Ανέβασαν φωτογραφίες μου, μ΄ έβριζαν, με οδήγησαν στην απόπειρα αυτοκτονίας…

21 Μαρτίου 2014

Την περίπτωση τη θυμούνται πολλοί! Πέρυσι το χειμώνα το όμορφο κορίτσι που κάθεται απέναντί μου, στα 15 του τότε πέρασε μία εμπειρία που δεν την αντέχει κανείς, πολύ περισσότερο όταν είσαι 15 ετών: το ξεφώνημα μέσω Facebook, Cyber-bullying το λένε διεθνώς και είναι η λεκτική κακοποίηση, ο εκφοβισμός κι η εξύβριση μέσω διαδικτύου από εφήβους σε έφηβο.

Η ιστορία έχει ως εξής: πριν από ένα χρόνο το αγόρι της που φοιτούσε στη Γ΄ Γυμνασίου κι αυτό- σε άλλο σχολείο της πόλης- ανέβασε διαστρεβλωμένες συνομιλίες τους στο Facebook όταν του ζήτησε να χωρίσουν. Οι συνομιλίες ήταν γεμάτες αισχρόλογα που δήθεν είπε η ίδια, και από εκείνη τη στιγμή τα μηχανάκια πήραν φωτιά.

Πέντε χιλιάδες σχόλια κατέγραψαν μέσα σε λίγες ώρες, κυρίως κοριτσιών που την έβριζαν, την ξεφώνιζαν, της έλεγαν τα ακατανόμαστα! Εκείνο το βράδυ έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, οδηγήθηκε στο νοσοκομείο, αλλά μερικές μέρες μετά το αγόρι αυτό ανέβασε φωτογραφία της με μαγιό στην παραλία όπου και πάλι τα κορίτσια… πρωτοστάτησαν!

Κι η ομορφιά είναι ρατσισμός στα σχολεία;
Μου δείχνει τα χέρια της, φαίνονται ακόμα τα σημάδια από τα ξυραφάκια. Είναι πανέξυπνη, ταλαντούχα, πανέμορφη και θέλει να γίνει τραγουδίστρια και ηθοποιός! Της είπα να προσέχει! Η ομορφιά είναι δρόμος, αλλά είναι δύσκολος δρόμος.




Τι μπορεί να συνέβη σ΄ ένα τόσο όμορφο κορίτσι που έχει κι ένα τόσο ωραίο χαμόγελο;
Καμιά φορά τα πιο μεγάλα χαμόγελα κρύβουν τους πιο δύσκολους πόνους, οπότε μη βασίζεστε σ΄ αυτά! Βασικά εγώ είχα πριν ένα χρόνο μία πολύ άσχημη εμπειρία. Ένα βράδυ στο Facebook είδα ότι δημοσιεύτηκαν διαστρεβλωμένες κάποιες συνομιλίες μου μ΄ ένα άτομο οι οποίες είχαν μέσα διάφορα πράγματα σεξουαλικού περιεχομένου τα οποία εγώ δεν του είχα πει ποτέ.

Το περιεχόμενο αυτό πήρε μεγάλες διαστάσεις από τις 12 τη νύχτα που τις ανέβασε, κι άρχισαν όλα τα παιδιά της ηλικίας μου που με γνώριζαν ή δεν με γνώριζαν- αν και οι περισσότεροι δεν με ήξεραν προσωπικά ούτε καν στο πρόσωπο -να τα στέλνουν σε άλλους και οι άλλοι σε άλλους, κι όλο αυτό δεν γινόταν μέσω μηνυμάτων, αλλά δημόσια!

Πώς ξεκίνησε όλο αυτό και ποιος τα ανέβασε;

Εγώ είχα μια σχέση με ένα παιδί από άλλο σχολείο, Γ΄ Γυμνασίου κι αυτός. Είχα μία συνομιλία μαζί του μέσω facebook η οποία όμως δεν ήταν αυτού του περιεχομένου, δεν περιελάμβανε αυτές τις αισχρές λέξεις. Επειδή τσακωθήκαμε και του είπα ότι θέλω να χωρίσουμε, άλλαξε τις συνομιλίες κι άρχισε να τις διαδίδει διαστρεβλωμένες.

Πριν το κάνει αυτό είχε αρχίσει το ίδιο βράδυ να αναρτά ότι είχε μαζί μου ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις λέγοντας ταυτόχρονα πολλά αισχρά πράγματα για μένα, ας πούμε ότι είμαι ανήθικη και αν ενδιαφέρονται να έρθουν και άλλοι μαζί μου...

Πόση ώρα κράτησε αυτό;
Από τις 12 τα μεσάνυχτα μέχρι τις πέντε το πρωί έγιναν χιλιάδες σχόλια. Κυρίως από κορίτσια στην ηλικία μου που τα περισσότερα δεν με ήξεραν, μου ήταν άγνωστα αφού ο ένας έστελνε στον άλλο κι έγραφαν “η έτσι που είναι πόρνη, που είναι αυτό, είναι εκείνο...”... Χωρίς να μ΄ έχουν δει ποτέ, χωρίς να με ξέρουν.

Λες ότι ήταν κορίτσια!
Ναι, 40 με 50 κορίτσια έγραφαν και τρία με τέσσερα αγόρια που ήταν φίλοι του ότι “είμαι έτσι, κι αλλιώς, κι αλλιώτικη”.

Αυτό είναι το λεξιλόγιό σας; Έτσι μιλάτε μεταξύ σας;
Εγώ προσωπικά όχι, αλλά υπάρχουν κορίτσια που μιλούν έτσι γι αυτό έχω μόνο δυό- τρεις καλές φίλες, κολλητές.

Σεξ πότε κάνουν πρώτη φορά σήμερα τα κορίτσια;
Γύρω στα 16 στην Α΄ Λυκείου δηλαδή, αλλά έχω ακούσει και για Α΄ Γυμνασίου. Κυρίως όμως ακούω για την Α΄ Λυκείου.

Με συμμαθητές ή με μεγαλύτερους;
Συνήθως με μεγαλύτερους. Με 18χρονους, μέχρι και 21 ετών έχω ακούσει. Αλλά έχω ακούσει και για 26 και 27 χρονών, αλλά συνήθως ακούω μέχρι 21.

Για ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες έχεις ακούσει;

Ναι. Χθες έδειχνε στις ειδήσεις ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη στις εκτρώσεις κάτω των 18 ετών.

Να γυρίσουμε σ΄ εκείνο το βράδυ, τι έγινε μετά;
Μέχρι τις 5 τα ξημερώματα διαδίδονταν δήθεν συνομιλίες μου που συνοδεύονταν από κάτω από άπειρα σχόλια, είχαν φτάσει τα 5.000 σχόλια!

Εσύ εκείνες τις ώρες τι έκανες δεν προσπάθησες να το σταματήσεις αυτό;
Δεν ήθελα να αντιδράσω, να γράψω κάτι αλλά προειδοποίησα ότι θα βάλω τέλος στη ζωή μου. ΄Εγραψα στον τοίχο μου “Δεν αξίζει...αντίο...”.

Σταμάτησαν τότε;

Κάποιοι ναι, άλλοι συνέχισαν όμως.

Εκείνο το βράδυ μίλησες με τους γονείς σου;
Ήταν αργά και δεν ήθελα να τους ανησυχήσω. ʼΑρχισα να χαρακώνομαι με ξυραφάκι. Δεν τα κατάφερα να συνεχίσω, το σταμάτησα ,κι εκείνη την ώρα αποφάσισα ότι θα πάρω χάπια την άλλη μέρα από το φαρμακείο. Όμως την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να κρύψω τα σημάδια από τους γονείς μου οι οποίοι ανησύχησαν πάρα πολύ και επειδή είχα και αρρυθμίες πήγαμε στο Νοσοκομείο όπου με πλησίασε η κοινωνική λειτουργός το Νοσοκομείου και της είπα μόνο κάποια από τα γεγονότα.

Τι σου είπαν οι γονείς σου;

Οι γονείς μου θεώρησαν σωστό για κάποιο καιρό να κάνω συνεδρίες σε ψυχολόγο όμως μετά από κάποια βράδια που πάλι είχα την τάση για αυτοκτονία έκανα μια κουβέντα με τον πατέρα μου που μου άλλαξε την σκέψη που είχα για τη ζωή μου.

Με ρώτησε «πόσο κόσμο έχει ολόκληρη η γη». Του είπα «τρισεκατομμύρια».... Μου λέει «η Ρόδος πόσους έχει, πόσους φίλους έχεις, πόσους ανθρώπους που σε αγαπάνε και θα σ΄ αγαπήσουν ακόμα; Και θα αφήσεις 300 παιδιά που αν ήταν και τόσα να σε κάνουν να χάσεις τη ζωή σου και απ΄ αυτά δεν σε γνωρίζουν ούτε καν τα μισά; Τα όνειρά σου είναι μεγαλύτερα από τη θέληση που έχουν να σε καταστρέψουν...». ʼΑλλαξαν όλα μέσα μου όταν μου τα είπε αυτά.

Οι 300 μαθητές ήταν από διάφορα σχολεία;
Από διάφορα σχολεία μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου μέχρι και τη Β΄ Λυκείου. Μετά από κάποιες μέρες αυτό το παιδί ανάρτησε μία φωτογραφία μου με μαγιό. Πάλι σχόλια πολλά από κάτω του ίδιου περιεχομένου.

Πάλι από κορίτσια;
Κυρίως.

Τα αγόρια τι έγραφαν;
Κούκλα και τέτοια...

Ζηλεύουν τα κορίτσια;

Απλά πιστεύω ότι βρίσκουν πιο ενδιαφέρουσα τη δική μου ζωή από τη δική τους, αφού ασχολούνται μ΄ εμένα ανελλιπώς.

Τι κάνεις πέρα απ΄ το σχολείο, με τι ασχολείσαι;
Τραγουδάω, κάνω μαθήματα φωνητικής, είμαι σε τρεις θεατρικές ομάδες, κάνω κιθάρα, πιάνο, σαξόφωνο, μοντέρνο χορό, έχουμε ένα μουσικό συγκρότημα μαζί με άλλους, πάω γυμναστήριο, δύο ξένες γλώσσες, είμαι μαθήτρια του 17 με 18...

Πως σταμάτησε όλο αυτό με τις αναρτήσεις;
Του έστειλα μήνυμα ότι θα τον καταγγείλω στην Αστυνομία και θα δείξω κι όλες τις άλλες αναρτήσεις, αν δεν αφαιρέσει την φωτογραφία. Την αφαίρεσε.

Γιατί δεν του τα είπες αυτά από την πρώτη στιγμή;
Δεν ήξερα πως να φερθώ, δεν το έκανα. Δεν το κατήγγειλα γιατί δεν περίμενα ότι θα συνεχίσει, πίστεψα ότι αυτό είναι και τελείωσε.

Κολακεύτηκες ίσως και λίγο που τα αγόρια έγραφαν ότι είσαι κούκλα και τα κορίτσια ζηλεύανε;
Προτιμώ να μην τραβώ την προσοχή μ΄ αυτούς τους τρόπους.

Τι έγινε μετά;
Το σούσουρο συνεχίστηκε και είχα πολλά σχόλια και στην πραγματικότητα. Είχε γίνει χαμός και όλοι με ρωτούσαν γι αυτό το πράγμα. Με δείχνανε με το δάχτυλο. Ήταν μία συγκεκριμένη κοπέλα που δεν είχε σταματήσει να μιλάει για μένα είτε από κοντά είτε από το Facebook. Μια μέρα μετά την παρέλαση με έφερε στα άκρα και τη χτύπησα έξω από τα σχολεία της Ακαδημίας. Χτύπησα πάνω σε ένα τοίχο το κεφάλι της, με χτύπησε κι αυτή. Ήρθε ο μπαμπάς της τη ρώτησε γιατί και όταν του απάντησε της είπε ότι θα της κλείσει το Facebook μέχρι να σοβαρευτεί.

Tα έχεις αυτά τα σχόλια μέχρι και σήμερα;

Πρόσφατα έγραψε πάλι κάτι μια άλλη. Τα παλιά τα έχω διαγράψει γιατί είναι παρελθόν. Ήταν πολύ άσχημα αυτά που έγιναν για κάποια στην ηλικία μου. Δεν μπορείς να αντέξεις τόσα πολλά, να διαχειριστείς μια τέτοια κατάσταση..

Σήμερα πως είναι τα πράγματα για σένα, πώς σε αντιμετωπίζουν;
Έχουν ηρεμήσει πάρα πολύ γιατί έχω αλλάξει κι εγώ πολλά πράγματα, γιατί δεν μπορεί να μην έχω δώσει κι εγώ κάποιο δικαίωμα ηθελημένα ή αθέλητα. Όλα ξεκινάνε από εμάς στην πραγματικότητα.

Τι θα έλεγες σ΄ αυτούς που δέχονται τέτοιου είδους επιθέσεις μέσω Facebook;
Να μιλάνε. Όσο τα κρατάνε μέσα τους... Αν δεν τα πούνε και ποτέ θα γίνει πληγή αυτό. Aν δεν τα πούνε να τα βγάλουν από μέσα τους μπορεί να γίνουν μετά κι αυτοί θύτες.

Tώρα πώς είναι η καθημερινότητά σου;
Σκέφτομαι να χαμογελάω και να κάνω τους άλλους να ανησυχούν. Αυτά τα κορίτσια λένε ότι πρέπει να κλαίω όλη μέρα, κι εγώ τις αποδεικνύω ότι χαμογελώ πιο αληθινά απ΄ αυτές. Και φυσικά μέσα σε όλο αυτό που πέρασα είδα ξεκάθαρα τους αληθινούς μου φίλους και ποιοι με στήριξαν σ΄ αυτό και σκέφτομαι πως όλα τα όνειρά μου, κι αυτά που έχω να κάνω είναι πολύ πιο σημαντικά απ΄ αυτούς τους ρηχούς ανθρώπους.

Πλέον έχει φύγει ο πόνος, αλλά έχουν μείνει τα σημάδια της πληγής Δεν θέλω να γραφτεί το όνομά μου σ΄ αυτή τη συνέντευξη γιατί στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύω όλες τις κοπέλες στις οποίες έχει γίνει ανάλογη επίθεση.

Αυτός που ξεκίνησε όλη αυτή την ιστορία σε ξαναπλησίασε;

Πριν από ένα-δύο μήνες ήρθε με βρήκε μου ζήτησε συγνώμη και μου είπε ότι ήταν ανωριμότητά του και ότι δεν είχε καταλάβει τότε πόσο κακό θα μου έκανε..

Αυτός είχε έναν πληγωμένο εγωισμό. Τα κορίτσια γιατί νομίζεις ότι το έκαναν, είναι ρατσισμός κι η ομορφιά;
Είναι κι αυτός μια μορφή ρατσισμού, μπορεί να σε σκοτώσει.

Στους γονείς τι θα έλεγες, πως να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους, να δείχνουν ότι ανησυχούν;
Οι γονείς που βλέπουν μια παραπάνω αγωνία στο βλέμμα των παιδιών τους να τα ρωτάνε, γιατί η τεχνολογία έχει γίνει τρόπος ζωής, έχει μεγάλους κινδύνους.

Πηγή : Η ΡΟΔΙΑΚΗ http://www.rodiaki.gr

 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ