Maleficent: Το είδαμε και δεν μας άρεσε

3 Ιουνίου 2014

Γράφει ο Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

Πριν κάποια χρόνια ένα μιούζικαλ, το wicked έσπασε τα κατεστημενα δειχνοντας την ιστορία της κακιάς μαγισσας του Οζ από την ανάποδη...

Η μαλέφισεντ τιμα το πρώτο σκέλος του ονοματος της... ειναι tres mal!

Η δειλια των στούντιο της disney να ανατρέψει τα κατεστημένα περι καλού και κακού που έχουν δομήσει στην πολυχρονη καριέρα τους, παραμένει...

Η Τζολύ υποδύεται την θρυλική μάγισσα (πανέμορφη, δε λέω αλλά με ενέργεια νεκρού αρουραίου), το 3D περιβάλλον θυμίζει τίνκερμπελ τηλεόρασης με έντονο κοντράστ και η ιστορία είναι να την κλαίνε οι παστές ρέγκες. Φανταστείτε: αυτη η ταινία κάνει την αλίκη του τιμ μπάρτον να μοιάζει μελετημένο σενάριο με προσεγμένο ψηφιακό περιβάλλον. Ειναι απο τις ταινίες που απορείς αν τελικα την είδε κανεις στα γυρίσματα για να πει: μπάστα, πάμε απο την αρχη αν θέλουμε να κάνουμε όντως κάτι ανατρεπτικό.

Το καλοκαρδο κοράκι, οι τσαπατσούλες (αθλιες στο τρισδιάστατο τους) νεράιδες, η μαλέφισεντ με τη μισή της καρδια να θέλει να είναι καλη... Όλη η ταινία είναι σα να τρως παγωτό φτιαγμένο από χθεσινή ψαρόσουπα...

Τα δε ψηφιακά μεταλλαγμένα-τροποποιημένα ζώα ειναι σαν τρανσφόρμερς από κονσερβοκούτια.

Απολυτως μη πειστική, η τζολύ παίρνει πόζες σε ένα περιβάλλον που δεν της ταιριάζει και μάλλον δεν το γουστάρει. Όταν δε δειχνει τάχα μου θυμωμένη τα δόντια της γίνεται αστεία...τα μάτια της σα νεκρές λίμνες. Περιμένεις να γίνει κάτι και κάποιος να ταράξει τα σταθερα νερά αλλά τίποτα... Αυτή η ενοχλητικά επικογλυκανάλατη μουσική φτιαγμένη αποκλειστικά για κατέβασμα από ανελκυστήρες *(στην άνοδο παίζει Yannis) σε κάνει να αναγνωρίζεις το αστόχευτο επιτηδευμένο αποτέλεσμα από χιλιόμετρα. η απόλυτη απογοήτευση. Και αυτό είναι κάτι που έχω χρόνια να το διατυπώσω.

Και αυτό το τέλος; Πόσο καλό “και έζησαν αυτοί καλά και πήγαν όλοι στο παλάτι και ζήτω και γιούπι”. Αν θες να ανατρέψεις ένα μυθο, οφείλεις να τολμήσεις να τον διαβάσεις ανάποδα, αλλιώς γίνεται “άλλαξε ο μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς”.

Στο διαταύτα η ταινία δεν έχει ούτε καλούς ούτε κακούς χαρακτήρες με αποτέλεσμα να μην μπορεις στιγμή να ταυτιστείς με κανένα απο τους χαρακτήρες εκτός αν είσαι 7-14 ετών που τα “φτερά” σου είναι τοσο μεγάλα που τα σέρνεις από πίσω σου… εδώ, “ωπαγιοπίσωμουσεχωσατανα” σε μία λέξη για να μην σας κουράζω!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ