Η ταινία που ξεχωρίσαμε: Το μαύρο ψωμί

6 Ιουνίου 2014

Το Μαύρο Ψωμί είναι η πρώτη ταινία στα Καταλανικά που γίνεται η επίσημη πρόταση της Ισπανία για τα Όσκαρ. Μετά από 4 χρόνια στα ντουλάπια, βγαίνει επιτέλους και στις Ελληνικές αίθουσες. 

 
Ένα σκοτεινό θρίλερ με ιστορικές αναφορές τόσο επίκαιρο σήμερα όσο ποτέ που δεν θα αφήσει άνθρωπο ασυγκίνητο. 
 
Υπόθεση: 
O 11χρονος Αντρέου μεγαλώνει σε ένα αγρόκτημα ενός μικρού χωριού στη βόρειο-κεντρική Καταλονία. Βρισκόμαστε λίγο μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο, που η χώρα έχει ήδη χωριστεί σε νικητές και ηττημένους και κανείς δεν έχει δικαίωμα να ανήκει “ενδιάμεσα”. Ο Αντρέου άθελα του γίνεται αυτόπτης μάρτυρας δύο φόνων στο δάσος, ενός πατέρα και του γιού του. Η αστυνομία θεωρεί ως μοναδικό ύποπτο τον άνεργο πατέρα του, τον κόκκινο επαναστάτη Φαριόλ. Ο Αντρέου για να τον σώσει, θα βαλθεί ν’ ανακαλύψει τον πραγματικό ένοχο. 
 
Κριτική: 
Ο κόσμος των μεγάλων δεν φτιάχτηκε για παιδιά. Τα παιδιά έχουν τη μοναδική ικανότητα, χωρίς ντροπή να ζουν το όνειρο στην καθημερινότητα, ακόμα και όταν αυτό το όνειρο είναι ένας ελκυστικός εφιάλτης. Κανένα παιδί δεν έχει καθαρή εικόνα για τον κόσμο των μεγάλων: συνήθως δεν κατανοούν τα «κάτω από τις γραμμές», ακόμα συχνότερα αγνωούν τη σημασία των ανύποτων και για αυτό γίνονται εύκολα θύματα (αν όχι και θαυματα) της φαντασίας τους που αποτελεί και την πληρέστερη πυριτιδαποθήκη για την επιβίωση τους. Η ταινία «μαύρο Ψωμί» μας μεταφέρει στον κόσμο τους. 
 
Ο μικρός Ανδρέου (υποδυώμενος εξαιρετικά από τον Φραντσέσκ Κολομέρ) έχει αποδεχτεί τον ρόλο του ισσοροπιστή σε μια οικογένεια που οι πολιτικές τις επιλογές θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση των μελών της. Το νεαρό αγόρι, σαν εγκλωβισμένο καναρίνι σε κλουβί ή σαν άλογο που κάποιος του κλείνει τα μάτια και το πετά από κάποιο ύψωμα (σκηνές υπερκτές και εξαιρετικής ποίησης της ταινίας), μαθαίνει με δύσκολο τρόπο ότι το μονοπάτι του φασισμού είναι σπαρμένο με αδικαιολόγητη βία και ο φτωχός εργάτης θερίζει αδικιες άλλων. Το αποτέλεσμα αυτής της σποράς περνάει στο σώμα όλων και λειτουργεί αυτόβουλα στο DNA τους. Όταν μεγαλώνεις απότομα, αναλαμβάνεις να υποδυθείς κάποιον άλλο, ίσως τον όριμο εαυτό σου που όμως δεν έχει καθαρή εικόνα της σημασίας της προδοσίας. Σε ρόλο μεγάλου για τον πατέρα του, «συντρόφου» για την ανάπηρη ξαδέλφη –θύμα παιδεραστή- του και δικαστή για τη μητέρα του (σε μια ανατριχιαστική σκηνή στο τέλος), καταφέρνει και επιβιώνει εξαιτίας ενός φαντάσματος που σκιάζει τις αναμνήσεις του. 
 
Η πολυβραβευμένη ταινία καταφέρνει να ξεπερνά την πολιτική της αυτάρκεια. Σεβόμενη τους ήρωες και τις αδυναμίες τους, καταγράφει πάνω σε λεπτές αποχρώσεις του γκρίζου το καλό και το κακό, το δίκαιο και το άδικο, το είμαι και το γίνομαι. Η μαεστρία του σκηνοθέτη Βιγιαρόγκα να χειρίζεται πολύπλοκες καταστάσεις, δεν σου επιτρέπει να αποστασιωποιηθείς, σε οδηγεί να πάρεις θέση, γιατί σε αυτό το παιχνίδι, οι κανόνες ανατρέπονται με «συνταγματική πράξη συναισθηματικού περιεχομένου». Η υπέροχη πολυβραβευμένη Μαρίνα Κόμας στον ρόλο της ανάπηρης ξαδέλφης του Αντρέου, ο Φραντσεσκ Κολομέρ που η σιωπή του ξεχειλίζει πόνο, η Νόρα Νάβας (που κλείνει την ταινία με μια σπαρακτική παρουσία) και ο γνωστός από την «πορνογραφική Σχέση» και τον «Λαβύρινθο του Πάνα» Σερζί Λοπέζ ζωντανεύουν τις σελίδες του βιβλίου του Ειμιλύ Τειξιδόρ με αγάπη και σεβασμό στα θύματα της ιστορίας που δεν άκουσαν καμία συγνώμη. 
 
Με την ολοκλήρωση της η ταινία σε πείθει ότι τελικά ο κόσμος των μεγάλων είναι ο κόσμος των παιδιών, όσο το παιχνίδι τους δεν υποβάλεται σε κοινωνικούς κανόνες.
 
Για περισσότερες πληροφορίες, μην ξεχνάτε να επισκέπτεστε το www.moviemonsters.gr
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ
Τα νέα της ημέρας
13:47 Τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ