Γυναίκα: Τα χρόνια περνούν, και αν δεν καταφέρω να κάνω παιδί;

18 Μαρτίου 2014

Τι κι αν η θέση και ο ρόλος της γυναίκας έχουν αλλάξει στην πορεία των χρόνων. Οι γυναίκες δούλεψαν, ανεξαρτητοποιήθηκαν, διεκδίκησαν δικαιώματα, κέρδισαν σεβασμό και τη θέση που τους αξίζει μέσα στην κοινωνία. Ένα όμως παρέμεινε αναλλοίωτο ανά τους αιώνες: η επιθυμία τους για απόκτηση παιδιών, σύμφυτη με τη γυναικεία φύση.

Γράφει η ψυχολόγος Ξένια Ταραβίρα.

Η απόκτηση ενός παιδιού είναι μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες στιγμές στη ζωή μιας γυναίκας. Όσες είναι μητέρες ανέφεραν τη γέννηση των παιδιών τους σαν τη συγκινητικότερη στιγμή που έζησαν ποτέ και όλες, από όπου και αν προέρχονται, όσο διαφορετικές κι αν είναι, έχουν ένα κοινό, το αίσθημα ολοκλήρωσης όταν έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους.

Οι γυναίκες σήμερα είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες ακόμα και του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι ανεξάρτητες, οικονομικά και όχι μόνο, και καταβάλλουν μεγάλη και χρόνια προσπάθεια για να επιτύχουν επαγγελματικά. Αισθάνονται την ανάγκη να καταξιωθούν, να πατήσουν γερά στα πόδια τους και να νιώσουν σίγουρες για να προχωρήσουν στη δημιουργία οικογένειας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι οι τωρινές συνθήκες έχουν συντελέσει στο να αργεί η ανεξαρτητοποίησή μας από την οικογένειά μας, αφού παρατείνεται χαρακτηριστικά η παραμονή μας στην πατρική εστία, έχει αυξήσει σημαντικά το μέσο όρο ηλικίας γάμου και απόκτησης παιδιών, που έχει ανέβει μετά τα 30.

Χρονικά λοιπόν και μόνο, αρκετές γυναίκες ανησυχούν ότι δεν θα προλάβουν να γίνουν μητέρες. Οι λόγοι δεν είναι αποκλειστικά οικονομικοί ή επαγγελματικοί. Η ύπαρξη ενός συντρόφου που θεωρούμε προσωπικά κατάλληλο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση. Πολλές φορές, οι σχέσεις δεν εξελίσσονται όπως επιθυμούσαμε, οι άνθρωποι μας απογοητεύουν και βρισκόμαστε χωρίς σύντροφο σε ηλικίες που πυροδοτούν μεγάλο άγχος στις γυναίκες. Κι αν δεν γνωρίσω ποτέ τον κατάλληλο; Αν μείνω μόνη; Πότε θα προλάβω να κάνω παιδιά;

Ο φόβος της γυναίκας μήπως δεν καταφέρει να κάνει παιδί είναι μεγάλος. Υπάρχει ακόμα ένα κοινωνικό στίγμα προς τις άτεκνες γυναίκες, ακόμη κι εκείνες που είναι παντρεμένες ή έχουν σύντροφο. Η ψυχολογική και κοινωνική πίεση είναι μεγάλη. Υπάρχουν γυναίκες που αισθάνονται μεγάλη θλίψη που δεν έχουν ένα παιδί, ακόμα και ντροπή αν δεν μπορούν να αποκτήσουν. Νιώθουν ανολοκλήρωτες, όσο πλήρεις κι αν είναι στους υπόλοιπους τομείς της ζωής τους, επαγγελματικά, κοινωνικά, ακόμα και προσωπικά. Υπάρχει μια μεγάλη παγίδα σ’ αυτό το σημείο.

Αρκετά συχνά, επειδή λοιπόν μας πιέζει ο χρόνος και ο φόβος μας, προχωράμε σε βεβιασμένες κινήσεις αποκτώντας ένα παιδί με τον υπάρχων σύντροφο, ακόμα κι αν δεν είμαστε βέβαιες για τη σχέση αυτή ή δημιουργούμε βιαστικά σχέσεις για να μην είμαστε μόνες. Σπάνια όμως οι επιλογές που γίνονται από φόβο ή ανασφάλεια φέρνουν την ευτυχία.

Είναι κρίσιμο να είμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας. Να έχουμε συνείδηση των επιθυμιών και των αναγκών μας και να διεκδικούμε αυτό που θεωρούμε ότι θα μας δώσει πραγματική χαρά και ολοκλήρωση. Κάποια πράγματα στη ζωή είναι πολλές φορές θέμα τύχης. Μπορεί να χρειάζονται υπομονή. Η απόκτηση οικογένειας δεν έρχεται πάντα στον ίδιο χρόνο για όλους. Κάθε άνθρωπος έχει τη στιγμή του. Ας έχουμε αυτό πάντα στο νου μας και ας κάνουμε επιλογές συνειδητές που νιώθουμε πως θα μας κάνουν ευτυχισμένους, απελευθερωμένοι από άγχος και φόβο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ