Τα πιο θρυλικά μπαρ στα ελληνικά νησιά

29 Ιουλίου 2014

Κάποια αξιοποιούν την απόλυτη ομορφιά του φυσικού τοπίου στο οποίο βρίσκονται και με σύμμαχο το σωστό, φιλικό, αυθεντικά νησιώτικο σέρβις και τα ποιοτικά προϊόντα έχουν αναχθεί σε θρύλους. Άλλα κερδίζουν πόντους από την ειλικρίνεια και την πρωτοτυπία των υπηρεσιών τους, που σε πολλές περιπτώσεις είναι κλάσεις ανώτερα από την πλειονότητα των μπαρ σε μεγάλες πόλεις. Σίγουρα έχεις βρεθεί σε κάποια από αυτά και το πιθανότερο είναι να έχεις ακούσει ιστορίες για τα περισσότερα από τα υπόλοιπα. Αυτά είναι μερικά ξακουστά μπαρ σε ελληνικά νησιά, με τυχαία σειρά.

Franco's Σαντορίνη
Οι ξένοι κάνουν ουρές για να φωτογραφηθούν στην ταμπέλα του. Αυτό από μόνο του δεν λέει και πολλά, βέβαια, αφού άλλοι, και ξένοι, κάνουν το ίδιο στα φιδάκια του μυκονιάτικου Super Paradise. Εδώ, όμως, μπροστά στη σεζλόνγκ σου απλώνεται ο θηραϊκός γκρεμός που κόβει την ανάσα, ενώ εσύ ακούς αποσπάσματα από διάσημες όπερες, απολαμβάνοντας ένα σαμπανιζέ Maria Callas κοκτέιλ, κι αυτά αρκούν για να οδηγήσουν τη φήμη αυτού του μπαρ εκτός συνόρων.

Castro Αστυπάλαια
Πιθανότατα θα είναι το μέρος στο οποίο θα βρεθείς από το πρώτο βράδυ της άφιξής σου στο πανέμορφο νησί των Δωδεκανήσων. Σκαρφαλωμένο σε ένα από τα υψηλότερα σημεία της Χώρας, απαιτεί βαθιές ανάσες μέχρι να φτάσεις, όμως η αίσθηση που θα νιώσεις μόλις πιεις τις πρώτες γουλιές από τα ολόφρεσκα κοκτέιλ του –σημειωτέον, αν δεν έχουν φρέσκα φρούτα, δεν θα σου φτιάξουν αυτό που θα ζητήσεις– είναι ότι βρίσκεσαι καταμεσής του Αιγαίου. Πάρε κάτι να φορέσεις από πάνω, ακόμα κι αν κάνει καύσωνα. Φυσάει διαολεμένα συνήθως.

Αέρινο Σέριφος
Η ταράτσα του είναι περιζήτητη σε όσους καταφθάνουν μιλημένοι στο νησί, αρκεί να μη φυσάει. Παλιό και σταθερά καλό μαγαζί της Χώρας, λειτουργεί και τον χειμώνα, ενώ το επιλέγουν γνωστοί καλλιτέχνες του έντεχνου για ζωντανές εμφανίσεις, όπως έχει κάνει παλιότερα ο Χρήστος Θηβαίος, χάρη στο μποέμ στυλ του. Συχνά φιλοξενούνται και εικαστικές εκθέσεις. Όσοι το έχουν επισκεφθεί παραμιλούν για το σφηνάκι βότκα με ντοματίνι και χοντρό αλάτι.

Domus Κάλυμνος
Δεν μπορεί να κατηγορηθεί για τις mainstream μουσικές του και τη φασαριόζικη αισθητική του, γιατί πολύ απλά βρίσκεται σε ένα νησί όπου οι μνήμες από τα '80s είναι έντονες στο καθετί. Στέκι ντόπιων αλλά και εκπαιδευτικών, στρατιωτικών και άλλων ειδικοτήτων που κάνουν τη θητεία τους στην παραμεθόριο, προσφέρει εκπληκτική θέα της άγριας ομορφιάς της Καλύμνου, όμορφες εικόνες του ηλιοβασιλέματος στο Καντούνι και φεγγαράδες που λούζουν μοναδικά τα διερχόμενα πλοία σε ένα νησί που κατά τους «δύσκολους» χειμερινούς μήνες πολλές από τις εικόνες του μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από ταινία του Αγγελόπουλου.

Αστικόν Κύθηρα
Στον Ποταμό των Κυθήρων βρίσκεται ένα από τα πιο παλιά καφενεία του νησιού που μετρά πάνω από έναν αιώνα ζωής. Οι νεαροί ιδιοκτήτες που το έχουν αναλάβει έχουν σεβαστεί και διατηρήσει τον ιστορικό χαρακτήρα του, εμπλουτίζοντας τη φιλοσοφία του με νέες προσθήκες. Από νωρίς το πρωί με πρωινό μέχρι αργά το βράδυ με μπίρες και κοκτέιλ, μπορείς να πετύχεις από βραδιές ποίησης μέχρι τους Wedding Singers σε live.

Φάρος Καστελόριζο
Το «μεταξύ Δύσης και Ανατολής» αποκτά κυριολεκτική σημασία όταν κάθεσαι σε αυτό το ιστορικό café-bar, αφού από τη μία πλευρά του χαζεύεις τη γραφικότητα του μικρού ακριτικού νησιού και από την άλλη συνειδητοποιείς ότι τα παράλια της Τουρκίας βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Οι οριεντάλ μουσικές του ταιριάζουν απόλυτα, ενώ αν ζεσταθείς, ρίχνεις μια βουτιά από την εξέδρα που βρίσκεται ακριβώς απ' έξω.

Κουκουβάγια Χανιά
Θέα πιάτο σε όλο το παλιό λιμάνι προσφέρει αυτό το πασίγνωστο all day café-bar, στο οποίο μπορείς να απολαύσεις ενδιαφέρουσες σαλάτες σε τεράστιες μερίδες, σίγουρα όμως θα δοκιμάσεις εκείνη την ασυναγώνιστη σοκολατόπιτα με παγωτό για την οποία κάποιος σου έχει μιλήσει, συνδέοντάς τη με την ομορφότερη πόλη της Κρήτης.

Κούκος Ρόδος
Αγαπημένο στέκι των ντόπιων στο Νιοχώρι της Ρόδου, αυτό το παλιό, δαιδαλώδες σπίτι με τα αλλεπάλληλα επίπεδα, τα κρυμμένα δωματιάκια και τις εσωτερικές αυλές επεκτείνεται συνεχώς κι αξίζει να το επισκεφθείς για να το χαζέψεις. Η διακόσμηση χρησιμοποιεί με επιτυχία στοιχεία λαογραφίας χωρίς να καταντά φολκλόρ, οι χώροι του φιλοξενούν από μαθητές που κάνουν κοπάνα τον χειμώνα, μέχρι παρέες για κρασί και μεζέδες και περίεργους τουρίστες στην ντάλα του κατακαλόκαιρου. Διαθέτει ψαγμένο, έντεχνο σάουντρακ και ο γράφων θα το συνδέει πάντα με το «Μια αγάπη μικρή» της Τάνιας Τσανακλίδου και του Μιχάλη Δέλτα που άκουσε εκεί για πρώτη φορά σε ηλικία 15 ετών.

Γλάρος Ανάφη
Όσο κι αν κατακλύζεται ο Ρούκουνας από τις ορδές των hipsters που μεταφέρουν το ιστορικό κέντρο της Αθήνας αυτούσιο στη Μέκκα των εναλλακτικών κάθε Αύγουστο, υπάρχει ένα σημείο όπου επικρατεί κατανυκτική ησυχία. Σαν βρεθείς στον Γλάρο για ρακόμελα, το τελετουργικό του μαγαζιού απαιτεί να χαμηλώσεις κυριολεκτικά το volume, αφού όλοι εκεί μιλούν ψιθυριστά, ακολουθώντας τα χαμηλά ντεσιμπέλ της χαλαρωτικής μουσικής, σαν μέλη μιας ιδιότυπης κυκλαδίτικης σέχτας.

 

 

Lifo.gr

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ