H Άννα Δρούζα σου προτείνει: "Κάτω από τη σκάλα" με Καφετζόπουλο- Αντωνόπουλο

31 Ιανουαρίου 2014
 
Ηταν μια έκπληξη για μενα. Έιχα ακόυσει καλα λόγια απο ανθρωπους που είχαν δει την παρασταση. Κάποιοι απο τους κομίζεντες τα μαντάτα, θεατρόφιλοι με υπογραφή, είχαν δει και την παλιά παρασταση που πριν απο χρονια είχε ανεβεί με πρωταγωνιστες τους Μοσχίδη και Μιχαλακόπουλο, σε σκηνοθεσία Βολανακη. Στο άκουσμα και μόνο του διδύμου των πρωταγωνιστών στη παρασταση που έχει ανέβει στο θέατρο Ζίνα, ξαφνιάστηκα θετικά. Αγγελος Αντωνοπουλος και Αντώνης Καφετζόπουλος υπο την σκηνοθετική διδασκαλία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου. Οι δυό πρωταγωνιστες, σμιγουν για πρώτη φορά στη σκηνή γιά να υποδυθουν ενα ομοφυλόφιλο ζευγάρι ηλικιωμένων, στη συντηρητική Αγγλία του '66, όπου τοποθετείται από τον συγγραφέα του έργου "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΑΛΑ" Τσαρλς Νταιερ. 
 


Κατα την διάρκεια της παραστασης συχνά επιασα τον εαυτό μου να νοιώθει σαν το τρίτο πρόσωπο στη σχέση δυό ανθρώπων που η ρουτίνα της καθημερινότητας, τους δημιουργεί την αναγκη να πει ο καθένας από την πλευρά του, χωρίς εντάσεις και ξεσπάσματα, την κούραση που δημιουργεί ακόμα και μιά ομοφιλόφυλη σχέση. Οι δυο πρωταγωνιστές μιλούσαν σε ένα τόνο κανονικό, χωρίς καμμιά προσπάθεια να φωνάξουν τον ρόλο τους γιά να τονίσουν την υποκριτική τους δεινότητα. Και οι δύο πρωταγωνιστές, δεν διεκδικούσαν μέσα από το παιξιμό τους να ακυρώσουν ο ένας τον άλλο γιά να ξεχωρίσουν. Με άλλα λόγια, οι πρωταγωνιστες σε μιά ωριμη στιγμή τους, κανουν το θεατη να νοιώθει οτι συμμετέχει στη ζωή και όχι στην θεατρική απεικόνιση της ζωής μας.
Και όλα αυτά αφηγούμενοι μιά ιστορία λίγο ώς πολύ ξεπερασμένη στις μέρες μας.
Ένα ζευγάρι που ζει χρόνια μαζί και προσπαθεί να "κρύβεται κάτω απο τη σκάλα".
 

Και εκεί, στο περιθώριο, τους ροκανίζει η φθορά της καθημερινότητας.
Δύο άνθρωποι αποτυχημένοι, μοναχικοί, εξαρτημένοι ο ένας απο τον άλλον, κινούνται ανάμεσα στην αγάπη, την τρυφερότητα αλλά και σε μια σκληράδα που πονάει ανελέητα και φτάνει στα όρια σχεδόν του μίσους.
Μια κωμωδία με έντονη την επίγευση της πίκρας που υποστηρίζεται εξαιρετικά από τους δύο σπουδαίους ηθοποιούς. Είναι σχεδόν εμφανής η σκηνοθετική καθοδήγηση του Γ. Μιχαλακόπουλου. Δημιουργούν με άνεση και χιούμορ δύο απολαυστικους χαρακτήρες. Δεν πρεπει να τους χασετε. 

Ηταν μια έκπληξη για μενα. Έιχα ακόυσει καλα λόγια απο ανθρωπους που είχαν δει την παρασταση. Κάποιοι απο τους κομίζεντες τα μαντάτα, θεατρόφιλοι με υπογραφή, είχαν δει και την παλιά παρασταση που πριν απο χρονια είχε ανεβεί με πρωταγωνιστες τους Μοσχίδη και Μιχαλακόπουλο, σε σκηνοθεσία Βολανακη. Στο άκουσμα και μόνο του διδύμου των πρωταγωνιστών στη παρασταση που έχει ανέβει στο θέατρο Ζίνα, ξαφνιάστηκα θετικά. Αγγελος Αντωνοπουλος και Αντώνης Καφετζόπουλος υπο την σκηνοθετική διδασκαλία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου. Οι δυό πρωταγωνιστες, σμιγουν για πρώτη φορά στη σκηνή γιά να υποδυθουν ενα ομοφυλόφιλο ζευγάρι ηλικιωμένων, στη συντηρητική Αγγλία του '66, όπου τοποθετείται από τον συγγραφέα του έργου "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΑΛΑ" Τσαρλς Νταιερ. 
 
 


Κατα την διάρκεια της παραστασης συχνά επιασα τον εαυτό μου να νοιώθει σαν το τρίτο πρόσωπο στη σχέση δυό ανθρώπων που η ρουτίνα της καθημερινότητας, τους δημιουργεί την αναγκη να πει ο καθένας από την πλευρά του, χωρίς εντάσεις και ξεσπάσματα, την κούραση που δημιουργεί ακόμα και μιά ομοφιλόφυλη σχέση. Οι δυο πρωταγωνιστές μιλούσαν σε ένα τόνο κανονικό, χωρίς καμμιά προσπάθεια να φωνάξουν τον ρόλο τους γιά να τονίσουν την υποκριτική τους δεινότητα. Και οι δύο πρωταγωνιστές, δεν διεκδικούσαν μέσα από το παιξιμό τους να ακυρώσουν ο ένας τον άλλο γιά να ξεχωρίσουν. Με άλλα λόγια, οι πρωταγωνιστες σε μιά ωριμη στιγμή τους, κανουν το θεατη να νοιώθει οτι συμμετέχει στη ζωή και όχι στην θεατρική απεικόνιση της ζωής μας.
Και όλα αυτά αφηγούμενοι μιά ιστορία λίγο ώς πολύ ξεπερασμένη στις μέρες μας.
Ένα ζευγάρι που ζει χρόνια μαζί και προσπαθεί να "κρύβεται κάτω απο τη σκάλα".
Και εκεί, στο περιθώριο, τους ροκανίζει η φθορά της καθημερινότητας.
Δύο άνθρωποι αποτυχημένοι, μοναχικοί, εξαρτημένοι ο ένας απο τον άλλον, κινούνται ανάμεσα στην αγάπη, την τρυφερότητα αλλά και σε μια σκληράδα που πονάει ανελέητα και φτάνει στα όρια σχεδόν του μίσους.
Μια κωμωδία με έντονη την επίγευση της πίκρας που υποστηρίζεται εξαιρετικά από τους δύο σπουδαίους ηθοποιούς. Είναι σχεδόν εμφανής η σκηνοθετική καθοδήγηση του Γ. Μιχαλακόπουλου. Δημιουργούν με άνεση και χιούμορ δύο απολαυστικους χαρακτήρες. Δεν πρεπει να τους χασετε. 

Άννα Δρούζα 
 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ