Aπιστία: Να το πω ή όχι;

3 Αυγούστου 2014

Απιστία: ΤΟ ΛΕΜΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟ ΤΑΙΡΙ;

 

Ο ενδεδειγμένος χειρισμός της κατάστασης όταν ο σύντρο­φος φιλικού ή συγγενικού προσώπου έχει εμπλακεί σε παράνομο δεσμό που δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη, αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση καθώς μπορεί να βρεθούμε σε εξαιρετικά δύσκολη δέση. Ασφαλώς, σε κάδε περίσταση ο καδένας καλείται να εκτιμήσει την κατάσταση βασιζόμενος στη γνώση του χαρακτήρα των εμπλεκομένων. Αν πρόκειται για στενό συγγενή, η προσωπική γνώμη βαρύνει ακόμη περισσότερο.

 

Από τη συγγραφέα και ψυχοθεραπεύτρια Πέγκι Βον

 

Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για την υπεύθυνη αντιμετώπιση του δέματος όταν το προδομένο ταίρι είναι φιλικό μας πρόσωπο. (Θα μας φανούν επίσης ενδεχομένως χρήσιμες και στη δυσχερέστερη περί­πτωση που το ολίσθημα έχει διαπραχτεί από πρόσωπο του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος.) Κατ’ αρχήν, καλό είναι να πληροφορήσουμε το άτομο που διατηρεί τον πα­ράνομο δεσμό ότι γνωρίζουμε την παρεκτροπή του. Αυτή η ενέργεια μπορεί να επηρεάσει το σκεπτικό ή τη συμπεριφορά του, αν κατ εμείς δεν αποσκοπούμε στη διατύπωση απειλών ή απαιτήσεων. Το κάνουμε απλώς για να γνωρίζει ότι ξέρουμε.

 

Υπάρχει, όμως, κι ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα: πρέπει ή όχι να αποκαλύψουμε την αλήθεια στο φιλικό μας πρόσωπο; Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την προσωπική μας εκτί­μηση. Οφείλουμε να εκτιμήσουμε εάν είναι έτοιμο ή όχι να δεχτεί την αποκάλυψη.

Γνωρίζω εκ πείρας ότι ορισμέ­νες φορές ο άλλος δεν θέλει να ξέρει και δεν είναι δίκαιο να τον αναγκάσουμε να αντιμετωπίσει το συμβάν όταν δεν είναι σε δέση να αντεπεξέλθει. Είναι ουσιώδες να έχουμε βεβαιωθεί ότι ο άλλος θέλει την πληροφορία προτού του τη δώσουμε. Κοντολογίς, όταν το φιλικό πρόσωπο σάς ρωτά αν πιστεύετε ότι το ταίρι του έχει παράνομη σχέση, μάλλον πρέπει ν’ αποφύγετε το ψέμα. Αφού ρωτά, 8α πει ότι έχει την ετοιμότητα (ή τουλάχιστον τη βούληση) να αντιμετωπίσει την αλήθεια.

 

Αν όμως δεν ρωτήσει, οφείλετε να περιμένετε κάποια ένδειξη ότι είτε υποψιάζεται, είτε Θέλει να μάθει, είτε εί­ναι σε Θέση να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Επομένως ο γενικός κανόνας μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: «Μην ψεύδεστε, αλλά μην προθυμοποιείστε κιόλας». Όταν ρωτούν, είναι πιθανότατα προετοιμασμένοι να δεχθούν την αλήθεια, άρα δεν πρέπει να τους την κρύβουμε. Αντιθέτως, όταν δεν ρωτούν, μάλλον δεν είναι ακόμη έτοιμοι να μά­θουν, επομένως καλό είναι να μην προσφέρουμε εθελοντικώς την πληροφορία. Το καλύτερο που έχουμε να κάνου­με είναι να τους προετοιμάσουμε, ώστε, όταν τελικά βρε­θούν αντιμέτωποι με το συμβάν, να είναι σε θέση να αντε- πεξέλθουν.

Βεβαίως, όπως σε όλους τους κανόνες, υπάρχουν κι εδώ εξαιρέσεις. Ισως υπάρχει αμοιβαία δέσμευση με κά­ποιο φιλικό ή συγγενικό πρόσωπο να μοιράζεστε τα πά­ντα, κι εκείνο έχει ξεκαθαρίσει πως θέλει να του αναφέρε­τε οτιδήποτε το αφορά. Σ’ αυτήν την περίπτωση, αν αισθά­νεστε ότι προδίδετε τη σχέση εμπιστοσύνης αποκρύπτοντας την αλήθεια, τότε ίσως είναι σκόπιμο να μην περιμέ­νετε την προτροπή του για να μιλήσετε. 'Οπως ήδη προαναφέραμε, πρόκειται για μια άκρως προσωπική απόφα­ση, η οποία πρέπει να λαμβάνεται με υπευθυνότητα προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων.

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ