"Μικρομέγαλα" παιδιά: Λάθη που κάνουν οι γονείς

31 Ιουλίου 2014

Δεν ωφελεί να προσπαθείτε να εκβιάσετε τη φύση. Η πραγματοποίηση μιας δραστηριότητας προϋποθέτει ορισμένο βαθμό ωριμότητας του νευρικού συστήματος του παιδιού σας.Εφόσον η ανάπτυξη του οργανισμού του δεν έφτασε σ’ αυτό το επίπεδο, δεν μπορεί παρά να αποτυγχάνει στην εκπλήρωση αυτού του σκοπού. Δε χρησιμεύει σε τίποτα να μάθετε το παιδί να περπατάει στους εννέα μήνες ή να μένει καθαρό από την ηλικία των έξι μηνών. Απεναντίας, μάλιστα, απαιτώντας από το παιδί ακριβείς ενέργειες από τόσο μικρή ηλικία, κινδυνεύετε να του εμφυτεύσετε το αίσθημα της αποτυχίας και του άγχους και, περιορίζοντας την προσοχή του σε ένα συγκεκριμένο στόχο, το εμποδίζετε ν’ αναπτυχθεί πληρέστερα.

Γράφει ο Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής Στέλιος Μαντούδης. (www.mandou.gr)

Μαντούδης Στέλιος


• Προσδοκίες γονέων
Επιπλέον, αν εκπαιδεύετε το παιδί σας συστηματικά σε μια δραστηριότητα, του μαθαίνετε να κάνει προσπάθειες απλά και μόνο για να σας ευχαριστήσει και όχι γιατί το ίδιο ενδιαφέρεται. Του δημιουργείτε τη συνήθεια να υποκύπτει στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος του, αντί να διοχετεύει όλη του την ενεργητικότητα στην εξερεύνηση και την ανακάλυψη.
Σαν αποτέλεσμα, αργά ή γρήγορα, το παιδί θα εγκαταλείψει την προσπάθεια διότι θα χάσει πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον και το κίνητρο του. Σημασία έχει να αφήνετε την πρωτοβουλία στο παιδί να εξερευνά το περιβάλλον του για να ικανοποιήσει τις δικές του ανησυχίες και ανάγκες.
Σ’ αυτή την ηλικία, είναι αρκετά νωρίς να απομακρύνετε το παιδί από τον εγωκεντρισμό του και να ενδιαφερθεί για το τι ικανοποιεί τους γύρω του. Θα του δοθούν αργότερα ευκαιρίες σε άλλα κοινωνικά πλαίσια όπου θα τεθεί στο παιδί το ζήτημα να εξισορροπήσει τις επιθυμίες των άλλων με τις δικές του.

Περιβάλλον γεμάτο προκλήσεις
Αυτό που μπορούν, ωστόσο, να κάνουν οι γονείς είναι να παρέχουν ένα περιβάλλον πλούσιο με προκλήσεις και εξωτερικά ερεθίσματα για το παιδί ώστε το παιδί να εξερευνά ολοένα και περισσότερα ερεθίσματα γύρω του.

• Δεν υπάρχει λόγος για το σπρώχνετε
Το μικρό παιδί, όμως, έχει μια φυσική κλίση να προοδεύει, να μεγαλώνει. Θέλει να κατακτήσει το περιβάλλον του, να μοιάσει στους γονείς του και γενικότερα στους «μεγάλους». Κάθε βήμα μπροστά τού προσφέρει τη χαρά της επιτυχίας. Γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος να το «σπρώχνετε». Μόνο του θα εξερευνήσει με πάθος το περιβάλλον του, θα πολεμήσει με πείσμα τις δυσκολίες που συναντάει. Παρατηρήστε τις προσπάθειες που κάνει να περπατήσει, πώς επιμένει παρά τα πεσίματα, πώς προτιμά να κινείται μόνο του, χωρίς βοήθεια, παρά την αργοπορία στις πρώτες του απόπειρες.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ