Νιώθω μοναξιά, δεν έχω κανέναν: Πώς θα βρω φίλες;

1 Αυγούστου 2014
Μαρία., 68 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

’Ονομάζομαι Μαρία. Εῑμαι 68 ἐτῶν με δύο παιδιά και τρία ἐγγονια. Εἶμαι συνταξιουχος τοῦ δημοσίου ἀλλά ἐπειδή ἡ συνταξή μου δεν βγῆκε ἀκόμη ἀναγκάζομαι να δουλεύω. Για λόγους ἀνεξάρτητους ταῆς θελήσεως μου ἔχω μείνει μόνη. Κι ὅταν λέμε μόνη ἐννοοῦμε ὅτι το τηλέφωνο μου χτυπάει σπάνια ἀπό μιἀ δυό φίλες να δοῦν τι κάνω γιατί κι αὐτές ἔχουν τις οἰκογένειές τους και τις ὑποχρεώσεις τους. Τά παιδιά μου ἔχουν τίς ιδικές τους οἰκογένειες και ὅπως εἴθισται τά τελευταία χρόνια η τρίτη ἡλικία εἶναι βάρος καί στο περιθώριο. Ψυχολογικά λοιπόν χάλια γιατί όταν κάνεις δυό παιδιά καί στο τέλος δεν ἀκοῦς τη φωνή τους παρά σπάνια και ὅταν σε ἔχουν ἀνάγκη και μένεις σ’ ἕνα σπιτι ὁλομόναχη χωρίς να ἀκούγεται τίποτα παρά μόνο το ραδιόφωνο τότε πιός λόγος ὑπάρχει να ζεῖ κανείς? Ναί, ἔχω τη δουλειά μου, ναί εἶμαι γερή κατά κάποιο τρόπο ἀλλά μετά τι? Ἕνας ἄνθρωπος? Μια φωνή, μια ἐπικοινωνία? Τίποτα. Μοναξιά και μόνο. Βέβαια και τά οἰκονομικά μου δέν εἶναι και στην καλύτερη κατάσταση γιάα να ζῶ με ἄνεση ὅμως ἕνας καφές, ἕνας κινηματογράφος μια ταβέρνα μια ἐκδρομή μια βόλτα ἔστω είναι στις δυνατότητές μου. Ἀλλά με ποιόν? Γι’ αὐτό ἀπευθύνομαι σε σᾶς πού παρακολουθώντας ἐδῶ και χρόνια τις ἐκπομπές σας νομιζω ὅτι θα καταλάβετε πολύ καλά το πρόβλημα και ἐπειδή ξέρω ὅτι ὑπάρχουν πολλές μόνες κυρίες γιατί ἐννοεῖται ὅτι δεν ἐπιθυμῶ γνωριμίες ἄλλου εἴδους παρέα θέλω και μόνο. Να ἀκούω τη φωνή ἑνός ἀνθρώπου πού κι αὐτός θαναι μόνος και θα καταλαβαίνει τη μοναξιά, ἤ εστω μια λέσχη κυριῶν -δεν ξέρω βέβαια ἄν ὑπάρχουν τέτοιες, ἤ ἐθελόντρια κάπου πού να προσφέρω κάτι ἐννοεῖται χωρίς χρήματα. Ἄνθρωπους μόνους ἀλλά με ἐνδιαφέροντα καί περιεχόμενο αὐτό ψάχνω. Ἐλπιζω σε σᾶς γιατί ὅπου μοῦ εἶπαν να ἀπευθυνθῶ ἦταν κάτι κλαμπς μέ ἀνθρώπους τις ἡλικίας μου κυρίες και κυρίους χαζοχαρούμενους πού ἔψαχναν ταίρι. Πῆγα καί σέ ΚΑΠΗ δυστυχῶς και κεῖ ἀτύχησα. Ἥδη ὅλοι γνωριζόντουσαν μεταξύ τους και γώ ἤμουν πάντα ἡ ξένη που προσπαθοῦσαν να καταλάβουν τι θέλω. Βέβαια ἐγώ πρωινά ἐργάζομαι 8- 4 ἀπό κεῖ καί μετά εἶμαι ἐλεύθερη ὅπως και τά φρικτά σαββατοκύριακα. Εἶστε λοιπον ἡ τελευταία ἐλπίδα. Μπορεῖτε να κάνετε κάτι για μένα? Εmail δεν ξέρω καλά ὅπως καιface book. Οἱ δυνατότητες μου φτάνουν να ρίχχνω e mail να μπαίνω σε site ἐνημερωτικά και μέχρι ἐκεῖ. Η κόρη μου μοῦ ἔκανε ἕνα face book για να κάνω φίλους δεν ξέρω ὅμως να το χειρίζομαι και το βρίσκω και λίγο σαχλό. Ἴσως γιατί δεν ξέρω τη χρήση του σωστά. Περιμένω λοιπόν την ὅποια ἀπάντησή σας στο ε mail μου. Εύχαριστῶ.

Απευθύναμε το ερώτημά σας στην  Μαρία Μπερή 

Ψυχολόγος - Λογοθεραπεύτρια

Msc Ψυχολογία και ΜΜΕ

Υποψήφια Διδάκτωρ Ψυχολογίας των Διαπροσωπικών Σχέσεων –

Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

Αγαπητή κα Μαρία,

Τα συναισθήματά μου διαβάζοντας το σχόλιό σας ήταν ανάμικτα. Αφενός κατανοώ απόλυτα το αίσθημα μοναξιάς που βιώνετε και την ανάγκη σας για επικοινωνία και αμοιβαιότητα. Είναι οδυνηρό για έναν άνθρωπο που έχει ζήσει στιγμές οικογενειακής ευτυχίας να βρίσκεται μόνος –και όχι από επιλογή, όπως τονίσατε. Η απομόνωση αποτελεί πλέον ένα συχνό φαινόμενο σε άτομα όλων των ηλικιακών ομάδων καθώς η ανεργία, η οικονομική δυσχέρεια, το άγχος και η μελαγχολία των τελευταίων ετών δεν ευνοεί το «άνοιγμα» στον άλλο, τη συνύπαρξη. Επομένως, έχετε κατά νου ότι παρότι νιώθετε μόνη, δεν είστε η μόνη! Υπάρχουν πολλοί μη κατ’ επιλογήν μοναχικοί που η συνάντηση μαζί τους θα τους έδινε εξίσου μεγάλη χαρά και πληρότητα. 

Αφετέρου, από τα γραφόμενά σας είναι κατανοητό ότι είστε ένας άνθρωπος υγιής, αυτάρκης, πρόθυμος να επεκτείνει τους ορίζοντές του, πνευματικούς και κοινωνικούς. Διατηρώντας αυτά τα στοιχεία και υιοθετώντας μια πιο θετική στάση στους νέους κύκλους γνωριμιών που θα συναντήσετε, είναι περισσότερο από πιθανό ότι θα βρείτε τους φίλους και τις δραστηριότητες που θα ομορφύνουν τις ελεύθερες ώρες σας. Οι προηγούμενες εμπειρίες σας, παρότι δεν είχαν την ιδανική για εσάς έκβαση, σας βοήθησαν να κατανοήσετε καλύτερα τι είναι αυτό που θέλετε και τι θα ήταν καλό να αποφύγετε. Βρίσκεστε ήδη πιο κοντά λοιπόν, στο στόχο σας.

Αναφορικά με τον εθελοντισμό στον οποίο αναφερθήκατε, υπάρχουν πολλοί οργανισμοί στους οποίους η βοήθειά σας θα ήταν χρήσιμη, ενώ παράλληλα θα είχατε την ευκαιρία να γνωρίσετε ανθρώπους πιο κοντά στη δική σας φιλοσοφία. Ενδεικτικά μπορούν να σημειωθούν οι : «Χαμόγελο του Παιδιού», «Πράξις», «Αποστολή», «Μαζί για το Παιδί» κλπ. Προσδιορίζοντας το αντικείμενο με το οποίο θα επιθυμούσατε να ασχοληθείτε, θα καταλήξετε πιο εύκολα στον κατάλληλο για εσάς οργανισμό.

Επιπλέον, μπορείτε να στραφείτε σε δημιουργικές δραστηριότητες και να βρείτε είτε μέσω ιστοσελίδων και facebook, είτε μέσω του δήμου που ανήκετε, ομάδες και συλλόγους που να ασχολούνται με αυτές. Για παράδειγμα, υπάρχουν ερασιτεχνικές χορωδίες, ομάδες ραπτικής – πλεκτικής, ομάδες που διοργανώνουν αναγνώσεις  ποίησης και λογοτεχνίας, χορευτικοί σύλλογοι, λέσχες με ενδιαφέρον στην μαγειρική και πολλές ακόμη επιλογές. Υπάρχουν επίσης ταξιδιωτικά γραφεία που οργανώνουν ημερήσιες εκδρομές τα σαββατοκύριακα, συνήθως εντός Αττικής ή σε κοντινούς προορισμούς, με πολύ μικρό κόστος. Εκεί θα βρείτε ανθρώπους διαφόρων ηλικιών, με όρεξη για καλή παρέα. Ακόμη, μια τυχόν αρνητική εμπειρία ας μη σας αποτρέψει από την εγγραφή σε μία άλλη λέσχη φιλίας.

Όποια και αν είναι η επιλογή σας, φροντίστε να παραμερίσετε λίγο τον όποιο αρχικό σκεπτικισμό σας και να εξερευνήσετε το καινούριο, επιτρέποντας και στους νέους γνώριμούς σας να κάνουν το ίδιο.

 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Μαρι***** ****
08:07 Πέμπτη 11/09/2014
Ονομάζομαι Μαριάννα και είμαι 23 χρονών Είχα μια σχέση πέντε χρόνια η οποία έφτασε στο τέλος της Εγώ ήθελα περισσότερο χρόνο μαζί του και όχι μόνο 23 φορές την εβδομάδα ή να φύγουμε για λίγο κάπου οι δυο μας έστω για ένα διήμερο που ποτέ δεν το είχαμε κάνει με τους φίλους του ωστόσο πήγαινε διακοπές σταθερά τρειςτέσσερις φορές το χρόνο ενώ εκείνος αναζητούσε περισσότερο χρόνο με τους φίλους του καινούριες εμπειρίες κλπ Είχα φτάσει στο σημείο να γκρινιάζω Πολύ Με έπνιγε το δίκιο μου και ταυτόχρονα τον έπρηζα κι αυτόν Το θέμα είναι πως εδώ και 14 μήνες που είμαστε χωρισμένοι στην ουσία είναι σαν να μην έχουμε χωρίσει Δεν έχει περάσει βδομάδα που να μην έχουμε μιλήσειβρεθεί Λάθος Και των δυο μας Εγώ θέλω να τα ξαναβρούμε εκείνος από την άλλη δεν θέλει Πιστέυει πως πρέπει να ηρεμήσω λίγο για να μπορούμε έστω να συνυπάρξουμε και δεν καταλαβαίνει πως τα αρνητικά συναισθήματα που μου δημιουργούνται κι επομένως του μεταφέρω πλέον συχνά είναι επειδή ζούμε αυτήν τη μετριότητα Όμως από την άλλη δεν θέλει να με χάσει έχει έρθει και με κλάματα αλλά όταν τον ρωτάω τι είναι αυτό που θέλει λέει πως δεν ξέρει αρκεί το να με βλέπει Είναι άρρωστο το να μην θέλει να τα ξαναβρούμε αλλά και ταυτόχρονα να μην με αφήνει σε ησυχία Και κάνει και μένα πάλι να γκρινιάζω Και τον ταλαιπωρώ Τον αγαπάω όπως κι εκείνος αλλά νοιώθω χάλια έχοντας χάσει κάθε αξιοπρέπεια κάνοντας και άσχημες σκέψεις και για τον ίδιο μου τον εαυτό Αν ήμουν πιο δυνατή ίσως να είχα φύγει Φοβάμαι όμως να τον αφήσω γιατί δυστυχώς η ζωή μου τα έχει φέρει έτσι που αυτό το διάτημα είμαι χωρίς καμιά φίλη δίπλα μου και οι δυο λείπουν για μεταπτυχιακά και θα λείπουν για χρόνια Και πιο πολύ τρέμω στην ιδέα να χάσω για ακόμη μια φορά έχω χάσει τη μητέρα μου σε μικρή ηλικία έναν άνθρωπο τον οποίο θεωρώ σημαντικό στη ζωή μου Τι με συμβουλεύετε να κάνω
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ