Το άγχος της γυναίκας μετά τα 35 για τις σχέσεις της

6 Φεβρουαρίου 2014

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις γυναικών που σε μια ηλικία κοντά στα 30 και κυρίως μετά τα 30, παρουσιάζουν αγχώδεις διαταραχές, κρίσεις πανικού ή ιδεοληψίες, δηλαδή εμμονικές ιδέες, που αφορούν το γάμο οι οποίες συχνά σχετίζονται με το θέμα της οικογενειακής αποκατάστασης.

Από την ψυχολόγο, Ξένια Ταραβίρα 


‘Εχουμε όλοι πέσει ίσως κατά καιρούς στην παγίδα να θεωρήσουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με μια γυναίκα που φτάνει περίπου στα 35 και δεν έχει παντρευτεί ή έστω δεν βρίσκεται σε μια σταθερή σχέση. Ιδιαίτερα όταν στο περιβάλλον της υπάρχουν άτομα αντίστοιχης ηλικίας που έχουν δημιουργήσει οικογένεια.

Με το πέρασμα του χρόνου η πίεση στις γυναίκες για αποκατάσταση στην προσωπική τους ζωή αυξάνεται. Πρόκειται για ένα άγχος που πηγάζει τόσο προσωπικά όσο και από τις επιταγές του κοινωνικού περίγυρου. Ας πάρουμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα της κάθε περίπτωσης.

Κοινωνική πίεση : πολλές φορές οι γυναίκες που έχουν περάσει τα 30 υφίστανται πίεση από το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον να αποκατασταθούν. Αρκετά συχνά όμως, η λαχτάρα και η αγωνία των δικών μας ανθρώπων έρχεται σε αντίθεση με τις προσωπικές μας επιθυμίες. Πολλές νεαρές κοπέλες θέλουν να καθυστερήσουν το γάμο για να αφιερώσουν κάποια χρόνια στον επαγγελματικό τους χώρο και την προσπάθειά τους να καταξιωθούν ή απλά γιατί αισθάνονται την ανάγκη να ζήσουν μερικά χρόνια ακόμα ανέμελα, κάτι που έχει πάψει πια να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών.

Προσωπικό άγχος: το άγχος μιας γυναίκας σχετικά με την εξωτερική της εμφάνιση αυξάνεται καθώς μεγαλώνει. Ούτως ή άλλως, οι γυναίκες – ή το μεγαλύτερο ποσοστό- είμαστε πλάσματα με ανασφάλειες, έστω και κατά περιόδους, για το βάρος μας ή τη συνολική μας εικόνα. Η πάροδος του χρόνου δημιουργεί επιπλέον αμφιβολίες για το πόσο επιθυμητή μπορεί να εξακολουθεί να είναι μία γυναίκα αφού θεωρείται ότι έχει περάσει η «πρώτη νιότη» των 20 ή 25 ετών.

Επίσης, ο γάμος ταυτίζεται συνήθως με την απόκτηση παιδιών, γι αυτόν ακριβώς το λόγο θεωρούμε και στερεοτυπικά ότι ίσως το μεγαλύτερο νόημα στο να προχωρήσουμε σ’αυτό το βήμα είναι να γίνει σε μια ηλικία σχετικά νεαρή που οι γυναίκες θα έχουν ευκολότερα τη δυνατότητα να τεκνοποιήσουν. ‘Εχουμε την τάση όμως να αγνοούμε το πόσο δύσκολες και περίπλοκες έχουν γίνει οι σχέσεις. Τα δεδομένα έχουν διαφοροποιηθεί σε σχέση με το παρελθόν, οι συνθήκες σε όλα τα επίπεδα έχουν αλλάξει, κοινωνικά, οικονομικά αλλά και διαπροσωπικά. Οι προηγούμενες γενιές είχαν την τάση να παντρεύονται σε μικρή ηλικία, γεγονός που με την πάροδο του χρόνου έχει αλλάξει, με τον μέσο όρο ηλικίας γάμου να έχει ανέβει σημαντικά. Τα νεαρά άτομα αργούν πια να ανεξαρτητοποιηθούν είτε λόγω παρατεταμένων σπουδών, είτε λόγω οικονομικών συνθηκών προτιμούν ή αναγκάζονται να παρατείνουν την παραμονή τους στην πατρική εστία. Είναι ανάγκη των σημερινών ανθρώπων να διεκδικούν την επαγγελματική τους επιτυχία, να εξασφαλίζουν την οικονομική τους ανεξαρτησία αλλά και να αισθάνονται ως ένα βαθμό ψυχολογικά και συναισθηματικά έτοιμοι να «δέσουν» τη ζωή τους με ένα άλλο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιλογή αυτής της σημαντικής δέσμευσης επηρεάζεται κι από τις προσωπικές εμπειρίες και ανάγκες κάθε ατόμου. Οι σχέσεις που έχουμε βιώσει, ακόμα και η εικόνα του γάμου και της οικογένειας που κουβαλάμε σαν πρότυπο από τη δική μας οικογένεια παίζουν μέγιστο ρόλο στο πώς αντιμετωπίζουμε το ενδεχόμενο ενός γάμου. Πολλές φορές απογοητευόμαστε ή θεωρούμε πως δεν έχουμε συναντήσει ακόμα τον άνθρωπο που νιώθουμε κατάλληλο για να μοιραστούμε τη ζωή μας μαζί του. Είναι γεγονός όμως πως πολλοί άνθρωποι βιώνουν ένα φόβο στο να δεσμευτούν είτε γιατί συνειδητοποιούν τη βαρύτητα μιας τέτοιας απόφασης είτε γιατί παλεύουν με προσωπικούς τους δαίμονες.

Δυστυχώς το κοινωνικό περιβάλλον δείχνει μια μεγαλύτερη επιείκια στο ανδρικό φύλο ως προς το χρόνο ή ακόμα και την ίδια την επιλογή του γάμου. Οι γυναίκες αντίθετα χαρακτηρίζονται με ευκολία ως «προβληματικές», περίεργες στο να επιλέξουν σύντροφο ή απλά «γεροντοκόρες». Το ψυχολογικό και κοινωνικό βάρος που έχουν να σηκώσουν αυτές οι γυναίκες είναι μεγάλο. Είναι σημαντικό όμως να σεβόμαστε απόλυτα τις προσωπικές  επιλογές του κάθε ανθρώπου που πηγάζουν από τις ατομικές του ανάγκες, επιθυμίες και βιώματα. Να μην καταφεύγουμε σε βεβιασμένες επιλογές για να ικανοποιήσουμε τον οικογενειακό και φιλικό περίγυρο υποκύπτοντας στα κοινωνικά πρέπει. Άλλωστε καμία επιλογή δεν μπορεί να είναι ευοίωνη όταν δεν ανταποκρίνεται στα προσωπικά μας θέλω από τα οποία πηγάζει και η απόλυτη ελευθερία και ευτυχία.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ