Επιδειξιμανείς: Γιατί δείχνουν τα γεννητικά τους όργανα στις γυναίκες;

8 Ιουλίου 2014

Κλιινική περιγραφή. Τι είναι ;

Επιδειξιμανία είναι η επαναλαμβανόμενη έντονη τάση επί­δειξης των γεννητικών οργάνων σε μια άγνωστη και ανυποψίαστη γυναίκα. Η σεξουαλική διέγερση προκύπτει από την επίδειξη καθαυτή ή από την έκπληξη, τον τρόμο ή την αηδία της παρατηρήτριας. Κάποιες φορές το άτομο αυνανίζεται κατά την επίδειξη, τις περισσότερες όμως αυνανίζεται αργότερα φαντασιώνοντας την πράξη του.

Η επιδειξιμανία και η ηδονοβλεψία μπορεί να θεωρηθούν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Στην πρώτη, το άτομο επιδεικνύει τα γεννητικά του όργανα, ενώ στη δεύτερη βλέπει τους άλλους. Οι καταστάσεις αυτές περιγράφηκαν από τον Krafft-Cbing το 18863 και τον Lasegue το 1887. Από μελέτες σε μερικές χώρες αναφέρεται ότι σχεδόν ο μισός νεαρός γυναικείος πληθυσμός έχει γίνει αντικεί­μενο κάποιου επιδειξία.

Ηλικία έναρξης. Η επιδειξιμανία, όπως όλες οι παραφιλικές συμπεριφορές, έχει πρώιμη ηλικία έναρξης. Οι Abel έν Rouleau, σε μελέτη 142 επιδειξιμανών, διαπί­στωσαν ότι στο 50% των περιπτώσεων η έναρξη του ενδιαφέροντος γι’ αυτού του τύπου τις σεξουαλικές δραστηριότητες χρονολογείτο πριν από την ηλικία των 18 ετών.5 Ωστόσο, από άλλες μελέτες φαίνεται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η έναρξη επισυμβαίνει γύρω στα 25 έτη, ενώ είναι εξαιρετικά σπάνια μετά τα 40.


Η επιδειξιμανία, βασικά, αποτελεί διαταραχή των ανδρών με θύματα τις γυναί­κες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των θυμάτων είναι παιδιά ή έφηβοι και παραμένει αναπάντητο το ερώτημα αν οι δράστες είναι -στην πραγματικότητα- παιδόφιλοι.

. Διαγνωστικά κριτήρια επιδειξιμανίας

  1. Για περίοδο άνω των 6 μηνών, επαναλαμβανόμενες, έντονες, σεξουαλικά διεγερτικές φαντασιώσεις, σεξουαλικές παρορμήσεις ή συμπεριφορές, που περιλαμβάνουν έκθεση των γεννητικών οργάνων σε κάποια/ο ανυποψίαστη/ο άγνωστη/ο
  2. Οι φαντασιώσεις, παρορμήσεις ή συμπεριφορές προκαλούν σημαντική δυσφορία ή μείωση της κοι­νωνικής, επαγγελματικής ή άλλης περιοχής της λειτουργικότητας του ατόμου                                                                       Από τις ψυχιατρικές εκτιμήσεις έχει διαπιστωθεί ότι οι επιδειξιμανείς συχνά αρνούνται τη δράση τους, πιστεύουν πως δεν έβλαψαν το θύμα τους και δεν παραδέχονται τη συνύπαρξη άλλων παραφιλικών συμπεριφορών και τη διάπραξη άλλων παραπτωματικών πράξεων.

ΕπιδημιοΛογικά στοιχεία. Η συχνότητα της επιδειξιμανίας είναι άγνωστη. Οι Abel Rouleau5 αναφέρουν ότι 25% από τους 565 σεξουαλικούς παραπτωματίες που μελέτησαν είχαν κάποιο ιστορικό επιδειξιμανίας, αν και οι περισσότεροι από αυτούς είχαν εμπλακεί και σε κάποια άλλη παραφιλική συμπεριφορά. Ωστόσο, όπως σε όλες τις παραφιλικές διαταραχές, πιστεύεται ότι τα επίσημα ποσοστά αντιπροσωπεύουν μικρό μόνο μέρος των πραγματικών περιστατικών.

Από διάφορες ψυχομετρικές μελέτες δεν προκύπτουν ειδικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των επιδειξιμανών. Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν ότι το 93% των επιδειξιμανών έχουν πάνω από μία παραφιλικές διαγνώσεις, ενώ το 73% έχουν πάνω από τρεις παραφιλικές διαγνώσεις.

Αιτιολογία. Η αιτιολογία της επιδειξιμανίας δεν είναι γνωστή. 


Απόσπασμα από το βιβλίο του Καθηγητή Ψυχιατρικής Η σεξουαλικότητα του Ανθρώπου Ιατρικές Εκδόσεις Βήτα. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...