Έφηβος: Σε ποια ηλικία πρέπει να πάει μόνος/ η διακοπές;

31 Ιουλίου 2014

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

Καλησπερα η κορη μου ειναι 15 ετών και θέλει τον Αύγουστο να παει διακοπες με τους φιλους της. Θα ειναι μου ειπε και αγορια στην παρεα, είμαι αρνητική δε θελω να την αφησω να παει μονη της γιατι της έχω εμπιστοσύνη αλλα φοβάμαι πολλά γίνονται στα νησια.Εκείνη μου κραταει μούτρα, το είπε στον πατερα της και λεει αν σε αφησει η μανα σου πήγαινε. Πιστεύω ότι την επόμενη φορα θα τσακωθούμε και πάλι τι να κανω δε θελω να γινομαι κακια αλλά από την άλλη φοβόμαστε.Δεν είναι μικρη ακομα για να μείνει μόνη της; 

Αγαπητή αναγνώστρια. Στο ερώτημά σας απαντά η Μαρκέλλα Καπλάνη

M.A. Κλινικής-Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Pg.Cert. Ειδικής Αγωγής, B.Sc. Ψυχολογίας

Μέλος Αμερικάνικου Συλλόγου Ψυχολόγων

 

Καλησπέρα σας,

Πολύ εύλογο το ερώτημα σας και καταλαβαίνω τους ενδοιασμούς σας. Η αλήθεια είναι πως για μια τέτοιου τύπου συμβουλή θα ήταν καλό να υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους κανόνες που έχετε θέσει και ορίζουν τα περιθώρια ανεξαρτησίας του παιδιού και τις δυνατότητες  που του δίνονται, ώστε να παίρνει δικές του αποφάσεις. Είναι, δηλαδή, αμέσως επόμενο να ζητάει κάτι τέτοιο εφόσον έχουν δοθεί ευκαιρίες ανεξαρτησίας στις οποίες το παιδί έδειξε υπευθυνότητα ή μήπως, αν και φαίνεται λογικό παιδί, δεν έχει περάσει σταδιακά προς την ανεξαρτητοποίησή της και αυτό το αίτημα δεν είναι καθόλου βάσιμο;

 

Από επιστημονικής πλευράς, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πως παλιές αλλά και πρόσφατες έρευνες συστηματικά δείχνουν πως ο εγκέφαλος δεν έχει ωριμάσει αρκετά κατά την διάρκεια της εφηβείας. Αυτό σημαίνει πως η ικανότητα να παρθούν ώριμες αποφάσεις αποδεικνύεται μειωμένη ενώ, αντιθέτως, η τάση  προς επικίνδυνες συμπεριφορές εμφανίζει άνοδο. Κατά τα άλλα, όμως, εκτός από την νευροβιολογία, ρόλο σημαντικό παίζει και η ανατροφή ενός παιδιού, τα βιώματά του, και τα δείγματα συμπεριφοράς που έχει δώσει μέχρι στιγμής.

 

Η ηλικία των 15, κακά τα ψέματα, είναι ευαίσθητη και απρόβλεπτη. Εάν δεν γνωρίζετε την παρέα, αν η κόρη σας έχει την τάση να επηρεάζεται από τους συνομήλικούς της (κάτι που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία των εφήβων), και στην περίπτωση που η ίδια και/ή η παρέα της δεν θα δεχτούν κανέναν ενήλικα εμπιστοσύνης να τους συνοδέψει (σε διακριτική απόσταση τουλάχιστον), τότε είναι υπεύθυνο από μέρους σας να της αρνηθείτε. Δεν πρόκειται να της δημιουργηθεί κανένα τραύμα από ένα μεμονωμένο γεγονός. Κάθε άλλο, τα παιδιά κατά βάθος εκτιμούν τα όρια και αντιλαμβάνονται πως ο γονιός τους δείχνει αρκετό ενδιαφέρον ώστε να μη θέλει να πάθουν κακό.

 

Στην περίπτωση που τελικά αρνηθείτε, καλό θα είναι να γίνει μια συζήτηση (όταν θα είναι ήρεμα τα πνεύματα) και να εξηγήσετε τους ακριβείς λόγους πίσω από την άρνησή σας στην κόρη σας. Και να μην το αποδεχτεί ή κατανοήσει εκείνη την στιγμή, παίζει μεγάλο ρόλο το να γίνει μία τέτοια επεξήγηση. Προτεινόμενο είναι να προσέξετε να μην κάνετε καμία υπόσχεση για μελλοντικά πλάνα σε εκείνη την φάση εκτός εάν θέσετε ρητούς όρους, που όντως θα την καταστήσουν έτοιμη για ένα τέτοιο βήμα.

 

Τέλος, είναι απαραίτητο να κάνετε και μία συζήτηση με τον σύζυγό σας όταν θα είστε μόνοι για το πόσο σημαντικό είναι να παίρνετε αποφάσεις και την ευθύνη αυτών μαζί ώστε η κόρη σας να αντιλαμβάνεται την οικογένεια ως σύνολο και όχι χωρισμένη. Εκτός του ότι είναι άδικο για εσάς να λάβετε όλη την αρχική οργή ενός ενδεχόμενου «όχι», είναι επίσης λάθος να μεταφερθεί το μήνυμα πως ο ένας γονιός ενδιαφέρεται περισσότερο από τον άλλο.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ