Καταψύξτε τα σπερματοζωάρια και εξασφαλίστε την πατρότητα .

31 Ιανουαρίου 2014

Η κρυοσυντήρηση των σπερματοζωαρίων αυξάνει την πιθανότητα πατρότητας μετά τον καρκίνο.

Ολλανδοί ερευνητές αποκαλύπτουν πως οι άνδρες ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin’s είχαν διπλάσιες πιθανότητες να τεκνοποιήσουν, εάν πριν από τη θεραπεία είχαν προχωρήσει σε κρυοσυντήρηση του σπέρματος τους.

 Πιο συγκεκριμένα, μετά τον έλεγχο των παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της σύγκρισης, όπως είναι η ηλικία του ασθενούς και άλλοι παράγοντες σχετικοί με τη θεραπεία, η πιθανότητα σύλληψης μετά τη θεραπεία βρέθηκε 2.03 φορές μεγαλύτερη στους άνδρες που είχαν καταψύξει το σπέρμα τους, σε σύγκριση με αυτούς που δε το είχαν κάνει.

Η εν λόγω μελέτη μάλιστα, είναι η πρώτη του είδους που εξετάζει επίσης τους παράγοντες που ώθησαν τους άνδρες στην απόφαση να κρυοσυντηρήσουν το σπέρμα τους.

Δυστυχώς, το 23% των ανδρών που δεν μπόρεσαν να συλλάβουν αυθόρμητα και δεν είχαν προχωρήσει στη διαδικασία της κρυοσυντήρησης, δεν κατάφεραν να τεκνοποιήσουν. Είναι πολύ σημαντικό οι ασθενείς με καρκίνο να ενημερώνονται σχετικά με τους νέους τρόπους διαφύλαξης της αναπαραγωγικής τους ικανότητας, καθώς και σχετικά με την πρόσβαση στις κλινικές που παρέχουν τις υπηρεσίες της κρυοσυντήρησης σπέρματος

 Στην Ευρώπη η κρυοσυντήρηση του σπέρματος πριν από την αντικαρκινική θεραπεία είναι διαθέσιμη ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 90. Όμως, πολύ λίγα είναι γνωστά, σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν τους άνδρες ώστε να πάρουν την απόφαση να καταψύξουν το σπέρμα τους. Οι ολλανδοί ερευνητές για να εξετάσουν τους παράγοντες αυτούς ανέλυσαν τα δεδομένα ανδρών που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία για λέμφωμα από το 1974  και επικεντρώθηκαν στο λέμφωμα Hodgkin’s εξαιτίας της συχνότητας του σε άνδρες αναπαραγωγικής ηλικίας.

 Στη μελέτη συμμετείχαν 3399 άνδρες από 13 ευρωπαϊκές χώρες που συμμετείχαν σε κλινικές δοκιμές θεραπειών για το λέμφωμα Hodgkin’s μέσα στο διάστημα από το 1974 μέχρι το 2004. Ο πιο συχνός τρόπος αντιμετώπισης ήταν η χημειοθεραπεία με, ή χωρίς ακτινοθεραπεία. Στην τελευταία αξιολόγηση το 2008 συμμετείχαν οι 1849 ασθενείς που επιβίωσαν, αλλά τα ερωτηματολόγια και οι φόρμες συγκατάθεσης για τη συμμετοχή τους επιστράφηκαν από 927, εκ των οποίων τελικά οι 902 πληρούσαν όλα τα κριτήρια εισαγωγής, σύμφωνα με το πρωτόκολλο της μελέτης. Από τους 902 άνδρες οι 363 είχαν καταψύξει το σπέρμα τους, ενώ οι 539 όχι. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους για το λέμφωμα ήταν τα 31 έτη, ενώ ο μέσος χρόνος επαναξιολόγησης ήταν τα 13 έτη. Όπως ήταν αναμενόμενο οι άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας είχαν μικρότερα ποσοστά κρυοσυντηρησης του σπέρματος τους, σε σύγκριση με τους νεότερους.

 Παράλληλα, η σοβαρότητα της νόσου μείωνε την πιθανότητα κρυοσυντηρησης, ενώ η αντιμετώπιση του καρκίνου με χημειοθεραπεία, η θεραπεία δεύτερης γραμμής εξαιτίας εξέλιξης, ή υποτροπής του νοσήματος, καθώς και το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο αύξαναν την πιθανότητα.

 Οι ερευνητές μάλιστα βρήκαν ότι το 21% των ανδρών που είχαν καταψύξει το σπέρμα τους, το χρησιμοποίησαν. Πιο πιθανό να το χρησιμοποιήσουν ήταν όσοι έλαβαν την αντικαρκινική θεραπεία από το 1994 και μετά, όσοι έλαβαν θεραπεία με αλκυλιωτικούς παράγοντες, καθώς και αυτοί που χρειάστηκαν θεραπεία δεύτερης γραμμής. Από τους 285 άνδρες που δεν προχώρησαν σε κρυοσυντήρηση, οι 134 δεν προσπάθησαν να τεκνοποιήσουν μετά τη διάγνωση του λεμφώματος και οι 129 κατάφεραν να συλλάβουν, χωρίς τη χρήση του κρυοσυντηρημένου σπέρματος.

 Συνολικά, μετά τη θεραπεία από το λέμφωμα προσπάθησαν να συλλάβουν 334 άνδρες. Το 74% δε χρησιμοποίησε κρυοσυντηρημένο σπέρμα, ενώ το 79% χρησιμοποίησε. Τα ευρήματα της μελέτης, λοιπόν, δείχνουν οι πιθανότητες τεκνοποίησης αυξάνουν σημαντικά με  τη χρήση κρυοσυντηρημένου σπέρματος.

 Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης τεκμηριώνουν επιστημονικά αυτό που ήταν ήδη γνωστό. Οποιοσδήποτε ασθενής, ανεξαρτήτως φύλου, θα πρέπει εφόσον βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία να έχει πρόσβαση στην εναλλακτική της κρυοσυντήρησης πριν από τη χορήγηση μιας θεραπείας που ενδεχομένως θα βλάψει την αναπαραγωγική του ικανότητα. Το γεγονός μάλιστα ότι πολλές κακοήθειες μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, καθιστά τη διερεύνηση των ενδεχόμενων γενετικών συσχετίσεων με τον όγκο ενός ασθενούς ένα σημαντικό κομμάτι της συμβουλευτικής και της ενημέρωσης.

 

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ