Πώς θα βοηθήσω το παιδί μου που είναι άνεργο;

10 Ιανουαρίου 2014
ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά:

Ο γιος μου είναι 27 ετών. Είναι άνεργος εδώ και 1,5 χρόνο. Τον τελευταίο καιρό ανησυχώ πολύ γιατί κλείνεται στον εαυτό του και δεν μιλάει σε κανέναν. Έχει σταματήσει να βγαίνει με τους φίλους του και κάθεται όλη μέρα στο σπίτι, μας έχει αναφέρει ότι νιώθει άχρηστος και δεν δέχεται πια να παίρνει χρήματα που του δίνουμε γιατί και εγώ και ο πατέρας του θέλουμε να τον βοηθάμε και τον καταλαβαίνουμε. Τι να του πω; Φοβάμαι μήπως έχει πάθει κατάθλιψη με όλη αυτή την κατάσταση.

Αγαπητή αναγνώστρια. Στο ερώτημά σας απάντησε ο ψυχολόγος, ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός.

 

Ο νέος αυτός όπως και πολλοί άλλοι βιώνουν πολύ δύσκολα τα αρνητικά συναισθήματα της ανεργίας.  Η κατάθλιψη είναι ένα σοβαρό συναίσθημα θλίψης που διαρκεί αρκετά και οδηγεί το άτομο σε απομόνωση. Μετά από ενάμιση δυο μήνες αν τα συμπτώματα της θλίψης συνεχίζουν πρέπει να συμβουλευτούμε την άποψη ενός ειδικού. Η ανεργία προκαλεί μεγάλο στρες, άγχος και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε κατάθλιψη. Η αλήθεια είναι ότι οι άνδρες επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο γιατί υπάρχει και το αρχέτυπο του άνδρα που πρέπει να είναι οικονομικά ισχυρός και να φέρνει το χρήμα το φαγητό στο σπίτι. Η ανεργία για έναν άνδρα είναι ευνουχιστική και πολλές φορές το να δίνουν οι γονείς κάποια χρηματικά ποσά στον νέο άνδρα για να τον βοηθήσουν τον κάνουν να νιώθει ακόμα πιο άσχημα. Το άτομο νιώθει ακόμα πιο ανίκανο και προκειμένου να αυτοπροστατευθεί από τον ευνουχισμό αυτοκαταστρέφεται. Μένει μέσα στο σπίτι, δεν κάνει καμία δραστηριότητα και μιλάμε πλέον για μια επιθετικότητα που στρέφει προς τον εαυτό του. Θυμώνει με τον εαυτό του. Και είναι πολλοί άνθρωποι άνεργοι που νιώθουν ενοχές, αναρωτιούνται είναι αλήθεια ότι δεν μπορώ να βρω δουλειά ή κατά βάθος φταίω και δεν θέλω να δουλέψω; Και αρχίζουν να βάζουν στον εαυτό τους και την ταμπέλα του άεργου. Κάποια στιγμή αρχίζουν να αμφιβάλουν για τον ίδιο τους τον εαυτό.

 

Οι γονείς αν ιδιαίτερα ο νέος δεν δέχεται ανοιχτά βοήθεια, καλό είναι να μιλήσουν μαζί του και να τον καθησυχάσουν ώστε να μην νιώθει άσχημα για την προσφορά του. Καλό είναι να μην δίνουν υπερβολικά πράγματα αλλά να του δώσουν αυτά που κάθε μητέρα και πατέρας θα έδιναν στο παιδί τους  και να είναι σαφείς ως προς αυτό. Μπορεί να εφαρμόσουν και άλλες μεθόδους όπως για παράδειγμα να του δώσουν την ευθύνη του φαγητού. Τι εννοώ: Αν το παιδί δε θέλει χρήματα, μπορουν να του πουν πάρε αυτά τα υλικά και ανέλαβε να μαγειρεύψεις εσύ για το σπίτι. Κάτι τέτοιο θα τον κάνει να νιώσει ότι προσφέρει μέσα στην οικογένεια που ζει. Ο χειρισμός πάντα πρέπει να είναι λεπτός γιατί όπως είπαμε οι γονείς φαίνονται να υπερέχουν έχοντας δουλειά και χρήματα και ίσως το παιδί νιώθει πολύ μειονεκτικά. Καλό είναι οι γονείς να τον ωθούν να κοινωνικοποιηθεί σε εθελοντικό πλαίσιο για να ξεφεύγει από το σπίτι αλλά και να κάνει κοινωνικές επαφές που θα διευρύνουν τις ευκαιρίες για να βρει εργασία. Μπορούν και οι ίδιοι να αναζητήσουν εργασία αν θέλουν να του δώσουν μια ουσιαστική βοήθεια.

 

Πολλοί γονείς δίνουν συμβουλές προκειμένου να αυξήσουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού τους αλλά σε αυτή την ηλικία οι προτροπές αυτές το μόνο που μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα είναι να καταρρακώσουν την ψυχολογία του νέου. Οι γονείς πρέπει να δώσουν την αίσθηση στο παιδί ότι το εμπιστεύονται, ότι μπορεί να τα καταφέρει και δεν χρειάζεται πια σε τέτοια ηλικία να του δώσουν συμβουλές. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ