Τα παράδοξα της σεξουαλικής ( ή ασεξουαλικής) μας ζωής...

15 Απριλίου 2014

Έχετε αναρωτηθει γιατι στις πασαρελλες   των  οικων μοδας  παρελαυνουν  κρεμαστρες  ανορεξικες  γκομενες  με ρουχα  σχεδιασμενα  απο  ταλαντουχους μεν σχεδιαστες  αλλα αταλαντους  καλιτεχνες . Γιατι οσο και η μοδα να διαφημιζει πως  ουρλιαζοντας σχεδον πως οι σχεδιαστες  εκτος απο αδελφες  ειναι και ταλαντουχοι ζωγραφοι  γλυπτες  ...περιπου  νεοι νταβιντσι (να διευκρινισω  πως το αδελφες δε το σχολιαζω αρνητικα  ουτε και σεξιστικα  απλα τονιζω  την σεξουαλικη  ιδιαιτεροτητα  που  ρεπει  προς την  μοδιστρικη......αλλο  θεμα....για αναλυση...)

Γράφει ο Χειρουργός- Ουρολόγος Ανδρολόγος, Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης. 

Τονιζω  την σεξουαλικη  επιλογη  των  δημιουργων της μοδας  γιατι  ο ψυχναναγκασμος  τοτους να παρουσιασουν  το ξεκωλο σαν σεξυ  μου μοιαζει  αρρωστο  και   εμμονικο και  ιδιατερα  προστυχο  επειδη  πισω απο αυτο το,παιχνιδι  παιζονται  χοντρα λεφτα  απο ρουχα  που φτιαχνονται  απο λεπτα χερακια  παιδιων  σε χωρες  του τριτου κοσμου....γι λιγα δολλαρια  ενω πουλιουνται  πανακριβα  για να χορτασουν την ματαιοδοξια  των χοντρων  σε πορτοφολια  και  μυαλα....πλουσιων της δυσης...

Αληθεια  πως να εμπιστευτεις το γουστο του μεγαλου  ΚΑΡΛ  που ντυνεται  σαν  εικοσαχρονος  ενω ειναι  ογδοντα. Η το  γουστο  της  ανορεξικης  BITCH.   Με τα παραφουσκωμενα  βυζια  και τον ανορεξικό κώλο. 

Ας ακουγεται  αριστερο  παρωχημενο και μαρξιστικο το εισαγωγικο  αυτο  σημειωμα  μου μεχρι ναπαω στην ουσια  της κριτικης μου που ειναι αλλη  πλην της οικονομικης εκμεταλευσης  και της κοινωνικης κρισης που  διαπερνα  ολες τις χωρες  πλουσιες και φτωχες....

Η  κριτικη μου  θα στοχευει  το κεντρο της ζωης  που ειναι  η σεξουαλικη μας συμπεριφορα. Η ερωτικη μας διαθεση  και οτι εχει σχεση  με το  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  προπλασμα που λεγεται  οικογενεια. 

Που εδω και καποιους  αιωνες αποτελει την ατμομηχανη  της  κοινωνικης  εξελιξης αφου  ειναι η μητρα που γενννα  τους απογονους  και την πληθυσμιακη αυξηση  σε πεισμα  ολων  των  καταστροφικων συνεπειων του γαμου  που  οδηγει σε αδιεξοδα τις σχεσεις.  Σε διαζυγια τις περισσοτερες φορες  που  εξοπλιζει με ασβεστο μισος  ανδρες και γυναικες  που δεν ειχαν πριν τον γαμο κανενα λογο να μισησουν τους συντροφους τους.

Η ασεξουαλικη  κατασκευη  που μεσω της μοδας  παραμορφωνει την επιθυμια των ανθρωπων  δημιουργωντας   Ψυχαναγκαστικες συμπεριφορες που τεινουν να οδηγησουν  σε  στερητικα συνδρομα  ανορεξικες καταστασεις  εναλλασσομενες με βουλιμικες  περιοδους  για να υπηρετησουν την εικονα  που θεωρουν πως παραγει επιθυμια και σεξουαλικη ελξη.

Οι συγχρονοι  ροβινσωνες δεν εχουν εξοπλιστει  με  την ελαχιστη  ευφυια  και γνωση  για να δουν  τον ερωτα  ως μοναδικη  ιδιοτυπη  ιδιοτητα  που  δεν εχει καμια σχεση  με τη μαζικη  και  κοινωνικη  αναπαρασταση  του.

Τα κατοπτρα της  επιθυμιας  για ζωη  δεν  εχουν  σχεση  με  οτι  προβαλλει  οτι φωναζει μεσα  απο τα διαφημιστικα  σλογκαν  και τις  κατασκευασμενες φορεσιες   ...

Η  επιθυμια ειναι αλεκτη   και   μη συμβολικη  κατασκευη ενος αγνωστου για τον μεσο θνητο μας εγκεφαλο  και θελει  πολλα  υπονοουμενα πριν καταληξει  σε απλες  λεξεις  που φθειρονται συνηθως απο  την  πολυχρησια  τους  και την γλωσσικη και λογικη υπερκαταναλωση......

Η αγαπη  το αισθημα που στις εκκλησιες και  στις θρησκειες  εδωσε παρηγορια  στα φοβισμενα και  ταπεινωμενα  ανθρωπακια  που  απο  ελλογα γινονται  αλογα  γιατι  η συνηθεια  και  ο συγχρωτισμος  παρηγορουν  τις μοναχικες ψυχες  απαλυνουν τις αιχμηρες  πλευρες της σκεψης

Δεν  θελω  θυελλες  και τρικυμιες, ψιχάλες θελω παραφραζοντας  τον μονολογο  στην ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ... που με κανουν να νιωθω  οπαδος  της αγαπημενης μου  ομαδας

Πολιτης της  περηφανης πατριδας μου γειτονας  με  κατινα  της γειτονιας  και  την  λουλουδιασμενη  καφετζου  χαρτορικτρα των  πρωιναδικων.  Αυτη ειναι η Θεση μου, μεσα εκει φωλιαζω  και ηρεμω.    .

Εκει  δε  προβληματιζομαι    το σκηνικο  ειναι ροζ   και  οι ανθρωποι  χαρουμενοι  τον συμβιβασμο  και την συνεπεια  τον καριερισμο τα  ηρεμα λιμανια   Αυτα  θελω   Για να κρυφτω  να μη με βλεπουν  να μη ξεχωριζω    Να μη με κυνηγανε   Να μη με  ρωτανε....

Τι ξερω  απο πολιτικες  και  οικονομικα   ....ποιος ειμαι  εγω; Που θα με ρωτησουν  οι  ειδικοι για γνωμες και λυσεις.

Εγω  εχω τη γυναικουλα  μου  τα παιδιακια  μου  τη τηλεοραση μου  αυτα  ολα μαζι  κανουν την ευτυχια  μου  μεγαλη  Τεραστια  

Πηγαινω  και με τους φιλους μου  στο γηπεδο  και βλεπω   τις ομαδαρες μας  να σκιζουν τον αντιπαλο

ΖΟΥΜΕ ΑΝΑ ΑΥΤΑΡΕΣΚΟ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ  ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΝ Τραγικό  ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΑΠΑχολησε ΤΟΝ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ  ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΤΣΕ...

 ΧΑΣΑΜΕ  ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ  ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ  ΒΟΥΝΟ  ΤΗΣ  ΣΥΣΣΩΡΕΥΜΕΝΗΣ  ΕΥΤΕΛΕΙΑΣ   Και των σκουπιδιών   Που ονομάζονται και   Νομίσματα

ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ  γιατι  τρώμε  γιατι  κοιμόμαστε  γιατι  αναπνέουμε.  Οχι  γιατι  σκεπτόμαστε  οχι    γιατι αγαπάμε  οχι  γιατι  μισουμε  αλλα γιατι  ξοδευμαστε  στις  μη αναγκαίες πλην  πολυτελείς. Για τη ψυχή  ανωδυνες   σκέψεις..

Μας κλεψανε  τα όνειρα  τις ουτοπιες  τα αισθήματα τα πάθη. Αυτα  τα  αλυτα ζητήματα  της ανθρώπινης  ανάσας ..

Υπάρχουμε για ενα σχεδιασμένο οικονομικά  πλάνο.   Ισορροπιας  του πόσο ξοδευω  και  πόσο  εισπράττω για το ξοδεμα   Που ναι  οι ΑΝΑΣΕΣ μου  οι σκέψεις μου τα όνειρα μου  ....

Απολογισμός  μονο  αριθμητικος. Μισθός συν  ΙΚΑ  συν  ασφάλεια ζωης ...που σχεδιάζει  εφιαλτικά  το τελος  και το κόστος της κηδείας μου...

Ολα  σχεδιασμένα  για το κόστος της ασθένειας της σύνταξης  και του θανάτου...

Ολοι υπηρετούν πίστα πλεον  το ελάχιστο  τιμαριο για το πέρασμα του ΑΧΕΡΟΝΤΑ..

Και ολα σχεδιασμένα  σε μια ιδανική  φυλακή που ναι  η Πατρίδα   Η χωρα  τα σύνορα τα  ορια  η  γλώσσα   Των δικών  μου  γιατι  ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΣ..

Οπου η ομίχλη  των αλλοφυλων  μου δίνει  το ιδανικό  άλλοθι  της άγνοιας  του μίσους και  της  εμμονικης φοβίας  πως  οι αλλοι μονο  ειναι οι  εχθροί   Ενω  τα  που κρύβω εντός ως τερας  αόρατο  για τους άλλους   Πλην  ορατό εφιάλτη για τις  μικρονοικες   αυπνιες μο.υ

Η εξαφάνιση του  πραγματικού ανθρωπου  στο όνομα του γενικευμένου κονφορμισμου. Δηλαδη  της  φωτοτυπίας του εαυτού μου  που  που θα χαρίζει ασφάλεια 

Στα  κράνη  των  ανωδυνων  σκέψεων που  ως στιφη περικύκλωσαν  τα άδεια μας  μας  μυαλά  εντός  πληνπροφυλαγμενα  απο το χυτοσιδηρο  της βιομήχανοποίησης.

Αυτόνομα  χειραφετημενα  τα ζητούμενα πλην  αδιέξοδα σε μικρή κλίμακα ζωης.  

Με περιοδο  μονο μερικά άχρηστα χρονια  ...οπου  οι ΕΝΤΟΛΕΣ περισσεύουν  σαν  οδηγιες  που κανένας δε θα ακολουθήσει   Αφου  η μοναξιά  της  ιδυοφυους   σύλληψης  εχει καταδικαστεί ως  ουτοπία  ως απαγόρευση  της  έτεροδοξιας    του μοναδικού του αιρετικου   Που ΕΡΩΜΕΝΟ   αναρωτιέται  οπως πρεπει να ειναι τα ερωτήματα  της ζωης..

Δολοφονειστε  την χειραφέτηση  σκότωστε τον αιρετικο.   Αφανειστε  το διαφορετικο  για να γίνουμε ολοι ευνουχοι υπηρέτες  του ορθοδόξου  πλην αναποτελεσματικου  κώδικα  που θα ρίχνει βάλσαμο  στα ανεξήγητα.  Με  εξηγήσεις  άχρηστες  πολύπλοκες κουραστικές που θα ενισχύουν την όμοιοπαθεια   Δηλαδη  το  τελος  της σκέψης.

Ο θρυματισμενος  κονφορμισμος να παίρνει  τη θεση  του  μοναδικού  και  ανεκτιμητου  ανεπαναληπτου  ατομικού   Δωρικου  ιδιωτικού  δρομου που  η ζωη  χάρισε  με  ατέλειωτες  παραλλαγές στο  ανθρώπινο είδος....

Αφήσαμε  τη προίκα μας τα δώρα μας  εξω απο τα τείχη  της τροιας  διαβάσαμε τους ΜΥΘΟΥΣ  ανάποδα  οπως μας βολεύαν στα μικρά όνειρα που μας δίδαξαν  οι επιτελαρχες  του συλλογικού αυνανισμου .

Οπου οι ήρωες αντικαθιστούν  τον ΜΙΚΡΟΝΟΙΚΟ μας  εαυτό δανείζοντας του κουρέλια  αντι για  βασιλικα  ενδυματα

Φτωχυναμε  τις  αισθήσεις μας  με  αμνησία επιλεκτική. Διαβάσαμε  την μνήμη μας  σαν  φωταγωγημενη  τηλεοπτική σαπουνοπερα  οπου  το μικρό μας  εντός  μεγάλωνε  με ψεύτικα  κοστούμια   Και  χρώματισμενα  με ψεύτομπογιες  νοβοπαν..

Φτηνά υλικά  γι φτηνά όνειρα. Και  πολιτικές φιλοδοξίες  ΔΑΝΕΙΚΕΣ απο  παρελθόντα  επεα πτεροεντα...    Κακά ερμηνευμενα....με κακούς ηθοποιούς...

Ελλογος μας  εαυτός  βγήκε  ξανά σαν χάρος  στη ζούγκλα  των αισθήσεων  και των ΤΟΤΕΜ  παγανιστικα   Γιορτάζοντας  το πλαστικό  σαν  χρυσάφι.    Γιατι  ετσι γινεται  οταν οι ανθρωποι  μιλούν  με τα μικρά τους  εγώ  που  μεγαλωνουν την  ευτελή  και  δραματοποιημενη  τους καρικατούρα   ...

Το πάθος  θελει  το κύκλο του  την  ισχαιμικη του  οδύνη  που  σφίγγει σαν άγχονη

Το κάθε  ευαίσθητο  αυχένα που  στα  λογια  ειναι  ακριτας  και φρουρός των συνόρων αλλα στη πράξη   Πωλητής   Ψυχών και  ανεκδοτων  για  στρατιωτικές  σχολές...χωρις φανταρους.

Οι μεγάλοι μας  ηγέτες  ορίζουν  το κέντρο  ως νέοι μετά φυσικοί δάσκαλοι  ξανά ανακαλύπτουν   Το ΚΕΝΤΡΟ    Με  περισση  υπεροψία   Ορίζουν   τα  άκρα    Θυμιατιζοντας  τον μικρό τους  ατελή ναρκισσο  ανάπηρο  εαυτό  ως  το ιδανικό  κέντρο  του χαους ......

Αμοιροι  μοιραιοι  και  αδαείς  βαδίζουν  ως  μεγιστοι  κληρονόμοι  της   Συλλογικής  φαντασιωσης  που κανένας  ομως δε τους χάρισε  .....ως νέοι  σολομωντες   Ανιδεοι

Φτωχοπροδρομοι   Που  επιμένουν  ως ψυχασθενεις  πως εχουν τις ΕΝΤΟΛΕΣ   Του πλήθους   Αλλα  και της φλεγομενης  βάτου   ..

Προσεύχονται   Αλλα δεν πιστεύουν   Ντυμένοι  με  μανδυες   ΛΕΚΤΙΚους  και κουρέλια   Απο λαϊκές    Οπου νομίζουν  οτι  φορώντας τα  αποκτούν   Τη λαικοτητα   της επικοινωνΐας...για να μη χάσουν  το μεροκάματο    ...ως ταπεινοί  βουλευτές   Μερκαματιαρηδες    Μιας  εποχής  που   Η δημοκρατία  τους ξέρανε ως  σκουπίδια ιστορικά.

Γιατι  η δημοκρατία   Ειναι έννοια  γεμάτη   Αρχές  αλλα και σκατα   Τα πανω ειναι και κατω ταυτόχρονα  

Ο καρκίνος  των  προσώπων  που φορτωθηκαν με αίγλη  λογω αντιπροσώπευσης

Δεν δικαιολογεί  τη παλιμψηστο εκδοχή  του ΔΙΑΝΟΥ  ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΜΟΤΙ ΠΙΣΩ  ΑΠΟ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΓΩΝΙΟΥ Θ κρύψει τη  φτώχια  των ιδεών  και των πράξεων του..

Η αντιπροσωπευτική  δημοκρατία  πρεπει να ξανά οριστεί  ως έννοια  απλα ως  πρακτική   Γιατι  ιδεολογικά  πήρε υπεραξία  που δε μπορει να διαχειριστεί  

Ειναι  ιστορικά  καταξιωμένη οταν ολα τα αλά εχουν αποτύχει   Εχουν ονομαστεί  και καταδικαστεί....

Κανενα πλεον ιδεολογικο πρόταγμα  δεν εχει  ιστορική καταξίωση  αφου τα ουτοπικα οράματα περί χειραφέτησης   Και αταξιας   Της ανθρώπινης  φύσης δεν επιβεβαιώθηκε

Το μονο ιδεολογημα  ειναι πλεον  η νομισματική; Αποτυπωσητης ανθρώπινης  αξίας

Ως διατύπωμενου  ισοζυγίου  σωματικής  παρουσίας   Σε σχεση  με χρονικά  ορια

Εργατοωρων άνευ  ομως πνευματικής συμμετοχής..

Χωρις φόβο θανάτου  αλλα και χωρις ελπίδα   Γεννιέται η τραγωδία αλλα και η κωμωδία  που ειναι πυραμίδες ης δημοκρατιας  γιατι μονο αν  διακινδυνεψεις  το χρονο  θα μπορέσεις να διαχειριστείς  το μέλλον  την  αυτόνομια  την  απόρριψη  του δεσποτικου  εγώ  που ειναι τα κατεξοχήν  εμποδια  της ισότιμης  ΑΡΑ χωρις φόβο συμμετοχής  στα κοινά ....οπου η κοινοκτημοσυνη θάναι   Αυτονόητα λογική  ισορροπημένη. Και αναγκαία  σαν τον έρωτα  ...

Οι κατασκευές  των ρόλων θα  ειναι  πλεον γινει άχρηστα σκουπίδια του μυαλού. 

Η κωμωδία  απο τη τραγωδία  μια ανάσα που μονο η ύβρις  μπορει να διακρίνει.

Γιατι μονο το τραγικό προσωπο μπορει να φωνάξει   ΕΓΩ  είμαι  ο  δημιουργός και  ο  κατάσταστροφεας του νόημα τους της ζωης  κανει;  Δεν  δημιούργησε  για μένα  εγώ έθιμο το φως.   Εγώ ο  Προμηθεας.  Εγώ  ο  πραματευτης ο ταξιδεύτης. Ο   Επιλογών....

Τοτε και μονο ορίζομαι ως αυτο δημιουργός  της  ζωης μου   Και  απολις   Γίνομαι  πολίτης  

Απο άφωνος, άβουλος. Και  μοιραιος   

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ