Είσαι φοιτητής/τρια και χρωστάς πολλά μαθήματα; Υπάρχει λύση...

22 Ιουλίου 2014
Φένια, 22 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

Καλησπερα. Το προβλημα μου προεκυψε μετα την δευτερη εξεταστικη μου. Συνολικα το πρωτο ετος σπουδων μου στο Φυσικο ΑΠΘ ηταν με λιγα λογια μια αποτυχια. Καταφερα συνολικα να περασω μολις 3 μαθηματα και να ερχομαι αντιμετωπη με χαμηλους βαθμους διαρκως γεγονος που αγχωνε τοσο εμενα οσο και τους γονεις μου. Εκεινοι ειχαν συνηθησει απο εμενα καλους βαθμους και επιτυχιες αλλα το φετινο τους εριξε πολυ. Προχτες το βραδυ μετα την αποτυχια της 2ης εξεταστικης βρηκα την μητερα μου να κλαιει λεγοντας οτι φοβαται πολυ για το μελλον μου και οτι δεν ειμαι στη σωστη σχολη και οτι ισως δεν τα καταφερω. Ο αδερφος μου ο οποιος φετος πηρε το πτυχιο του με καθησυχασε λεγοντας μου οτι οντως δεν ειμαι ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια φοιτητρια μακρια απο το σπιτι της που δεν τα παει καλα στο πρωτο ετος. Σκεφτομαι ομως οτι ισως η μητερα μου εχει δικιο. Ισως δεν ειναι το πανεπιστημιο για ολους. Πρεπει να τα παρατησω και να ασχοληθω πιο σοβαρα με το βιοποριστικο κομματι της ζωης μου ή πανικοβαλλομαι χωρις λογο εξαιτιας των γονιων μου δεν ξερω πραγματικα. Απλα δεν θελω να βρεθω σε δυο χρονια με 30 μαθηματα στην πλατη να λεω στους γονεις μου οτι δεν προκειται να βγαλω ποτε την σχολη. Θα χαρω πολυ αν παρω μια απαντηση. Σας ευχαριστω πολυ Φενια.

Aγαπητή Φένια. Απευθύναμε το ερώτημά σου στον ψυχολόγο- ομαδικό θεραπευτή Δημήτρη Κατσαρό. 

Δημήτρης Κατσαρός


Μοιάζει να υποφέρετε από πολλή ενοχή. Νιώθω την ενοχή να ξεχειλίζει μέσα σας σε σημείο που να μην αντέχετε την επιτυχία σας ότι βρίσκεστε στο πανεπιστήμιο και δη σε μια άλλη πόλη από το πατρικό σας. Οι άνθρωποι που υπήρξαν φοιτητές θα σας μιλήσουν, όπως και ο αδελφός σας, για τα φοιτητικά χρόνια με νοσταλγία και αγάπη. Πολλοί δε απ'αυτούς αναφέρονται σ'αυτά ως "τα καλύτερα χρόνια". Στην φοιτητική ζωή βρίσκεστε σε μια φάση που γνωρίζετε τον κόσμο, τον εαυτό σας και το που εκτείνεστε σε σχέση με αυτά: Τα όρια δηλαδή. Είναι φυσικό να μην είστε η καλύτερη φοιτήτρια. Ίσως ο φόβος της μητέρας σας συντονίζεται με τον πόθο σας να διαπρέψετε κι αυτό δημιουργεί μια πεποίθηση ότι "δεν θα τα καταφέρετε". Μπορεί να είναι αλήθεια ότι οι πιθανότητες να γίνετε "η καλύτερη" είναι μικρές μιας και "το καλύτερο" είναι εξ ορισμού ένα κλάσμα με ελάχιστο αριθμητή και μέγιστο παρονομαστή. Οι καλύτεροι δεν ξεκίνησαν ποτέ σκεφτόμενοι ότι "θα γίνουν οι καλύτεροι". Αυτού του είδους η αυτοπεποίθηση είναι αντιπαραγωγική και όταν αναλωθούν με βάση αυτή την πεποίθηση οι πόροι ενός ατόμου τότε βασιλεύουν οι ενοχές στο νου του και η πίκρα στην καρδιά του. Χαρείτε τη φοιτητική σας ζωή και δώστε με ρεαλιστικό τρόπο τον κόπο που έχετε να δώσετε στο αντικείμενο των σπουδών σας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρωτιά που μπορείτε να πετύχετε. Όλες οι άλλες έρχονται από μόνες τους. Προτιμήστε να μιλάτε με ανθρώπους που έχουν υπάρξει φοιτητές. Επίσης αν θέλετε να μιλάτε με τη μητέρα σας, κάντε το μόνο για να την καθησυχάσετε ότι οι κόποι της δεν πάνε χαμένοι. Αυτό ίσως είναι αγχωτικό κάπως γιατί μαζί με τον καθηγητή νιώθετε και τη μητέρα να σας εξετάζει. Εξηγήστε της ότι αυτό σας βαραίνει. Γιατί νομίζω σας βαραίνει σε σημείο που για να νιώσετε ασφάλεια χρειάζεστε να είστε "η καλύτερη". Αυτό το πλεόνασμα που ζητάτε όμως απ' τον εαυτό σας πρέπει να το αναζητήσετε από κάποιον που ήταν εκεί και ξέρει. Μη διστάσετε να ξαναστείλετε. Θα χαρώ να μάθω την εξέλιξη στο ζήτημά σας.


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Iren***** ****
02:31 Παρασκευή 26/05/2017
Το πρόβλημα μου είναι το εξής νιώθω ότι έχω καταστρέψει τον εαυτό μου και το μέλλον μου εννοώ επαγγελματικό Είμαι στη θεολογική σχολή Αθηνών πέρασα με το 10 γιατί είχε γίνει ένα μπέρδεμα με το μηχανογραφικό Στην αρχή όταν πέρασα ήμουν χαρούμενη αν και ήθελα να περάσω κάπου αλλού άλλα είπα στον εαυτό μου για Ν περάσω στη συγκεγκριμενη σχολή θα υπάρχει κάποιος λόγος Ακόμα το ψάχνω μετά σκέφτηκα ότι υπάρχει διέξοδος μόλις πάρω πτυχίο θα δώσω κατατακτήριες για ψυχολογία Κι εδώ είναι το πρόβλημα χρωστάω 36 μαθήματα και είμαι στο 5 έτος κι αυτό με αγχώνει με σκοτώνει μπορώ να πω λίγο λίγο Λέω ψέμματα στους γονείς μου ειδικά στην αρχή έλεγα πολλά σχετικά με τα μαθήματα τώρα πλέον έφτασε η στιγμή της αλήθειας τους λέω ότι θα αργήσουν να με δουν να ορκίζομαι δυστυχώς εγώ που ήμουν μαθήτρια του 189 Πως κατέληξα Ν γίνω πλέον η πιο αμελης φοιτήτρια δε το καταλαβαίνω Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου νιώθω ότι Έχω χάσει όχι την εξυπνάδα μου γιατί αυτό το αποδεικνυω κάθε μέρα στη δουλεία αλλά τουλάχιστον τη όρεξή μου για μελέτη Δε το περίμενα ποτέ από τον εαυτό μου ότι θα έφτανα σ αυτό το σημείο Ντρέπομαι αφάνταστα για το πως έχω καταντήσει Νιώθω απίστευτες τύψεις κι ενοχές και πόνο και απογοήτευση συνάμα Συγχωρέστε με αν ο λόγος μου είναι λιγάκι συγκεχυμενος αλλά έτσι νιώθω αυτή τη στιγμή έπρεπε κάπου Ν τα πω να αποδώσω αυτό το σταυρό που κουβαλάω τόσα χρόνια Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Μανο***** ****
22:40 Τετάρτη 10/02/2016
με εχει πιασει ενα αγχος ενα στρες με το πανεπιστημιο και με τα προσωπικα μου γενικα που νιωθω οτι με εχει βαλει απο κατωΕιμαι 2ο ετος δεν εχω περασει το ποσο μαθηματων που θα επιθυμουσα715 και αγχωνομαι και μονο με την σκεψη οτι μπορει να μην βγαλω την σχολη στα 56 χρονια
elli***** ****
00:49 Σάββατο 10/01/2015
Εχω τελειωσει τα τεσσερα χρονια της σχολης μου και δυστυχως χροσταω πολλα μαθηματα30 στο συνολομε εχει παρει πολυ απο κατωδεν ξερω τι να κανωλεω να τα παρατησω εντελως να μην ξαναδωσω σε αλλη εξεταστικηεζω θυμωσει με τον εαυτο μουδεν ξερω τι να κανωνα τα παρατησω η οχι ειναι πολλα και δεν ξερω τι πρεπει να κανωολοι μου λενε να τα παρατησω και να δουλεψω
akis3 adTechParam +63461+56983 - adTechUnit 0
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ