Η Άννα Δρούζα είδε και σας προτείνει :Mη χάσετε θεατρικά Toν "Πουπουλένιο" και το "Κουρδιστό Πορτοκάλι"

15 Ιανουαρίου 2014

 

Οπου κι αν βρεθώ είμαι πιά εθισμένη στην ενημέρωση σας. Ο,τι κι αν δω, που να έχει κάποιο ενδιαφέρον, σκεφτομαι σχεδον αυτομάτως να το μοιραστώ μαζί σας. Τη βρομαδα που μας πέρασε λοιπόν, πήγα θέατρο. Όχι δεν το παίζω κριτικός θεάτρου αλλα ως απλή θεατής που αγαπά το θέατρο δεν χάνω τις παραστάσεις που διασταυρωνω απο πολλά στόματα οτι αξίζουν. Έτσι λοιπόν ηθελα πολύ να δω τον "Πουπουλένιο". Αυτό το πρόχειρο στατιστικό στοιχείο, που προέκυψε ρωτώντας ενα μικρό δειγμα θεατών-φίλων που έτυχε να έχουν δει τη συγκεκριμένη παρασταση, και μου την πρότειναν μου είχε δημιουργήσει την περιέργεια. Μου δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία χρόνου και πήγα να δω στο Θέατρο Αθηνών τον Μαρκουλάκη, τον Κουρή, τον Πυρπασοπουλο και τον Παπασπηλιωπουλο. Συνολικά η παρασταση μου άρεσε, παρόλο που το δευτερο μέρος λίγο με κούρασε, όπως με κούρασαν όλα αυτά τα παραμύθια που αφηγείται ο ήρωας, παρότι σκηνοθετικά ηταν ευρηματική η αναπαράσταση τους απο τον Μαρκουλακη.  Τελικώς η ζωή εμπνέεται από τα παραμύθια ή η ζωή  είναι παραμύθι; Πόσο οδυνηρό είναι το παραμύθι όταν γίνεται πραγματικότητα; Μια παρασταση που αξίζει να δείτε. Ενδιαφέρουσες υποκριτικές προσπάθειες και από τους 4 ηθοποιούς, δεινουν τον καλύτερο τους εαυτό με Πυρπασοπουλο και Παπασπηλιωπουλο να ξεχωρίζουν.


Αν και δεν το περίμενα, η δευτερη παράσταση που ειδα την εβδομάδα που μας πέρασε, ήταν εξαιρετική. "Το Κουρδιστό Πορτοκάλι", ένα βιβλίο που έγινε κινηματογραφικό εργο συμβολο γιά την δεκαετία του 70, μου φαινόταν σχεδόν ακατόρθωτο να γίνει θεατρική παρασταση με την ενταση που περιέχει το κείμενο άλλα και η κινηματογραφική μεταφορά του. Το θέατρο "Αποθήκη", ένας μικρός άλλα πολύ ζεστός θεατρικός χώρος, όπου και αυτός μου φαινόταν σχεδόν αδύνατον να φιλοξενήσει, το εύρος δράσης του κειμένου. Κι όμως ο κύριος Κακλέας καταφερε το ακατόρθωτο. Δημιουργησε μιά απίστευτη ενταση που ξεχείλιζε από την σκηνή και έκανε τους θεατές να αντιδρούν λες και  ήταν μάρτυρες σε απόσταση αναπνοής των γεγονότων που διαδραματίζοντο επί σκηνής. Η μουσική καταπληκτική, το σκηνικό του Παντελιδάκη εξαιρετικό και ευρηματικό,οι φωτισμοί-εικαστικό γεγονός και οι ηθοποιοι ακουμπησαν τα όρια των δυνατοτήτων τους με την λεπτομερή επεξεργασία των ρόλων απο τον κύριο Κακλέα και έναν Σερβεταλη που αποθεωνει τον ρόλο του διεστραμενου βίαιου αιμοσταγη δολοφόνου. Ειλικρινα πιστευω ότι η συγκεκριμένη παρασταση καταφέρνει να μας κάνει να νιώσουμε ότι είμαστε στο Λονδίνο. Μη την χάσετε.

Άννα Δρούζα

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ
Τα νέα της ημέρας
13:47 Τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ