Σύμφωνο συμβίωσης: Μιλήσαμε με ένα gay ζευγάρι που μεγαλώνει παιδί

7 Αυγούστου 2014

Πέρασε μισός χρόνος μετά την αναμενόμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που καταδίκασε την Ελλάδα για τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης, και η Ελληνική κυβέρνηση και το επιτελείο της κάθεται ξανά στο εδώλιο.

Η καταγγελία έγινε από 162 ομόφυλα ζευγάρια, άντρες και γυναίκες, τα οποία διαμαρτύρονται για τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό τους από το σύμφωνο συμβίωσης, παρά την καταδίκη της χώρας μας.

Πισωγυρίσματα μίας πολιτείας που συζητάει τόσο καιρό για ένα αυτονόητο - για την πλειοψηφία - θέμα όπως αυτό του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ ζευγαριών που αγαπιούνται και είναι συνοδοιπόροι στη ζωή. Τί φοβάται η ελληνική κοινωνία και επιμένει να μην αλλάζει, να μην παίρνει παράδειγμα από τις άλλες χώρες της Ευρώπης που πολλές από αυτές  έχουν ήδη νομιμοποιήσει και τον γάμο μεταξύ γκέι ζευγαριών;

 

Ζητήσαμε τη γνώμη της Μαρίας Τσακιράκη 42 κα της Βίκυς Καναπίδου 35, 9 χρόνια μαζί. Μένουν στο Κουκάκι και μεγαλώνουν μαζί την 6χρονη κόρη της Μαρίας. Υποστηρικτές του οργανισμού Οικογένειες - Ουράνιο Τόξο.

 

Τί ζητάτε ακριβώς μέσα από τις δράσεις σας;

- Δημιουργήθηκε μία ομάδα τον Απρίλιο του 2012 από έναν μικρό, αρχικά, πυρήνα ΛΟΑΤ γονέων. Θέλαμε να αποδείξουμε ότι οι οικογένειές μας αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν μια υπαρκτή πραγματικότητα  για την ελληνική κοινωνία, όσο και αν αυτό ακούγεται αρχικά παράδοξο. Ότι οι οικογένειες με λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς γονείς δεν κινούνται κάπου ανάμεσα στη φαντασία και την επιθυμία αλλά στην πραγματικότητα.

Τί ζητάμε; Το αυτονόητο, ισότητα. Αξίζει να αναφέρουμε πως δεν αποτελείται μόνο από γκέι ανθρώπους αλλά και από ετεροφυλόφιλους οι οποίοι κατανοούν τον καθημερινό μας αγώνα για την καθιέρωση κάποιων βασικών δικαιωμάτων. Διεκδικούμε ισότητα για τις οικογένειες μας. Προς το παρόν στην ελληνική πολιτεία εμείς δεν υπάρχουμε. Πουθενά. Επικρατεί μία «τρελή» αορατότητα η οποία καλύπτει εδώ και χρόνια το γεγονός ότι υπάρχουν ομόφυλα ζευγάρια που ζουν μαζί, συνυπάρχουν, πληρώνούν φόρους αλλά και μεγαλώνουν και παιδιά. Μέσω του Ουράνιου Τόξου συναντιόμαστε και συζητάμε για τα θέματα που μας απασχολούν. Νιώθουμε πως δεν είμαστε μόνοι και δημιουργούμε μία φωνή. Δεν κάνουμε κάτι κακό, είμαστε ακριβώς όπως οι άλλοι, φυσιολογικές οικογένειες και θέλουμε ένα ασφαλές μέλλον για τα παιδιά μας.

Τι ακριβώς θα κερδίσετε με την νομιμοποίηση του συμφώνου συμβίωσης;

- Θα ρυθμίσουμε τα του οίκου μας. Μία νομική προστασία. Μία επίσημη αναγνώριση ότι είμαστε μία οικογένεια, ότι υπάρχουμε σαν ζευγάρι. Εάν πάθει κάτι μία από τις δυο μας, να μπορούμε να είμαστε μαζί στο νοσοκομείο, να μπορούμε να συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε την κόρη μας εάν μία από εμάς πάθει κάτι. Δεν ξέρεις ποτέ τι σου φέρνει η ζωή. Να έχουμε ασφάλεια ζωής, να έχουμε κοινή περιουσία, κοινά πλάνα, όνειρα. Τί το διαφορετικό έχουμε εμείς από όλους τους άλλους; Φόρους πληρώνουμε, λογαριασμούς πληρώνουμε και στο κάτω κάτω δεν ζητάμε γάμους μέσα σε εκκλησίες να ξεσηκωθούν όλοι οι πιστοί χριστιανοί – το μόνο που ζητάμε αυτή την περίοδο είναι μία νόμιμη αναγνώριση.

Πιστεύετε ότι ένα παιδί μπορεί να μεγαλώσει φυσιολογικά μέσα σε μία οικογένεια ομοφυλόφιλων γονιών;

- Εννοείται. Ένα παιδί μεγαλώνει όπου υπάρχει αγάπη. Μια οικογένεια μπορεί να είναι λειτουργικη ή δυσλειτουργική και αυτό δεν έχει να κάνει με τη δομή της οικογενειας. Εάν ένα παιδί μεγαλώνει σε μια ετερόφυλη οικογένεια με ένα γονιό που το δέρνει, με ένα γονιό που το κακοποιεί, με ενα γονιό που δεν αντιμετωπίζει το παιδί με αγάπη, που δεν τον αφορά η ευτυχία του παιδιού τότε μιλάμε για μία δυσλειτουργική οικογένεια.

Πιστεύετε πως οι ‘Ελληνες, η κοινωνία, είναι διστακτικοί στις αλλαγές, στο κάτι το νέο;

- Δεν είναι κάτι το νέο η ύπαρξη γκέι ζευγαριών. Η πραγματικότητα των ομόφυλων ζευγαριών υπάρχει δίπλα μας εδώ και δεκαετίες. Απλώς η ελληνική πολιτεία αλλα και η κοινωνία στις πιο πολλές περιπτώσεις παίζει κρυφτό. Γενικά αρέσει στους Έλληνες να το παίζουν ανήξεροι. Ο ρόλος της εκκλησίας παίζει καταλυτικό ρόλο στην καθυστέρηση όλων αυτών των αλλαγών, αλλαγές που θεωρούνται αυτονόητες, κάτι το φυσιολογικό σε άλλες χώρες. Και η Ισπανία θεωρείται θρησκευόμενη χώρα αλλά επίσης θεωρείται και η πιο gay friendly χώρα του κόσμου. Οπότε δεν θέλω να τα ρίξω όλα στους Μητροπολίτες και την παρέα τους.
Τι περιμένε ο κόσμος - να μην ερωτεύονται οι ομοφυλόφιλοι; Να μην θέλουν οικογένειες; Να μην θέλουν τα δικαιώματα τους, να μην θέλουν να δημιουργήσουν μαζί με το έτερον ήμισυ μία κοινή ζωή;
Και κάτι τελευταίο για να το καταλάβει και ο κόσμος που θα διαβάσει το συγκεκριμένο άρθρο – το να είσαι ομοφυλόφιλος δεν είναι επιλογή! Δεν είμαστε ηλίθιες ή ηλίθιοι να διαλέγουμε να είμαστε αυτοί που μας δείχνουν καθημερινώς με το δάχτυλο. Δεν είναι επιλογή. Το μόνο που επιλέγουμε είναι να ζούμε όσο πιο ευτυχισμένοι γίνεται. Η ομοφοβία που κυκλοφορεί γύρω μας έχει γίνει καθημερινότητα για εμάς. Άλλοι πιο αδύναμοι θα μείνουν στο σκοτάδι μία ζωή γιατι τους κυριεύει ο φόβος της μη αποδοχής. Ευτυχώς ή δυστυχώς μία φορά ζούμε και εμείς ως γκέι ζευγάρια ζητάμε να ζήσουμε αυτή τη ζωή όπως εμείς θέλουμε, όπως η φύση μας προστάζει, πάντα μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας και της κοινωνικής ένταξης.

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ