Τιμωρούνται όσοι δεν είναι πολιτικά ισχυροί;

2 Μαρτίου 2013

Ο Μενέλαος Γκίβαλος είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ζητήσαμε την άποψή του για την υπόθεση Παπαγεωργόπουλου.


Τιμωρούνται όσοι έχουν φύγει από την πολιτική σκηνή, μας είπε...



Δεν θα σχολιάσω την ίδια την απόφαση του δικαστηρίου για το θέμα του κυρίου Παπαγεωργόπολου. Άλλωστε μέχρι να εκδοθεί η τελική απόφαση υπάρχουν και άλλα στάδια μέχρι να έχουμε την τελική κρίση. Θέλω να πω ότι τέτοιες καταδίκες βεβαίως, ανταποκρίνονται στο κοινό περί δικαίου αίσθημα που εδώ και πολύ καιρό βλέπει πολιτικά πρόσωπα να μένουν στο απυρόβλητο παρόλο που εμπλέκονται σε πολύ σοβαρές υποθέσεις. Πρέπει, επίσης, να σημειώσουμε το εξής: ότι πολλές φορές, τέτοιου είδους γεγονότα χρησιμοποιούνται από τα πολιτικά κόμματα και γενικά από το πολιτικό σύστημα ως ένα είδος άλλοθι, ως γεγονότα μέσα από τα οποία το ίδιο το σύστημα προβαίνει σε αυτοκάθαρση και έτσι μπορούμε να το εμπιστευτούμε για τη συνέχεια.


Έχουμε παρατηρήσεις 2-3 τέτοιου είδους υποθέσεις: η μία είναι του κυρίου Τσοχατζόπουλου, η άλλη είναι σήμερα του κυρίου Παπαγεωργόπουλου και έχουμε, επίσης, ένα ενδεικτικό στοιχείο, την παραπομπή από όλα τα κόμματα του κυρίου Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής, όταν βέβαια ο κύριος Παπακωνσταντίνου δεν είναι πια υπουργός και δεν έχει καμία υποστήριξη και βρίσκεται εκτός κοινοβουλίου και είναι ένα πρόσωπο που δεν παίζει πια ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου. Δηλαδή, παρατηρούμε ότι αυτό το σχήμα της κάθαρσης, της τιμωρίας  των ενόχων, δεν ξέρω τυχαίως ή με άλλο τρόπο έχει περιοριστεί σε πρόσωπα που είναι πολιτικώς ακυρωμένα. Έχουν φύγει από την πολιτική σκηνή. Και επομένως σήμερα με πολύ μεγάλη ευκολία να τους παραδώσουμε στην πυρά, χωρίς τα κόμματα τα ίδια να έχουν υποστεί μια διαδικασία μέσα από την οποία θα αποδεικνύονταν οι όροι συμμετοχής τους στο πώς φτάσαμε στο Μνημόνιο, δεν έχουνξεκαθαριστεί οι υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής που αφορούν τα ίδια τα κόμματα.


Αναφέρομαι στην υπόθεση Siemens η οποία είναι πάρα πολύ σοβαρή. Ήδη έχει ξεχαστεί, ενώ μαύρες βαλίτσες κυκλοφορούσαν στα γραφεία των κομμάτων. Υπάρχει η παραδοχή από άτομα ότι δέχτηκαν εκατομμύρια μάρκα που πήγαιναν στα κόμματα κι όμως όλα αυτά έχουν μείνει στο απυρόβλητο. Περιστατικά δηλαδή που θίγουν τον σκληρό πυρήνα των κομμάτων, που θίγουν τα ίδια τα κόμματα. Αυτά τα ζητήματα παραμένουν στο περιθώριο και δεν έχουν θιγεί. Όπως στην ιστορία της ΕΛΣΤΑΤ και του κυρίου Γεωργίου, η οποία παραμένει εκκρεμής μέχρι σήμερα. Κανείς δεν έχει θίξει τον κύριο Γεωργίου. Υπάρχει ένα κίνδυνος να περιοριστούμε σε άτομα που δεν μας θίγουν και να αφήσουμε το όλο σύστημα να αναπαράγεται μόνο του.


Συμφωνώ ότι κάθε σκάνδαλο και κάθε υπόθεση διαφθοράς πρέπει να παραπέμπεται και να τιμωρείται αυστηρά διότι τα πράγματα που ζούμε σήμερα είναι πρωτόγνωρα και επομένως πρέπει να υπάρξει τιμωρία των ενόχων. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι τέτοιου είδους περιστατικά γίνονται επιλεκτικά, γίνεται δηλαδή, μία απονομή ή μία απόδειξη ενόχων αλά καρτ και το υπόλοιπο σύστημα διατηρείται το ίδιο και αναπαράγεται. Και ξέρετε γιατί αναπαράγεται; Γιατί σήμερα μπαίνει στην  υπόθεση η εκποίηση της εθνικής περιουσίας. Θα πουληθούν ακίνητα, θα πουληθούν επιχειρήσεις, θα πουληθούν οργανισμοί για ένα κομμάτι ψωμί. Όλα αυτά ξέρετε που πωλούνται; Σε πρόσωπα τα οποία ανήκουν στην παλιά διαπλοκή. Βλέπουμε το σύστημα  να αναπαράγεται, τα ίδια συμφέροντα να κυριαρχούν σε συνδυασμό με τα ξένα. Και εμείς να πανηγυρίζουμε για την καταδίκη του κυρίου Παπαγεωργόπουλου και όλο το σύστημα ρίχνει στην πυρά τον κύριο Παπαγεωργόπουλο και τον κύριο Τσοχατζόπουλο και το ίδιο να παραμένει ανεπηρέαστο και ζωντανό να συνεχίζει το έργο του.


Ο κύριος Παπαγεωργόπουλος είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για να πειστούμε εμείς ότι και τους φόρους μας πρέπει να καταβάλλουμε και να υπακούμε στις όποιες εντολές μας δίνονται. Και να ακολουθούμε και ένα μανιφέστο και να ακολουθήσουμε το πρόγραμμα λιτότητας και να εξοντωθούμε. Μας λένε κι από πάνω ότι όλα αυτά γίνονται γιατί υπάρχει ένα είδος κοινωνικής δικαιοσύνης όπου οι ένοχοι τιμωρούνται και ότι και εμείς που πληρώνουμε πρέπει να πληρώσουμε . Δεν είναι όμως έτσι. Διότι υπάρχει ένα σύστημα συμφερόντων το οποίο και συνεχίζει να αναπαράγεται και συνεχίζει να οδηγεί τον λαό, ολόκληρη την κοινωνία, και στην ανεργία και στη φτώχεια και στην καταπίεση.


Μενέλαος Γκίβαλος


 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Φράντς Κάφκα
Η Σκέψη της ημέρας
9:10 Φράντς Κάφκα