μέρες της ζής της μικρής Ella-Louise, ενώ της δινόταν αναισθησία, η μητέρα της δηλώνει ότι και πάλι μπορούσε να δει τον πόνο στο σώμα της κόρης της. «Πέθανε την Τρίτη; την Δευτέρα, ο πόνος ήταν ευδιάκριτος στο πρόσωπό της. Και εκεί αρχίζεις να θυμώνεις, διότι γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει άλλο φάρμακο που να μπορεί να απομακρύνει τον πόνο.”

Εύχεται να μπορούσε να χορηγήσει κάποιο φάρμακο σε θανάσιμη δόση, ώστε να τερματιστεί το μαρτύριο της κόρης της.


Μητέρα ρωτάει την κόρη της (πάσχει από Huntington's) εάν θέλει να πεθάνει.


Στο Βέλγιο η ευθανασία νομιμοποιήθηκε το 2002 για όσους βρίσκονται σε «μόνιμη και ανυπόφορή, σωματική ή ψυχολογική, οδύνη που δεν μπορούν να βοηθηθούν”

Οι ανήλικη όμως δεν συμπεριλαμβάνονται στον νόμο αυτό για πολιτικούς κυρίως λόγους. Τώρα οι νομοθέτες της χώρας συζητούν ένα νέο νομοσχέδιο που θα επεκτεινόταν να συμπεριλάβει και “το δικαίωμα να πεθαίνουν” σε ανήλικους κάτω των 18 που πάσχουν από μόνιμη ασθένεια και ανυπόφορο πόνο.  

Υπάρχουν προβλήματα όμως. Στην παραπάνω υπόθεση η Ella-Louise δεν θα είχε δικαίωμα στην ευθανασία. Σύμφωνα με τον νόμο, ο ασθενής πρέπει να ζητήσει επανειλημμένα ευθανασία από μόνοι τους, ενώ υποφέρουν από πόνο και δεν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Η Ella-Louise όντας μωρό, δεν μπορεί να το κάνει αυτό, άρα είναι καταδικασμένη σε θάνατο.



Από την άλλη τα παιδιά πρέπει να έχουν επιλογή. Εάν πούνε, “Σταματήστε, αυτό είναι. Δεν θέλω να συνεχίσω.”

Ψηφοφορία στο Βέλγιο δείχνει ότι η πλειοψηφία των Βέλγων συμφωνεί με την ευθανασία σε παιδιά. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι περισσότερο της συνθήκες υπό της οποίες θα περάσει ο νόμος και τα πρακτικά του παρά για το εάν είναι ηθικά σωστό να υπάρχει ευθανασία σε παιδιά. Από ποια ηλικία θα πρέπει να είναι νόμιμη η ευθανασία? Πρέπει να υπάρχει με ή χωρίς γονική συναίνεση?



 Μια νοσοκόμα, η Sonja Develter, που ειδικεύεται στην φροντίδα παιδιών προς ευθανασία, λέει ότι μεταξύ των 200 παιδιών που έχει φροντίσει μέχρι να πεθάνουν, δεν έχει υπάρξει ποτέ παιδί που να ζήτησε να πεθάνει νωρίτερα. “Η κύρια ανησυχία των παιδιών είναι πάντα η οικογένεια,” λέει. “Είναι δύσκολο για ένα παιδί, διότι ξέρει ότι πλησιάζει στον θάνατο, αλλά δεν μπορεί να το πει στους γονείς του καθώς αυτό δεν είναι θέλουν να το ακούσουν. Τα παιδιά μου λένε, “Δεν είναι δύσκολο να πεθάνεις, αλλά σε παρακαλώ φρόντισε τους γονείς μου.”

Η Develter  ανησυχεί ότι το να δίνεις την επιλογή στα παιδιά θα σημαίνει ότι θα κάνουν τις επιλογές τους βασιζόμενη σε αυτό που θέλουν οι οικογένειές του, και αυτό είναι ασήκωτο φορτίο για αυτά τα παιδιά που ήδη νιώθουν ένοχα που επιβαρύνουν τις ζωές των οικογενειών τους.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Edgar Wallace
Η Σκέψη της ημέρας
3:17 Edgar Wallace