Δεν έχω καλή διάθεση, δουλεύω συνέχεια, έχασα το χαμόγελό μου: Γιατί;

2 Ιανουαρίου 2014
ρωτά

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

Καλησπερα 

Νιωθω οτι εχω προβλημα τα εχω με τον εαυτο μου οχι προς την εμφανιση μου αλλα προς την προσωπικη μου αποψη η οποια διαφερει απο ολους τους αλλους της ιδιας ηλικιας με μενα. Δεν κανω πραγματα που θα επρεπε να κανει μια κοπελα στην ηλικια των 21 χρονων. Καμια φορα νιωθω ακομα και τις φιλες μου να μην με υπολογιζουν γιατι με θεωρουν ξενερωτη στο να βγω να διασκεδασω μαζι τους μεχρι αργα και με κρυνουν που δεν κανω τιποτα απο το να κοιμαμαι και να πηγαινω πισω την ζωη μου στασιμη χωρις να κανω καποιο βημα. Εχουν δικιο νιωθω μεγαλυτερη απο την ηλικια μου και αδυναμη να προχωρησω να ζησω να διασκεδασω και να φυγω ακομα και απο καταστασεις που με πληγωνουν πολυ. Εχω χασει τον εαυτο μου το γελιο μου δεν κανω τιποτα αλλο περα απο την δουλεια μου και να κοιμαμαι. Ακομα δεν ειμαι πολυ θετικη σε μια καινουργια γνωριμια ειτε αυτη ειναι φιλικη ή ακομα και ερωτικη Νοιωθω χαμενη γιατι ενω ξερω ποιο ειναι το λαθος και ποια ειναι αυτα που δεν κανω ειναι η αρνηση και το οχι που λεω παντα στο εαυτο μου Θελω να ζησω και εγω φυσιολογικα οπως ολοι και να μην στεναχωριεμαι καθε μερα για τιποτα. Εχω και μια σχεση η οποια ειναι κυριολεκτικα αρρωστημενη που με ριχνει ακομα περισσοτερο και αυτη και δεν εχω διαθεση για να κανω τιποτα Σκεφτηκα να μιλησω σε ενα ψυχολογο αλλα δεν βγαινω οικονομικα: Ζηταω την βοηθεια σας μια συμβουλη ευχαριστω πολυ.
 
 
Αγαπητή αναγνώστρια. Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχοθεραπευτής, Κωνσταντίνος Γεμενετζής 

Επετρεψε μου μερικες υποθεσεις επανω σ' αυτα που γραφεις:

Το οτι νοιωθεις "μεγαλυτερη απο την ηλικια σου" θα πει ισως οτι δεν ειχες τη δυνατοτητα να υπαρξεις παιδι – ανεμελο, χαρουμενο. Απο εδω ερχεται και το "αδυναμη να προχωρησω να ζησω να διασκεδασω".

Το οτι εισαι "ξενερωτη" θα σημαινε οτι καποιο απαγορευτικο περιβαλλον εθαψε τη ζωντανια σου. Προκυπτει απο την "αρνηση και το οχι που λεω παντα στο εαυτο μου".

Ισως, οσο κι αν φαινεται παραδοξο, σου ειναι οικειο να μενεις σε "καταστασεις που σε πληγωνουν πολυ", κι ετσι δεν μπορεις να τις αφησεις. Ετσι δεν μπορεις να κανεις "καποιο βημα".

Καθως υποψιαζομαι οτι ολα αυτα ερχονται απο την προσωπικη σου ιστορια, ειναι πραγματα ριζωμενα μεσα σου, και συμβουλες δεν βοηθανε. Θα σου συνιστουσα μια ψυχοθεραπεια, στην οποια να δωσεις προτεραιοτητα, αν τα προβληματα σου τα αισθανεσαι τοσο πιεστικα ωστε να ειναι πρωτη αναγκη. Μια δυνατοτητα καλης και προσιτης ψυχοθεραπειας μπορεις να βρεις εδω, ιδιαιτερα στα "δοκιμα μελη".

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Edgar Wallace
Η Σκέψη της ημέρας
3:17 Edgar Wallace