Όταν γονείς και συγγενείς δημιουργούν προβλήματα στο ζευγάρι

7 Αυγούστου 2014

Έριξα μια τελευταία μια ματιά σ’ ένα από τα περιοδικά για νύφες. Οι τελευταίες σελίδες του, αφιερωμένες σε υποψήφιες για γάμο που δεν είχαν κάνει ακόμα σεξ, ήταν γεμάτες με διαφημίσεις για καταφύγια ειδικά για το γαμήλιο ταξίδι. Αν έχετε τη γνώμη πως ο τόπος του γαμήλιου ταξιδιού πρέπει να είναι ένας χώρος, όπου δύο άνθρωποι μπορούν ν’ αποσπα­στούν από το πλήθος, που σε ξετρελαίνει, και ν’ ανακαλύψουν κάτι το υπέροχο μέσα σε μία ή δύο ανεπανάληπτες, ρομαντικές εβδομάδες, ξεχάστε το.

 

Αν υπάρχει κάτι που δεν χρειάζεται ο έρωτας, είναι η παρουσία άλλων προσώπων, τα οποία να τριγυρίζουν παντού. Εκεί όπου το ομαδικό σεξ ανθεί, σε συναντήσεις γεμάτες πλήξη ανία, δεν πρόκειται ν’ ανθίσει ποτέ μια ερωτική ιστορία. Οι ερωτικές ιστορίες είναι για δύο άτομα. Προσθέστε ένα τρίτο και έχετε ένα τρίγωνο. Με έναν τέταρτο, μπορείτε να παίξετε ένα διπλό αγώνα τένις. Αλλά τότε η ερωτική ιστορία των δύο προσώπων καταχωνιάζεται στο ράφι.

 

Μπορώ όμως ν’ ακολουθήσω την καλύτερη δυνατή εκδοχή. Να κρατήσω τους περισσότερους από τους ανθρώπους αυτούς μακριά από την ερωτική ιστορία μου κι έξω από την κρεβατοκάμαρά μου. Ένα πράγμα ξέρω καλά: Δεν μπορώ ν’ αγαπώ τον άνθρωπό μου, αν μοιράζω και σε άλλους τις φρο­ντίδες μου. Και δεν με νοιάζει καθόλου ποιοι μπορεί να είναι αυτοί οι άλλοι. Είναι κάτι που απλώς δεν μπορεί να γίνει. Ούτε από μένα, ούτε από σας, ούτε από την κοπέλα σας.

 

Δεν θέλω ν’ απομονώσω κανέναν ειδικά, που θα μπορούσε να εισβάλει στην ερωτική φωλιά σας, αλλά πιστεύω πως μερικοί κοινοί εισβολείς χρειάζονται ειδική προσοχή, αν όχι για τίποτε άλλο, τουλάχιστον για το γεγονός ότι μπορεί να εί­ναι δύσκολο να τους αντιμετωπίσεις.

 

Σχεδόν πρώτοι στον κατάλογο πρέπει να βρίσκονται οι συγγενείς σας και οι συγγενείς της. θέλετε το ρομάντζο σας να γίνει πιο άνοστο κι από τη χθεσινή μπύρα; Δεν έχετε παρά να εγκαταστήσετε τη «Μαμά» σας ή τη δική της στη δι­πλανή σας κρεβατοκάμαρα. Μπορεί εσείς να είστε τόσο απαλλαγμένος από αναστολές, που να κάνετε τις σούστες του κρε­βατιού σας να πάθουν υπερκόπωση, ενώ η «Μαμά» θ’ αγωνίζεται να κατανικήσει την αϋπνία της στο διπλανό δωμάτιο. Αλλά η σύντροφος του κρεβατιού σας πολύ δύσκολα θα σας ακολουθήσει σ’ αυτό το χοροπήδημα με τη “Μαμά” στο διπλανό.

 

Δεν είναι όμως απαραίτητο να μένουν οι δικοί σας στο ίδιο σπίτι, για να μοιράζονται το ρομάντζο σας. Μπορούν να είναι παρόντες στην κρεβατοκάμαρα, τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά. Και στις δύο περιπτώσεις τ’ αποτελέσματα είναι εξίσου καταστρεπτικά. Κάθε κοπέλα που έχει σωστά τα μυαλά της, παίρνει σοβαρά υπόψη της τα λόγια αυτά, για ν’ απαρ- νηθεί όλους τους άλλους. Θέλει να ξέρει πως είναι η υπ’ αριθμόν ένα στη ζωή του ανθρώπου της. Αυτό σημαίνει πωςθα βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τη μητέρα, τον πατέρα, την αδελφή, τον αδελφό, τη θεία Ευλαμπία, ακόμα κι απ’ όλη τη συλλογή των πρώην φιλενάδων του.

 

Γνωρίζω ένα νεαρό ζευγάρι που το διδάχτηκε αυτό με τον πιο σκληρό τρόπο:

 

Ζούσαν μαζί επί δύο χρόνια, όταν φοιτούσαν στο πανεπιστήμιο, χωρίς το «πλεονέκτημα» του γάμου. Όλο το διάστημα αυτό, οι γονείς και των δύο τούς απέφευγαν σαν να υπέφεραν από κά­ποια μεταδοτική ασθένεια. Ούτε επισκέψεις, ούτε προσκλήσεις σε γεύμα, ούτε τηλεφωνήματα. Μετά, νομιμοποίησαν το δεσμό τους και... φαντάζεστε τι επακολούθησε. Οι γονείς ανέλαβαν το ρόλο των πεθερικών με ιερή μανία. Λιακοπές μαζί, Κυριακάτικα γεύματα μαζί. Μητρικές συμβουλές για το κάθε τι, από την επίπλωση του διαμερίσματος μέχρι τον οικογενειακό προγραμματισμό. Ένα χρόνο μετά τη γαμήλια τελετή, τα παιδιά ήταν έτοιμα για διαζύγιο. Λεν υπάρχει αμφιβολία πως είχαν κάνει και μερικές άλλες ανοησίες, που συνετέλεσαν για να φτάσουν στο χωρισμό. Συγκεκριμένα, έγιναν ένα υπερβολικά «κατασταλαγμένο» αντρόγυνο.

 

Όλα όσα είπα για την εισβολή των συγγενών, διπλασιάζο­νται, αν ο συγγενής είναι γυναίκα. Εμείς οι κοπέλες είμαστε πρασινομάτες γάτες, με μυτερά νύχια. Η κοπέλα που δεν γί­νεται τρομερό ζηλιάρικο αιλουροειδές όταν πρόκειται για τον άντρα της, δεν είναι φυσιολογική ή δεν ενδιαφέρεται και πο­λύ γι’ αυτόν. Και δεν έχει καμιά διαφορά επειδή απλώς και μόνο η «άλλη» αυτή γυναίκα τυχαίνει να είναι η μητέρα του, μια κόρη ή μια ενενηντάχρονη γριά θεία καλόγρια. Παρουσιάστε επί σκηνής μια άλλη γυναίκα και έχετε ανάψει τσιγάρο σε εργοστάσιο πυρομαχικών.

 

Κανένα νοικοκυριό δεν διαθέτει χώρο για περισσότερες από μια γυναίκες, εκτός αν αυτή η άλλη είναι η κόρη υπ’ αριθμόν ένα - και το ξέρει.

 

Κρατάτε, λοιπόν, τους συγγενείς σε απόσταση, σε αρκετά σεβαστή απόσταση. Αν έχετε συγγενείς που ζουν στην ίδια πόλη και αποκτήσατε τη συνήθεια των οικογενειακών συγκε­ντρώσεων, μπορεί οι συγγενείς αυτοί να μεταβληθούν σε ιιραγματικές «κολλιτσίδες». Θα σας χρειαστεί να πάρετε μερι­κές δυναμικές αποφάσεις, αλλά αυτό δεν συμβαδίζει πάντα με το χαρακτήρα σας. Αν δεν θέλετε να κάνετε τους συγγενείς σας ν’ αρπαχτούν χειρότερα από πάνω σας, πρέπει να προσέ­ξετε ένα πράγμα: Μη δημιουργείτε καμιά υποχρέωση απέναντι τους. Αν έχετε την καλή μαμά σας να σας κάνει τη Μπέιμπι- σίτερ επί τρία ή τέσσερα χρόνια, και κάποια στιγμή της δεί­ξετε πως δεν αποτελεί το ευνοούμενο πρόσωπο της οικογέ­νειας, είναι σαν να της,δίνετε κλωτσιά στο στομάχι.

 

Αν εκείνοι που ξεφυτρώνουν συνεχώς ανάμεσα στα πόδια σας είναι οι δικοί της συγγενείς, θ’ αντιμετωπίσετε τα πράγματα εξίσου άμεσα. Αν δοκιμάσετε ν’ αλλάξετε την κλειδαριά της εξώπορτάς σας ή θελήσετε να στείλετε στα πεθερικά σας ένα γράμμα που να λέει «Μη μας τηλεφωνείτε, θα σας τηλεφωνήσουμε εμείς», τότε θα διαπιστώσετε πόσο πάγος μπορεί να γίνει η κοπέλα σας. Μην ξεχνάτε πως είναι γονείς της. Αφήστε σ’ εκείνη την ευθύνη να διακόψει τις απρόσκλητες επισκέψεις τους. Αν όμως, αφού τα κουβεντιάσετε σαν ώριμο ζευγάρι, δεν θελήσει εκείνη να κόψει το σχοινί, τι θα κάνετε;

 

Νομίζω πως μπορείτε να τα βροντήξετε και ν’ αρνηθείτε να ζήσετε με τον τρόπο αυτό. Αλλιώς θα καταλήξετε να ζείτε μ’ ένα αιώνια ανήλικο κοριτσάκι που δεν θα σας δώσει ποτέ τα πλούτη που έχει να σας προσφέρει η αληθινή γυναίκα. Αυτό όμως είναι θέμα εκλογής. Αν αυτό δεν σας αρκεί, τότε επιτρέψτε μου να σας κάνω δύο υποδείξεις. Πρώτα απ’ όλα, Βεβαιωθείτε πως έχετε απομακρυνθεί από τις δικές σας πατρικές παγίδες. Μην περιμένετε πως θα πετύχετε μεγάλα πράγ­ματα, απαιτώντας από εκείνη να διακόψει με τους δικούς της, αν δεν έχετε ήδη κάνει εσείς το ίδιο. Βεβαιωθείτε, μετά, πως είστε έτοιμος να της προσφέρετε αυτά που προσπαθεί να πετύχει με την προσκόλλησή της στους γονείς της. Μπορεί να πρόκειται για την ασφάλειά της. Ίσως για τη συντροφιά. Ίσως την αγάπη. Αλλά, οτιδήποτε και αν είναι αυτό που αναζητάει, μπορεί να της το προσφέρει ο σύντροφός της - αυτός πρέπει να είναι ο τροφοδότης αυτών των αισθημάτων για την κοπέλα που αλλάζει φωλιά.

 

Κείμενο της θεραπεύτριας Λουίζα Μπερντ. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Θυμάρι για την ευγενική παραχώρηση του υλικού. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ