Δείτε πως βοηθάει η ομοιοπαθητική στις παθήσεις των ούλων

20 Δεκεμβρίου 2013

Εκτός από την τερηδόνα, ένα νόσημα μάστιγα των σκληρών ιστών των δοντιών, οι παθήσεις των ούλων είναι υπεύθυνες για απώλεια περισσότερων δοντιών
απ’ ό,τι όλα τα άλλα οδοντικά νοσήματα μαζί.


Τα φυσικά δόντια βρίσκονται μέσα σε υποδοχές στα οστά των γνά-
θων, στα λεγόμενα φατνία. Μέσα στο φατνίο κάθε ένα από αυτά
περιβάλλεται από έναν υμένα, ο οποίος λειτουργεί σαν «αμορτι-
σέρ» για το δόντι και ονομάζεται περιοδοντικός σύνδεσμος. Το
οστό στη συνέχεια καλύπτεται από τα ούλα. Όταν αυτοί οι ιστοί
φλεγμαίνουν έχουμε την ουλίτιδα αρχικά και την περιοδοντίτιδα
στη συνέχεια.


Ουλίτιδα είναι η επιφανειακή φλεγμονή των ούλων. Είναι κοινή σε
όλες τις ηλικίες, ακόμα και σε παιδιά της σχολικής ηλικίας. Οφεί-
λεται κυρίως στην κακή στοματική υγιεινή και στην ύπαρξη οδοντι-
κής πλάκας και πέτρας, σε κακότεχνες αποκαταστάσεις (στεφάνες,
γέφυρες, εμφράξεις), αλλά και σε άλλα γενικά αίτια, όπως είναι ο
σακχαρώδης διαβήτης, η λευχαιμία, η εγκυμοσύνη, η χρόνια λήψη
αλλοπαθητικών φαρμάκων, η έλλειψη βιταμινών, κυρίως της C, κ.λπ.

Εκτός από την αιμορραγία, αυτόματη ή προκλητή, κατά το βούρ-
τσισμα, μπορεί και να υπάρχουν και άλλα κλινικά ευρήματα, όπως
μεταβολή του μεγέθους (διόγκωση, οίδημα), του χρώματος και της
υφής τους, κακοσμία, πόνος, αλλαγή της γεύσης κ.λπ.


Στο οδοντιατρείο η ουλίτιδα αντιμετωπίζεται με καθαρισμό της πέ-
τρας και των θυλάκων και, όπου απαιτείται, με μικροεπεμβάσεις στα
ούλα. Θα πρέπει επίσης να τηρούνται με αυστηρότητα οι κανόνες
στοματικής υγιεινής από τον ασθενή.


Η περιοδοντίτιδα είναι συνήθως η συνέχεια μιας αθεράπευτης
χρόνιας ουλίτιδας, και όχι μόνο. Είναι μια καταστρεπτική, για τους
στηρικτικούς των δοντιών ιστούς, χρόνια φλεγμονή, που προσβάλ-
λει το οστό και τον συνδετικό ιστό που υποστηρίζουν τα δόντια. Τα
ούλα υποχωρούν και η δομή του οστού που τα συγκρατεί χάνεται.
Τα δόντια χαλαρώνουν, αρχίζουν να κινούνται, και όταν χάσουν
μεγάλο μέρος από το φατνίο τους, θα πρέπει να εξαχθούν. Η πε-
ριοδοντίτιδα θεωρείται η πιο συνηθισμένη αιτία απώλειας δοντιών
στους ενήλικες. Είναι κατά κανόνα χρόνια, χωρίς έντονα συμπτώμα-
τα, νόσος του στόματος και θεωρείται, μαζί με την τερηδόνα, νόσος
του «πολιτισμένου κόσμου».

Παράγοντες που προδιαθέτουν στην περιοδοντίτιδα είναι η κακή στοματική υγιεινή, το άγχος, ο τρυσμός, το κάπνισμα, διάφορες ορμονικές διαταραχές, ο σακχαρώδης διαβήτης, ασθένειες του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως το AIDS, η κληρονομικότητα, η χρόνια λήψη αλλοπαθητικών φαρμάκων κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνοη κλασική ομοιοπαθητική θεραπευτική μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά αυτούς τους ασθενείς. Η ουλίτιδα και η παροδοντοπάθεια είναι εκδηλώσεις ενός διαταραγμένου αμυντικού μηχανισμού που τις περισσότερες φορές μπορεί να ομαλοποιηθεί με τη βοήθεια της Κλασικής Ομοιοπαθητικής, ακόμα και όταν τα αίτια είναι βαθιά κρυμμένα στο πεδίο της ιδιοσυγκρασίας του ασθενούς.

Ιστορικό 21/3/2009


Ο Β.Μ., ηλικίας 56 ετών, παρουσίασε οξύ πόνο από την περιοχή των
κάτω προγομφίων αριστερά και προσήλθε στο ιατρείο.


Κλινική εξέταση


Κατά την κλινική εξέταση, διαπιστώθηκε μέτριου βαθμού κινητικό-
τητα στον 1ο και 2ο κάτω προγόμφιο αριστερά, καθώς και μέτριου
βαθμού υφίζηση των αντίστοιχων ούλων. Από την ψηλάφηση δεν
διαπιστώθηκε τίποτε το παθολογικό. Στην επίκρουση, τόσο ο 1ος
όσο και ο 2ος προγόμφιος παρουσίασαν μικρού βαθμού αντίδρα-
ση, ενώ στη θερμική δοκιμασία (κρύο) παρουσίασαν διαρκή πόνο
και μετά το πέρας του ερεθίσματος, σύμπτωμα συμβατό με αυτό
της ορώδους πολφίτιδας. Επίσης, το μεταξύ των δοντιών φατνιακό
πέταλο ήταν τελείως κατεστραμμένο και είχε αντικατασταθεί από
ευμεγέθη περιοδοντικό θύλακα. Η ακτινογραφική εξέταση έδειξε
έντονη απορρόφηση των φατνιακών ακρολοφιών.

Αποφασίστηκε από τα τοπικά συμπτώματα να χορηγηθεί στον ασθενή hepar-sulphur. Για 24 περίπου ώρες ο ασθενής ήταν ασυμπτωματικός. Μετά το βούρτσισμα των δοντιών του, όμως, τα συμπτώματα επανήλθαν με την ίδια ένταση.


Ύστερα από δύο μέρες επανήλθε στο ιατρείο και αναφέρει: «…Ο
πόνος είναι σχεδόν συνεχής και αντανακλά στην αριστερή κροτα-
φική χώρα. Έχω μικρού βαθμού καυσαλγία στο αριστερό ημιμόριο
της γλώσσας και νιώθω την αριστερή αμυγδαλή διογκωμένη. Έχω
αυξημένη σιελόρροια και κατά τη διάρκεια του ύπνου, και κοιμάμαι
με ανοιχτό στόμα μήπως και ακουμπήσουν τα δόντια και χειροτε-
ρέψει ο πόνος…».


Κλινική εξέταση


∆ιόγκωση στο ύψος των ακρορριζίων των εν λόγω δοντιών. Η επί-
κρουση είναι επώδυνος και η θερμική δοκιμασία απαγορευτική. Η
διάγνωση που ετέθη ήταν οξεία ορώδης περιρριζίδα.


Κατά τα καθιερωμένα, θα έπρεπε να γίνει διάνοιξη των δοντιών και
ενδοδοντική θεραπεία, χορήγηση αντιβιοτικών και μη στεροειδών
αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για τον έλεγχο της φλεγμονής, και
μερική ναρθηκοποίηση.


Ο ασθενής δεν δέχτηκε την καθιερωμένη φαρμακευτική θεραπεία
και ζήτησε ομοιοπαθητική αντιμετώπιση.


Ομοιοπαθητικό ιστορικό


Η παθολογία του εμφανίστηκε όταν, μετά από στρες για κάτι προ-
σωπικό, έτριξε τα δόντια του στον ύπνο μερικές φορές.
Αναφέρει: «…Ένιωσα αγανάκτηση. Τα δόντια μου κουνιόντουσαν
λίγο, αλλά δεν με πονούσαν. Μετά το στρες και το τρίξιμο άρχισαν
να πονάνε μέχρι που ο πόνος έγινε ανυπόφορος. Είμαι υπομονετικός
άνθρωπος, αλλά υπάρχουν και πράγματα που δεν υποφέρονται…»

– Κατά τη διάρκεια της λήψης του ιστορικού, χτυπάει το τηλέ-
φωνό του και εκνευρισμένος απαντά: «…∆εν μπορώ τώρα. Έχω
φρικτό πόνο στα δόντια. Αφήστε με ήσυχο, είμαι στο γιατρό…»
και αρχίζει να επιπλήττει τον συνομιλητή του που τον ενόχλησε.
– Πρέπει να είναι άτομο νευρικό, οξύθυμο, που δεν θέλει να
υποφέρει.
– Είναι εργασιομανής, πετυχημένος στη δουλειά του.
– Αξιοπρεπής, χωρίς να δίνει το δικαίωμα στους άλλους να του
κάνουν παρατηρήσεις. Θέλει να είναι ο καλύτερος και με πολλή
προσπάθεια τα καταφέρνει. Καλός οικογενειάρχης, αλλά αυταρ-
χικός σαν άτομο. Αναφέρει: «…Θέλω όλα να είναι όπως τα θέλω
εγώ…»
– Συνειδητοποιημένο ως άτομο.
– Του αρέσουν το κρέας, το τυρί, το γιαούρτι, τα ψάρια, τα αλμυ-
ρά, το λίπος, το αλκοόλ. Απεχθάνεται τις γλοιώδεις τροφές, το
γάλα, τα φρούτα, τα λαχανικά.
– Ύπνος καλός όταν δεν έχει σκέψεις να τον απασχολούν.

Θεραπεία


Έλαβε Nux-vomica
– Ύστερα από μισή ώρα οι πόνοι υποχώρησαν εντελώς.
– Πέντε μέρες αργότερα ήταν ασυμπτωματικός.
– Έγινε χειρουργική απόξεση των θυλάκων και ναρθηκοποίηση.
Η ενδοδοντική θεραπεία αποφεύχθηκε.
– Κατασκευάστηκε νάρθηκας νύχτας, τον οποίο χρησιμοποιεί
πριν από τον ύπνο του.
– ∆εν έλαβε καμία άλλη φαρμακευτική αγωγή.


Μία εβδομάδα αργότερα αφαιρέθηκαν τα ράμματα, και ο ασθενής
έως σήμερα είναι ασυμπτωματικός από την περιοχή. Έχει τα δόντια
του με την υφιστάμενη υφίζησή τους, τη μικρή κινητικότητά τους, που
διατηρούν όμως τη ζωτικότητά τους, και ο οδοντικός φραγμός του
είναι άρτιος. ∆εν έχει ενοχλήσεις στη μάσηση από την περιοχή.

Συζήτηση


Εδώ θα λέγαμε ότι η χρήση αλλοπαθητικών φαρμάκων, κυρίως παυ-
σίπονων, θα επιδείνωναν την κατάσταση, γιατί θα διέκοπταν τον μη-
χανισμό παραγωγής προσταγλαδινών που, ενώ είναι υπεύθυνες για
παραγωγή πόνου, συγκρατούν τη φλεγμονώδη αντίδραση τοπικά.
Έτσι αποφεύχθηκε η γενίκευσή της, και του αποστήματος επίσης
που θα ακολουθούσε, και αυτό επέτρεψε τη διατήρηση της ζωτικό-
τητας των δοντιών και την παραμονή τους στη θέση τους.


Επίσης, η χρήση αντιβιοτικών, ενώ θα έλεγχε τον μικροβιακό παρά-
γοντα, δεν θα μπορούσε να ελέγξει αυτή την ίδια τη φλεγμονώδη
αντίδραση που είναι η απάντηση του αντιδραστικού μηχανισμού του
οργανισμού, κάτι που θα επέτρεπε την ασυμπτωματική χειροτέρευ-
ση των ιστών που συγκρατούν τα δόντια, με αποτέλεσμα επίσης την
τελική τους απώλεια. Η χειρουργική αφαίρεση των θυλάκων δεν ήταν
δυνατόν να αποφευχθεί, δεδομένου ότι η απολεσθείσα οστική μάζα
δεν έχει δυνατότητες αναπλήρωσης από τον οργανισμό σε αυτή
την ηλικία. Η ναρθηκοποίηση βοήθησε την κινητικότητα των δοντιών
και ο νάρθηκας νύχτας τον τρυσμό του ασθενούς. Η Nux-vomica
βοήθησε να υποχωρήσουν τα οξέα συμπτώματα και επέτρεψε να
διατηρηθούν τα δόντια ζωντανά στον φραγμό, έως σήμερα.

ΠΗΓΗ: Περιοδική έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής,

Ομοιοπαθητικά Νέα, #21

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ