Φθινόπωρο Ώρα για ουσιαστικές νέες αλλαγές στη ζωή σου!

6 Αυγούστου 2014

 

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (greekpsychologypages.blogspot.gr)

Σεπτέμβριος, ο μήνας των αποφάσεων, της επιστροφής στα θρανία και στην εργασία! Για πολλούς είναι ο μήνας κατά τον οποίο σκέφτονται σοβαρά την αλλαγή καριέρας ή τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, συνεχίζοντας κατά κάποιον τρόπο και διατηρώντας το καλοκαιρινό κέφι, την αισιοδοξία και την καλή διάθεση. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό; Οι ειδικοί έχουν πολλές προτάσεις, τις οποίες και παραθέτουμε.

 

 

Αλλαγή του τρόπου σκέψης

 

Το ευκολότερο πράγμα είναι να μπει κανείς σε τροχιά αρνητικών σκέψεων στη δουλειά του: τα προβλήματα μετακίνησης, η έλλειψη ασφάλειας, οι χαμηλές αποδόσεις, το κουτσομπολιό του γραφείου, οι ψεύτικες υποσχέσεις, οι κακοί συνάδελφοι... Και το να ετοιμάσει κανείς το βιογραφικό του και οπλισμένος με αυτό να ψάξει για νέα δουλειά είναι ευκολότερο στα λόγια παρά στην πράξη.

 

Αν όμως κανείς ξεκινούσε διαφορετικά; Αν ξεκινούσε να εξασκήσει τη θετική σκέψη και μια διαφορετική οπτική γωνία θεώρησης των εργασιακών προβλημάτων του; Αν έκανε μερικές επισημάνσεις για την εργασία του και δοκίμαζε μια διαφορετική προσέγγιση;

 

Θετική σκέψη

 

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου δρα Ben Williams, παρ' όλο που μπορεί να μην ελέγχουμε αυτά που μας συμβαίνουν, ωστόσο έχουμε τον έλεγχο του πώς θα αντιδράσουμε. Συνήθως επιλέγουμε αυτόματα μια αρνητική τοποθέτηση στα γεγονότα, ενώ μπορούμε, ύστερα από εξάσκηση, να έχουμε είτε μια λιγότερο αρνητική αντίδραση ή ακόμη και θετική αντίδραση. Για παράδειγμα, αν χαλάσει ο κομπιούτερ, μπορούμε να σκεφτούμε αρνητικά: «Ολα σε εμένα συμβαίνουν, να δεις που δεν θα τελειώσω στην ώρα μου και θα με επιπλήξουν και θα πρέπει να πω αντίο στην προαγωγή που ήθελα...». Μια τέτοιου είδους καταστροφική σκέψη σίγουρα δεν διορθώνει την κατάσταση και σίγουρα εντείνει τον εκνευρισμό και την απογοήτευση. Το πιο ρεαλιστικό «πάλι χάλασε ο κομπιούτερ! Τι ενοχλητικό! Θα πρέπει να πάρω καινούργιο» ή η χιουμοριστική-θετική σκέψη «μου στέλνει μήνυμα ότι είναι ώρα να τον αντικαταστήσω ή να κάνω διάλειμμα!» δεν αλλάζει την κατάσταση, δεν χαλάει όμως και τη διάθεση.

 

Και... λίγη αρνητική σκέψη

 

Πράγματι, μικρές δόσεις αρνητικής σκέψης μπορεί να είναι ωφέλιμες, όσο εστιάζουν στην ανίχνευση ή στην επίλυση προβλημάτων, όπως διατείνεται η Julie Norem, συγγραφέας και ειδική στο θέμα.

 

Προσωπικός χρόνος

 

H εξισορρόπηση ανάμεσα στην προσωπική ζωή και στην εργασία είναι πολύ σημαντική, ωστόσο ιδιαίτερα δύσκολη για τους περισσότερους. Σύμφωνα με τον δρα Stephen Duncan, ειδικό σε θέματα οικογένειας και ανάπτυξης προσωπικού, οι αυξημένες υπευθυνότητες και το αίσθημα ευθύνης συχνά εξωθούν το άτομο στα άκρα. Ετσι, η εργαζόμενη δεν αξιολογεί σωστά τις προτεραιότητές της, με αποτέλεσμα να υπερεπενδύει χρόνο σε δραστηριότητες που την κουράζουν και δεν της αποφέρουν ψυχική χαλάρωση και ευδιαθεσία. Σύμφωνα με τη σύμβουλο και συγγραφέα Vera Peiffer, η ανάγκη προσωπικού χρόνου είναι επιτακτική: «Στο κάτω κάτω, δεν είναι καλύτερο και για μας και για τους γύρω μας να δίνουμε κάτι λιγότερο και να είμαστε χαρούμενοι και ευχάριστοι, παρά να δίνουμε με το ζόρι περισσότερα και να είμαστε κακοδιάθετοι και θυμωμένοι;».

 

Συμπεριφορά και ηλικία

 

Σύμφωνα με την ψυχολόγο σχέσεων Susan Quilliam, σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του ο άνθρωπος τείνει να είναι λιγότερο ή περισσότερο αισιόδοξος. Ακόμη και σε περιόδους απαισιοδοξίας, θα πρέπει κανείς να διατηρεί μια ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων και να προσπαθεί να φέρεται ανάλογα με την ηλικία του. Για παράδειγμα, οι έφηβοι έχουν μια αφελή αισιοδοξία και συχνά δεν αντιλαμβάνονται τα λάθη στον τρόπο σκέψης τους, με αποτέλεσμα να πέφτουν στις παγίδες που προσπαθούν να αποφύγουν. Μια κλασική δήλωση είναι «εγώ δεν θα γίνω σαν τους γονείς μου όταν μεγαλώσω», η οποία 15 χρόνια αργότερα αποδεικνύεται ανεδαφική, αφού οι έφηβοι έχουν πολλές χαρακτηριστικές συμπεριφορές σαν και αυτές των γονιών τους! Αντίστοιχα, το άτομο κοντά στη σύνταξη δεν θα πρέπει να είναι απαισιόδοξο και να επικεντρώνεται μόνο στην απόσυρσή του από τον εργασιακό χώρο, αλλά θα πρέπει να συνυπολογίζει και τη θετική προσφορά του και να εκτιμά τα επιτεύγματά του.

 

Ευελιξία και εξασφάλιση

 

Στην εποχή μας τείνουν να εκλείψουν οι σίγουρες δουλειές της «μιας ζωής». Ενώ κάτι τέτοιο μπορεί να είναι πηγή στρες, η Quilliam προτείνει ότι αποτελεί ευκαιρία ανέλιξης και διεύρυνσης του προσωπικού ορίζοντα, αφού υπάρχουν πολλές επιλογές. Αυτό σχετίζεται και με το θέμα της αποσύνδεσης των πανεπιστημιακών σπουδών για βασικό πτυχίο με την εύρεση εργασίας στον ίδιο χώρο. Οι σπουδές παίρνουν ακαδημαϊκό και επιμορφωτικό χαρακτήρα, χωρίς απαραίτητα να εγγυώνται επαγγελματική εξασφάλιση πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

 

Διεκδίκηση και αυτοπεποίθηση

 

Σύμφωνα με τον δρα David Burns, καθηγητή Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Stanford της Καλιφόρνιας, είναι λανθασμένη η άποψη πως όποιος διεκδικεί για τον εαυτό του είναι αγενής, εγωκεντρικός ή επιθετικός. Οταν κανείς διεκδικεί με τον σωστό τρόπο και ξεκινάει από τη βάση της αυτοπεποίθησης και της στάσης ζωής «δεν χρειάζεται να υποστώ αυτό το πράγμα, μπορώ να βρω τρόπο να το χειριστώ», ανακαλύπτει ότι τα περισσότερα προβλήματα έχουν λύση.

 

Το «εποικοδομητικό» κουτσομπολιό

 

«Εποικοδομητικό και όχι επικριτικό!» συμβουλεύει η Peiffer. H τάση των ανθρώπων είναι να μεταδίδουν τα άσχημα νέα, ενώ κάλλιστα, συμπεριλαμβάνοντας και τα καλά, δημιουργούν πιο ευφρόσυνη ατμόσφαιρα στο γραφείο.

 

Κακοτοπιές και οργάνωση

 

Θετική σκέψη δεν σημαίνει ότι κανείς θα πρέπει να γίνει σαν την Πολυάννα ή να αποκτήσει ανέμελη στάση ζωής του τύπου «ό,τι πάει κι ό,τι έρθει». Αντίθετα, θετική σκέψη είναι να μπορεί να προβλέψει τις πιθανές κακοτοπιές και να έχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης.

 

Κάνω αυτό που αγαπώ

 

Συχνά ακούγεται ουτοπικό ή η πρώτη αντίδραση είναι «μα δεν κάνω την εργασία που θέλω» ή «δεν έχω τη θέση που επιθυμώ». Ωστόσο η εργαζόμενη μπορεί να βρει σε κάθε εργασία κομμάτια τα οποία την εκφράζουν περισσότερο, συνάδουν με τις ικανότητες και τις προτιμήσεις της και στα οποία μπορεί να δείξει τον καλύτερο εαυτό της και να νιώσει ικανοποίηση. Χρειάζεται να βρει κανείς τον τρόπο να δώσει ακόμη πιο κεντρικό ρόλο σε τέτοια κομμάτια της εργασίας του, για το καλό όλων των συμβαλλομένων.

 

Ο καλός λόγος

 

Συνήθως επικεντρωνόμαστε στα λάθη των άλλων, και όχι στα θετικά τους σημεία. H καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης Northeastern Ena Nuttall, προτείνει να επαινούμε πρώτα τον άλλον και στη συνέχεια να επισημαίνουμε τα λάθη του. Ενας καλός λόγος ενεργοποιεί τους ανθρώπους και δημιουργεί θετικό εργασιακό κλίμα.

 

Αντικρίζοντας τον φόβο κατάματα

 

Πολλοί άνθρωποι διστάζουν να έχουν θετική στάση, από φόβο μήπως αφεθούν χαλαροί και τους συμβεί κάτι κακό, υποστηρίζει η δρ Quilliam. H αρνητική σκέψη παγιώνεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε κανείς δεν μπορεί καν να φανταστεί πώς θα ήταν τα πράγματα αν υιοθετούσε διαφορετική οπτική γωνία.

 

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ