Η σχέση μας μετά την έκτρωση: Αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία;

25 Φεβρουαρίου 2014
ρωτά

Αναγνώστριά μας διηγείται την ιστορία της και ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας. 

Καλησπέρα σας. Το πρόβλημα μου είναι το εξής. Eίμαι 29 χρονών και  πριν 2 χρόνια τα είχα φτιάξει με ένα νεαρό μετον οποίον ήμουν πολύ ερωτευμένη. Ταιριάζαμε σε όλα και περνούσα καλά μαζί του αλλά λόγω της δουλειάς του δε βλεπόμασταν και πολύ συχνά . Μετά απο λίγο καιρό αυτός έπιασε δουλειά βράδυ σε ξενοδοχείο σε νησί. Προσπάθησα να μη ζηλεύω και γενικά να τον στηρίξω στο γενονός ότι ήθελε να γίνει οικονομικά ανεξάρτητος. Η συμπεριφορά του όμως είχε αλλάξει πολύ και δεν ήταν ο άνθρωπος που γνώρισα. Είχε γίνει αδιάφορος, εγωιστής και τον ένοιαζε μόνο να βγάζει λεφτά. 1 μήνα αφού ήταν στο νησί ανακάλυψα ότι ήμουν έγκυος.  Του το είπα  και εκείνος επέμενε να το κρατήσουμε. Είχα πάρει όμως τις αποφάσεις μου και το έριξα γιατί δεν ήθελα το παιδί μου να μεγαλώσει με έναν πατέρα αδιάφορο και ανώριμο. Την επομένη της έκτρωσης εκείνος έφυγε. Πέρασα κατάθλιψη μισούσα τον εαυτό μου δεν ήξερα πως ο άνθρωπος που αγαπουσα τόσο πολύ αποφάσισε αντι να μείνει δίπλα μου να φύγει και να μη με στηρίξει.  Χωρίσαμε, δηλαδή εγώ τον χώρισα εκείνος έκλαιγε και μου έλεγε οτι είμαι η γυναίκα της ζωή του κτλ. Πέρασαν 2 χρόνια από τότε. Εκείνος τα είχε ξαναβρεί με την πρώην του και εγώ είμαι με ένα παιδί τώρα αλλά ξέρω οτι καταβάθος εκείνον θέλω . Τις προάλλες με πήρε και μου είπε συγνώμμη για όσα έχουν γίνει και οτι κατάλαβε τα λάθη του και να βρεθούμε.  Δεν ξέρω τι να κάνω, το μόνο που ξέρω είναι οτι τον αγαπώ και εκείνος εμένα αλλά δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ.  Μου ζήτησε να βρεθούμε για να μου πει για εκείνη τη βραδιά που έφυγε για το νησί ενώ είχα κάνει έκτρωση.

Είμαι διχασμένη, απο τη μια η καρδιά μου μου λέει οτι εκείνος είναι ένας αλλα απο την άλλη δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ ότι και να μου λεει εκείνος ( Θέλει να μου αποδείξει οτι έχει αλλάξει και να κάνουμε μια νέα αρχή) 

Απαντά σε εσάς ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός. 

Δημήτρης Κατσαρός

Αγαπητή αναγνώστρια:
Είναι πολύ πιθανό ότι θέλετε και οι δύο τα ίδια πράγματα, γι'αυτό και συνεχίζετε να θέλετε ο ένας τον άλλο, όμως ο καθένας από σας τα βρίσκει με διαφορετικό τρόπο. Εννοώ πως κι εσύ θέλεις να δημιουργήσεις, αυτό που λέμε 'να κάνεις κάτι στη ζωή σου', κι αυτός θέλει το αντίστοιχο. Απλά εσένα η δημιουργία σου περνά μέσα από τη σταθερότητα της συντροφικότητας και αυτού μέσα από τη δουλειά και την δημιουργία μιας ανεξαρτησίας οικονομικής και επαγγελματικής. Η φιλοδοξία του και η ανάγκη του για οικονομική δημιουργικότητα ενδεχομένως βρίσκεται στην ίδια βάση με την τρυφερότητά σου και το μητρικό σου φίλτρο. Όμως οι εκφράσεις αυτής της βάσης έρχονται σε σύγκρουση. Η βάση αυτή είναι η ανάγκη σας να βρείτε 'τη θέση σας σ'αυτό τον κόσμο', να νιώσετε πως 'ανήκετε'. Η φυσική αγάπη, ή ο 'έρωτας' αν θες, επειδή έχει σχέση με τη διαιώνιση του ανθρώπου δεν κοιτά παρά μόνο αυτά που χρειάζεται ως προς την αναπαραγωγή. Όλα τα άλλα του φαίνονται βαρετές λεπτομέρειες. Όμως πάνω απ' τη δημιουργικότητα είναι η αυτοσυντήρηση και μέσα σ'αυτήν βρίσκεται η ανάγκη να νιώσεις ασφάλεια και μέσα σ'αυτή την αίσθηση ασφάλειας υπάρχει ο φόβος του πόνου που εκφράζεται με νευρωτικές σκέψεις οι οποίες μοιάζουν βαρετές λεπτομέρειες. Με λίγα λόγια κάποιες φορές στη ζωή πρέπει να διαλέξεις το μικρότερο πόνο. Δηλαδή όχι 'τι έχεις να κερδίσεις' αλλά 'πόσα λιγότερα θα χάσεις'. Δώσε μια ευκαιρία στον πρώην σύντροφό σου να σου μιλήσει αλλά επέλεξε αυτό που θα σε πονέσει λιγότερο προς το παρόν.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ