Διαβάστε εδώ όλη την απολογία του Αντώνη Κάντα : Τι λέει για τις μίζες και τα εξοπλιστικά

30 Δεκεμβρίου 2013

Στην τετραήμερη απολογία του στους ανακριτές Γαβριήλ Μαλλή και Δημήτρη Σταυρόπουλο, ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής Eξοπλισμών Αντώνης Κάντας ξετύλιξε το «κουβάρι» με τις «χρυσές μίζες» και κατονόμασε τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη διαδρομή των χρημάτων για τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Το ΕΘΝΟΣ δημοσίευσε το πλήρες κείμενο της απολογίας του Παναγιώτη Κάντα.

Τι απολογείσαι;
Υπηρετώ στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Αμυνας από το 1997 μέχρι την 5 Απριλίου 2002. Υπηρέτησα εκεί κατόπιν επιθυμίας και επιλογής του τότε υπουργού Εθνικής Αμυνας Απόστολου Αθανάσιου Τσοχατζόπουλου. Αρχές του έτους 1999 ήρθε στο γραφείο μου ο Πάνος Ευσταθίου ο οποίος εκπροσωπούσε τη γερμανική εταιρεία STN ATLAS και μου ανέφερε για το πρόγραμμα προμήθειας των υποβρυχίων 214 και εκσυγχρονισμού των ήδη υπαρχόντων υποβρυχίων τύπου 209 από τη γερμανική κοινοπραξία FERROSTAAL HDW. Μου είπε ότι ήδη το οπλικό σύστημα των υποβρυχίων είχε αποφασιστεί σε όλα τα επίπεδα και για τους δύο τύπους των υποβρυχίων, δηλαδή και για τα παλιά και για τα καινούργια, και με παρακάλεσε να προωθήσω το πρόγραμμα χωρίς καθυστέρηση και χωρίς καμία παρατήρηση. Σημειωτέον ότι τα υποβρύχια 209, όπως και όλα τα υποβρύχια του ελληνικού Ναυτικού, είχαν πάντοτε οπλικά συστήματα από την εν λόγω εταιρεία. Μου είπε ότι για να το κάνω αυτό και να μην έχω καμία παρατήρηση, αντίρρηση και καθυστέρηση θα μου έδινε μισό τοις εκατό του συνολικού ύψους των προγραμμάτων. Το οπλικό σύστημα των υποβρυχίων είναι από τα πιο ακριβά συστήματα των υποβρυχίων αλλά δεν το θυμάμαι αυτή τη στιγμή να σας το προσδιορίσω ακριβώς.

Εγώ δέχθηκα αυτό που μου είπε και τελικά εισέπραξα γι' αυτό το πρόγραμμα της ATLAS, που αφορά τα υποβρύχια, συνολικά περίπου 500.000 - 600.000 ευρώ. Πλήρη εικόνα για το ακριβές ποσό θα έχω όταν έρθουν στα χέρια μου όλα τα αντίγραφα των λογαριασμών που έχω ζητήσει.
Ο Κ. Δαφέρ­μος μού είπε ότι θα φανεί γενναιόδωρος και θα μου δώσει 3% της σύμβασης για τους πυραύλους Kornet, ποσό που αντιστοιχούσε σε 3 εκατ. δολάρια

Ο Ελβετός τραπεζίτης Λυγινός
Τα χρήματα αυτά άρχισε να μου τα καταβάλλει σταδιακά και σε μεγάλα χρονικά διαστήματα περίπου ένα εξάμηνο μετά την υπογραφή της σύμβασης, ανάλογα με το πότε εισέπραττε τις πληρωμές από την STN ATLAS. Για το σκοπό αυτό ο Ευσταθίου μού σύστησε τον Φάνη Λυγινό ο οποίος είναι Ελβετός τραπεζίτης, με ελληνική και ελβετική ιθαγένεια, κάτοικος Γενεύης. Ηρθα σε επαφή με το Λυγινό, ο οποίος μου έστειλε τις φόρμες ανοίγματος ονομαστικών λογαριασμών τις οποίες υπέγραψα. Αυτό έγινε το 2002. Πράγματι ο Λυγινός μού άνοιξε στη DRESDNER BANK Γενεύης επ' ονόματί μου τον υπ' αριθ. 8.008.121.0071 λογαριασμό και στη συνέχεια έναν ακόμη υπολογαριασμό το νούμερο του οποίου σήμερα δεν θυμάμαι. Εκτιμώ ότι στον λογαριασμό της τράπεζας αυτής από τα υποβρύχια ο Ευσταθίου μού έμβασε ένα μικρό ποσό, περίπου 80.000 ευρώ.
Για την προμήθεια των Mirage ο Παύλος Νικολαΐδης μου είχε δώσει σε 4 δόσεις 800.000 ευρώ.

Δεν θυμάμαι αν κάποιο ποσό έχει εμβαστεί στον υπολογαριασμό για τον οποίο σήμερα δεν διατηρώ στοιχεία αφού έχει κλείσει από το 2005. Και οι δύο ανωτέρω λογαριασμοί έκλεισαν το έτος αυτό. Προγενέστερα ο Ευσταθίου είχε καταβάλει χρήματα σε λογαριασμό μου στην τράπεζα BANK HOFMANN Ζυρίχης, υπ' αριθ. 12084 με κωδικό ΜΑΡΚΟΣ. Ο λογαριασμός αυτός άνοιξε το 1997 και έκλεισε το 2000. Στον λογαριασμό αυτό, καθώς και στον λογαριασμό που θα σας πω στη συνέχεια, ενέβασε ο Ευσταθίου το υπόλοιπο ποσό από τις 600.000 περίπου ευρώ που εκτιμώ ότι μου έδωσε για τα υποβρύχια.

Το 2005 ο Λυγινός άλλαξε τράπεζα, πήγε στην ΒΝΡ PARIBAS και τον ακολούθησε και ο Ευσταθίου, όπως και εγώ. Ετσι ανοίχθηκε και άλλος λογαριασμός, νομίζω ότι ήταν σε offshore εταιρεία, στην οποία μπήκαν οι δόσεις μετά το 2005. Δεν θυμάμαι το όνομα της offshore εταιρείας, νομίζω ότι ονομάζονταν Kourkoumpini Cor στοιχεία της οποίας έχω ήδη υποβάλει αίτημα στην τράπεζα να μου χορηγήσει. Ο Πάνος Ευσταθίου πάντοτε έβαζε τα χρήματα μέσω offshore εταιρειών συμφερόντων του. Δεν θυμάμαι ή δεν γνωρίζω τις εταιρείες αυτές που ενέβασαν τα χρήματα, νομίζω ότι μία από αυτές λεγόταν IRON.
Ο Μπαρ­τζώκας επισκεπτόταν συχνά το γραφείο του Σμπώκου. Σε εμένα για το σύστημα OSA AMK κατατέθηκαν σε λογαριασμούς μου 1,7 εκατ. δολάρια.

Στις επιτροπές αυτές της εισήγησης για την έγκριση της προμήθειας κατασκευής ή εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων, συμμετείχαν διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες, συγκατηγορούμενοί σας όπως ο αντιπλοίαρχος Αθανασάκης, ο πλοίαρχος Παχύς, ο πλοίαρχος Πουλιέζος, ο πλοίαρχος Παρασκευόπουλος, ο μηχανικός Λεονταρίτης, ο υποστράτηγος Ανδρουλάκης, ο ταξίαρχος Κουτιανίδης και άλλοι όπως ο αποθανών σήμερα αντιναύαρχος Θεοδωρουλάκης και πάντα υπέγραφε ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου Αναστάσιος Σοφός. Τι λέτε γι' αυτά τα πρόσωπα; Θεωρείτε ότι έχουν δωροδοκηθεί, ως μέλη της ιεραρχίας, και εκείνοι από τον Ευσταθίου;

Δεν έχω καμία απόδειξη και δεν μπορώ να μιλήσω για άλλους εκτός από τον εαυτό μου. Πάντως κρίσιμο ρόλο στις αποφάσεις της ιεραρχίας έχουν και τα μέλη των εκάστοτε επιτροπών διαπραγμάτευσης, αξιολόγησης και κατάρτισης του σχεδίου σύμβασης. Πάντως η έλλειψη αποδείξεων δεν με εμποδίζει να οδηγηθώ σε συμπεράσματα με βάση την κοινή λογική όπως ο κάθε μέσος κοινός άνθρωπος.
Ο Παπαχ­ρήστος μού είπε ότι η εταιρεία μού προσφέρει το 0,5% της σύμβασης -η οποία ήταν 150 εκατ. ευρώ- για τα γερμανικά πυροβόλα

Πότε πήρατε τα τελευταία χρήματα γι' αυτό το πρόγραμμα;

Δεν θυμάμαι αλλά μετά το 2005, θα φανούν από το άνοιγμα του λογαριασμού.

Γνωρίζετε με ποια στελέχη Γερμανούς της ATLAS ερχόταν σε συνεννόηση για τις παράνομες αυτές πληρωμές ο Ευσταθίου; Είχατε συναντηθεί ποτέ με τέτοια στελέχη; Είχατε συμφωνήσει ποτέ για παράνομες πληρωμές με άλλο πρόσωπο εκτός από τον Ευσταθίου;
Ο Τούμπας κατέθεσε στον λογαριασμό μου στην Dresdner Bank 150.000 ευρώ... Δεν ξέρω πόσο στοίχισε το συγκεκριμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Δεν γνωρίζω ο κύριος Ευσταθίου με ποιους συνεργαζόταν στη Γερμανία. Δεν συνάντησα ποτέ κανένα στέλεχος της ATLAS και κανένας δεν ήξερε για τις πληρωμές που μου έκανε ο Ευσταθίου.

Εκτός από τα υποβρύχια ο Ευσταθίου με πλησίασε και μου υποσχέθηκε προμήθεια ύψους περίπου 1% του κόστους του προγράμματος, που αφορούσε το σύστημα κατεύθυνσης και ελέγχου του αντιαεροπορικού βλήματος STINGER ASRAD που κατασκεύαζε η STN ATLAS. Το συνολικό κόστος του προγράμματος νομίζω ότι ήταν γύρω στα 60.000.000 -70.000.000 ευρώ. Συνολικά για υποβρύχια και ASRAD έλαβα περίπου 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Οπως και για τα υποβρύχια έτσι και για τα ASRAD, δεν έχω αποδείξεις ότι ο Ευσταθίου πλήρωσε παράνομες προμήθειες σε άλλα πρόσωπα εκτός από εμένα, όμως έχω την αίσθηση ότι είχε μία πρόσβαση στο Γενικό Επιτελείο Στρατού. Η ιεραρχία από τον Λεονταρίτη και πάνω ήταν η ίδια, πιο κάτω όμως ήταν αξιωματικοί του Στρατού που εύκολα θα βρεθούν από τον τηρούμενο φάκελο του προγράμματος όπως και τα μέλη της επιτροπής που αξιολόγησαν, διαπραγματεύτηκαν και κατάρτισαν το σχέδιο της σύμβασης. Τα χρήματα αυτά εμβάστηκαν από εξωχώριες εταιρείες του Ευσταθίου στους ίδιους δύο ατομικούς λογαριασμούς της DRESDNER BANK, στον ατομικό λογαριασμό της HOFMANN BANK και στην ΒΝΡ PARIBAS εν συνεχεία.
Οταν υπεγράφη η σύμβαση για τα ραντάρ Arthur, ο Μπαλέρμπας κατέθεσε σε λογαριασμό μου στην Ελβετία 240.000 ευρώ.

Ο Μεταξάς και η offshore
Τον λογαριασμό στη HOFMANN BANK τον άνοιξε η τράπεζα μετά από δική μου αίτηση. Στη συνέχεια όμως νομίζω ότι ο Σπύρος Μεταξάς συνέστησε για λογαριασμό μου μια offshore εταιρεία της οποίας δικαιούχος ήμουνα εγώ, η οποία άνοιξε τραπεζικό λογαριασμό στην ίδια τράπεζα. Εκεί μεταφέρθηκαν τα χρήματα από τον προηγούμενο προσωπικό λογαριασμό μου. Το όνομα της εταιρείας αυτής δεν θυμάμαι. Για τον Σπύρο Μεταξά και τις σχέσεις μου με αυτόν θα αναφερθώ αργότερα.

Υπό την ιδιότητά σας ως Αναπληρωτής Διευθυντής ΓΔΕ, σε τι υπηρεσιακές ενέργειες προβήκατε για το πρόγραμμα αυτό (ASRAD) για τις οποίες σας δόθηκε η προμήθεια;
O Σμπώκος και ο Λεο­ντα­ρίτης ήταν αυτοί που είχαν μεταξύ τους συνεχή και αδιάλειπτη συνεργασία ακόμα και νυχτερινές ώρες.

Η προμήθεια αυτή μου δόθηκε από τον Ευσταθίου για να υπογράψω χωρίς καθυστερήσεις, αντιρρήσεις και παρατηρήσεις όλα τα φύλλα ενημέρωσης και την εισήγηση κατακύρωσης σύμβασης. Ενα άλλο εξοπλιστικό πρόγραμμα για το οποίο έλαβα παράνομη αμοιβή είναι οι αντιαρματικοί πύραυλοι KORNET που προμηθεύτηκε το υπουργείο για λογαριασμό του Στρατού Ξηράς από τη ρωσική προμηθεύτρια εταιρεία KBP. Το συνολικό κόστος της προμήθειας είχε ανέλθει σε περίπου 100.000.000 δολάρια ή ευρώ, μάλλον δολάρια.

Η προμήθειά μου ήταν εντυπωσιακά μεγάλη, ανήλθε σε 3% του ύψους του προγράμματος και αυτό με κάνει να καταλαβαίνω ότι στα ρώσικα εξοπλιστικά προγράμματα, περισσότερο από τα δυτικά, υπήρχε περιθώριο μεγάλης υπερκοστολόγησης και συνακόλουθα χρήσιμων πληρωμών. Εκπρόσωπος της κατασκευάστριας αυτής εταιρείας ήταν ο Κωνσταντίνος Δαφέρμος, τον οποίο ακόμα τότε δεν γνώριζα.
Η σύμβαση για τα Leopard 2 υπογράφτηκε επί υπουργίας Παπαντωνίου από τον Τραυλό. Είχα πει στον υπουργό ότι το πρόγραμμα κόστιζε πάρα πολύ και δεν ήταν απαραίτητο... Η αίσθησή μου ήταν ότι το ήθελε.

Η σύμβαση για τα Leopard 2 υπογράφτηκε επί υπουργίας Παπαντωνίου από τον Τραυλό. Είχα πει στον υπουργό ότι το πρόγραμμα κόστιζε πάρα πολύ και δεν ήταν απαραίτητο... Η αίσθησή μου ήταν ότι το ήθελε.

Ο Ρώσος με τον Δαφέρμο
Εκείνη την περίοδο, δηλαδή το 2000, συνέβησαν δύο γεγονότα: στη σύνοδο της επιτροπής ελληνορωσικής αμυντικής συνεργασίας από ελληνικής πλευράς ήμουν ο πρόεδρος. Ο Ρώσος ομόλογός μου στο περιθώριο της σύσκεψης και ανεπίσημα με πληροφόρησε ότι το πρόγραμμα KORNET που ήδη τότε άρχιζε μπορεί να γίνει η προμήθειά του και μέσω της κρατικής εταιρείας ROSVOORUZEHNIA η οποία μετονομάστηκε σε ROSOBORONEXPORT. Του ζήτησα να μας υποβάλουν επίσημα αυτή την πρόταση. Το γεγονός αυτό πληροφορήθηκε η κατασκευάστρια εταιρεία ΚΒΡ και κάποια μέρα ήρθε στο γραφείο μου ένα υψηλόβαθμο στέλεχος αυτής της εταιρείας συνοδευόμενο από τον κύριο Δαφέρμο τον οποίο γνώρισα για πρώτη φορά. Μου επιχειρηματολόγησαν ότι η προμήθεια απευθείας από την κατασκευάστρια εταιρεία θα ήταν επωφελέστερη απ' ό,τι αν πηγαίναμε μέσω της ενδιάμεσης κρατικής εξαγωγικής εταιρείας ROSVOORUZEHNIA.
Ο Κομνόπου­λος για τα Exocet μού έδωσε τμηματικά 400.000 ευρώ, τα 240 στην περιοχή Παπάγου, στην Αγία Σκέπη.

Στη συνέχεια δεν ήρθε καμία πληροφορία και για δεύτερη πηγή προμήθειας του CORNET και η προμήθεια συνέχιζε τη διαδικασία της όπως είχε αρχίσει. Το δεύτερο γεγονός που είχε συμβεί εκείνη την περίοδο ήταν ότι με επισκέφθηκε στο γραφείο μου ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της ΚΒΡ και με ρώτησε αν η υπηρεσία μας έχει προβλήματα με τον κύριο Δαφέρμο, διότι όπως τους κατήγγειλε μία ελληνική εταιρεία την οποία δεν μου κατονόμασε, ο κύριος Δαφέρμος έχει δυο δικαστικές εμπλοκές και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να προωθήσει τη σύμβαση. Και με ρώτησε αν πράγματι υπάρχουν τέτοια προβλήματα με τον κύριο Δαφέρμο.

Του απάντησα ότι δεν έχω καμία τέτοια πληροφορία για τον κύριο Δαφέρμο αλλά δεν μας ενδιαφέρουν ούτε αναγνωρίζουμε τους εκπροσώπους τους διότι η σύμβαση θα υπογραφόταν μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της προμηθεύτριας. Δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομα του Ρώσου υψηλόβαθμου στελέχους και του συνέστησα για άλλες πληροφορίες να πάει στον Γενικό Διευθυντή. Μετά από λίγες μέρες ζήτησε και με επισκέφθηκε στο γραφείο μου ο κύριος Δαφέρμος, ο οποίος με ευχαρίστησε και με ρώτησε τι ζητάω από αυτή τη σύμβαση. Δεν του απάντησα και φεύγοντας μου είπε ότι θα φανεί γενναιόδωρος και θα μου δώσει 3% του ύψους της σύμβασης, γεγονός που αντιστοιχούσε περίπου σε 3.000.000 δολάρια ή ευρώ.
Οι πρώτες συζητήσεις μεταξύ Λιακουνά­κου, Σμπώ­κου, Τσοχα­τζό­πουλου είχαν γίνει στο πολιτικό γραφείο του Ακη... Για τα Leopard 2, ο Λιακουνάκος μου άφησε μια τσάντα με 600.000 ευρώ.

Πραγματικά ήταν για μένα περίεργο τόσο μεγάλο ποσοστό και δεν πίστευα αυτά που μου έλεγε. Μετά την υπογραφή της σύμβασης και σε μεταγενέστερο χρόνο μου κατέβαλε πράγματι αυτό το 3%, από τα οποία ένα σημαντικό μέρος, 700.000 ευρώ, μου τα κατέβαλε σε μετρητά στην Ελλάδα και το υπόλοιπο ποσό σε λογαριασμό μου στη UBS Ζυρίχης και ίσως και σε άλλη τράπεζα στην Ελβετία. Ο λογαριασμός ήταν ονομαστικός δικός μου και έχω την εντύπωση ότι η κατάθεση γινόταν σε μετρητά.

Την εντύπωση αυτή την έχω διότι με είχε πάρει ο τραπεζίτης από τη UBS και μου είπε ότι έγινε μία κατάθεση στον λογαριασμό μου 800.000 δολάρια ή ευρώ και έπρεπε να συμπληρώσει γι' αυτό μια έκθεση για την προέλευσή τους. Εγώ είπα ότι προέρχονταν από αμοιβή από μια τεχνοοικονομική αναπτυξιακή μελέτη. Ο λογαριασμός στη UBS είναι μάλλον ο 2206-885979 και ενδεχομένως να είχα εκεί και άλλους λογαριασμούς. Αυτό θα πιστοποιηθεί με την παροχή πληροφοριών που έχω ήδη ζητήσει από 18 Νοεμβρίου 2013. Οσον αφορά τις 700.000 ευρώ τις πήρα σε δύο δόσεις, το τέλος του 2001 και στις αρχές του 2002. Τις πήρα από το γραφείο του και αρχικά τις έκρυψα στο υπόγειο του σπιτιού μου και την άλλη μέρα τις πήγα το πρωί σε θυρίδα στη CITIBANK Φαλήρου.
Στην Επιτροπή Αμυνας της Βουλής ο Μητσοτάκης επιχειρηματολογούσε υπέρ των F-16 και ο Εβερτ υπέρ των F-15.

Από τα λεφτά αυτά που είχα στη CITIBANK Φαλήρου τα 500.000 ευρώ είναι εκείνα που παρέλαβα μαζί με τον Λυγινό και τον OSWALD από τη θυρίδα μου. Στη συνέχεια όλοι από κοινού μεταβήκαμε στο γραφείο της DRESDENR BANK στην Αθήνα, στην οδό Χατζηγιάννη Μέξη 5. Εκεί τους παρέδωσα τις 500.000 ευρώ και μου έδωσαν μια απόδειξη παραλαβής που την υπέγραψε ο OSWALD. Εμεινα με την εντύπωση ότι αυτά διακινήθηκαν μέσω τραπεζικού διαύλου και όταν το 2008 ξέσπασε το σκάνδαλο SIEMENS έμεινα έκπληκτος που αναφερόταν το όνομά μου. Συγκεκριμένα αναφερόταν ότι από τη MARTHA HOLDINGS του Πρόδρομου Μαυρίδη έλαβα στον προαναφερόμενο προσωπικό μου λογαριασμό στην DRESDENR BANK το ποσό αυτό των 500.000 ευρώ. Ομως τα χρήματα αυτά δεν προέρχονταν από τη SIEMENS, ούτε ήξερα τον Μαυρίδη και την εταιρεία του, ούτε κανέναν από την εταιρεία του. Τα χρήματα αυτά είναι από το πρόγραμμα KORNET.

Η συνάντηση με τον Νικολαΐδη
Τέλος του 2002 με συνάντησε ο Παύλος Νικολαΐδης τον οποίο γνώριζα, ήταν πρόεδρος ή αντιπρόεδρος σε μια κρατική πολεμική βιομηχανία, μάλλον την ΕΒΟ και ήξερα ότι ήταν στενός φίλος και κουμπάρος του υπουργού Απόστολου Αθανάσιου Τσοχατζόπουλου. Μου ζήτησε να του καταβάλω κάποια χρήματα από αυτά που πήρα από τον κύριο Δαφέρμο.

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΚΗ ΘΑ ΤΑ ΕΔΙΝΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΡΙΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Ο Μπαρτζώκας είχε δώρα και για τα... ρετιρέ

Επισκέφθηκα τον κύριο Δαφέρμο και του είπα ότι ο Νικολαΐδης μού ζήτησε να του καταβάλω ένα ποσό, το οποίο όμως δεν προσδιόρισε. Ο κύριος Δαφέρμος μού απάντησε: «Ασε τον Νικολαΐδη, τον έχω τακτοποιήσει καλά». Θέλω επίσης να πω ότι στο γραφείο του Δαφέρμου, στην οδό Πανεπιστημίου, αρ. 10, εργαζόταν ένας απόστρατος του Στρατού Ξηράς, το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι, και ο οποίος συμμετείχε στις διάφορες διαδικασίες και μπορεί να σας δώσει χρήσιμες πληροφορίες. Μετά το 2002 επί υπουργίας Παπαντωνίου πληροφορήθηκα ότι αγοράστηκε άλλη μία ποσότητα αντιαρματικών KORNET.

Υπό την ιδιότητά σας ως Αναπληρωτής Διευθυντής ΓΔΕ, σε τι υπηρεσιακές ενέργειες προβήκατε για το πρόγραμμα αυτό για τις οποίες σας δόθηκε η προμήθεια;

Οι ενέργειές μου οι υπηρεσιακές ήταν περιορισμένες. Το πρόγραμμα και η επιλογή του KORNET είχε γίνει από το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Η επιτροπή αξιολόγησης, διαπραγμάτευσης και κατάρτισης της σύμβασης οριζόταν από τον Γενικό Διευθυντή. Ο Δαφέρμος μού έδωσε αυτά τα χρήματα για να μην τον διώξει από εκπρόσωπο η κατασκευάστρια εταιρεία και για να μη δοθεί η δουλειά στην κρατική εξαγωγική εταιρεία. Επίσης για να υπογράψω χωρίς καθυστερήσεις, αντιρρήσεις και παρατηρήσεις όλα τα φύλλα ενημέρωσης και την εισήγηση κατακύρωσης σύμβασης.

Στη Μόσχα με τον Μπαρτζώκα
Για το πρόγραμμα του αντιαεροπορικού συστήματος μικρού βεληνεκούς OSA ΑΜΚ είχε αποφασίσει το ΓΕΣ την προμήθεια ενός αριθμού τέτοιων συστημάτων περί το 1998. Η προμήθεια θα γινόταν από τα αποθέματα του ρωσικού στρατού μέσω της κρατικής εταιρείας ROSO­VOORUZEHNIA και το πρόγραμμα θα κόστιζε απ' ότι θυμάμαι περί τα 100.000.000 δολάρια. Εκείνη την περίοδο είχαμε μία σύνοδο της επιτροπής ελληνορωσικής αμυντικής συνεργασίας στη Μόσχα.

Σε εκείνη τη σύνοδο εμφανιζόταν σαν υπάλληλος και μεταφραστής της ROSOVOORUZEHNIA ο κύριος Λάμπρος Μπαρτζώκας. Στο περιθώριο της σύσκεψης μου σύστησε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της ROSOVOORUZEHNIA το οποίο μου είπε ότι η Ελλάδα ενδιαφέρεται να αγοράσει συστήματα αντιαεροπορικά OSA AKM και ότι ετοίμαζαν σχετική προσφορά. Επίσης ο Μπαρτζώκας μου είπε ότι εάν προχωρήσει και υλοποιηθεί το πρόγραμμα θα έχω ένα σοβαρό δώρο το ύψος του οποίου δεν μου προσδιόρισε. Οταν ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα και υπεγράφη η σύμβαση ρώτησα τον κύριο Μπαρτζώκα πόσο θα είναι αυτό το δώρο που μου είχε πει.

Μου απάντησε ότι δεν ξέρει ακόμα ακριβώς γιατί έχει εκτός από εμένα και πιο ψηλά υποχρεώσεις. Δεν μου προσδιόρισε ποιους αλλά πιο ψηλά από εμένα ήταν ο κύριος Σμπώκος και ο κύριος Τσοχατζόπουλος. Ο κύριος Μπαρτζώκας επισκεπτόταν συχνά το γραφείο του κυρίου Σμπώκου. Συνολικά μέσω της εταιρείας αρχικά ROSOVOORUZEHNIA και εν συνεχεία της ROSOVORONEXPORT κατατέθηκαν συνολικά την περίοδο από το 1999 μέχρι το 2003-2004 το ποσό των 1,7 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε ονομαστικό τραπεζικό μου λογαριασμό στην ελβετική τράπεζα FERRIER LULLIN Γενεύης και στη συνέχεια στην DRESDNER BANK στον βασικό λογαριασμό που μου είχε ανοίξει ο Λυγινός. Στη FERRIER LULLIN είχε λογαριασμό και ο κύριος Μπαρτζώκας και στη συνέχεια άνοιξε και αυτός με τον Λυγινό λογαριασμό στην DRESDNER BANK στην οποία και παρέμεινε όταν εγώ ακολούθησα τον Λυγινό στην ΒΝΡ PARIBAS. Απ' ό,τι θυμάμαι ένα από τα εμβάσματα στον λογαριασμό μου από τη ROSOVORONEXPORT προερχόταν από τράπεζα της Νέας Υόρκης.

Ο κύριος Μπαρτζώκας εμφανιζόταν αργότερα και ως διεθνής σύμβουλος μιας εταιρείας στην Ελλάδα που είχε αναλάβει τα αντισταθμιστικά των TOR. Επίσης όπως διάβαζα αργότερα περί το 2007 όταν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε την αγορά των ρωσικών τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού και μάχης των ΒΝΡ-3 είχαν καλέσει τον Μπαρτζώκα στο ΥΕΘΑ και του ανακοίνωσαν την απόφαση της κυβέρνησης για την αγορά αυτών των οχημάτων. Οσον αφορά αυτό το εξοπλιστικό η συμμετοχή μου συνίστατο στην υπογραφή των φύλλων ενημερώσεως και της κατακυρωτικής διαταγής.

Η επίσκεψη του Ολαβ Εσλερ
Ενα άλλο εξοπλιστικό πρόγραμμα για το οποίο έλαβα προμήθεια ήταν τα αυτοκινούμενα πυροβόλα της γερμανικής εταιρείας WEGMANN. Το ΓΕΣ είχε εισηγηθεί στον υπουργό την προμήθεια ενός αριθμού των συγκεκριμένων αυτοκινούμενων πυροβόλων. Εκπρόσωπος της εταιρείας αυτής στην Ελλάδα ήταν ο κύριος Δημήτρης Παπαχρήστος. Εκείνη την περίοδο, δηλαδή περί τα μέσα του 2000, εκτελούσα χρέη Γενικού Διευθυντή λόγω παραίτησης του κυρίου Σμπώκου μέχρι την τοποθέτηση του νέου Γενικού Διευθυντή, κυρίου Κολίρη.

Τότε ζήτησε και με επισκέφθηκε στο γραφείο μου ο αντιπρόεδρος της WEGMANN ο κύριος Ολαβ Εσλερ, συνοδευόμενος από τον κύριο Παπαχρήστο τον οποίο συνάντησα τότε για πρώτη φορά. Ο κύριος Παπαχρήστος με επισκέφθηκε και άλλες φορές. Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης της προσφοράς της WEGMANΝ από την επιτροπή που συνόδευε τότε τα στελέχη της WEGMANΝ. Σε κάποια από αυτές τις επισκέψεις στο γραφείο μου ο κύριος Παπαχρήστος μού είπε ότι η εταιρεία μού προσφέρει 0,5% του κόστους της σύμβασης το οποίο ήταν περίπου 150.000.000 ευρώ.

Ο κύριος Παπαχρήστος δεν μου είπε σε ποια πρόσωπα της επιτροπής ή της ΓΔΕ ή του Στρατού είχε κάνει ανάλογη προσφορά, μου άφησε όμως να εννοηθεί ότι σε υψηλό επίπεδο είχε αναλάβει η εταιρεία. Μόλις ολοκληρώθηκε η σύμβαση και μετά περίπου από ένα εξάμηνο μου έφερε έντυπα της τράπεζας UBP Ζυρίχης για να ανοίξω λογαριασμό στην τράπεζα αυτή, αρχές του 2002. Σε αυτό τον λογαριασμό ο κύριος Παπαχρήστος μέσω μιας εταιρείας OXYLOS ιδιοκτησίας του, κατέθεσε μέσω της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου περίπου 500.000 ευρώ και από μία άλλη εταιρεία GRAMON SERVICE άλλες 50.000 ευρώ. Ακόμη κατέθεσε άλλες 100.000 ευρώ στην DRESDNER BANK στον λογαριασμό που μου είχε ανοίξει ο Λυγινός. Τα χρήματα νομίζω ότι ήρθαν και αυτά μέσω της OXYLOS και άλλες 100.000 ευρώ μου έδωσε ο Παπαχρήστος μετρητά στην Ελλάδα σε ένα γραφείο που είχα στη Βουκουρεστίου.

Η κόντρα με τον Δαλαμάγκα
Θέλω να συμπληρώσω ότι ο κύριος Παπαχρήστος μού είπε ότι από τα χρήματα που πήρε είχε πληρώσει και ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρείας WEGMANΝ το οποίο δεν γνωρίζω ποιο είναι. Θέλω να προσθέσω ότι υπήρχε και μια διαμάχη μεταξύ του Παπαχρήστου και ενός συνεταίρου του ονόματι Δαλαμάγκα, αν θυμάμαι καλά. Το αντικείμενο της διαμάχης αυτής είχε να κάνει με το μοίρασμα των κερδών και ο Δαλαμάγκας ήταν αυτός που κατήγγειλε τον Παπαχρήστο στο ΣΔΟΕ και στη γερμανική εταιρεία.

Ο Δαλαμάγκας μού είχε στείλει και ένα εξώδικο στο τέλος του 2004 προκειμένου να του επιστρέψω κάποια χρήματα από αυτά που είχα πάρει από τον Παπαχρήστο. Το εξώδικο έλεγε να συζητήσω με κάποιο δικηγόρο του Παπαχρήστου και να του επιστρέψω κάποια χρήματα που είχα πάρει από αυτόν. Η απάντησή μου ήταν ότι δεν είχα πάρει χρήματα από τον Παπαχρήστο. Και στο πρόγραμμα αυτό οι ενέργειες που προσέφερα ήταν η υπογραφή ιεραρχικά των εισηγήσεων και δεν θυμάμαι αν όταν εγκρίθηκε το πρόγραμμα και ξεκίνησε η διαδικασία της προμήθειας αν έχω υπογράψει και την εισήγηση της συγκρότησης της επιτροπής που εισηγήθηκε η διεύθυνση προγραμμάτων εξοπλισμών.

Ενα άλλο πρόγραμμα ήταν το αερομεταφερόμενο σύστημα επιτήρησης ελέγχου (ΑΣΕΠΕ). Το ΓΕΑ είχε εισηγηθεί και είχε εγκρίνει ο υπουργός την προμήθεια τεσσάρων τέτοιων συστημάτων κατασκευαστής των οποίων ήταν η σουηδική ERICSSON και το σύστημα το είχε τοποθετήσει σε ένα βραζιλιάνικο αεροσκάφος EMBRAER 145. Από την ίδια βραζιλιάνικη εταιρεία το ΓΕΑ είχε ζητήσει να αγοραστεί και ένα βραζιλιάνικο αεροσκάφος VIΡ.

Ο απόστρατος Τούμπας
Την εταιρεία EMBRAER εκπροσωπούσε στην Ελλάδα ο κύριος Χρήστος Τούμπας, απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο κύριος Τούμπας με είχε επισκεφθεί στο γραφείο μου σαν παλιός συνάδελφος και μου είχε πει ότι αν προχωρήσουν και γίνουν αυτά τα προγράμματα δεν θα με ξεχάσει.

Δεν μου είχε πει κανένα ποσό. Αυτός ουσιαστικά εκπροσωπούσε μόνο την EMBRAER. Μόλις υπογράφτηκαν οι συμβάσεις σε αυτά τα προγράμματα, το 2001, και μετά από ένα περίπου χρόνο ο κύριος Τούμπας κατέθεσε στον γνωστό λογαριασμό μου στη DRESDNER BANK Γενεύης 150.000 ευρώ. Δεν γνωρίζω πόσο κόστισε το παραπάνω εξοπλιστικό πρόγραμμα. Ο κύριος Τούμπας γνώριζα ότι επισκέπτονταν πολύ συχνά το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και ίσως και την επιτροπή διαπραγμάτευσης αλλά δεν μου κατονόμασε σε ποιους άλλους έδωσε χρήματα. Εκτίμηση μου είναι, υποθέτω, ότι θα έδωσε χρήματα και σε χαμηλότερο επίπεδο, αλλά σε ανώτερο επίπεδο πιστεύω ότι έδρασαν τα στελέχη της εταιρείας ERICSSON. Γνωρίζω ότι ο κύριος Τούμπας είχε γραφείο στη Γλυφάδα, δεν θυμάμαι ακριβή οδό. Νομίζω ότι ήταν επίσημος εκπρόσωπος της EMBRAER. Δεν ξέρω τι ακριβώς σύμβαση είχε υπογράψει με την εταιρεία.

Τα χρήματα νομίζω ότι ο Τούμπας μού τα κατέβαλε από προσωπικό του λογαριασμό ονομαστικό στη UBS Ζυρίχης. Το άνω ποσό των 150.000 ευρώ το έβαλε στον λογαριασμό μου το 2003. Επίσης μου είχε καταβάλει άλλες 100.000 ευρώ ο Τούμπας σε άλλο λογαριασμό που δεν θυμάμαι, μάλλον από τον ίδιο προσωπικό του λογαριασμό. Και σε αυτό το πρόγραμμα υπέγραψα το φύλλο ενημέρωσης, εισήγησης και κατακύρωσης της σύμβασης.

Ενα τελευταίο πρόγραμμα για το οποίο έλαβα χρήματα είναι για τα ραντάρ αντιπυροβολικού. Το ΓΕΣ είχε ζητήσει και είχαν εγκριθεί από τον υπουργό περί το 2000 νομίζω τρία τέτοια συστήματα τα οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για την Κύπρο. Κατασκευαστής αυτού του ραντάρ νομίζω ήταν η σουηδική εταιρεία ERICSSON. To ραντάρ λεγόταν ARTHUR. Στέλεχος της εταιρείας ERICSSON, που δεν θυμάμαι το όνομά του, στην έκθεση Defendory στον Πειραιά ή σε κάποια άλλη έκθεση, μου είχε συστήσει έναν σύμβουλο της ERICSSON τον Κωνσταντίνο Μπαλέρμπα ή Μπαλέμπα. Αυτός μου είπε ότι είχε αναλάβει το πρόγραμμα των ραντάρ ARTHUR. Με είχε επισκεφτεί στο γραφείο μου και ενδιαφέρονταν για την προώθηση αυτού του προγράμματος. Σε κάποια επίσκεψή του μου άφησε να εννοηθεί ότι θα υπάρξει μια αμοιβή μου, χωρίς να την προσδιορίζει, γι' αυτό το πρόγραμμα.

Οταν υπεγράφη η σύμβαση και μετά από λίγο καιρό και περί το 2002, είχε καταθέσει σε λογαριασμό μου στην Ελβετία που δεν θυμάμαι, το ποσό των 240.000 ευρώ. Το ποσό αυτό είχε κατατεθεί από μία εξωχώρια εταιρεία, νομίζω κυπριακή, το όνομα της οποίας δεν θυμάμαι, θεωρώ ότι η εξωχώρια αυτή εταιρεία δεν ανήκε στον Μπαλέρμπα γιατί μου είχε πει και ο ίδιος ότι είχε κάποια διαμάχη με την εταιρεία αυτή σχετική με οικονομικές διαφορές. Ο Μπαλέρμπας δεν νομίζω να είχε γραφείο στην Αθήνα. Φαντάζομαι ότι είχε υπογράψει κάποια σύμβαση ως σύμβουλος ή πράκτορας με την ERICSSON.

Νομίζω ότι οι 240.000 ευρώ έγιναν με ένα έμβασμα μετά τα μέσα του 2002 και αφού είχε υπογραφεί η σύμβαση. Και εδώ τα χρήματα τα πήρα για να μην καθυστερήσω τις διαδικασίες με ενστάσεις, αντιρρήσεις και καθυστερήσεις. Και εδώ υπέγραψα ιεραρχικά μόνο τα φύλλα ενημέρωσης, εισήγησης και κατακύρωσης της σύμβασης. Ηταν σημαντικό τα μέλη της ιεραρχίας, όχι μόνον εγώ, να συμφωνούν ομόφωνα και να υπογράφουν χωρίς παρατηρήσεις.

Ολα τα χρήματα τα οποία μας είπατε παραπάνω ότι λάβατε, ανέρχονται σε περίπου 4.700.000 δολάρια ΗΠΑ και 3.000.000 ευρώ, δηλαδή περίπου τα μισά από τα 15.000.000 -15.500.000 δολάρια που σήμερα κατέχετε στο εξωτερικό. Πώς δικαιολογείτε την κατοχή του υπολοίπου ποσού;

Αυτά τα χρήματα που κατέθεσα στην απολογία μου ότι κατέχω, ανέρχονται περίπου σε 8.700.000 δολάρια. Προγενέστερα όμως, πριν τοποθετηθώ στη ΓΔΕ, είχα καταθέσεις στο εξωτερικό της τάξεως των 2.000.000 ευρώ. Αυτό θα φανεί και από τα παραστατικά των λογαριασμών μου στη UBS και HOFMANN που εγώ δεσμεύομαι να σας προσκομίσω. Το σύνολο δηλαδή αυτών των χρημάτων σε δολάρια ανέρχεται στην τάξη των 11.800.000 δολαρίων. Το υπόλοιπο ποσό, των 4.000.000 δολαρίων περίπου προέρχεται από την απόδοση της επένδυσης των χρημάτων μου μέσα σε αυτό το διάστημα της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Με μία μέση ετήσια απόδοση 4% στη δεκαπενταετία αυξάνεται το αρχικό κεφάλαιο κατά ποσοστό 60%. Το κέρδος μου από τη διακύμανση της ισοτιμίας δολαρίου - ευρώ ή και άλλων παλαιότερων νομισμάτων, καθώς και από την επένδυση του χαρτοφυλακίου μου στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα προκύψει και θα σας το αποδείξω όταν έρθουν τα έγγραφα των τραπεζών τα οποία εγώ ο ίδιος δεσμεύομαι να σας προσκομίσω.

Στο σημείο αυτό σας εγχειρίζω τραπεζικά παραστατικά του λογαριασμού μου στον οποίο είμαι πραγματικός δικαιούχος (beneficial owner) της τράπεζας: α. Julius BAER Σιγκαπούρης εκδόσεως 17.12.2013 που αφορά στον υπ' αριθ. 5100735 λογαριασμό που τηρείται επ' ονόματι της εταιρείας Guldenberg Intl SA AFG Green 4 Cast από το οποίο προκύπτει ότι το σύνολο του χαρτοφυλακίου ανέρχεται την 17.12.2013 σε 10.788.599 δολάρια Αμερικής, β. τραπεζικά παραστατικά του λογαριασμού στην τράπεζα Julius BAER Σιγκαπούρης εκδόσεως 18.12.2013 που αφορά στον υπ' αριθ. 6200203 λογαριασμό που τηρείται επ' ονόματι του TRUST με την επωνυμία OLAV ENGINEERING CORP, από το οποίο προκύπτει ότι το σύνολο του χαρτοφυλακίου ανέρχεται την 18.12.2013 σε 3.014.227 δολάρια Αμερικής και γ. τραπεζικά παραστατικά του λογαριασμού στην Julius BAER Γενεύης εκδόσεως 17.12.2013 που αφορά στον υπ' αριθ. 0308.8629 λογαριασμό που τηρείται επ' ονόματι του TRUST με την επωνυμία OLAV ENGINEERING CORP, από το οποίο προκύπτει ότι το σύνολο του χαρτοφυλακίου ανέρχεται την 17.12.2013 σε 1.008.282 ευρώ. Δηλώνω ότι ο θεματοφύλακας (trustee) είναι ο Σπύρος Μεταξάς, κάτοικος Γενεύης Ελβετίας, 16, Rue de Hesse - 1211 GENEVE, o οποίος είναι το μόνο πρόσωπο που έχει δικαίωμα υπογραφής στους ως άνω λογαριασμούς του trust. Εχω δώσει τη 17.12.2013 γραπτή -τηλεφωνική- ρητή εντολή τόσο προς την ως άνω τράπεζα της Σιγκαπούρης όσο και στον προαναφερόμενο trustee, Σπύρο Μεταξά, όπως ρευστοποιήσουν άμεσα και εμβάσουν/μεταβιβάσουν το σύνολο του ως άνω χαρτοφυλακίου των προαναφερομένων λογαριασμών στον με αριθμό 23/2005 47 λογαριασμό του ελληνικού Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Αντίγραφα των ως άνω εντολών σας έχουν ήδη υποβληθεί.

Αλλο τίποτα δεν έχω να προσθέσω...

Ο φίλος του Ζοσπέν
Σήμερα θα αναφερθώ σε εξοπλιστικά προγράμματα για τα οποία, εν αντιθέσει με τα όσα κατονόμασα χθες, έλαβα χρήματα μετρητοίς και όχι σε κατάθεση σε λογαριασμό.

Σχετικά με το πρόγραμμα προμήθειας MIRAGE 2000-5 είχα λάβει προμήθεια 800.000 ευρώ από τον Παύλο Νικολαΐδη σε τρεις ή τέσσερις δόσεις. Ο κύριος Νικολαΐδης συνόδευε έναν Ελληνα με καταγωγή από τη Ρόδο, το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι, ο οποίος συνόδευε τα υψηλόβαθμα στελέχη της DASSAULT. Ο εκ Ρόδου κύριος μου είχε πει ότι ήταν συμφοιτητής και πολύ γνωστός του τότε πρωθυπουργού της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν και ο οποίος είχε βοηθήσει στην αποδέσμευση αγοράς από την Ελλάδα των πυραύλων SCALP. Απ' ό,τι είχα ακούσει εκπρόσωπος της DASSAULT στην Ελλάδα ήταν ο κύριος Χούμπαυλης, τον οποίο δεν γνώριζα ούτε είχα δει κατ' όψη. Ο κύριος Π. Νικολαΐδης δεν μου είπε ποιος ακριβώς του είχε δώσει τα χρήματα που μου παρέδωσε, αλλά υποθέτω ότι ήταν ο ως άνω εκ Ρόδου κύριος με τον οποίο είχε στενή σχέση. Τα χρήματα αυτά μου παραδόθηκαν τμηματικά από τον ως άνω Νικολαΐδη κατά το χρονικό διάστημα 2001 - 2004 περίπου. Η πρώτη δόση (περίπου 250.000 ευρώ) μου παραδόθηκε στο γραφείο μου στη ΓΔΕ και οι λοιπές δόσεις στο ιδιωτικό μου γραφείο στην οδό Βουκουρεστίου.

Τα χρήματα αυτά μου τα έδωσαν για τα MIRAGE χωρίς να έχω οποιαδήποτε συνεννόηση μαζί τους για το ακριβές ποσό της προμήθειας, παρά μόνο την υπόσχεση ενός σημαντικού δώρου, επειδή εκείνη την περίοδο εκπροσωπούσα τον Γενικό Διευθυντή και υπέγραψα τη σύμβαση των MIRAGE και εξ αυτού του λόγου μπορούσα να καθυστερήσω την υπογραφή της σύμβασης, η οποία τελικά έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2000.

Ο Νικολαΐδης φαινόταν πολύ στενός συνεργάτης του ως άνω εκ Ρόδου κυρίου. Και οι δύο με πίεζαν να τελειώσει πολύ γρήγορα η σύμβαση, ακόμα και μέσα στις μέρες του Δεκαπενταύγουστου. Απ' ό,τι μου είχαν πει, βιαζόταν πάρα πολύ να τελειώσει το θέμα των MIRAGE ο υπουργός. Για να τελειώσει γρήγορα, παρόλο που είχε τότε τοποθετηθεί Γενικός Διευθυντής ο Κολίρης, μου είπαν να το υπογράψω εγώ και όχι ο Κολίρης για να τελειώσει γρήγορα. Αν δεν υπήρχε η συγκατάθεση του υπουργού να υπογράψω εγώ, θα αργούσε πολύ η σύμβαση.

Ο Κομνόπουλος έπαθε κρίση
Το επόμενο πρόγραμμα για το οποίο έλαβα προμήθεια σε μετρητά ήταν τα EXOCET του Πολεμικού Ναυτικού, που είναι πύραυλοι επιφανείας - επιφανείας σε πυραυλακάτους. Το πρόγραμμα αυτό ήταν με εισήγηση του Ναυτικού, αποφασίστηκε το 2000 και δεν μπορώ να θυμηθώ το κόστος. Εκείνη την περίοδο αναπληρούσα τον Γενικό Διευθυντή και με επισκέφθηκε στο γραφείο μου ο κύριος Κομνόπουλος, ο οποίος ήταν μέτοχος της εταιρείας KESTREL, η οποία εκπροσωπούσε την κατασκευάστρια εταιρεία EXOCET. Εκεί στο γραφείο μου όπου με επισκέφθηκε δεν προλάβαμε να συζητήσουμε γιατί έπαθε μια κρίση και αφού του έδωσαν ένα χάπι και συνήλθε, του είπα να φύγει.

Με ξαναεπισκέφθηκε και μου είπε ότι αν προχωρήσει και υπογραφεί η σύμβαση θα φανεί γενναιόδωρος, χωρίς όμως να μου πει τα χρήματα που θα μου έδινε. Ανταγωνίστρια του EXOCET ήταν η σουηδική SAAB. Παρότι το σουηδικό διαφαινόταν καλύτερο σε επιδόσεις, το Ναυτικό ήθελε το EXOCET, δεδομένου ότι το σουηδικό ήταν ακόμη σε φάση ανάπτυξης και δοκιμών και παραδοσιακά το Ναυτικό χρησιμοποιούσε EXOCET. Από το πρόγραμμα αυτό ο Κομνόπουλος μου έδωσε τμηματικά, αν θυμάμαι καλά, περίπου 400.000 ευρώ το χρονικό διάστημα από 2001 έως 2004. Η πρώτη καταβολή ήταν 120.000 ευρώ και οι επόμενες καταβολές ήταν μέχρι το έτος 2004. Τα υπόλοιπα χρήματα μου τα έδωσε στην περιοχή του Παπάγου κοντά στην Αγία Σκέπη. Τα χρήματα αυτά τα έλαβα προκειμένου να υπογράψω άμεσα και γρήγορα τη σύμβαση ως Γενικός Διευθυντής.

Η γνωριμία με Λιακουνάκο
Το επόμενο πρόγραμμα ήταν το πρόγραμμα των αρμάτων LEOPARD 2, το οποίο προμηθευτήκαμε από τη γερμανική KRAUUSMAFFEI WEGMANN (KMW). Η σύμβαση υπογράφτηκε όταν είχα φύγει εγώ επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου από τον Σπυρίδωνα Τραυλό. Εκπρόσωπος της κατασκευάστριας εταιρείας στην Ελλάδα ήταν ο κύριος Θωμάς Λιακουνάκος. Ο Θωμάς Λιακουνάκος ήταν εκπρόσωπος της άνω γερμανικής εταιρείας και ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας AXON. Εχει μεσολαβήσει για πολλά εξοπλιστικά προγράμματα και έχει εκπροσωπήσει πολλές εξοπλιστικές εταιρείες. Τον κύριο Λιακουνάκο τον είχα γνωρίσει από το 1988 όπως και τον κύριο Αποστόλου, τον συνεργάτη του. Από τον κύριο Λιακουνάκο είχα δεχθεί εκείνη την περίοδο κάποια χρήματα αλλά δεν θυμάμαι πόσα ακριβώς. Δεν θυμάμαι αν ήταν μετρητά ή καταθέσεις σε τραπεζικό λογαριασμό μου, πιθανόν στη UBS Ζυρίχης (πρώην SWISS BANK CORPORATION). Οταν τοποθετήθηκα στη ΓΔΕ στην αρχή δεν είχα καμία συνάντηση με τον κύριο Λιακουνάκο παρά δύο - τρεις φορές το 1997 με τον κύριο Αποστόλου. Δεν ήθελα να συναντιέμαι με τον κύριο Λιακουνάκο.

Γιατί δεν θέλατε να συναντιέστε με τον κύριο Λιακουνάκο αφού τον γνωρίζατε και είχατε παλαιότερα λάβει χρήματα από αυτόν;

Το 1997 είχα πληροφορηθεί από τον συνεργάτη του, τον κύριο Αποστόλου, ότι τα προγράμματα που αυτοί εκπροσωπούσαν, θα προτιμούνταν και θα προωθούνταν και θα επιλέγονταν οπωσδήποτε γιατί αυτό το είχε συμφωνήσει ο ίδιος ο Λιακουνάκος με τον κύριο Σμπώκο και τον κύριο Τσοχατζόπουλο. Οι πρώτες συζήτησες μεταξύ Λιακουνάκου - Σμπώκου - Τσοχατζόπουλου είχαν γίνει στο πολιτικό γραφείο του Τσοχατζόπουλου. Ακόμα μου είχε πει και για τα επίπεδα ιεραρχίας, πώς και ποιος θα ελάμβανε χρήματα. Συγκεκριμένα μου είχε πει ότι στα μεγάλα προγράμματα τα χρήματα στον Τσοχατζόπουλο θα τα έδιναν οι κατασκευάστριες εταιρείες τις οποίες εκπροσωπούσε ο Λιακουνάκος, χωρίς να μου πει μέσω ποιου θα γινόταν αυτό. Τα χρήματα στον Σμπώκο θα τα έδινε ο κύριος Λιακουνάκος και σε χαμηλότερο επίπεδο (από τον κύριο Σμπώκο και κάτω) θα τα έδινε ο κύριος Αποστόλου. Γι' αυτό λοιπόν εγώ απέφευγα να συναντώ τον Λιακουνάκο.

Ο Αρκουμανέας της Sonak
Στη συνέχεια προσπάθησε πολύ στα επόμενα χρόνια ο κύριος Λιακουνάκος να με συναντήσει στέλνοντας τον κύριο Αποστόλου και τον κύριο Αρκουμανέα ο οποίος ήταν διευθυντής της εταιρείας SONAK, συμφερόντων Λιακουνάκου. Οταν στο υπουργείο ανέλαβε ο κύριος Παπαντωνίου, στον οποίο είχα ετοιμάσει να υποβάλω την παραίτησή μου, τον Νοέμβριο του 2001, εκείνος δεν ήθελε να φύγω και δεν την έκανε δεκτή. Του είπα ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να ενημερώσω αυτόν και τον κύριο Τραυλό για την πορεία των εξοπλιστικών προγραμμάτων, αυτών που ήταν προς υλοποίηση και αυτών που βρίσκονταν σε διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Του συμπλήρωσα, επειδή υπήρχε τότε σε εξέλιξη ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα, αυτό των LEOPARD 2, και του είπα ότι αυτό το πρόγραμμα κόστιζε πάρα πολύ και δεν ήταν απαραίτητο. Μου απάντησε ότι αυτό το ζητάει ο στρατός και δεν μπορούμε να τους το αρνηθούμε. Συγκεκριμένα μου είπε: «Πήραμε για το ναυτικό και την αεροπορία, δεν μπορούμε να μην πάρουμε και για τον στρατό». Του απάντησα ότι η επιχειρησιακή τους ωφέλεια είναι δυσανάλογη με το κόστος και η προμήθειά τους δεν είναι αναγκαία. Εκτοτε δεν με ξαναφώναξε, ούτε για ενημέρωση, παρά το ότι τον ήξερα πάρα πολύ καλά από παλιά και στην αρχή δεν ήθελε να φύγω. Η αίσθησή μου ήταν ότι ήθελε το πρόγραμμα των LEOPARD 2. Στη συνέχεια ο κύριος Λιακουνάκος ίσως να πληροφορήθηκε ότι δεν ήμουν υποστηρικτής των αρμάτων και τηλεφωνικά επέμενε να με συναντήσει, ίσως και γιατί είχε αλλάξει το καθεστώς υπουργών. Ετσι περί τον Δεκέμβριο του 2001 τον δέχθηκα στο γραφείο μου. Εκείνος μου υπενθύμισε για τις πολύ φιλικές σχέσεις που είχαμε στο παρελθόν και μου μίλησε ακόμη και για τα οικογενειακά του προβλήματα. Ηξερα ότι ενδιαφέρεται για τα LEOPARD, αλλά δεν μου ανέφερε τίποτα. Μετά από λίγες μέρες, τον Δεκέμβριο του 2001, ξαναζήτησε και ήρθε στο γραφείο μου. Ηταν αργά το απόγευμα και μου είπε στο επίπεδό μου να μη φέρω κανένα πρόβλημα στη διαδικασία προμήθειας των LEOPARD 2. Μαζί του κρατούσε και ένα sac de voyage, το οποίο φεύγοντας το άφησε στον καναπέ του γραφείου μου. Μόλις το αντιλήφθηκα βγήκα από το γραφείο στην πόρτα και του είπα: «ξέχασες την τσάντα». Εκείνος γύρισε και μου είπε: «είναι για σένα, δεν την έχω ξεχάσει». Μόλις έφυγε, άνοιξα την τσά

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Τα φάρμακα για τη σχιζοφρένεια: Απορίες αναγνωστών
Πώς πρέπει να φερθείς όταν τελειώνει μια φιλία;
13:59 Τα φάρμακα για τη σχιζοφρένεια: Απορίες αναγνωστών
Πιττακός
Η Σκέψη της ημέρας
13:48 Πιττακός