Ιστορίες Καθημερινών Ανθρώπων: Ο Δημήτρης μας λέει τα μυστικά του

20 Ιουνίου 2014

Καθημερινοί άνθρωποι μας μιλούν για τις εμπειρίες τους και μοιράζονται μαζί μας τα μυστικά που οι ίδιοι έχουν ανακαλύψει για τη ζωή. Όποια και αν είναι αυτά. Στείλε και εσύ τη δική σου επιστολή στο info@boro.gr

Τα πράγματα που ονειρεύεσαι θα συμβούν την κατάλληλη στιγμή για σένα -

Δημήτρης Σπορίδης, ηθοποιός

Ο Δημήτρης Σπορίδης είναι ένας ταλαντούχος ηθοποιός από τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε θέατρο στην Ελλάδα και στο Παρίσι, και από τότε, έχει λάβει μέρος σε πολλά θεατρικά έργα, συμπεριλαμβανομένου και του πρόσφατου θεατρικού μιούζικαλ "Με μουσικές εξαίσιες, με φωνές ..." από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το οποίο σημείωσε τρομερή επιτυχία στη Θεσσαλονίκη.

Ηθοποιός σημαίνει ικανότητα και θέληση για επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους.  Για τον Δημήτρη, όταν κάποιος θέλει να ασχοληθεί με τη τέχνη και το θέατρο θα πρέπει να έχει αγάπη και πάθος να το ακολουθήσει.

---

«Είναι μια υπέροχη εμπειρία να δουλέυεις με άλλα άτομα για πολλούς λόγους. Βασικά, για μένα κυρίως επειδη σε αυτό το θίασο μαζευτήκαμε ηθοποιοί με εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις και εμπειρίες, με εντελώς διαφορετικές διαδρομές πριν έρθουμε εδώ, οπότε ήταν σαν να ξαναγνώριζα το θέατρο, έναν άλλο τρόπο αντίληψης από διαφορετικές πλευρές ανθρώπων. Αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον, υπήρχε πολύ ωραία ατμόσφαιρα στις παραστάσεις. Γίναμε φίλοι. Αλλά κυρίως γνώρισα ανθρώπους που είναι εντελώς διαφορετικοί από μένα κι αυτό μου άρεσε πάρα πολύ.

Δουλεύουμε εντελώς διαφορετικά, έχουμε άλλες εμπειρίες, άλλα ερεθίσματα, αλλά όλους μας ένωσε η τέχνη και η συγκεκριμένη παράσταση.

Εγώ αποφοίτησα από το Κρατικό το 2004, από τότε δουλεύω κυρίως στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, έκανα ένα μικρό διάλειμμα αλλά ξαναεπέστρεψα στο θέατρο με αυτήν την παράσταση.

Για μένα το θέατρο σημαίνει επικοινωνία. Επικοινωνώ με κόσμο, με τους συναδέλφους μου και μου δίνει τη δυνατότητα να πω πράγματα στο κοινό. Να δίνω μηνύματα σε διαφορετικούς ανθρωπους διαρκώς.

Μέσα στο θέατρο συνηδητοποίησα ότι είμαι ένας άνθρωπος που μου αρέσει να έχω διαρκή επαφή με ανθρώπους. Μου αρέσει να ακούω κι άλλες απόψεις διαφορετικές, αυτό με βοηθάει να εξελιχθώ, βλέποντας εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις.

Όταν κάποιος θέλει να εκφραστεί μέσα από την τέχνη και το θέατρο πρέπει να συνηδητοποιήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται ότι δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, ότι δηλαδή είναι γεννημένος γι αυτό. Αν για έστω κι ένα λεπτό καταλάβει ότι μπορεί να κάνει κάτι άλλο καλά, να μην ασχοληθεί με το θέατρο. Το θέατρο θέλει ανθρώπους που να μπορούν να είναι εδώ 100%, να είναι παρών. Θυμάμαι κι εγώ, πριν 2-3 χρόνια, που έφυγα οριστικά από το σπίτι των γονιών μου, θυμάμαι είχα πει τον πατέρα μου ότι θα ασχοληθώ με το θέατρο γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Το αισθάνθηκα τόσο βαθιά μέσα μου, μετά από αρκετή αναζήτηση με τον εαυτό μου, ότι Δημήτρη δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, αυτό είναι, με όλες τις δυσκολίες που έχει, και τις οικονομικές δυσκολίες, αυτό το γνωρίζουμε πιστεύω όλα τα παιδιά που δουλεύουμε στο θέατρο, ότι είναι ένα επάγγελμα που δε σου επιφέρει χρήματα και δε σε κάνει πλούσιο, αλλά αν το χρησιμοποιήσεις σωστά θα νιώθεις τόσο γεμάτος, και με εμπειρίες... δεν μπορώ να μετρήσω το πόσο ωραίες εμπειρίες έχω ζήσει μέσα από αυτήν τη δουλειά.

Φανταζόμουνα, ευχόμουνα πράγματα να μου συμβούν στο παρελθόν σε σχέση με τη δουλειά μου στο θέατρο. Δε μου συνέβαιναν τη στιγμή που τα ήθελα, αλλά μετά από κάποια χρόνια και έλεγα ότι κοίτα τότε το είχες σκεφτεί τότε, και είχες απογοητευτεί την επόμενη μέρα αλλά σου συνέβει μετά από 5-6 χρόνια. Οπότε αν είσαι γι αυτό, θα γίνουν τα πράγματα αλλά θέλει ένα σωστό χρόνο για να γίνουν, δεν μπορούν να γίνουν την ίδια στιγμή. Αυτό το έμαθα καλά.

Όταν τελειώνει κάθε παράσταση και έρχομαι στο καμαρίνι, το γεγονός ότι το ζήσαμε αυτό ακόμα μια βραδιά, με τόσο κόσμο και τόση αγάπη, αυτό εμένα με γεμίζει πολύ. Μετά γυρνάω σπίτι και θέλω να το καταλάβω αυτό που μου συναίβει. Αυτό είναι ότι το καλύτερο.

Καποιες φορές αργούμε να συνηδητοποιήσουμε αυτά που μας συμβαίνουν. Τώρα που τελειώνει αυτή η παράσταση αρχίζουμε να συνηδητοποιούμε το πόσο δυνατό ήταν, το πόσο πολύ άρεσε στον κόσμο. Μέχρι τώρα ερχόμασταν εδώ κι  έπρεπε να ετοιμάσουμε τα ρούχα, να είμαστε έτοιμοι για την παράσταση. Τώρα στο τέλος καταλαβαίνουμε πλήρως το τι έγινε και το πόσο πολύ άρεσε στον κόσμο και αυτό είναι το πιο σημαντικό πιστεύω, να συνειδητοποιούμε τη σημαντικότητα το τι σημαίνει να είσαι ηθοποιός και καλλιτέχνης και να αγαπάς αυτό που κάνεις.

 

Επιμέλεια  Δρ Μαρία Φωτιάδου, Διαβάστε περισσότερα στο Life Treasure Collector www.ltcollector.com

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ