Μεγαλώνω μόνη μας το παιδί μας, πώς θα τα καταφέρω;

6 Μαρτίου 2014
ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά

Είμαι 27 ετών και δεν έχω παντρευτεί με χαρτιά. Έχουμε ένα παιδί είναι 7 ετών και η αναγνώριση έγινε τώρα πριν λίγους μήνες. Δεν υπάρχει επικοινωνία και από την πλευρά μου, δεν υπάρχει αγάπη γιατί δεν αλλάξει, δεν ακούει και πάντα κάνει αυτό που εκείνος θέλει.  Είναι η Τρίτη ευκαιρία που του έχω δώσει για να αναγνωρίσει τη μικρή και τώρα δεν μπορώ να ζήσω άλλο έτσι πονάω, υποφέρω κάθε μέρα και εγώ και το παιδί μου. Τη βοήθειά σας παρακαλώ

Απευθύναμε το ερώτημά σας στον ψυχολόγο- ομαδικό θεραπευτή, Δημήτρη Κατσαρό.

Δημήτρης Κατσαρός

Αγαπητή αναγνώστρια:

Είναι σαφές το πρόβλημά σας και η δύναμη που επιδεικνύετε προκειμένου να προστατεύσετε το παιδί σας και τα δικαιώματά του. Παρ'όλα αυτά την ευθύνη για το μεγάλωμά του φαίνεται να την επωμίζεστε εξ ολοκλήρου πράγμα που σας γεμίζει θλίψη. Υπάρχετε κι εσείς κάπου ανάμεσα στις ευθύνες σας κι αυτό μοιάζει δύσκολο όταν όλα φωνάζουν "καθήκον". Η αίσθηση ότι είστε μόνη είναι μια πλάνη και η εσωστρέφεια που τη συνοδεύει κλείνει το φαύλο κύκλο της θλίψης. Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε 'ε και; τί θα γίνει άμα τα πω; τί θα γίνει άμα πάρω τρεις κι εξήντα απ' την πρόνοια;" Ο κύκλος αυτός σπάει αν μιλήσετε, αν απευθυνθείτε σε κάποιο κέντρο για ανύπανδρες μητέρες και αν πληροφορηθείτε για να επιδόματα που χορηγούνται σε μονογονεϊκές οικογένειες. Η πλάνη διαλύεται με την πραγματικότητα της βοήθειας η οποία δεν γιατρεύει όλες τις πληγές αλλά μας δίνει δύναμη να το κάνουμε μόνοι μας. Κι αυτή είναι ισχυρότατη δύναμη.

Σας παραπέμπουμε ενδεικτικά στα εξής:

http://singleparent.gr/katalogoi-voitheias/

Συνύπαρξη: (κέντρο εθελοντών παροχής στήριξης)

Τηλ.:210 7245689

       210 7237863

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ