Πώς να αντιμετωπίσετε το δάγκωμα αράχνης

5 Σεπτεμβρίου 2014

Μαζί με τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού έρχονται και τα τσιμπήματα των εντόμων. Πέρα από τα κουνούπια, στα μέρη των διακοπών μας μπορεί να συναντήσουμε κι αράχνες. Οι αράχνες δεν κυνηγάνε την ανθρώπινη σάρκα, όπως τα κουνούπια, αλλά μπορεί να δαγκώσουν αν τους χαλάσετε την φωλιά ή την ησυχία. Ενημερωθείτε και προφυλαχθείτε.


Συμπτώματα. Ανάμεσα στα 50.000 διαφορετικά είδη αραχνών σε όλο των κόσμο, οι περισσότερες είναι αβλαβείς. Ωστόσο, κάποιες εγχέουν το δηλητήριο τους στο θύμα μέσω των κοίλων κυνoδόντων τους, που ευτυχώς, οι περισσότεροι κυνόδοντες είναι πολύ μικροί ή δεν είναι αρκετά ισχυροί για να διαπεράσουν το ανθρώπινο δέρμα. Φυσικά ορισμένα δαγκώματα αραχνών θα προκαλέσουν ένα μικρό κόκκινο οίδημα και φαγούρα και κάποια άλλα -λόγω της τοξίνης που παράγεται από το δηλητήριο- θα προκαλέσουν κεφαλαλγία, εξάνθημα, πόνο στις αρθρώσεις και τους μύες, μυϊκούς σπασμούς, ναυτία, εμετό, πυρετό και ρίγη. Πάντως, αν και πιθανά επώδυνο, το δάγκωμα από μη δηλητηριώδη αράχνη δεν είναι επικίνδυνο, αλλά πολλές φορές δεν είναι επικίνδυνο ούτε και το δάγκωμα της δηλητηριώδης αράχνης –ανάλογα τον τύπο.

Οι πιο κοινές αράχνες. Στην χώρα μας, υπολογίζεται ότι υπάρχουν 1.500 είδη αραχνών (856 επισήμως), με το μεγαλύτερο ποσοστό σε Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου (όπως η Λέσβος), ενώ 30% ζουν στο υγρό, παγωμένο περιβάλλον των ασβεστολιθικών σπηλαίων. Τα πιο κοινά δηλητηριώδη είδη είναι η «μαύρη χήρα» και η «λοξοσκέλη» (loxosceles).

Λοξόσκελη. Συναντάται στη Νότια Ελλάδα καθώς αγαπά τα ξηρά και πολύ ζεστά κλίματα. Πρόκειται για ένα πολύ κοινό είδος, που οι επιθέσεις του προκαλούν δερματονεκρωτικά προβλήματα. Πρόσφατη έρευνα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Κρήτης κατέγραψε μόνο 30 περιστατικά επιθέσεων την τελευταία 10ετία.

Μαύρη χήρα. Έχει μαύρο γυαλιστερό χρώμα. Βρίσκεται στην ύπαιθρο, μέσα σε βράχια, κάτω από πέτρες, αλλά κι ανάμεσα στις καλλιέργειες. Υπάρχουν γύρω στα 3 διαφορετικά είδη «μαύρης χήρας» στην Ελλάδα. Αν δεν προκληθεί, δεν επιτίθεται. Αν όμως κάποιος την απομακρύνει με άγριο τρόπο, τότε μπορεί να το κάνει.Τα συμπτώματα από το τσίμπημα της «μαύρης χήρας» μοιάζουν πολύ με αυτά της σκωληκοειδίτιδας, καθώς το δηλητήριό της είναι νευροτοξίνη, η οποία είναι δηλητηριώδης για το νευρικό σύστημα.

Αντιμετώπιση. Η πρώτη κίνηση για τη θεραπεία του δαγκώματος αράχνης είναι να καθαρίσετε την πληγή και να βάλετε πάγο αμέσως. Επίσης, για όλα τα δαγκώματα αραχνών, ένα αντιτετανικό συνιστάται. Το δάγκωμα από τις συγκεκριμένες 2 αράχνες θα πρέπει να αξιολογηθεί από έναν γιατρό. Αν το τσίμπημα είναι ήπιο, η θεραπεία περιλαμβάνει αναλγητικά, αντισταμινικά και αντιβιοτικά. Το δάγκωμα της μαύρης χήρας μπορεί να απαιτήσει ένα μυοχαλαρωτικό μέσω ενδοφλέβιας ή φαρμακευτική αγωγή για την προστασία από υψηλή πίεση του αίματος που προκαλεί το δηλητήριο.

Προληπτικά μέτρα. Η πρόληψη είναι το κλειδί για να αποφύγετε το δάγκωμα αράχνης. Αποφύγετε τις περιοχές όπου κατοικούν αράχνες και αν πέσετε πάνω σε ιστό αράχνης, προσέξτε να μην το πειράξετε, ούτε να προκαλέσετε την αράχνη.

Πηγή: www.manamia.gr
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ