Πολιτισμός: Τί μας προτείνει η Άννα Δρούζα να παρακολουθήσουμε;

4 Ιουνίου 2014

Καθημερινά θέλω να μοιράζομαι μαζί σας πολιτιστικές προτάσεις που έχω ακόυσει ότι πραγματικά αξίζουν και που και εγώ η ίδια θα δω. Με μεγάλη μου χαρά θέλω να σας ζητήσω να στέλνετε και εσείς τις δικές σας εντυπώσεις και προτάσεις στο info@boro.gr.

Η πρώτη μου πρόταση είναι η φιλαρμονική ορχήστρα του Ισραήλ Zubin Mehta.



Ότι πρέπει να γνωρίζεις

ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΡΧΗΣΤΡΕΣ – ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΑΕΣΤΡΟΙ

Η μετάκληση της ορχήστρας πραγματοποιείται χάρη στη γενναιόδωρη χορηγία Έλληνα του εξωτερικού, ο οποίος επιθυμεί η δωρεά του να παραμείνει ανώνυμη.

Μόλις πριν από ένα χρόνο ο Zubin Mehta προσέφερε στο κοινό του Μεγάρου, σε μια μοναδική βραδιά, δύο καταπληκτικές ερμηνείες διευθύνοντας τη Φιλαρμονική του Ισραήλ (Συμφωνία του Διός του Μότσαρτ και Πέμπτη του Μάλερ). Ο μεγάλος σταρ του πόντιουμ επιστρέφει στην Αθήνα για να ερμηνεύσει αυτή τη φορά δύο τιτάνιες συμφωνίες: την Όγδοη του Μπρούκνερ (η τελευταία συμφωνία που ολοκλήρωσε ο συνθέτης) και τη Συμφωνία αρ. 2 («της Αναστάσεως») του Μάλερ.

- Anton Bruckner: Συμφωνία αρ. 8

Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ
Μουσική διεύθυνση: Zubin Mehta

 

Για τους θεατρόφιλους θέλω να προτέινω τις παραστάσεις "Κοκκινοσκουφίτσα: Το Πρώτο Αίμα" και το "Μεφίστο"
Λίγα λόγια για τις δύο παραστάσεις.

Ένα χάπενινγκ που αποδομεί το γνωστό παραμύθι των Γκριμ και τη νεύρωση του κομφορμισμού. Το ωμό χιούμορ και οι χοντροκομμένες πλάκες προκαλούν ευφορία, ο θίασος παίζει εξαιρετικά, όμως το δεύτερο μέρος ανακυκλώνει ό,τι προηγήθηκε.

«Όχι ρε π…η μου! Πόσα χρόνια θα γίνεται αυτό;» Η –κατά Λένα Κιτσοπούλου–Κοκκινοσκουφίτσα (Έμιλυ Κολιανδρή ), απηυδισμένη από τη ρουτίνα­ του παραμυθώδους βίου της, με αυτοκαταστροφικές τάσεις, καταλήγει με ύφος θυμόσοφου: «Δεν αξίζει τελικά να ζεις. Δεν έχει πολλή έκπληξη το πράγμα». Όπως και σε προηγούμενα έργα της, από τη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» μέχρι το «Χαίρε Νύμφη», η Κιτσοπούλου γράφει ένα κείμενο που τελεί σε συνθήκη χάπενινγκ. Τα πάντα μοιάζουν να γεννιούνται τη στιγμή που παίζονται, προκύπτοντας εν θερμώ από αυτοσχεδιασμούς, σκόρπια και χύμα κι εκλύοντας μια πρωτόγνωρη θέρμη­. «Το θέατρο είναι η διαστολή της στιγμής»: σε αυτήν τη φράση ίσως θεμελιώνεται η δραματουργική φιλοσοφία της συγγραφέως.
Η πλοκή της ξεχαρβαλωμένης «Κοκκινοσκουφίτσας» της θυμίζει κακόγουστο αστείο – διάχυτοι είναι ο κυνισμός και η κριτική (και αυτοκριτική ) διάθεση της Κιτσοπούλου να ρίξει ανάθεμα στον κομφορμισμό της πρωτοπορίας, χρησιμοποιώντας τα ήδη πολυκαιρισμένα μέσα της. Δεν είναι τυχαίο ότι η παράσταση ξεκινά με ένα ξεκαρδιστικό stand up σόλο της Νεφέλης Μαϊστράλη, η οποία μας μπάζει στο κόλπο υποδυόμενη την αγριεμένη ταξιθέτρια που μας βρίζει, κατ’ αναλογία με τα πρόσωπα του έργου του 1966 του Πέτερ Χάντκε «Βρίζοντας το κοινό»: «Γιατί ήρθες ρε; Τι νόμιζες ότι θα πάθεις; Μέθεξη; Κάτσε τώρα να φας στη μάπα πρωτοπορία!» Οι ήρωες της Κιτσοπούλου, απομαγευμένοι και αποπροσανατολισμένοι, δίχως πίστη ή ελπίδα, πάσχουν από δομικές διαταραχές. Παγιδευμένοι στη συναισθηματική τους ανωριμότητα, ομολογούν: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ιστορία». Όλοι λειτουργούν σαν φωνές off της ίδιας της συγγραφέως. δεν είναι χαρακτήρες, αλλά τα άπειρα πιθανά alter ego της, οι φορείς της αφοριστικής, αναρχικής, προβοκατόρικης –έως και μηδενιστικής– ιδεολογίας της Κιτσοπούλου, η οποία δεν παραλείπει να εμφανιστεί στη σκηνή ως παραπαίουσα Σταχτοπούτα-λαϊκή αοιδός σε μεγάλα ντέρτια. Η μπαναλιτέ επικροτείται, η χοντροκομμένη πλάκα γίνεται καθεστώς και το χιούμορ του έργου διαγράφεται ως σχολικό (επιπέδου «Αmerican pie» ) ή ακόμη και φαιδρό, με πορνογραφικές αναφορές, αθυροστομία και αρκετές κραυγαλέες επιλογές: η εμφάνιση­ του από μηχανής Κοκκινοσκουφίτσου (Γιάννης Κότσιφας ) και του Κυνηγού/αυνανιστή (Γιάννος Περλέγκας ) ή ακόμη και ο splatter θάνατος της μητέρας (Ιωάννα Μαυρέα ) κάτω από τα χριστουγεννιάτικα δέντρα. Οι εμμονές της Κιτσοπούλου είναι παρούσες – οι βιασμοί, τα λαϊκά άσματα, η Μερκούρη, η κουζίνα που γεμίζει αίμα, δάκρυα και σπέρμα...
Η διάπυρη δυναμική της γραφής της, η συνθετική της ικανότητα να παντρεύει το ναΐφ με το μεγαλειώδες και το κιτς με τη συγκίνηση όσο και η αδιαπραγμάτευτη αφοσίωση του θιάσου ανάγουν αυτό το παράταιρο και άνισο θέαμα σε απολαυστικό δείγμα «ζωντανού» θεάτρου. Μόνο που στο δεύτερο μέρος η πλοκή εξοκέλλει, ανακυκλώνοντας τα αρχικά θέματα με μετεφηβικό τσαμπουκά, αλλά χωρίς προορισμό. Οι ήρωες σωριάζονται νεκροί και η ευθύνη της παραγωγής νοήματος αφήνεται στον θεατή.


ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ Λεωφ. Συγγρύ 107-109, Νέος Κόσμος, 2109005800. Διάρκεια: 120΄.

Μια ακόμη σημαντική πρεμιέρα έρχεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: το «Μεφίστο» του Κλάουν Μαν, σε θεατρική διασκευή της Αριάν Μνουσκίν, με τη σκηνοθετική υπογραφή του Νίκου Μαστοράκη. Ο κύκλος παραστάσεων ξεκινά από τις 28 Μαϊου.

Το εμβληματικό μυθιστόρημα του Κλάους Μαν, μπορεί να θεωρηθεί και μια  ελεύθερη εκδοχή του φαουστικού μύθου, τοποθετημένη στην περίοδο της ανόδου του ναζισμού στη Γερμανία. Γραμμένο το 1936 το έργο προσφέρει μια ολοκληρωμένη ερμηνεία για το φασιστικό φαινόμενο, εστιάζοντας παράλληλα στη  σχέση τέχνης-εξουσίας.

Η Αριάν Μνουσκίν διασκεύασε το έργο για το θέατρο κάνοντάς το γνωστό στο ευρύ κοινό μερικά χρόνια μετά τη δικαστική απαγόρευση της κυκλοφορίας του στη Γερμανία, εξαιτίας της μήνυσης που κατέθεσε ο θετός γιος του ηθοποιού Γκούσταφ Γκρύντγκενς, ο οποίος θεωρήθηκε ότι υπήρξε το «μοντέλο» του συγγραφέα.

«Η δουλειά μας στη διασκευή μας οδήγησε στο να ψάξουμε τα κλειδιά των προσώπων του έργου, να εμπνευστούμε ή να απομακρυνθούμε από αυτά…Τα πρόσωπα του έργου έχουν, λοιπόν, τριπλή καταγωγή: είναι συγχρόνως τα πρόσωπα του μυθιστορήματος, της ιστορίας και της φαντασίας μας», έχει δηλώσει η ίδια.

Ο Νίκος Μαστοράκης αναλαμβάνει να μας παρουσιάσει την ελληνική εκδοχή του σε μια φιλόδοξη παραγωγή, με πολυάριθμο θίασο, αποτελούμενο-μεταξύ άλλων- από τους : Μαρίνα Ασλάνογλου, Βίκυ Βολιώτη, Μαρία Ζορμπά, Θάνο Τοκάκη (στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Χέντρικ Χέφγκεν), Αλέξανδρο Λογοθέτη, Γιούλικα Σκαφιδά, Χάρη Φραγκούλη, Ένκε Φεζολλάρι, Μηνά Χατζησάββα, Νίκο Ψαρρά, Δανάη Κατσαμένη, Θύμιο Κούκιο κ.α.

Μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου. Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης. Δραματουργική επεξεργασία (σε συνεννόηση  με την Αριάν Μνουσκίν): Νίκος Μαστοράκης. Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκος Μαστοράκης. Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος. Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Κίνηση: Αμάλια Μπένετ. Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου. Βοηθός σκηνογράφου: Αμαλία Θεοδωροπούλου. Βοηθός σκηνοθέτη: Τόμμυ Σκλάβος.

Παίζουν: Μαρίνα Ασλάνογλου, Βίκυ Βολιώτη, Μαρία Ζορμπά, Δανάη Κατσαμένη, Θύμιος Κούκιος, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Υβόνη Μαλτέζου, Στέφανος Μουαγκιέ, Άλκης Παναγιωτίδης, Γιώργος Παπαπαύλου, Τάσος Πυργιέρης, Γιούλικα Σκαφιδά, Γιάννης Στόλλας, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Χάρης Τζωρτζάκης, Θάνος Τοκάκης, Ένκε Φεζολάρι, Χάρης Φραγκούλης, Μηνάς Χατζησάββας,Νίκος Ψαρράς.

Πληροφορίες: «Μεφίστο» από τις 28 Μαϊου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 20.30. Κυριακή 19.00. Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ, 15 ευρώ,10 ευρώ (φοιτητικό). κάθε Τετάρτη και Πέμπτη ενιαία τιμή 13 ευρώ.  Δημοτικό Θέατρο Πειραιά:  Λεωφόρος Ηρώων Πολυτεχνείου 34, τηλ. 210.4141310, 210.4143320, 5288170-171, 210.7234567 (μέσω πιστωτικής κάρτας).

Πηγή: www.culturenow.gr

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ