Απιστία: Προβλήματα που προκύπτουν αφού το μάθεις

28 Απριλίου 2014

Συνήθως, όταν μαθαίνουμε ότι το ταίρι μας έχει συνάψει παράνομο δεσμό, βιώνουμε μια πλημμυρίδα συναισθημά­των -νιώδουμε πόνο, δυμό, ντροπή, πικρία, απογοήτευση και μια έντονη αίσθηση απώλειας. Ανεξάρτητα από την έκταση των υποψιών ή τον χαρακτήρα της αναμέτρησης με την αλήθεια, δεν είμαστε ποτέ προετοιμασμένοι για την αντιμετώπιση του πόνου της αποκάλυψης. Μια γυναίκα, περιγράφοντας την εμπειρία της, είπε όπ παρ’ όλο που το υποψιαζόταν από καιρό, κατέρρευσε όταν άκουσε από τα χείλη του συζύγου της ότι διατηρούσε παράνομο δεσμό.

Από τη συγγραφέα και ψυχοθεραπεύτρια Πέγκι Βον 

Η αρχική αντίδραση στην αποκάλυψη της παρεκτρο­πής τείνει να έχει βιολογικά συμπτώματα. Νιώθουμε απο­προσανατολισμένοι, ζαλισμένοι, βιώνουμε ένα αίσθημα ναυτίας.

Καθόμουν εδώ μ’ ένα σφίξιμο στο στομάχι, που δεν μ’ άφηνε ν’ αναπνεύσω, κι έναν αφόρητο πονο­κέφαλο που νόμιζα πως δεν δα περάσει ποτέ. Ένιωσα τόσο έντονη κατάπληξη και πόνο, που βρέ­θηκα σχεδόν σε κατάσταση κλονισμού -δεν έτρωγα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ χωρίς ηρεμιστικά για αρκετούς μήνες.

Λόγω της διεισδυτικότητας και της διαβρωτικής επίδρα­σης του Μύθου της Μονογαμίας δεν αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει πιθανότητα ν’ αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, γι’ αυτό είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι όταν προκύπτει. Μόνο όταν ακούμε τον πόνο αυτών των ανθρώπων συνει­δητοποιούμε πλήρως τη ζημιά που έχουν επιφέρει οι επι- κρατούντες τρόποι αντίληψης και αντιμετώπισης των ερω­τικών εκτροπών.

Πόνος, Θεέ μου τι πόνος, και αφάνταστη οδύνη. Κα­μιά φορά σηκωνόμουν από την καρέκλα και κοιτούσα πίσω μου, κατάπληκτος από την απουσία αίματος, αφού νόμιζα πως αιμορραγούσα, τόσο ισχυρός ήταν ο πόνος.

Είχα φρικτούς εφιάλτες, είχα φτάσει στα πρόθυρα της υστερίας, έκλαιγα ασυγκράτητα ώσπου έχανα την αίσθη­ση των δακρύων. Αισθανόμουν σαν να είχε νεκρωθεί ένα μέρος του εαυτού μου από την προδοσία που είχα υποστεί.

Ένα από τα οδυνηρά πλήγματα που καλούνται συνήθως ν’ αντιμετωπίσουν όσοι έχουν μόλις ανακαλύψει ότι το ταίρι τους παραστράτησε, είναι η εικόνα του συντρόφου τους να κάνει έρωτα με κάποιο τρίτο πρόσωπο. Σε μεταγενέστερο κεφάλαιο θα εξετάσουμε λεπτομερώς τον αντίκτυπο που έχει αυτό το δεδομένο στη σεξουαλική ζωή του ζευγαριού και θα αναζητήσουμε τρόπους για την επίτευξη της σεξουα­λικής ανάκαμψης. Πάντως, ο σεξουαλικός αντίκτυπος, όπως και όλες οι υπόλοιπες επιπτώσεις της ερωτικής εκτροπής, χρειάζεται χρόνο για να ξεπεραστεί.

Η άμεση πρόκληση για τους περισσότερους είναι να «βγάλουν» απλώς την ημέρα. Σε πολλές περιπτώσεις νιώ­θουν τόσο αδύναμοι και καταπατημένοι που δυσκολεύο­νται να λειτουργήσουν. Ενίοτε απομονώνονται από τον κόσμο, αποκόπτονται από τη ζωή, λες και τίποτα δεν έχει πια σημασία. Χάνουν το ενδιαφέρον τους για τη δουλειά, την οικογένεια, τις εξωτερικές δραστηριότητες. Μια γυ­ναίκα είπε πως αισθανόταν τόσο συντετριμμένη και απο­καρδιωμένη που συμπεριφερόταν σαν φυτό. Μια άλλη ένιω­θε υπέρμετρα ανασφαλής και ευάλωτη, σαν νήπιο που κάνει τα πρώτα του βήματα.

Δυστυχώς, αυτά συμβαίνουν στη φάση που χρειάζο­νται τη μέγιστη δυνατή ενέργεια για ν’ αντεπεξέλθουν στη δοκιμασία. Χωρίς σωματική δύναμη και ζωτικότητα δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τη συναισθηματική ερήμωση. Οι περισσότεροι αδυνατούν να εκτιμήσουν τη σπουδαιότητα της φροντίδας των βασικών: άσκηση, διατροφή και ανάπαυση.

Η άσκηση είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές ενέρ­γειας -και συγχρόνως ένας άκρως αποτελεσματικός τρό­πος εκτόνωσης σφοδρών συναισθημάτων. Θέτοντας σε κί­νηση το σώμα μας, βιώνουμε ένα αίσθημα ευεξίας που δύσκολα κατακτούμε με άλλους τρόπους. Αυτό συμβαίνει επειδή η φυσική άσκηση δεν μας κάνει να νιώθουμε κα­λύτερα ως δια μαγείας. Διενεργείται μια βιολογική μετα­βολή, που ενεργοποιεί θετικά συναισθήματα. Η αεροβική απελευθερώνει φυσικές χημικές ουσίες του οργανισμού, παραπλήσιες με τις χημικές ουσίες που λαμβάνουν ορι­σμένοι σε μορφή χαπιών για να «απογειωθούν». Όταν γυ­μναζόμαστε, δεν έχουμε απλώς την εντύπωση ότι νιώθου­με καλύτερα, αισθανόμαστε όντως καλύτερα χάρη στις χημικές μεταβολές που συντελούνται στο σώμα μας.

Η οδός της σωματικής άσκησης υιοθετείται συνήθως από τους άνδρες που βρίσκονται αντιμέτωποι με συναι­σθηματικές τρικυμίες. Επιλέγουν να εξαντλούνται σωμα­τικά, στην κυριολεξία, προκειμένου να νεκρώσουν τον πόνο. Στην ουσία, χρησιμοποιούν τη γυμναστική ως μέσον απώ­θησης των συναισθημάτων που εξακολουθούν να ελλο­χεύουν κάτω από την επιφάνεια. Κάποια στιγμή θα νιώ­θουν έτοιμοι να τα επεξεργαστούν, να τα αναλύσουν, αλλά όχι ακόμη.

Στον αντίποδα, οι γυναίκες έχουν την τάση μάλλον να συζητούν τα συναισθήματά τους, παρά να στρέφονται στη γυμναστική για την εκτόνωση του δράματος που βιώνουν. Συνήθως αισθάνονται ξεψυχισμένες και μελαγχολικές, η φυσική άσκηση τις αφήνει εντελώς αδιάφορες. Το μόνο που θέλουν είναι να πέσουν στο κρεβάτι και να κουκου­λωθούν με τα σκεπάσματα, ενέργεια που ασφαλώς δεν συμβάλλει καθόλου στη βελτίωση των συναισθημάτων τους. Αντιθέτως, επιφέρει ατονία και ελαφρούς πονοκεφάλους, που επιδεινώνουν τη διάθεση. Πρέπει, πάση θυσία, να βγουν από την αδράνεια το ταχύτερο δυνατό.

Η διατροφή αποτελεί επίσης βασικό πρόβλημα για όσους αντιμετωπίζουν το άγχος του ερωτικού παραστρα­τήματος. Οι επιπτώσεις του άγχους στο σώμα είναι ευ­ρέως γνωστές, κι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια περίοδο έντονου άγχους. Εξαιτίας του αποδυναμώνεται το ανοσο­ποιητικό σύστημα, γεγονός που καθιστά τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε κάθε λογής ασθένειες. Γι’ αυτό είναι ου­σιώδες να μην παραβλέπεται η διατροφή. Πάντως, κατά κανόνα, η όρεξη εξανεμίζεται. Να πώς περιέγραψε την εμπειρία μια γυναίκα:

Όπως εξελίσσεται η κατάσταση τους έξι τελευταίους μήνες, και που καταφέρνω να βάλω κάτι στο στόμα μου είναι θαύμα -αν μάλιστα, το καταπιώ κιόλας, τότε νιώθω σαν να έχει έρθει η Δευτέρα Παρουσία.

Ακόμη κι όταν αποκαθίστανται οι διατροφικές συνήθειες, υπάρχει η τάση να καταναλώνεται πρόχειρο φαγητό ή «τρο­φή παρηγοριάς», βρώοιμα προϊόντα που παρέχουν μια αί­σθηση ανακούφισης. Πρόκειται για μια στάση που υιοθε­τείται κυρίως από τις γυναίκες. Μολονότι η διατάραξη στο ζήτημα του φαγητού είναι αναπόφευκτη σε τέτοιες πε­ριπτώσεις, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει τη σημασία της διατροφής στην απόκτηση της ενέργειας που απαιτείται για να «βγάλει» ο παθών την ημέρα, αποφεύγοντας την προ­σβολή από κάποια ασθένεια.

Η ανάπαυση αποτελεί επίσης σημαντικό παράγοντα στην αντιμετώπιση του άγχους. Οι περισσότεροι, ωστόσο, αναζητούν τρόπους διαφυγής από την πραγματικότητα. Καθώς δεν θέλουν ν’ αντιμετωπίσουν την «προδοσία» του συντρόφου, καταφεύγουν στο ποτό, στα ναρκωτικά, στα ηρεμιστικά, στην έντονη σεξουαλική δραστηριότητα, ή απλώς κάθονται απαθείς μπροστά στην τηλεόραση. Δυ­στυχώς, τέτοιες επιλογές δεν διευκολύνουν τον περιορι­σμό του άγχους, την αύξηση της ενέργειας ή την ενίσχυση του αυτοσεβασμού. Απεναντίας, καθιστούν τη ζωή αυτών των ανθρώπων ακόμη πιο δύσκολη. Γι’ αυτό πρέπει να στραφούν στην αναζήτηση πτο φυσικών μεθόδων απαλλα­γής από την ένταση, όπως ο διαλογισμός, οι κασέτες χα­λάρωσης, οι θρησκευτικές τελετές, η ενατένιση ενός ηλιο­βασιλέματος, η παρακολούθηση ροής υδάτων.

Η σφοδρότητα των συναισθηματικών επιπτώσεων που βιώνει το θύμα της ερωτικής εκτροπής, δεν του αφήνει περιθώρια να σκεφτεί καθαρά. Μόλις νιώσει ότι θα επι­βιώσει βιολογικά από το πλήγμα, στρέφεται απεγνωσμένα στην αναζήτηση των αιτιών -αλλά συνήθως δεν κατορθώ­νει να βγάλει άκρη. Στην προσπάθεια να κατανοήσει τους λόγους που οδήγησαν το έτερον ήμισυ στη ούναψη παρά­νομου δεσμού, βρίσκεται αναπόδραστα αντιμέτωπα με το ακόλουθο ερώτημα: πώς μπόρεσε το ταίρι να αποδεχτεί τους κινδύνους της σύλληψης, των μεταδοτικών αφροδί­σιων νοσημάτων, της εγκυμοσύνης, του πλήγματος για την οικογένεια, του διαζυγίου. Η προθυμία ανάληψης τόσων κινδύνων δεν δημιουργεί απλώς προβλήματα κατανόησης, αλλά μπορεί ν’ αποτελέσει πηγή έντονης πικρίας και μνη- σικακίας.

Εκείνο που με πικραίνει περισσότερο είναι ότι έκα­νε αυτό που ήθελε χωρίς να σκέφτεται το κόστος (που ήταν εξαφετικά υμηλό). Διακινδύνευσε τα πά­ντα για τις γυναικοδουλειές του.

Είναι ίσως δύσκολο να το κατανοήσουμε, αλλά στην πλειο­νότητα των περιπτώσεων οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε εξωσυζυγικές σχέσεις ή παράνομους δεσμούς δεν είναι σε θέση να αναλογιστούν τους κινδύνους. Απλώς υποθέτουν, και ελπίζουν, όι τίποτα δεν θα στραβώσει. Ούτε καν η επιπρόσθετη απειλή του AIDS δεν μπορεί να εγγυηθεί τον τερματισμό των ερωτικών παραστρατημάτων, αν και λει­τουργεί ασφαλώς αποτρεπτικά στις επιλογές των μελών μιας σχέσης. Ωστόσο, υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να αγνοήσουν αυτόν τον κίνδυνο, με τον ίδιο τρόπο που αγνοούν και τους υπόλοιπους. Η παρανομία φαντάζει συναρπαστική στα μάτια των περισσότερων ανθρώπων, είναι μια μεθυστική εμπειρία που ξεφεύγει από το επίπε­δο των κοινών αντιπερισπασμών στα προβλήματα της ζωής. Η προσφερόμενη συγκίνηση θολώνει το βλέμμα κα τη σκέψη, αποκλείοντας την εστίαση στους κινδύνους.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ