Σχέσεις: Πώς βάζουμε όρια στον σύντροφό μας;

9 Δεκεμβρίου 2013

Aναγνώστριά μας ρωτά:

Γεια σας. Είμαι με τον σύντροφό μου εδώ και ενάμιση χρόνο κα μένουμε μαζί από τότε που γνωριστήκαμε περίπου 2 μήνες. Μένουμε στο σπίτι του μαζί με τη μητέρα του γιατί ο ίδιος μου το είχε ζητήσει. Παλιά η σχέση μας ήταν πολύ διαφορετική κάναμε σεξ σχεδόν καθημερινά και τώρα δεν κάνουμε. Μπορεί να περάσουν και 2 βδομάδες ενώ εγώ του το ζητάω σχεδόν καθημερινά αυτός προτιμά να πηγαίνει στον φίλο του και με γράφει. Άλλες φορές επιστρέφει στο σπίτι αργά αφού έχω αποκοιμηθεί μετά από ώρες που τον περιμένω.

Κάνω πάρα πολλά για εκείνον που δεν τα κάνουν για στην ηλικία μου. Φροντίζω για το φαγητό του του τα έχω όλα έτοιμα. Είμαι 22 εκείνος 29. Τι φταίει και άλλαξε η σχέση μας; Εγώ άφησα την οικογένειά μου και ήρθα κάπου που δεν ξέρω κανένα και απέρριψα όλους μου τους φίλους για να είμαι μαζί του. Του είπα να αρραβωνιαστούμε και εκείνος μου λέει ότι είναι το ίδιο έτσι όπως είμαστε τώρα αλλά πλέον η σχέση μας δεν προχωρά. Σας παρακαλώ βοηθήστε με.

Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον ψυχολόγο- ομαδικό αναλυτή, κύριο Δημήτρη Κατσαρό.

Όντως έχει κάνει πολλά. Έχει κάνει τόσα πολλά που έχει αρχίσει να αλλάζει ο ρόλος της μέσα στη σχέση. Συμπεριφέρεται σαν να είναι αρκετά δυνατή σε σημείο να τρομάζει ίσως τους συντρόφους. Έχει πάρα πολύ μεγάλη υπομονή και αυτό ίσως παλινδρομεί τον σύντροφο σε μια κατάσταση όπου ψάχνει να βρει τα όρια: Πόση υπομονή μπορεί να έχεις; Πότε θα εκνευριστείς; Και αυτή είναι μια αρκετά παιδική συμπεριφορά. Ξέρετε, το παιδάκι πειραματίζεται να δει πόσο αντέχει τη μαμά του, πόσο μπορεί να το προστατεύσει. Και τραβάει το παιχνίδι του μέχρι εκεί που μπορεί να πάει… Μήπως έχουμε και εδώ μια τέτοια ανώριμη συμπεριφορά;

Αυτό που πρέπει να κάνει η αναγνώστριά μας είναι να βάλει όρια. Να μιλήσει για ό, τι την ενοχλεί. Και επειδή μας αναφέρει ότι μένουν στο σπίτι το πατρικό του, να αρχίσει να επιδιώκει να μένουν όσο μπορούν μόνοι τους σαν ζευγάρι για να μπορέσει να καταλάβει τι συμβαίνει στη σχέση τους και που οδεύει. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να μπουν όρια. Να δει ποιος είναι ο σκοπός τους, ο χώρος τους, ποια είναι η ίδια μέσα σε αυτή τη σχέση, πόσο μπορεί να ανεχτεί κάποια πράγματα ή όχι. Νομίζω ότι το προσωπικό στοιχείο λείπει από αυτή τη σχέση. Λείπει γιατί η ίδια, δεν εκφράζεται όχι γιατί η ίδια δεν υπάρχει σε αυτή. Είναι δύσκολο να βάλει όρια σε όλα βέβαια, γιατί μας αναφέρει πολλά παράπονα αλλά σταδιακά πρέπει να αρχίσει να μιλά για όσα την ενοχλούν. Είναι μια διαδικασία που δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη αλλά είναι απαραίτητη και ουσιαστική σε ένα ζευγάρι. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ